Monday, March 10, 2008

Ο κυβερνήτης της ΝΥ, η πορνεία, οι εκτρώσεις και η Wall Street

Πως συνδέονται όλα τα παραπάνω;

Αρχικά, διάβασα ότι ο (δημοκρατικός) κυβερνήτης της ΝΥ Eliot Spitzer κατηγορήθηκε γιατί πλήρωσε για να κάνει έρωτα με "ακριβή" κοπέλλα ( 4 χιλ. $ κόστος και "ανεκάλυψαν" , μέσω του IRS ότι η πληρωμή έγινε με ηλεκτρονική μεταφορά του ποσού). Παρακολούθησαν μάλιστα τις τηλεφωνικές συνδιαλέξεις του και τον άκουσαν να κλείνει ραντεβού με την κοπέλλα.
Η είδηση μου προκάλεσε το ενδιαφέρον γιατί μου φάνηκε παράξενη η ευρεία δημοσιότητα που πήρε ένα τέτοιο όχι και τόσο σημαντικό θέμα.

Αργότερα, βρήκα ότι ο Spitzer, πριν εκλεγεί κυβερνήτης το 2006, ήταν γενικός εισαγγελέας της ΝΥ και είχε κυνηγήσει με πάθος τα οικονομικά σκάνδαλα (και γι' αυτό είχε ονομαστεί "Σερίφης της Wall Street"). Δεν είναι τυχαίο ότι οι μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες με πρώτους και καλύτερους την Wall Street Journal και το χρηματιστήριο της ΝΥ, πανηγυρίζουν βλέποντας ότι ίσως καταφέρουν να τον αναγκάσουν να παραιτηθεί. (Οι μικροεπενδυτές τον θαύμαζαν).
Στα τελευταία 5 χρόνια του ως γενικός εισαγγελέας, κυνήγησε επενδυτικές τράπεζες επειδή εξέδιδαν ανακριβείς αναλύσεις αποθεματικών. Το ίδιο έκανε και με εταιρίες αμοιβαίων κεφαλαίων που χρησιμοπιούσαν πρακτικές εσωτερικής ενημέρωσης "ειδικών" πελατών.

Σε καμμιά από τις μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες όμως, ούτε στο έγκυρο BBC, δεν είδα να γράφεται ότι χθες έγινε στην ΝΥ μεγάλη συγκέντρωση υποστηρικτών των αμβλώσεων από όλη την Αμερική στην οποία μίλησε ο Spitzer. Ο λόγος είναι ότι μια από τις πρώτες ενέργειες του κυβερνήτη Eliot Spitzer το 2006 ήταν να προτείνει νομοθετική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία η έκτρωση αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα κάθε γυναίκας.

Φαίνεται ότι το βαθύ κατεστημένο των ΗΠΑ θα καταφέρει και πάλι να απαλλαγεί από ένα ενοχλητικό αντίπαλο.

(Την ανάρτηση αυτή την τελείωσα υπό το φως ενός κεριού. Θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια στα Κύθηρα όταν διάβαζα με λάμπα. Τότε που δεν υπήρχε ΔΕΗ...)

ΥΓ. Λίγο πριν κοπεί (για μια ακόμα φορά) το ρεύμα, άκουσα στις ειδήσεις του BBC ότι ο ρεπουπλικανός αντίπαλος του Spitzer του έδωσε τελεσίγραφο δύο ημερών να παραιτηθεί, διαφορετικά θα ξεκινήσει διαδικασίες παραπομπής του σε δίκη.

Η "άλλη πλευρά" των εκλογών στις ΗΠΑ

Διάβασα ότι ο ευαγγελιστής John Hagee εξέφρασε την υποστήριξή του στην υποψηφιότητα McCain και ο τελευταίος την αποδέχθηκε. Αρχικά, δεν είδα κάτι παράξενο στην είδηση αυτή. Ενας συντηρητικός θρησκευτικός ηγέτης υποστηρίζει, κατά τεκμήριο, ένα συντηρητικό υποψήφιο. Από περιέργεια, έψαξα για τις απόψεις του. Και τότε τα έχασα... (Μπορεί κανείς να ξεκινήσει από την προσωπική του σελίδα).
Εχει δική του εκκλησία (την "ανανέωσε" κάποια στιγμή όταν χώρισε από την πρώτη γυναίκα του), με 19 χιλ. πιστούς, και υποστηρίζει, μετξύ των άλλων, ότι ο Θεός ευνοεί τους πλούσιους, και έχει αποφασίσει το μέλλον της μέσης ανατολής.
Αναρωτιέμαι πόσο μεγάλη δύναμη έχει για να κάνει τον McCain ευτυχή από την υποστήριξή του.

Wednesday, March 05, 2008

Το μακεδονικό και το BBC

Μου προκαλεί εντύπωση η σχετικά μονομερής προσέγγιση του -συνήθως- αντικειμενικού BBC για το θέμα.

Monday, March 03, 2008

Ahmadinejad και Obama

Η δήλωση του προέδρου της Περσίας στην Βαγδάτη ("κανείς δεν συμπαθεί τους Αμερικανούς"), εξηγεί ίσως την πρωτοφανή και -φαινομενικά- αντιφατική κατάσταση στις ΗΠΑ όπου το μεγαλύτερο μέρος του οικονομικού κατεστημένου στηρίζει ένα προοδευτικό και μη συμβατικό υποψήφιο.

Η "αντιπάθεια" προς την Αμερική, εκτός των συναισθηματικών συνεπειών, έχει και προφανείς αρνητικές οικονομικές και γεωστρατηγικές συνέπειες για τις ΗΠΑ. Ποιός θα περίμενε πριν δύο ή τρία χρόνια ο πρόεδρος ενός από τους μεγαλύτερους εχθρούς των ΗΠΑ και του Ιράκ να γίνεται δεκτός στην Βαγδάτη με κόκκινο χαλί και να περπατά χωρίς φρουρά σε περιοχές της Βαγδάτης που ακόμα και οι αμερικανοί στρατιώτες αποφεύγουν;

Το αρνητικό αυτό κλίμα για τις ΗΠΑ δεν μπορεί φυσικά να αλλάξει ο G. Bush. Δεν μπορεί να το αλλάξει ούτε ο McCain ούτε η Hillary Clinton. Μπορεί όμως ο Obama.

Saturday, March 01, 2008

Nader, Gonzalez και τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα

Εδώ και χρόνια, παρακολουθώ με ενδιαφέρον τον Ralph Nader. Εκτιμώ ιδιαίτερα την συνεισφορά του στα κοινά και διαφωνώ με όσους ισχυρίζονται ότι δεν πρέπει να κατεβαίνει για υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ γιατί "κόβει" ψήφους από τον εκάστοτε δημοκρατικό υποψήφιο.
Μου δόθηκε μια ακόμα ευκαιρία να εκτιμήσω τον Nader βλέποντας την επιλογή του για υποψήφιο αντιπρόεδρο. ΟMatthew Gonzalez, ένας νέος άνθρωπος, με λαμπρές σπουδές (Columbia και Stanford), με είχε επίσης εντυπωσιάσει με την δραστηριότητα του ως πραγματικά προοδευτικός άνθρωπος (Πληροφορίες για την ζωή του και την καριέρα του εδώ και εδώ).
Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι ο Gonzalez, είχε (και έχει) μια εξαιρετικά επιτυχή καρριέρα χωρίς να θυσιάζει τις αρχές του και τα πιστεύω του.

Και έρχομαι στην Ελλάδα. Ολα τα πολιτικά κόμματα επιλέγουν νέους για τα ψηφοδέλτια τους, κυρίως αυτά της Eπικρατείας και της Ευρωβουλής. Ποιό είναι όμως το κριτήριο; Συνήθως η "επιτυχής" σταδιοδρομία στον φοιτητικό ή τον εργασιακό συνδικαλισμό. Oι υποψήφιοι αυτοί αναγράφουν με υπερηφάνεια στα βιογραφικά τους επιτεύγματα όπως συμμετοχή στην μαθητική νεολαία του κόμματος και τις μαθητικές καταλήψεις σχολείων ή την συμμετοχή στην φοιτητική νεολαία του κόμματος ή την από νωρίς συμμετοχή στα συνδικαλιστικά.

Δεν θυμάμαι κανένα κόμμα να έχει επιλέξει νέους ανθρώπους για τις επιτυχίες τους στις επαγγελματικές τους ή τις ακαδημαικές τους επιδιώξεις και επιδόσεις. Βέβαια, υπάρχει η εντύπωση ότι οι περισσότεροι από τους τελευταίους δεν ενδιαφέρονται για την πολιτική. Αυτό όμως είναι λάθος. Πολλοί ενδιαφέρονται, αλλά φυσικά δεν έχουν τον χρόνο -ούτε και την όρεξη- να εμπλακούν στις διαδικασίες των κομματικών νεολαιών και να μπουν σε αυτή την λογική της πολιτικής συμμετοχής. Αλλωστε, δεν ξέρω αν μια τέτοια επιλογή θα τους άφηνε τον χρόνο να φτάσουν εκεί που έχουν φτάσει.

Αυτό αποτελεί κατά την γνώμη μου και ένα από τα προβλήματα του ΠΑΣΟΚ με την νεολαία. Ελπίζω να επανέλθω στο θέμα.

Thursday, February 28, 2008

Ο ρόλος των Εισαγγελέων

Μου προκαλεί ενδιαφέρον ο τρόπος που οι εισαγγελείς αντιλαμβάνονται τις υποχρεώσεις τους και οι αντιφάσεις που εντοπίζει στις ενέργειές τους ο απλός πολίτης.

Μερικά παραδείγματα:

-Σήμερα άκουσα στις ειδήσεις ότι ο εισαγγελέας άσκησε ποινική δίωξη για την διασπορά φημών για τους σεισμούς! Αναρωτιέμαι τι θα κάνει; Θα καλέσει για κατάθεση τον Βαρώτσο ή θα κυττάξει τα video από τα δελτία; (αυτό που συνήθως κάνουν).

- Τις τελευταίες μέρες -και σε διαφορετικές περιπτώσεις- διακόπηκαν οι συνεδριάσεις των ΔΣ ΔΕΚΟ από διαφωνούντες με τις αποφάσεις που επρόκειτο να ληφθούν. Χωρίς να κρίνω την ουσία της διαφωνίας, είδα σήμερα στην ΕΣΤΙΑ ότι σύμφωνα με το άρθρο 197 του ΠΚ, όποιος εμποδίζει αυθαίρετα συνεδριάσεις συλλογικών οργάνων καταδικάζεται σε φυλάκιση μέχρι 2 ετών. Δεν είδα κανένα εισαγγελέα να δραστηριοποιηθεί στις παραπάνω περιπτώσεις. Αυτό σημαίνει αποδοχή εκ μέρους τους του "εθιμικού δικαίου" τέτοιων ενεργειών ή μήπως απονομή δικαίου στους διαφωνούντες επί της ουσίας της διαφωνίας τους και επομένως απόφασής τους για "λάθος" διάταξη του ποινικού κώδικα; (Παρεμπιπτόντως, η προαναφερθείσα διάταξη απαντά και στο αίτημα των πρυτάνεων στο οποίο αναφέρθηκα σε προηγούμενη ανάρτηση για την υιοθέτηση κυρώσεων για όσους διακόπτουν τις συνεδριάσεις συλλογικών πανεπιστημιακών οργάνων. Προφανώς, η νομοθεσία υπάρχει. Δεν στοιχίζει τίποτα όμως να την αγνοούν οι πρυτάνεις και να ζητούν νέα νομοθετική ρύθμιση. Πού να ξέρει ο κόσμος τον Ποινικό κώδικα...).

-Οι εισαγγελείς, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, με ασυνήθιστη ταχύτητα για τα ελληνικά δεδομένα, ζήτησαν -και πέτυχαν- την έκδοση απόφασης των δικαστηρίων της Καλιφόρνιας με στοιχείο δύο ανώνυμα e-mails που έλαβε ένας δημοσιογράφος. Αντίθετα, πάλι σύμφωνα με τα ΜΜΕ , επί 1.5 χρόνο δεν έκαναν καμμιά ενέργεια προς τις δικαστικές αρχές της Γερμανίας για το σκάνδαλο της Ζήμενς. Ποιά ήταν τα κριτήρια των ενεργειών στην μια και την άλλη περίπτωση;

Η Βουλή και τα Blogs

Ηταν πολύ σωστή κατά την γνώμη μου η απόφαση του προέδρου και του ΓΓ της Βουλής σχετικά με το αίτημα του ανακριτή για χορήγηση στοιχείων. Εστω και αν απλώς εφάρμοσαν διάταξη του κανονισμού που ισχύει από το 94, αξίζει επαίνου γιατί αποτελεί εφαρμογή μιας πολύ σωστής διεθνούς δημοκρατικής πρακτικής.
Ακόμα και η google έχει υποχρεωθεί να "σβήνει" τα στοιχεία που κρατά μετά από ένα μήνα (νομίζω).
Οσο για τις υποψίες που διατυπώθηκαν (ότι αυτό έγινε για προστασία των βουλευτών κλπ), μου είναι αδιάφορες.

Οι Πρυτάνεις και ο νόμος για τα Πανεπιστήμια

Η Καθημερινή δημοσιεύει σήμερα τις βασικές αλλαγές στον νέο νόμο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που προτείνουν οι πρυτάνεις.


Οι αλλαγές αυτές είναι:

1. Αποσύνδεση της αξιολόγησης από τον τετραετή προγραμματισμό (Σύμφωνα με την εφημερίδα, από τα 475 τμήματα ΑΕΙ μόλις τα 104 έχουν προχωρήσει σε εσωτερική αξιολόγηση).
2. Μείωση του αριθμού των εξωτερικών κριτών στα εκλεκτορικά σώματα για την εκλογή ή την εξέλιξη πανεπιστημιακών.
3. Υιοθέτηση κυρώσεων για τις περιπτώσεις που κάποιοι διακόπτουν συνεδριάσεις συλλογικών οργάνων, όπως της συνέλευσης τμήματος και της Συγκλήτου.
4. Επιστροφή σ' ένα μικρότερο εκλεκτορικό σώμα όσον αφορά τους φοιτητές για εκλογές πρυτάνεων κλπ κάτι που, σύμφωνα με την εφημερίδα, θα ικανοποιήσει όλες τις φοιτητικές παρατάξεις.
5. Δυνατότητα οι πρυτάνεις να κάνουν και δεύτερη συνεχή θητεία (κάτι που απαγορεύεται).

Υπήρχαν αρκετοί που υποστήριζαν ότι, αν και ο νόμος δεν είναι ικανοποιητικός, έχει πολλά θετικά σημεία. Τα παραπάνω ήταν ακριβώς τα σημεία εκείνα που θεωρούσαν θετικά.
Η γνώμη μου ήταν ότι ο νόμος αυτός δεν θα εφαρμοστεί. Η άποψη αυτή στηριζόταν στην εμπειρία μου. Επιμένω ότι αν δεν δοθεί πλήρης αυτοτέλεια στα πανεπιστήμια που να συνδυάζεται με ουσιαστική αξιολόγηση δεν πρόκειται να ξεφύγουμε από το τέλμα.

Οσο αφορά τις παραπάνω προτάσεις:
1. Η αξιολόγηση δεν έχει έννοια αν δεν υπάρχει πλήρης αυτοτέλεια.
2. Το θέμα των διαδικασιών εκλογής καθηγητών έπρεπε να είναι εσωτερικό θέμα των πανεπιστημίων και ταυτόχρονα, στοιχείο της αξιολόγησης τους.
3. Και οι κυρώσεις θα έπρεπε να είναι θέμα των εσωτερικών κανονισμών. Αλλωστε, και σε τόσα άλλα θέματα που ο νόμος προβλέπει κυρώσεις (π.χ. αντιγραφή στις εξετάσεις), πόσες φορές εφαρμόστηκε;
4. Η αδυναμία εφαρμογής των διατάξεων για καθολική συμμετοχή των φοιτητών αποτελεί ενδειξη της ισχύος των παρατάξεων και του προβλήματος που οι πρυτάνεις βλέπουν να έρχεται το καλοκαίρι, όταν θα πρέπε να γίνουν πολλές εκλογές διοικητικών οργάνων.
5. Η δυνατότητα περισσοτέρων θητειών ήταν πάντοται αίτημα των πρυτάνεων εδώ και 20 χρόνια (Θυμάμαι να τίθεται το αίτημα αυτό κατά την πρώτη μου θητεία ως ΓΓ του ΥΠΕΠΘ την περίοδο 88-89 όταν οι πρώτοι πρυτάνεις που είχαν εκλεγεί με τον νόμο 1268/82 και συμπλήρωναν δύο θητείες, δεν μπορούσαν να επανεκλεγούν. Το ίδιο είχε γίνει και το 1996 όταν η άρνησή μας για δυνατότητα τρίτης θητείας οδήγησε τους ενδιαφερόμενους σε ανοικτό πόλεμο εναντίον της ηγεσίας του ΥΠΕΘ).
Οταν δεν υπάρχουν μετρήσιμοι στόχοι αξιολόγησης των διοικήσεων των πανεπιστημίων, οι πελατειακές σχέσεις που διαμορφώνουν οι πρυτάνεις με τις φοιτητικές παρατάξεις, τους υπαλλήλους και με τους συναδέλφους τους αποτελεί ισχυρό στοιχείο δημοφιλίας και επιθυμίας τους για συνέχιση ενασχόλησης με τα την διοίκηση.


Tuesday, February 26, 2008

Η "νομοθετική ρύθμιση" του internet

Μετά την νομοθετική "ρύθμιση" για τις δημοσκοπήσεις, η κυβέρνηση μελετά σχετική ρύθμιση για το ιντερνετ.
Θα ακολουθήσουμε έτσι το Πακιστάν που "μπλόκαρε" το youtube (κάτι που είχαν κάνει στο παρελθόν η Τουρκία και η Ταυλάνδη).
Κάτι άλλο ενδιαφέρον που έγινε γνωστό είναι ότι η Βουλή παρέχει στους συντάκτες των ΜΜΕ που καλύπτουν το ρεπορτάζ της Βουλής δωρεάν φορητούς υπολογιστές! Πληρώνει δηλαδή ο Ελληνας φορολογούμενος τον εξοπλισμό ιδιωτικών επιχειρήσεων!

Προσωπικά Δεδομένα

Εχω πολλές επιφυλάξεις για τον τρόπο που το ελληνικό κράτος προσεγγίζει το θέμα των προσωπικών δεδομένων. Εμφανίζεται ιδιαίτερα αυστηρό όταν πρόκειται για δημοσιοποίηση στοιχείων για άτομα που προφανώς έχουν παραβεί τον νόμο ενώ "επιτρέπει" σε επιχειρήσεις και οργανισμούς να χρησιμοποιούν στοιχεία που συγκεντρώνουν από πολίτες, χωρίς την συγκατάθεσή τους, για εμπορικούς σκοπούς. (Πρόσφατα, πήρα στα χέρια μου μια αίτηση για χορήγηση πιστωτικής κάρτας που στις 5 πυκνογραμμένες σελίδες με μικρά γράμματα, είδα ότι έπρεπε να σημειώσω σε ένα κουτάκι, ότι ΔΕΝ επιθυμώ να δίνονται τα στοιχεία μου σε εταιρίες για αποστολή διαφημιστικού υλικού (ενώ φυσικά θα έπρεπε να γίνεται το αντίστροφο, να συναινώ δηλαδή αν θέλω να γίνεται κάτι τέτοιο).

Αντιλαμβάνομαι επίσης ότι υπάρχει πλήρης καταγραφή όλων των χαρακτηριστικών μου με όποιο φορέα συναλλάσσομαι (και φυσικά από όλα τα sites που επισκέπτομαι στο ιντερνέτ). Ταυτόχρονα, επειδή θέλω ο οποιοσδήποτε διαβάζει μια άποψή μου να ξέρει ότι είναι δική μου και να την κρίνει σε σχέση με την προσωπικότητά μου, υπογράφω κάθε άποψη που διατυπώνω, είτε πρόκειται για σχόλιο σε ένα blog με διεθνή απήχηση (πχ. του Guardian ή του CNN), είτε για ένα site περιορισμένου ενδιαφέροντος.

Αυτό δεν σημαίνει ότι με ενοχλούν τα ανώνυμα blogs ή σχόλια. Πολλές φορές έχω εντοπίσει πολύ ενδιαφέροντα blogs ή σχόλια που υπογράφονται με ψευδώνυμο. Αξιολογώ την λογική και την τεκμηρίωσή τους και ανάλογα αποφασίζω αν με ενδιαφέρει.

Ενώ έχω αυτή την άποψη για τα δικά μου προσωπικά δεδομένα, σέβομαι απόλυτα τα προσωπικά δεδομένα που έχω στην διάθεση μου λόγω επαγγέλματος. Και αυτό δεν το κάνω από κάποια νομική υποχρέωση. Από την αρχή της πανεπιστημιακής μου καριέρας για παράδειγμα, εδώ και τριάντα χρόνια, δημοσιεύω τα αποτέλεσματα των εξετάσεων με τον αριθμό μητρώου των φοιτητών και όχι με ονοματεπώνυμο.

Βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα την προσέγγιση (και ταξινόμηση) του καθηγητή Daniel Solone της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου George Washington (a taxonomy of privacy), που δημοσιοποιήθηκε πριν από 1 μήνα.

Sunday, February 24, 2008

Δίκαιη Κοινωνία

Ο Δ. Χριστόφιας είχε ως σύνθημα στις κυπριακές προεδρικές εκλογές το "δίκαιη κοινωνία". (Το σύνθημα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές).
Υπεύθυνος επικοινωνίας του ΑΚΕΛ ήταν ο Γ. Λούλης (συνεργάτης του Ελληνα πρωθυπουργού).
Συμπέρασμα: Η επικοινωνία -και η στρατηγική της- δεν έχει πολιτικό χρώμα. Το επιτυχές σύνθημα είναι διακομματικό. Σημασία όμως έχει να πεισθεί και ο κόσμος.

Κυπριακές εκλογές: Καραμανλής-Μπακογιάννη σημειώσατε 1

Χωρίς σχόλια.

Οσο αφορά τα exit polls και τα περί θρίλλερ με βάση τις δημοσκοπήσεις....

Οι εκλογές συνέδρων στο ΠΑΣΟΚ

Γίνονται σήμερα οι διαδικασίες για εκλογή συνέδρων στο ΠΑΣΟΚ.
Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι οι διαδικασίες είναι και πάλι -στην ουσία- "κλειστές". Πολλοί από τους φίλους και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ που ψήφισαν στην εκλογή προέδρου δεν πήραν καμμιά ειδοποίηση ή ενημέρωση. Πρόκειται γι' αυτούς που δεν πήγαν τότε να ψηφίσουν γιατί είχαν κάποια "στράτευση", αλλά γιατί ενδιαφέρονταν για το ΠΑΣΟΚ. Τότε όμως, είχαν πληροφορίες από τα ΜΜΕ αλλά και η επιλογή ήταν μεταξύ δύο προβεβλημένων στελεχών. Σήμερα; Γιατί κάποιο μέλος ή φίλος του ΠΑΣΟΚ που δεν ασχολείται με τα εσωκομματικά (και ελπίζω να μην θεωρείται αυτό έγκλημα), να ξέρει ποιοί είναι υποψήφιοι για σύνεδροι και ποιόν θα προτιμούσαν ως εκπρόσωπό τους στο συνέδριο; Αλλά και για αυτούς που ασχολούνται: Πόσες σχετικές συγκεντρώσεις έγιναν σε τοπικές οργανώσεις; Πόσοι ειδοποιήθηκαν γι' αυτές;
Και βέβαια, το ΠΑΣΟΚ έχει όλα τα στοιχεία για τα μέλη και φίλους που ψήφισαν τον Νοέμβριο. Οχι μόνο αυτό αλλά όσοι ψήφισαν υπέγραψαν ότι δέχονται να ενημερώνονται από το ΠΑΣΟΚ.
Ισως υπάρχει κάποια εξήγηση που δεν την γνωρίζω.
Αυτό που όμως πιστεύω ότι θα γίνει τελικά είναι ότι θα ψηφίσουν μόνοι όσοι έχουν ήδη αποφασίσει ποιόν μηχανισμό θέλουν να στηρίξουν και θα αθροίσουν το "κουκί" τους σε κάποιον από αυτούς.
(Στο site του ΠΑΣΟΚ αναφέρεται ότι Πληροφορίες για τα εκλογικά κέντρα θα δίνονται σε όλες τις Οργανώσεις του Κινήματος. Θα αναφερθώ κάποια στιγμή στις πληροφορίες που δίνονται από τις οργανώσεις).
Αυτό είναι εκείνο που επιζητεί το ΠΑΣΟΚ;

Saturday, February 23, 2008

Οι προκριματικές εκλογές στο Ohio και το Texas

Είναι εντυπωσιακή η βελτίωση των δημοσκοπήσεων για τον Obama στις δύο αυτές κρίσιμες προκριματικές. Και αυτό μπορεί να το δεί κανείς περισσότερο κυτάζοντας διαχρονικά τα στοιχεία μιας εταιρίας.
Για το Τexas: Σε λιγότερο από μια βδομάδα η διαφορά που δίνει η ίδια εταιρία έπεσε 16 μονάδες στις 3!

Rasmussen (20/2-20/2). Obama 44%, Clinton 47%
Rasmussen (14/2-14/2). Obama 38%, Clinton 54%

Κάτι παρόμοιο γίνεται στο Ohio. Η διαφορά από 14 μονάδες έπεσε στις 8.
Rasmussen (21/2 - 21/2) Obama 40% , Clinton 48%
Rasmussen (13/2 - 13/2) Obama 37% , Clinton 51%

Και έχουμε ακόμα 10 μέρες μέχρι την διαδικασία.

Friday, February 22, 2008

Η αποτυχία των δημοσκοπήσεων στις ΗΠΑ

Μια σχετική συνέντευξη που έδωσα στον Φοίβο Καρζή στις 6/2/08 ("Ο Ρυθμός της Μέρας", Αθήνα 9.84fm).

Wednesday, February 20, 2008

Obama, Clinton, McCain για το Κόσσοβο

Δεν έχω αντιληφθεί το μέγεθος των στρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ όσο αφορά το Κόσσοβο. Μου κάνει όμως εντύπωση η σχεδόν ταυτόσημη θέση των υποψηφίων προέδρων που συντάσσονται πλήρως με τον G. Bush.
Ομολογώ ότι με απογοητεύει η θέση του Obama.
Παραθέτω στην συνέχεια τις δηλώσεις Obama και Clinton για το θέμα στις 17/2. (Παρόμοια ήταν και η δήλωση McCain).

Obama:
Today’s announcement of independence by the leadership of Kosovo ends a chain of events that began with the bloody break-up of the former Yugoslavia. Kosovo’s independence is a unique situation resulting from the irreparable rupture Slobodan Milosevic’s actions caused; it is in no way a precedent for anyone else in the region or around the world.
Kosovo’s independence carries with it important responsibilities. The international community has devoted enormous resources to Kosovo’s political, economic and social development for nearly a decade, with results not always meeting expectations. I hope that Kosovo’s government and people act with urgency to ensure that Kosovo becomes a positive example of democratic governance and the rule of law. All the people of Kosovo, be they of Albanian, Serb or other origin, must be able to live in a free, tolerant and prosperous society where minority rights and religious sites are fully protected, and the people of Kosovo have a stake in one another’s success.
Serbia and its people have also suffered terribly over the past two decades. Serbs deserve a more peaceful, prosperous, and hopeful future. This month’s re-election of President Boris Tadic was a critical step in moving Serbia closer to the goal of full integration into the democratic West, including membership in Euro-Atlantic institutions that can help bring more stability and prosperity to the people of Serbia. Serbia ultimately belongs in the European Union. The EU and Serbia should rapidly deepen their ties, a move that would help demonstrate to the Serb people that they are indeed genuinely part of the West.
I honor the service of all Americans, military and civilian, who have worked so hard to bring peace to the Balkans. The United States must continue to work with our European allies on behalf of the security and prosperity of the entire region. I am convinced that, with our support, Serbia and Kosovo can emerge as models of democratic and economic growth, and their people can know a bright future.

Clinton:
I welcome the historic declaration of Kosova independence issued today in Pristina. I urge our friends and allies and around the world to join the United States and European Union countries in promptly recognizing an independent Kosova.
This is a historic step that will allow the people of Kosova to finally live in their own democratic state. It will allow Kosova and Serbia to finally put a difficult chapter in their history behind them and to move forward. Resolving this issue has taken too long and has held both of these proud peoples back from pursuing a better European and Euro-Atlantic future. It is time now for all of us to look ahead and to focus on the challenge of building an independent Kosova and supporting a democratic Serbia in an integrated Europe.
I want to underscore the need to avoid any violence or provocations in the days and weeks ahead. Kosovars and Serbs have seen too much violence and too many provocations in the past. It is time to focus on improving the lives of people living in both countries and the integration of these countries into the West.
In recognizing the independence of Kosova, I want to stress the high importance that I attach to full protection of the rights of all minorities in Kosova, especially the Serbs, and to safeguard Serbian cultural and religious heritage sites in Kosova. The international community must stand firm on these points.
I remain concerned about the deterioration of the situation in neighboring Bosnia and urge the Bush Administration to pay more attention to this issue, so that it does not once again become a major threat to European stability.
I regret that is has taken so long for us to reach this historic juncture and that the Bush Administration has not always given the issues of Kosova, Serbia’s democratic future, and the Balkans the attention they deserve. This has helped contribute to the complicated and risky situation on the ground in the Balkans that we still face today. I look forward to working with the democratic leaders in this region and will once again make the full integration of the Western Balkans into Europe and the Euro-Atlantic community the priority it should be.

Monday, February 18, 2008

Κρατικοποιήσεις στην Αγγλία του Gordon Brown?

Με κατεπείγουσα νομοθετική ρύθμιση η Αγγλική κυβέρνηση προτίθεται να κρατικοποιήσει "προσωρινά" την τράπεζα Northern Rock. Σύμφωνα με τον Alistair Darling η απόφαση αυτή ελήφθη γιατί δύο προσφορές από ιδιώτες δεν ήταν "επωφελείς για τους φορολογούμενους".
Ποιός θα περίμενε από τον Gordon Brown να επιστρέψει σε παλιές (και δοκιμασμένες) πρακτικές του σοσιαλισμού;


Η Κύπρος, το Κόσσοβο και τα χιόνια

Στα χθεσινά τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων των 8: Η είδηση για το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο στι 8.45 για 2-3 λεπτά. Η είδηση για την ανεξαρτησία του Κοσσόβου 5 λεπτά αργότερα (για 1-2 λεπτά). Μέχρι τότε, χιόνια...(πραγματικά και μεταφορικά).
Ενημέρωση (19/2). Στην σελίδα του ΥΠΕΞ δεν υπάρχει κάποια αναφορά σε δήλωση της Υπ. Εξωτερικών για το θέμα. Το ίδιο συμβαίνει και με την ιστοσελίδα του ΠΑΣΟΚ.

Κόσσοβο: Ευτυχώς που υπάρχει και η Ισπανία...

Ο ισπανός υπουργός Ευρωπαικών υποθέσεων Alberto Navarro δήλωσε στο BBC την ενόχλησή του για το γεγονός ότι το μέλλον του Κοσσόβου αποφασίζεται από τις μεγάλες δυνάμεις στην Washington -και εν μέρει στην Μόσχα- σε αντίθεση με τους διεθνείς κανόνες.

Δεν ξέρω αν έχει κάνει κάποια δήλωση η Ελληνίδα ΥΠΕΞ.

Sunday, February 17, 2008

Οι προεδρικές εκλογές στην Κύπρο και οι δημοσκοπήσεις

Τα χθεσινά αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών διέψευσαν για μια ακόμα φορά τις δημοσκοπήσεις. Διέψευσαν όμως και τα exit polls.
Η αποτυχία των δημοσκοπήσεων οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στον μεγάλο αριθμό κυπρίων του εξωτερικού που επέστρεψαν για να ψηφίσουν. (υπολογίζονται σε περισσότερους από 20 χιλ. δηλαδή πάνω από 5% των ψηφοφόρων). Αυτό όμως επαναβεβαιώνει την άποψή μου για την αδυναμία των δημοσκοπήσεων στην πρόβλεψη εκλογικών αποτελεσμάτων. Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία "από τις 56 δημοσκοπήσεις που έγιναν μόνο μία έβγαλε πρώτο τον κ. Κασουλίδη".
Εκεί που δεν υπάρχει δικαιολογία είναι στην αποτυχία των exit polls. Εκεί μάλιστα δεν καταλαβαίνω τι έννοια είχαν. Το site της κυπριακής κυβέρνησης έδινε τόσο γρήγορα τα αποτελέσματα που οι δημοσκόποι δεν προλάβαιναν να επεξεργαστούν τα στοιχεία των exit polls! Ετσι η διάψευση προηγήθηκε της επιβεβαίωσης της!

Friday, February 15, 2008

O Αμερικανός Τσίπρας;

Το δημοκρατικό κόμμα των ΗΠΑ έχει καθιερώσει εδώ και χρόνια (από το 1982) τους υπερσυνέδρους (superdelegates), για το εθνικό του συνέδριο που επιλέγει το υποψήφιο πρόεδρο. Οι σύνεδροι αυτοί είναι είναι 796 ( περίπου το 20% των συνέδρων) και δεν εκλέγονται αλλά ορίζονται από το κόμμα. Η ψήφος κάθε υπερσυνέδρου ισοδυναμεί περίπου με 10000 ψήφους στις προκριματικές εκλογές του κόμματος.
Ενας από τους νεαρώτερους υπερσυνέδρους, είναι ο ηλικίας 21 ετών φοιτητής του πανεπιστημίου Marquette, Jason Rae. Ο Rae έγινε μέλος του εθνικού συνεδρίου των δημοκρατικών σε ηλικία 17 ετών!
Είναι τόσο σημαντική η ψήφος των εκλεκτόρων αυτών ώστε ο Rae είχε ήδη πρωινό με την Chelsea Clinton, και δέχτηκε τηλεφώνημα από τον Bil Clinton!

Thursday, February 14, 2008

Καραμανλής, Μητσοτάκης και η ιστορία...

Παρακολούθησα απόψε μια συνέντευξη του Κ. Μητσοτάκη με ιστορική αναδρομή στην πολιτική του πορεία. Για μια ακόμα φορά μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που αξιοποιεί την μακροβιότητά του για να "δικαιωθεί" ιστορικά με δηλητηριώδεις χαρακτηρισμούς και ισχυρισμούς για "φίλους" και αντιπάλους που δεν είναι πια στην ζωή και δεν μπορούν να τον διαψεύσουν. Οι "κακίες" του αναφέρονταν στον Κ. Καραμανλή στον Γ. Ράλλη στον Ευ. Αβέρωφ, στον Κ. Στεφανόπουλο και φυσικά περιέλαβαν τον Α. Παπανδρέου αλλά και τον Γ. Παπανδρέου. (Μεταξύ των άλλων χαρακτήρισε "αχάριστο" τον Κ. Καραμανλή).
Για όσους έχουν παρακολουθήσει την σύγχρονη ελληνική πολιτική ιστορία, η συνέντευξη αυτή εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο γιατί κανείς ποτέ δεν εμπιστεύθηκε τον Κ. Μητσοτάκη. Με συνεντεύξεις σαν την αποψινή είναι βέβαιο ότι η κατάσταση αυτή δεν θα τον εγκαταλείψει όσο ζει.
Για τους ισχυρισμούς του που αφορούν στελέχη της ΝΔ δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη. Μπορώ όμως -από προσωπική εμπειρία- να διαψεύσω τον ισχυρισμό που διετύπωσε ότι ο Α. Παπανδρέου θορυβήθηκε και ανησύχησε από την εκλογή του ως αρχηγού της ΝΔ το 1984. Την ημέρα της εκλογής του Κ. Μητσοτάκη συνέβη να είμαι ένας από τους συνδαιτημόνες του Α. Παπανδρέου σε γεύμα στην Ελούντα της Κρήτης όταν ήλθε ο Γ. Κατσιφάρας και του ανακοίνωσε ότι ο Κ. Μητσοτάκης εξελέγη αρχηγός της ΝΔ. Ο Α. Παπανδρέου χαμογέλασε και όχι μόνο δεν έδειξε ανησυχία αλλά αντίθετα είπε "αυτό θα αποτελέσει πρόβλημα για την ΝΔ και θα μας διευκολύνει". Το αποτέλεσμα των εκλογών του 1985 τον δικαίωσε.

Wednesday, February 13, 2008

ΗΠΑ και Ελλάδα: Obama και Γ. Α. Παπανδρέου

Αλλο ένα μήνυμα που πήρα από ένα νέο άνθρωπο που ζει στο εξωτερικό. Το βρίσκω εξαιρετικά εύστοχο.

...Eίδα την ομιλια του Obama στο New Hampshire. Είναι μαγευτικός. Είναι κάτι σαν κράμα μεταξύ Bobby Kennedy και Martin Luther King (κάπου διάβασα έναν απλό youtube user να το λέει και συμφωνώ απόλυτα). Δεν θα τον χαρακτηρίσω απλά και μόνο έναν καταπληκτικό ρήτορα. Η ποιότητά του δεν περιορίζεται στο να χειρίζεται καλά την γλώσσα και να χειρονομεί εμφατικά. Το χάρισμά του είναι ότι μπορεί να εμπνέει.
Πάνω στην ομιλία του αυτή, υποστηρικτές του έφτιαξαν ένα καταπληκτικό τραγούδι. Σε αυτό φαίνεται η μελωδικότητα του λόγου του. Και φαίνεται και το πόσο inspirational είναι τα λόγια του (αλήθεια πόσο συχνά μπορείς να φτιάξεις στίχους για ένα τραγούδι από έναν λόγο πολιτικού?)

Τέλος ένα σχόλιο για τον Γ. Παπανδρέου. Νομίζω οτι αυτό ακριβώς είναι που έχασε κάπου στον δρόμο - έδειξε όμως να το ξαναβρίσκει στις μέρες πριν την 11η Νοεμβρίου. Την ικανότητα να εμπνέει. Όχι την ικανότητα να είναι αντι-Καραμανλής (όπως η Χίλαρυ θέλει να είναι αντι-Bush). Όχι την ικανότητα να είναι δεινός ρήτορας. Αλλά την ικανότητα να get the people "fired up and ready to go", που λέει και ο Obama.

H Ελλάδα νομίζω έχει μία παράξενη αναλογία με την Αμερική αυτή τη στιγμή, σε άλλο επίπεδο και για άλλους λόγους. Έχει φτάσει σε ένα τέλμα, απο όλες τις απόψεις. Και χρειάζεται κάποιον να την εμπνεύσει για να γίνει μια συλλογική προσπάθεια - μια ψυχολογία όπως με τους Ολυμπιακους αγώνες. Δεν χρειάζεται έναν μεγάλο ηγέτη, ούτε έναν τεχνοκράτη. Χρειάζεται απλά κάποιον που να την κινητοποιήσει.
Ίσως παρασύρομαι αλλά, θα μου άρεσε να ακούσω τον ΓΑΠ να σταματήσει να σχολιάζει την ΝΔ. Και να αρχίσει να μιλάει για την Ελλάδα όπως την ονειρεύεται αυτός, τον ρόλο των Ελλήνων (δες και αυτοοργάνωση, συμμετοχή) σε αυτήν και τις ιδέες του για το πώς θα το πετύχει.
Θα ήθελα κυρίως κάποιον που να με κάνει να τον εμπιστευτώ πώς άν κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για την χώρα μου, θα πιάσει κάποιο τόπο.

Αποτελέσματα προκριματικών εκλογών σε DC, Maryland, Virginia

Δημοκρατικοί
DC ( στο 98%) Obama 75% Clinton 24%
Maryland (στο 83%) Obama 60% Clinton 37%
Virginia (στο 99%) Obama 64% Clinton 35%

Ρεπουμπλικάνοι
DC (στο 98%) Mc Cain 68% Huckabee 17%
Maryland (στο 83%) Mc Cain 55% Huckabee 30%
Virginia (στο 99%) Mc Cain 50% Huckabee 41%

Tuesday, February 12, 2008

ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, ΚΚΕ

Μια γνώμη που έλαβα από ένα νέο (αρκετά νεώτερο από τον νέο πρόεδρο του ΣΥΝ).

Ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ (και κυρίως ο Συνασπισμός) δεν δημιουργούν πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ επειδή απλώς υπάρχουν, ούτε επειδή έχουν διαφορετική άποψη.

Η κριτική μου στον Τσίπρα δεν έγκειται ούτε στο ότι είναι νέος, ούτε στο ότι χρησιμοποιεί πιασιάρικες εκφράσεις και σλόγκαν. Πολλοί λένε ότι δεν έχει απόψεις για τα θέματα. Λάθος, ο Τσίπρας έχει απόψεις. Αυτό όμως δεν αρκεί, και εδώ έγκειται η κριτική μου. Απόψεις μπορεί να έχει ο καθένας. Ένας πολιτικός αρχηγός όμως πρέπει να έχει και προτάσεις, προτάσεις που να έχουν έστω και κάποια συνάφεια με τα πραγματικά δεδομένα και να μην πετάνε στα σύννεφα του ιδεατού. Και πρός το παρός ο Τσίπρας δεν έχει προτάσεις - έχει απόψεις μόνο, που προσφέρουν υπέροχο υλικό για αριστερίστικες "αφίσες", αλλά δεν συνιστούν ρεαλιστική και βιώσιμη πρόταση.

Και εδώ συνίσταται η ζημιά που κάνει ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ στο ΠΑΣΟΚ. Όχι στο ότι υπάρχουν, ούτε στο ότι έχουν διαφορετικές απόψεις. Αλλά στό ότι τους έχουμε δώσει μια ιδιότυπη ασυλία. Η ασυλία αυτή συνίσταται στο ότι μπορούν να λένε ό,τι θέλουν, χωρίς να έχουν την υποχρέωση τα λεγόμενά τους να έχουν την παραμικρή συμβατότητα με την πραγματικότητα. Ο Συνασπισμός και το ΚΚΕ δεν είναι τσακωμένοι με το ΠΑΣΟΚ, είναι τσακωμένοι με την πραγματικότητα.

Δεν μπορεί ας πούμε να έχεις ώς πολιτική θέση την λύση του ασφαλιστικού χωρίς είτε την αύξηση των ορίων ηλικίας, είτε την μείωση των συντάξεων είτε την αύξηση των εισφορών. Αυτό απλά είναι στρουθοκαμηλισμός και wishful thinking. Είναι άρνηση της πραγματικότητας, η οποία είναι σκληρή και δυσάρεση, αλλά δυστυχώς αυτή είναι γιατί άν στρουθοκαμηλίζουμε απλώς το ασφαλιστικό σύστημα θα καταρρεύσει.

Αυτό κάνει τεράστια ζημιά στο ΠΑΣΟΚ. Διότι το οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο. Από την μία το ΠΑΣΟΚ πρέπει να φέρει ρεαλιστικές προτάσεις στο τραπέζι για να πείσει ότι έχει μια ουσιαστική κυβερνητική πρόταση (και αν δεν το κάνει θα το χτυπάει η ΝΔ). Από την άλλη όμως, κάθε υπεύθυνη και ρεαλιστική κυβερνητική πρόταση, όσο αριστερή και αν είναι, πρέπει να λαμβάνει υπόψιν της τα πραγματικά δεδομένα και να είναι κουρδισμένη με βάση αυτά. Επομένως κάθε τέτοια πρόταση -ιδιαίτερα αυτές που αφορούν τα φλέγοντα ζητήματα- εκ των πραγμάτων θα περιέχει και στοιχεία "δυσάρεστα", δεν θα μπορεί να είναι μία ουτοπική υπόσχεση κάποιου παραδείσου. Και αυτό δίνει πρόσφορο έδαφος σε Συνασπισμό και ΚΚΕ να επιτεθούν στο ΠΑΣΟΚ εξ αριστερών - καθώς διαθέτουν την ιδιότυπη ασυλία που λέγαμε παραπάνω, μπορούν να λένε ό,τι θέλουν, να χαρακτηρίζουν το ΠΑΣΟΚ "δεξιό", να λένε ότι θέλει να καταργήσει την δωρεάν παιδία, ότι υποστηρίζει την ανασφάλιστη εργασία κ.ο.κ.

Και αυτό γίνεται και πρόβλημα για την ευρύτερη κοινωνία. Διότι Συνασπισμός και ΚΚΕ θέτουν τον πήχυ σε ένα δυσθεώρητο ύψος, σε ένα ύψος που ποτέ δεν θα μπορέσει η χώρα (καμμία χώρα για την ακρίβεια) να τον ξεπεράσει. Και οποιαδήποτε πρόταση δεν πληροί τις αδύνατες προδιαγραφές τους, την απορρίπτουν μονομιάς. Και το χειρότερο? Το κάνουν με τρόπο που δεν σέβεται την κοινωνία (για παράδειγμα οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια). Με αυτόν τον τρόπο όμως βραχυκυκλώνεται η δημοκρατία, και καθίσταται η Ελλάδα όμηρος του στρουθοκαμηλισμού αυτών των μη πραγματοποιήσιμων πόθων.

Δεν μας επιτρέπουν να προσπαθήσουμε για κάτι το καλύτερο, γιατί θέλουν το τέλειο. Και έτσι μένουμε διαρκώς στο χειρότερο.

Αυτή είναι η κριτική μου στον Τσίπρα. Δεν μπορώ να τον πάρω στα σοβαρά όχι επειδή είναι νέος, ούτε επειδή είναι πιασιάρικος. Δεν μπορώ να τον πάρω στα σοβαρά επειδή ζεί αλλού, σε έναν τόπο μαγικό και ώς εκ τούτου λέει πράγματα που ακούγονται ωραία αλλά δεν στέκουν πάρα μόνο στα κινούμενα σχέδια. Όπως λένε συνοπτικά οι Άγγλοι: he needs a reality check.

Γ. Παπανδρέου, Α. Τσίπρας και αριστερά

Μου έκανε εντύπωση η δήλωση του νέου προέδρου του Συνασπισμού ότι ο Γ. Παπανδρέου δεν έχει δικαίωμα (!) να ισχυρίζεται ότι είναι αριστερός. Υπό μία έννοια, θεωρώ ότι αποτελεί συνέχεια μιας λογικής αριστερών κομμάτων που νομίζουν ότι έχουν την αποκλειστικότητα στην "αριστεροσύνη" αλλά και στην απονομή "αριστερών πιστοποιητικών" (κάτι όπως τα επαγγελματικά δικαιώματα).
Στην συγκεκριμένη περίπτωση βέβαια, υπάρχει και ένα ευρύτερο θέμα: Η σοσιαλιστική διεθνής έχει επιλέξει τον Γ. Παπανδρέου και όχι τον πρόεδρο του Συνασπισμού, για πρόεδρό της.
Ο πρόεδρος του Συνασπισμού βέβαια έχει την ευχέρεια να δίνει τον δικό του ορισμό για τον όρο "αριστερός". Απλώς, ο ορισμός αυτός -προφανώς- διαφέρει από αυτόν που έχουν υιοθετήσει περισσότερα από 160 κόμματα που εκπροσωπούν δεκάδες εκατομυρίων πολιτών από όλες τις ηπείρους. Και τα κόμματα αυτά επέλεξαν ως πρόεδρό τους του Γ. Παπανδρέου. Ο κ. Τσίπρας, προς το παρόν τουλάχιστον, επελέγη να εκπροσωπεί ένας κόμμα με μερικές χιλιάδες μέλη.

Monday, February 11, 2008

Το ΠΑΣΟΚ και Α. Τσίπρας

Το ΠΑΣΟΚ διαβλέπει -και σωστά κατά την γνώμη μου- κίνδυνο από την δημοτικότητα του νέου γραμματέα του Συνασπισμού.
Διαφωνώ όμως με την αντιμετώπιση του προβλήματος. Η κριτική ότι με την τακτική του ο Συνασπισμός ευνοεί την ΝΔ, δεν είναι είναι ουσιαστική. Το κάθε κόμμα έχει ως προτεραιότητα την δική του ενίσχυση. Αν αυτή η ενίσχυση γίνεται εις βάρος ενός όμορου ιδεολογικά κόμματος λίγο ενδιαφέρει και το ίδιο και τους πολίτες.
Οι διαμαρτυρίες του ΠΑΣΟΚ μου θυμίζουν τις αντίστοιχες διαμαρτυρίες στις ΗΠΑ του δημοκρατικού κόμματος για την πιθανότητα εκ νέου υποψηφιότητας του Ralph Nader. (Εκεί οι δημοκρατικοί υποστηρίζουν ότι ο Nader είναι υπεύθυνος για την επικράτηση του Bush).
Τα κόμματα δεν μπορούν να διαμαρτύρονται γιατί υπάρχουν άλλα κόμματα, ούτε γιατί αυτά τους αποσπούν ψηφοφόρους. Υποχρέωσή τους είναι να πείθουν τα ίδια τους πολίτες ότι είναι καλύτερα. Εκεί και μόνον εκεί πρέπει να εστιάζουν την προσπάθεια τους.
Για αυτό τον λόγο διαφωνώ και με τις επιθέσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ (αλλά και του ΚΚΕ) στον Α. Τσίπρα. Η ελαφρά ειρωνία (χωρίς αμετροέπεια) που απαντά ο ίδιος στα σκληρά σχόλια εναντίον του μάλλον τον ωφελούν. Τα "trendy" "supermarkets" δεν αφορούν τους πολίτες. Είναι ενδιαφέροντα μόνο για τις παραπολιτικές στήλες.

Friday, February 08, 2008

Οι “μάνατζερ” καθηγητές

Είχα υποσχεθεί σε παλαιότερη ανταλλαγή απόψεων με αφορμή το "έξυπνο σχολείο" ότι θα επανέλθω διατυπώνοντας τις απόψεις μου για μια σειρά από θέματα που είχαν θιγεί.
Ενα από αυτά ήταν οι “μάνατζερ” καθηγητές.
Κατ' αρχήν δεν θεωρώ ότι η ιδιότητα του πανεπιστημιακού καθηγητή από μόνη της καθιστά κάποιον ικανό να γίνει και μάνατζερ, ούτε καν σε θέματα εκπαίδευσης. Αυτό ισχύει ακόμα και για την διοίκηση σχετικά "μικρών" μονάδων όπως ένας πανεπιστημιακός τομέας ή ένα τμήμα.
Η εμπλοκή τόσων πολλών καθηγητών σε δημόσιες κρατικές θέσεις δεν οφείλεται στις διοικητικές ικανότητες που έχουν δείξει, αλλά κυρίως στην προσπάθεια των κυβερνήσεων να εξασφαλίσουν την "έξωθεν καλή μαρτυρία" στις επιλογές τους. (Δεν είναι άλλωστοι λίγοι οι καθηγητές που έχουν αποτύχει στις θέσεις που κατέλαβαν).
Από το άλλο μέρος δεν νομίζω ότι για να διοικήσει κανείς, χρειάζεται να έχει κάνει σπουδές διοίκησης, χωρίς πάλι αυτό να σημαίνει ότι τέτοιες σπουδές δεν βοηθούν.
Υπάρχουν νομίζω, δύο είδη ηγεσίας: Ο "μάνατζερ" και ο "ηγέτης". Ο πρώτος, προσπαθεί να διοικήσει με συναίνεση. Ο δεύτερος έχει όραμα. Με τον πρώτο, ο ορίζοντας είναι περιορισμένος. Με τον δεύτερο, μπορεί να γίνουν άλματα αλλά και να προκληθούν έντονες αντιθέσεις. Προσωπικά, προτιμώ τον ηγέτη.
Στον επιστημονικό μου μικρόκοσμο, έχω γνωρίσει και τα δύο ήδη ηγεσίας. Για παράδειγμα, ο Jerzy Neyman, ίδρυσε το τμήμα Σταtιστικής στο Berkeley. Ηταν ο ηγέτης του μέχρι τα βαθειά του γεράματα. Στα χρόνια που το διοίκησε, κατάφερε να το κάνει το υπ' αριθμόν 1 τμήμα Στατιστικής στον κόσμο. Και όμως: στο τέλος της καρριέρας του οι συνάδελφοί του "επαναστάτησαν" γιατί τον θεωρούσαν αυταρχικό. Σε κάποια μάλιστα εκλογή καθηγητή, όλοι οι άλλοι καθηγητές διαφώνησαν για τον υποψήφιο που εκείνος θεωρούσε καλύτερο. Και ο Neyman τους είπε: "Πως είναι δυνατόν να διαφωνείτε μαζί μου όταν όλους εσάς σας έχω επιλέξει εγώ"; Και αυτό βέβαια δεν το είπε για να τους θυμίσει "υποχρεώσεις".
O μάνατζερ έχει συνήθως στόχο να τους έχει όλους ευχαριστημένους. Οταν αυτό επιτυγχάνεται, η διοικούμενη μονάδα δεν πηγαίνει μακρυά. Πολλές φορές ακόμα και η εσωτερική γαλήνη διαταράσσεται.
Υπάρχει ένα ακόμα ενδιαφέρον ερώτημα: Πρέπει τα πανεπιστήμια να τα διοικούν οι καθηγητές τους ή ειδικοί μάνατζερς? Η απάντηση όμως δεν είναι για απόψε.

Οι προεδρικές εκλογές στην Κύπρο

Οπως δείχνουν τα πράγματα, η πιθανότερη εξέλιξη είναι να προχωρήσουν στον δεύτερο γύρο οι Παπαδόπουλος Χριστόφιας.
Ως υποστηρικτής του "ΟΧΙ" στο σχέδιο Αννάν, πιστεύω ότι η προσπάθεια των υποστηρικτών του "ΝΑΙ" θα στραφεί στο να περάσει στον β' γύρο ο Χριστόφιας. Πιστεύουν ίσως ότι μόνον έτσι μπορεί να εμποδιστεί η εκλογή Παπαδόπουλου. (Στην συγκεκριμένη περίπτωση, για τους υποστηρικτές του "ΝΑΙ", ισχύει το: better the devil you don't know than the devil you know!)

Ανανέωση (15/2/08). Εσωτερικό σημείωμα Ηνωμένων Εθνών
«Η οριστική τύχη του σχεδίου Ανάν συνδέεται με τον Πρόεδρο που θα εκλεγεί στις 24 Φεβρουαρίου» φέρεται να εκτιμά ο ΟΗΕ σύμφωνα με εσωτερικό σημείωμα, αναφορικά με το οποίο αρνήθηκε να σχολιάσει εκπρόσωπος των Ηνωμένων Εθνών λέγοντας πως «δεν μπορώ να επιβαιβεώσω ή να σχολιάσω εσωτερικά κείμενα».
Στο σημείωμα τονίζεται ότι το ΑΚΕΛ και ο Δημοκρατικός Συναγερμός θεωρούνται κόμματα με «ρεαλιστική γραμμή», τα οποία -όπως αναφέρεται- υποστηρίζουν τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, ως το μοναδικό πλαίσιο για λύση του Κυπριακού. Σημειώνεται επίσης ότι τα δύο κόμματα, που διατηρούν καλές σχέσεις με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, έχουν «πραγματική εικόνα» για την «κόκκινη γραμμή» των Τουρκοκυπρίων.
Αναφορικά με το ΔΗΚΟ, σημειώνεται ότι είναι «διεκδικητικό κόμμα» και αφήνεται να εννοηθεί ότι «προσπαθεί να δώσει μια άλλη έννοια στη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, διαφορετική από αυτήν που περιλαμβάνεται στο σχέδιο Ανάν, ενώ ζητά την εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Υποστηρίζεται δε, ότι η θέση για το ΔΗΚΟ ενισχύεται και από το γεγονός ότι συνεργάζεται με το ΕΥΡΩΚΟ και τους Οικολόγους.
Επιπρόσθετα, σήμφωνα πάντα με το ίδιο σημείωμα το οποίο έφερε στη δομοσιότητα ο ανταποκριτής της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» στη Νέα Υόρκη Μιχάλης Ιγνατίου, εάν ο κ. Παπαδόπουλος προκριθεί στο β' γύρο, θα «πέσει» στο τραπέζι το ενδεχόμενο συνεργασίας του ΑΚΕΛ με το ΔΗΣΥ. Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Νίκος Αναστασιάδης έχει δώσει «καθαρές ενδείξεις» για συνεργασία με το ΑΚΕΛ, εάν αποκλειστεί ο κ. Κασουλίδης από το β' γύρο.
Σε περίπτωση αποκλεισμού του προέδρου της Βουλής, Δημήτρη Χριστόφια, το ΑΚΕΛ «δεν δίνει αντίστοιχα σημάδια, ότι δηλαδή θα κάνει την υπέρβαση». Αφήνεται μάλιστα να εννοηθεί ότι, εάν δεν προχωρήσει στο β' γύρο, ο κ. Χριστόφιας θα υποστηρίξει το σημερινό πρόεδρο.

Εκτιμήσεις για του τρεις υποψηφίους
Επιπλέον, στο σημείωμα διατυπώνονται εκτιμήσεις για τους τρεις υποψηφίους, στην περίπτωση που κερδίσουν την Προεδρία: Με Τάσσο Παπαδόπουλο ξανά στην Προεδρία «θα ισχυροποιηθεί η θέση του με πιθανότητες σκλήρυνσης.
» Θα επιμένει στη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου και οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν στη διαμόρφωση νέας βάσης διαπραγματεύσεων που θα οδηγήσουν σε λύση, αλλιώς θα ρίξει την ευθύνη στην άλλη πλευρά σε ένα ενδεχόμενο 'blame game'. Θα αξιοποιήσει το Κυπριακό για να δυσκολέψει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας».
Εάν εκλεγεί ο Δημήτρης Χριστόφιας, εκτιμάται ότι θα προσπαθήσει να αναδείξει τη σχέση του κόμματός του με τους Τουρκοκύπριους. «Διαβάζοντας πίσω από τις λέξεις», αναφέρουν τα Ηνωμένα Έθνη, «το ΑΚΕΛ αποδέχεται μια βελτιωμένη έκδοση του Σχεδίου Ανάν.
Σε περίπτωση εκλογής του Ιωάννη Κασουλίδη, στο σημείωμα διατυπώνεται η εκτίμηση ότι θα αλλάξει η διάθεση στο Κυπριακό, επειδή γνωρίζει και έχει καλές σχέσεις με τον Ταλάτ και τους Τουρκοκύπριους. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, προστίθεται στο σημείωμα, «το Σχέδιο Ανάν θα είναι μια ισχυρή βάση για τη λύση».

Thursday, February 07, 2008

Οι δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ

Το άρθρο αυτό ζητήθηκε (και δημοσιεύθηκε) στον "Ελεύθερο Τύπο" (7/2/08).

Μια παράπλευρη απώλεια των προκριματικών εκλογών στις ΗΠΑ είναι οι δημοσκοπήσεις. Τελευταίο παράδειγμα η Καλιφόρνια όπου στις δύο τελευταίες χρονικά δημοσκοπήσεις ( 2-4 Φεβρουαρίου) η μια έδειχνε ότι προηγείται ο Ομπάμα με 13% και η άλλη η Κλίντον με 10%!
Χειρότερα ίσως είναι τα πράγματα με τις προβλέψεις που προηγήθηκαν στο
new Hampshire και στην South Carolina.
Οι αδυναμίες των πολιτικών δημοσκοπήσεων δεν είναι εύκολο να αντιμετωπισθούν.
Στις τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ (και όλες σήμερα είναι τηλεφωνικές), το ποσοστό των πολιτών που δέχονται να απαντήσουν είναι γύρω στο 5%. Τελευταία μάλιστα αρκετοί από εκείνους που απαντούν, δίνουν σκόπιμα αντιφατικές απαντήσεις για να παραπλανήσουν τους ερευνητές.
Μπορεί να πει κανείς ότι οι περισσότερες από τις προυποθέσεις που απαιτούνται για μια σωστή δειγματοληπτική πολιτική έρευνα είναι ανέφικτες. Ετσι, το εύρος του λάθους (που οι εταιρίες ισχυρίζονται ότι είναι μεταξύ 2-5%), είναι αδύνατον να προσδιοριστεί επιστημονικά και μπορεί να να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις.
Οι εταιρίες δημοσκοπήσεων για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα αυτά χρησιμοποιούν «σταθμίσεις» που οι ίδιες διαμορφώνουν, χωρίς να τις δημοσιοποιούν.
Συμπερασματικά, το αν κάποια εταιρία θα είναι επιτυχής στις προβλέψεις της, εξαρτάται περισσότερο από την ικανότητα και την εμπειρία των στελεχών της να αξιολογούν τα πολιτικά δεδομένα στις σταθμίσεις τους και λιγότερο από την στατιστική μεθοδολογία συλλογής των στοιχείων που χρησιμοποιούν.

Ιερώνυμος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος

Η εκλογή του Ιερωνύμου αποτελεί μια επιλογή επιστροφής της εκκλησίας στις παραδοσιακές της προτεραιότητες, αξίες και πρακτικές. Επανέρχεται δηλαδή στην προσέγγιση Σεραφείμ.
(Είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ τόσο με τον νέο Αρχιεπίσκοπο όσο και με τον Σεραφείμ κατά την θητεία μου στο ΥΠΕΠΘ όπου ασκούσα και τις αρμοδιότητες του ΓΓ Θρησκευμάτων).
Το 1988, είχα την ευθύνη της διαπραγμάτευσης με τον τότε αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ του θέματος της εκκλησιαστικής περιουσίας, μετά την μεγάλη κρίση στις σχέσεις εκκλησίας-πολιτείας κάτω από αντίξοες συνθήκες. Μου είχε κάνει εντύπωση ο ρεαλισμός του αλλά και η διάθεσή του να βρεθεί λύση. (Βέβαια, οι όροι της διαπραγμάτευσης ήταν δύσκολοι για την πολιτεία, αφού είχε προηγηθεί η "ήττα" Τρίτση και η παραίτησή του). Από τις προσωπικές μας συζητήσεις είχα συγκρατήσει την ειλικρινή εκτίμηση που έτρεφε στο πρόσωπο του Ιερωνύμου. (Οσοι γνώριζαν τον Σεραφείμ, ξέρουν ότι δεν μάσαγε τα λόγια του, ούτε στην αξιολόγηση των υπολοίπων ιεραρχών).

Tuesday, February 05, 2008

Το βραβείοTuring για το 2007 σε Ελληνα

Το βραβείοTuring (το βραβείο Nobel για την επιστήμη των υπολογιστών) για το 2007 απονεμήθηκε στους Edmund Clarke (CMU), E. Allen Emerson (UT at Austin) και Joseh Sifakis (Centre National de la Recherche Scientifique/CARNOT Institute) για την έρευνά τους στο έλεγχο μοντέλων (Model Checking). Το βραβείο αναφέρει : For their role in developing Model-Checking into a highly effective verification technology, widely adopted in the hardware and software industries.
Their innovations transformed this approach from a theoretical technique to a highly effective verification technology that enables computer hardware and software engineers to find errors efficiently in complex system designs. This transformation has resulted in increased assurance that the systems perform as intended by the designers. The Turing Award, named for British mathematician Alan M. Turing, carries a $250,000 prize, with financial support provided by Intel Corporation and Google Inc. Clarke of Carnegie Mellon University, and Emerson of the University of Texas at Austin, working together, and Sifakis, working independently for the Centre National de la Recherche Scientifique at the University of Grenoble in France, developed this fully automated approach that is now the most widely used verification method in the hardware and software industries.
περισσότερες πληροφορίες, εδώ. Οπως αναφέρεται, Joseph Sifakis is the founder of Verimag Laboratory, a leading research center for embedded systems in Grenoble, France, where he was director from 1993-2006. He is Research Director of Centre National de la Recherche Scientifique, and Director of the CARNOT Institute on Intelligent Software and Systems in Grenoble. Dr. Sifakis is a member of the editorial board of several journals, and the scientific coordinator of the Artist2 and ArtistDesign European Networks of Excellence on Embedded Systems Design. He is co-founder with Edmund Clarke, Robert Kurshan, and Amir Pnueli of the International Conference on Computer Aided Verification (CAV). He earned a degree in electrical engineering from the Technical University of Athens and a Ph.D. in computer science from the University of Grenoble.

Σημείωση: (About the A.M. Turing Award) The A.M. Turing Award was named for Alan M. Turing, the British mathematician who articulated the mathematical foundation and limits of computing, and who was a key contributor to the Allied cryptanalysis of the German Enigma cipher during World War II. Since its inception in 1966, the Turing Award has honored the computer scientists and engineers who created the systems and underlying theoretical foundations that have propelled the information technology industry. For additional information, click on http://www.acm.org/awards/taward.html .

Monday, February 04, 2008

C4I και το ΠΑΣΟΚ

Ο Μ. Χρυσοχοίδης δήλωσε ότι η αρμοδιότητα για το θέμα είχε αφαιρεθεί από το Υπουργείο Δημ. Τάξης και είχε ανατεθεί στο Υπουργείο Αμυνας.
Ο Γ. Παπαντωνίου απάντησε ότι την αρμοδιότητα είχε το Υπ. Δημ. Τάξης.
Και οι δύο συμφωνούν ότι η τελική απόφαση ελήφθη από το ΚΥΣΕΑ.
Τι λέει γι' αυτά ο Κ. Σημίτης; Τι λέει το ΠΑΣΟΚ;
Το ΠΑΣΟΚ βέβαια, έχει προτείνει την σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Είναι όμως αυτό αρκετό; (ιδαίτερα με δεδομένο ότι η κυβέρνηση έχει απορρίψει αυτή την πρόταση).

Το μετρό την νύχτα

Οι εργαζόμενοι δεν επιτρέπουν την λειτουργία του μετρό Παρασκευή και Σάββατο 12-2 τα μεσάνυχτα. Δεν ξέρω αν οι λόγοι που προβάλλουν είναι ουσιαστικοί. Δεν βλέπω όμως γιατί, αν υπάρχουν προβλήματα δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν.
Οι λόγοι όμως που κάνουν την επέκταση του ωραρίου επιτακτική είναι πολλοί. Καταγράφω αυτούς που έρχονται εύκολα στο μυαλό μου.
-περιορισμός της χρήσης αυτοκινήτου για τις βραδινές εξόδους της Παρασκευής και του Σαββάτου θα περιορίσει και τα περιστατικά οδήγησης υπό την επήρροια αλκοόλ.
-αποσυμφόρηση το κέντρο, στο οποίο επικρατεί το αδιαχώρητο τα βράδια, αφού όλοι προσπαθούν να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους για να διασκεδάσουν.
-Ενίσχυση της "τουριστικής οικονομίας".

Sunday, February 03, 2008

Η επίσκεψη Σρέντερ στα κατεχόμενα

Πολλοί, μεταξύ των οποίων και η κυπριακή κυβέρνηση, ενοχλήθηκαν από την επίσκεψη αυτή. Δεν πρέπει να παραβλέπει κανείς ότι αυτή την στιγμή ο Σρέντερ είναι υπάλληλος πολυεθνικής. Και ως υπάλληλος, δεν έχει πολλές επιλογές. Αυτό είναι κατανοητό και δεν θα έπρεπε να δημιουργεί πρόβλημα. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι άλλο: Πόσοι από τους πολιτικούς ηγέτες, ή στελέχη, ενώ βρίσκονται στην ενεργό δράση,είναι υπάλληλοι πολυεθνικών η εθνικών ομίλων; Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.

Friday, February 01, 2008

Θαπατέρο και η "δεξιά του Κυρίου"

Η καθολική εκκλησία πήρε σχεδόν άμμεσα θέση εναντίον του Θαπατέρο για τις επερχόμενες εκλογές στην Ισπανία. Οι συντηρητικοί επίσκοποι διαφωνούν με μια σειρά θέσεων της κυβέρνησης Θαπατέρο όπως για τα διαζύγια, τον γάμο μεταξύ ομοφιλοφίλων, τις εκτρώσεις και την θρησκευτική εκπαίδευση στα σχολεία. Τα θέματα αυτά είχαν συζητηθεί και κατά την επίσκεψη του Πάπα τον Ιούλιο του 2006.
Να δούμε τι θα καταφέρουν.

Thursday, January 31, 2008

Κουκοδήμος, ΝΔ και οι αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος

Η μεθόδευση που επέλεξε η κυβέρνηση στο συγκεκριμένο θέμα είναι πρωτοφανής.
Κατά πάγια κοινοβουλευτική πρακτική, ένας βουλευτής επιλέγει να ανεξαρτητοποιηθεί όταν διαφωνεί με τις επιλογές του κόμματός του.
Με τη περίπτωση Κουκοδήμου συνέβη κάτι το απίθανο: Το κόμμα, αντί να τιμωρήσει παραδειγματικά ένα βουλευτή του για μια επιλήψημη ενέργεια του, ουσιαστικά τον επιβραβεύει, απαλλάσσοντάς τον από την κομματική πειθαρχία και επιτρέποντας του να κινείται περισσότερο ελεύθερα ως ανεξάρτητος!
Μερικοί σχολιαστές χαρακτηρίζουν την επιλογή αυτή ως "έξυπνη στρατηγική" που μάλιστα η κυβέρνηση καθυστέρησε αδικαιολόγητα να υιοθετήσει.
Εγώ την θεωρώ ως πλήρη ευτέλιση των αρχών του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Wednesday, January 30, 2008

Η Siemens και οι μίζες

Οσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις στα διεθνή θέματα, γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι το θέμα των δωροδοκιών της Siemens σε κυβερνητικά στελέχη διαφόρων χωρών έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις.
Σύμφωνα με τις κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί, η εταιρία έχει πληρώσεις 12 δισ ευρώ σε κυβερνητικά στελέχη στην Νιγηρία, την Λιβύη και την Ρωσσία. (Οσον αφορά την Ευρώπη, σχετικό είναι και το σχόλιο στο αγγλικό μπλογκ μου). Επομένως, τα 100 εκ. ευρώ για τα οποία γίνεται συζήτηση στην Ελλάδα είναι ένα μικρό μέρος των "εξόδων" της εταιρίας σε αυτή την κατηγορία δαπανών.

Στην διεθνή οικονομία ενδιαφέρον έχει το κατά πόσον η υπόθεση Siemens θα αποτελέσει την απαρχή αποκαλύψεων για ανάλογες πρακτικές άλλων μεγάλων πολυεθνικών εταιριών. Κάτι τέτοιο βέβαια θα κλονίσει την παγκόσμια οικονομία, περισσότερο ίσως από ότι η διαφαινόμενη ύφεση στις ΗΠΑ.

Οι πιθανότητες να διελευκανθεί πλήρως η υπόθεση στην διεθνή της διάσταση είναι δύσκολο να εκτιμηθούν.

Στην χώρα μας όμως, επαναλαμβάνεται η γνωστή κατάσταση: Από το 2006 η "ανεξάρτητη" δικαιοσύνη διερευνά το σκέλος που μας αφορά. Ως συνήθως, δεν υπάρχει καμμιά πρόοδος. Χθες η κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση της αντιπολίτευσης για σύσταση εξεταστικής επιτροπής (με το σύνηθες πρόσχημα ότι την υπόθεση διερευνά η δικαιοσύνη). Οταν βέβαια η υπόθεση μπει στο αρχείο (βλέπε υπόθεση υποκλοπών), η σύσταση εξεταστικής επιτροπής δεν θα έχει έννοια αφού η δικαιοσύνη δεν θα έχει στοιχειοθετήσει αδικήματα.

Εκτός και βρεθεί κάποια Τσέκου για να σταλεί στην φυλακή και να σωθούν τα προσχήματα...

Το ΣτE και η πρόσβαση στα γραπτά των υποψηφίων στις γενικές εξετάσεις

Η αναμενόμενη (σωστή κατά την γνώμη μου) απόφαση του ΣτΕ με την οποία θα κρίνεται αντισυνταγματική η άρνηση του ΥΠΕΠΘ να χορηγεί αντίγραφα των γραπτών στους υποψηφίους, δημιουργεί νέα δεδομένα στην διαδικασία των Γενικών Εξετάσεων.
Εφαρμογή μιας τέτοιας απόφασης θα παραλύσει ένα ήδη δύσκαμπτο υπερφορτωμένο και γραφειοκρατικό σύστημα με μεγάλο κόστος για τον φορολογούμενο.
Πιστεύω ότι μόνη λύση είναι να μελετηθεί η υιοθέτηση μελλοντικά σύγχρονων μεθόδων που αναπτύσσονται στις ΗΠΑ για μαζικές εξετάσεις όπως το SAΤ, όπου οι εξετάσεις γίνονται στον υπολογιστή και διορθώνονται ηλεκτρονικά (χωρίς να είναι υποχρεωτικά πολλαπλής επιλογής). Μέχρι τότε οι εξετάσεις με θέματα πολλαπλής επιλογής είναι η καλύτερη από τις άσχημες διαθέσιμες λύσεις. Είναι οι μόνες αντικειμενικές και η πρόοδος που έχει σημειωθεί στην επιλογή των θεμάτων επιτρέπει τον περιορισμό των τυχαίων σωστών απαντήσεων. Είναι βέβαιο ότι θα αντιδράσουν οι εκπαιδευτικοί, αλλά αυτό δεν είναι ικανοποιητική δικαιολογία.

Tuesday, January 29, 2008

O Ομιλος και ο Καβάφης

και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς τον Ομιλο; Ηταν και αυτός μια κάποια λύση...

H super Πέμπτη

Εχει ενδιαφέρον η συσχέτιση της σημασίας των θεμάτων της super Τρίτης στις ΗΠΑ με την super Πέμπτη στην χώρα μας που επιχειρεί μια εφημερίδα σήμερα.
Στις ΗΠΑ ουσιαστικά αποφασίζεται την επόμενη Τρίτη ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα (κατά την εφημερίδα) τρία είναι τα θέματα που κρίνονται την επόμενη Πέμπτη: ο νέος αρχιεπίσκοπος, ο φάκελλος για το σκάνδαλο και ο όμιλος. (μεσόστρατα μας εξέλιπε το ένα).
Διέλαθε της προσοχής της εφημερίδας η έναρξη του νέου έτους (έτος της σελήνης) στην Κίνα, την super Πέμπτη.
Μεγαλοϊδεατισμός;

Monday, January 28, 2008

Τα εκδοτικά συμφέροντα και ο "Ριζοσπάστης"

Οσοι δεν ενδιαφέρονται να παρακολουθούν τις ατέλειωτες εκπομπές στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα ούτε τις σκοπιμότητες που το κάθε μέσο ενημέρωσης ή δημοσιογράφος εξυπηρετεί στις δημόσιες τοποθετήσεις, θα βρούν ενδιαφέρουσα την συνοπτική παρουσίαση των εκδοτικών αντιθέσεων στον σημερινό Ριζοσπάστη.

O Ted Kennedy ανακοίνωσε την υποστήριξή του στον Obama

Πριν από λίγο ο Ted Kennedy ανακοίνωσε την υποστήριξή του στην υποψηφιότητα του Obama.
Ο εξαιρετικός λόγος του είναι εδώ.
Πολλοί, όπως εγώ, είχαν ενδοιασμούς μεταξύ του Obama και του Edwards. Η υποστήριξη του Kennedy στον Obama -και κυρίως η ομιλία του- έγειρε την πλάστιγγα.

Κλοπή της μίτρας Ορθοδόξου Αρχιεπισκόπου στο Τέξας

Αυτό νομίζω είναι είδηση! Επίσης, είδηση για μένα είναι ότι υπάρχει αρχιεπίσκοπος που ήταν προηγουμένως πεζοναύτης!

A thief has broken into a car in Texas and stolen a valuable crown and other items belonging to a visiting Greek Orthodox bishop from Colorado.
Metropolitan Isaiah, an ex-US marine who served in the Korean War, was dining with others at a restaurant when the thief smashed his car's window.
The gold and silver crown is believed to be worth up to $10,000 (£5,000). Also stolen was his Bible and a bag embroidered with his religious title, a gift from the widow of a fellow marine. Metropolitan Isaiah, who was the only priest at a Vespers service on Saturday night without a head covering, is offering a reward of at least $1,000 for the safe return of the crown stolen in Arlington. "We parked in a brightly lit place, and with all the lights there, we thought we were fine," he was quoted by the Dallas News as saying. "We came out at 10 o'clock, and the window was smashed." The symbolic crown, he said, was the first gift he had received as a bishop, 22 years earlier, and he felt "lost without it". Other items missing include the bishop's mobile phone and his clerical veil but the loss of the bag seemed to be a particularly hard blow. "It has my name on it, embroidered Metropolitan Isaiah, so who can use it?" Metropolitan Isaiah asked.According to his official biography, the ex-marine, whose official title is Metropolitan of Denver, entered a Massachusetts seminary in 1954 and became a bishop in 1986.

Saturday, January 26, 2008

Τα προσωπικά δεδομένα και η Societe Generale.

Χρειάστηκαν μόνο μερικές ώρες για να αποκαλυφθεί το όνομα του Jerome Kerviel και να γίνει ευρύτερα γνωστό. Και νομίζω σωστά. Το γεγονός αυτό μου έδωσε αφορμή να παρατηρήσω την υπερβολή που υφίσταται στην χώρα μας στην λεγόμενη προστασία των προσωπικών δεδομένων. Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που η προστασία αυτή χρησιμοποιήθηκε για να μην αποκαλυφθούν τα ονόματα προσώπων που με προκλητικό τρόπο παρανόμησαν.

Thursday, January 24, 2008

H συνέχεια στο ΠΑΣΟΚ

Είναι φανερό ότι σήμερα θα κλείσει ένα μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί η υπάρχουσα κατάσταση. Και οι καθαρές λύσεις είναι οι σωστές λύσεις.

Wednesday, January 23, 2008

Η αναθεώρηση του Συντάγματος, ο εκλογικός νόμος, τα κέντρα ελευθέρων σπουδών και το άρθρο 16

Τα δεδομένα για τα παραπάνω θέματα είναι τα εξής:

1. Με δεδομένη την απουσία του ΠΑΣΟΚ από την συνταγματική αναθεώρηση, δεν υπάρχει δυνατότητα να ψηφιστεί αλλαγή οποιουδήποτε άρθρου, επομένως η αναθεώρηση είναι ουσιαστικά νεκρή.
2. Απαλλαγή του πολιτικού συστήματος από την επιρροή των οικονομικών κέντρων είναι αδύνατη χωρίς την ουσιαστική αλλαγή του εκλογικού νόμου (κατά το γερμανικό σύστημα).
2. Υπάρχει πίεση από την ΕΕ για αναγνώριση των διπλωμάτων που απονέμουν τα ΚΕΣ που συνεργάζονται με αγγλικά και γαλλικά πανεπιστήμια και η κυβέρνηση προτείνει την αναγνώρισή τους μετά από αξιολόγηση.
3. Τέτοια αξιολόγηση δεν έχει έννοια χωρίς ουσιαστική αναθεώρηση του 16 που θα επιτρέψει στα δημόσια πανεπιστήμια να λειτουργούν με ουσιαστική αυτοτέλεια (που θα περιλαμβάνει επιλογή των φοιτητών τους, αποκλειστική ευθύνη και με δικά τους κριτήρια επιλογή των καθηγητών τους και πλήρη ευχέρεια στην διαχείρηση των οικονομικών τους), ώστε να μην κινδυνεύουν από τον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Με αυτά τα δεδομένα μόνη διέξοδος είναι η συμφωνία των κομμάτων (τουλάχιστον των δύο μεγάλων) να θεωρηθεί ανενεργή η παρούσα αναθεώρηση και να ξεκινήσει μια ουσιαστική αναθεώρηση από μηδενική βάση αφού έχουν συμφωνηθεί οι ουσιαστικές διατάξεις που θα αναθεωρηθούν.
Οι καθηγητές συνταγματικού δικαίου με τους οποίους έχω συζητήσει προβληματίζονται για το ενδεχόμενο αυτό, αφού δεν έχει προκύψει στο παρελθόν αντίστοιχη περίπτωση. Οι εμπειρότεροι πιστεύουν ότι με συμφωνία των κομμάτων, τουλάχιστον των δύο μεγαλυτέρων, αυτό μπορεί να γίνει.

Χθες, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε το πρώτο βήμα. Απομένει στην κυβέρνηση να κάνει το επόμενο. Αν δεν το κάνει, συνταγματική αναθεώρηση θα είναι δυνατή μετά από 13, τουλάχιστον, χρόνια!

Monday, January 21, 2008

ΣτΕ: Αντισυνταγματικές οι διατάξεις του διορισμού των καθηγητών το 2002

Από την σημερινή "Ελευθεροτυπία".
Αντισυνταγματικές κρίθηκαν από το Συμβούλιο της Επικρατείας οι νομοθετικές διατάξεις σχετικά με τον διορισμό καθηγητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για το έτος 2002.
Σύμφωνα με την πλειοψηφία των δικαστών του Γ' τμήματος, που παρέπεμψαν την υπόθεση για τελική κρίση στην Ολομέλεια του ανώτατου δικαστηρίου, οι διατάξεις του νόμου 3027/2002, βάσει των οποίων έγιναν οι διορισμοί καθηγητών διαφόρων ειδικοτήτων (μαθηματικών, φιλολόγων, θεολόγων κ.λπ.) παραβιάζουν το άρθρο 101 του Συντάγματος αλλά και τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και αξιοκρατίας, γι' αυτό και είναι ανίσχυρες.
Ο επίμαχος νόμος προέβλεπε ότι οι διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών για το 2002 θα γίνονταν κατά 75% από την επετηρίδα προσωρινών αναπληρωτών του 2000 και κατά 25% από τους επιτυχόντες του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Οπως αναφέρουν οι δικαστές, μετά την τελευταία αναθεώρηση, η πλήρωση των κενών οργανικών θέσεων με προσλήψεις στον δημόσιο τομέα πρέπει να γίνεται με διαγωνισμό βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και πάντα υπό τον έλεγχο του ΑΣΕΠ. Κατά συνέπεια, οι ρυθμίσεις δεν μπορούν να εφαρμοστούν καθώς οι πίνακες των διοριστέων καθηγητών καταρτίστηκαν χωρίς να τηρηθούν οι συνταγματικές εγγυήσεις της πρόσληψης προσωπικού κατόπιν διαγωνισμού ή επιλογής από το ΑΣΕΠ. Την άποψη περί αντισυνταγματικότητας υποστήριξε ο πρόεδρος του Γ' τμήματος, Γ. Σταυρόπουλος, και οι σύμβουλοι Επικρατείας, Ν. Μαρκουλάκης και Ν. Σακελλαρίου.

Αν τελικά η Ολομέλεια του ΣτΕ αποδεχθεί την άποψη της πλειοψηφίας του Γ' τμήματος, ποιός από την διοίκηση θα αναλάβει την ευθύνη;

Οι προτάσεις Παπανδρέου για τη διαφάνεια

Το ΠΑΣΟΚ παρουσίασε τον Νοέμβρη του 05 πρόταση 30 σημείων για την διαφάνεια. Επειδή δεν την βρίσκει κανείς εύκολα, καταγράφω στην συνέχεια την περίληψή τους που παρουσίασε ο Γ. Παπανδρέου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην τελευταία συνάντησή τους (τα bold δικά μου). Στην συνέχεια, τις σχολιάζω.
1. Καθιέρωση υποχρεωτικού σταδίου δημόσιας διαβούλευσης για κάθε νομοσχέδιο πριν κατατεθεί στη Βουλή.
2 .Έλεγχος της εκτέλεσης του προϋπολογισμού από ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή.
3. Ενίσχυση και διεύρυνση των διαδικασιών ΑΣΕΠ.
4. Υποχρέωση δημοσιοποίησης στο διαδίκτυο όλων των πράξεων φορέων του δημοσίου, όλων των αποφάσεων κρατικών λειτουργών, που αφορούν σε προμήθειες, αναθέσεις ή χρηματοδοτήσεις
5. Κατάργηση όλων των Ειδικών Λογαριασμών στα Υπουργεία.
6. Ειδική μόνιμη κοινοβουλευτική επιτροπή για τα εξοπλιστικά προγράμματα.
7. Έλεγχος του πολιτικού χρήματος.
8. Διασφάλιση της διαφάνειας στα ΜΜΕ.
9. Πλήρης έλεγχος των πηγών και της ροής του χρήματος καθώς και της βιωσιμότητάς τους.
10. Δημιουργία θεσμών κοινωνικού ελέγχου σε τοπικό επίπεδο για την πρόληψη και αντιμετώπιση της διαφθοράς.
11. Δημιουργία Εθνικού Συμβουλίου Διαφάνειας.

Είμαι γενικά της άποψης ότι, για να είναι κανείς αποτελεσματικός, πρέπει να επικεντρώνει την προσοχή του σε 2-3 σαφώς προσδιορισμένους στόχους. Γι΄αυτό, από τα παραπάνω, θεωρώ ως τα πλέον σημαντικά και σαφή τα 1 και 4. Σημαντικότερο όλων θεωρώ το 4.


Saturday, January 19, 2008

Τα οργανωτικά του ΠΑΣΟΚ

Θα ήθελα να επισημάνω κάτι που μοιάζει με αντίφαση.
Στην συνάντηση των στελεχών του ΠΑΣΟΚ που έγινε το Σαββατοκύριακο, ανακοινώθηκαν μια σειρά (4 ή 5) από νέες ομάδες (ομάδες διαλόγου) και τα στελέχη που θα τις συγκροτήσουν.
Κατά την διάρκεια της διδικασίας εκλογής προέδρου ένα από τα θέματα για τα οποία έκανε αυτοκριτική ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν τα πολυπληθή όργανα.
Θα δούμε αν οι νέες αυτές επιτροπές θα είναι παραγωγικές.

Οι δικηγόροι θα βρούν την "λύση"

Η προσοχή των ΜΜΕ έχει επικεντρωθεί σε 3 δικηγόρους που είχαν άμεση εμπλοκή στην υπόθεση Ζαχόπουλου.
Ισως όμως, ο "συμβιβασμός" επιτευχθεί μέσω των ποινικολόγων που εκπροσωπούν τις τρεις σημαντικές πλευρές (Λυκουρέζος, Αγιοστρατίτης, Κατσαντώνης, Τσοβόλας) και έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο σε αντίστοιχες περιπτώσεις με πολιτική διάσταση στο παρελθόν. Ενδιαφέρον έχει η "δημόσια" διαπραγμάτευσή τους μέσω προσεκτικών δηλώσεων.

Ο Σαρκοζί και η επικοινωνία

Μελετώντας την επικοινωνιακή στρατηγική του Σαρκοζί, παρατηρώ το εξής: Εχει καταφέρει να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των ΜΜΕ με ενέργειες που προκαλούν το (κουτσομπολίστικο) ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, χωρίς να είναι πολιτικές. Ταυτόχρονα, αξιοποιεί αυτή την προσοχή για να περάσει και τα δικά του πολιτικά μηνύματα. Αυτό έχει κάποιο προσωπικό κόστος, μικρό όμως σχετικά με το όφελος. Δεν ξέρω αν άλλος πολιτικός έχει χρησιμοποιήσει αυτή την προσέγγιση στο παρελθόν.

Πριν από μερικές μέρες, (15/1), είδα στο κεντρικό βραδυνό δελτίο ειδήσεων του ΒΒC, συνέντευξη με τον image maker του Σαρκοζί.
Εξήγησε ότι η επικοινωνιακή τους τακτική είναι: "to constantly be one step ahead of the media. Take the offensive and keep giving them stories before they can make stories about you themselves. That way it is you who sets the agenda, and not them. In fact, if before the dust has settled on one story, you go ahead and give them a new one, there is no time for analysis, debate and criticism, since the media will have to keep up with your furious pace" .
Ο ρεπορτερ του BBC έκανε στην συνέχεια το εξής σχόλιο:"the socialists are nowhere to be found since the media are focusing only on Sarcozy!"

Thursday, January 17, 2008

Οι εκδότες, το τραπεζικό σύστημα και η πολιτική

Η υπόθεση Ζαχόπουλου αποτέλεσε την αφορμή να πληροφορηθεί η κοινή γνώμη μερικούς από τους μηχανισμούς "συνεργασίας" των εκδοτών και ιδιοκτητών ΜΜΕ, επιχειρηματιών που έγιναν ιδιοκτήτες ΜΜΕ, ιδιοκτητών ΜΜΕ που έγιναν επιχειρηματίες κλπ με το τραπεζικό σύστημα και την πολιτική.
Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος για το τι ακριβώς συμβαίνει. Αυτό γιατί δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς την ακρίβεια και τις σκοπιμότητες κάθε δημοσιεύματος ή τοποθέτησης. (Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το σημερινό άρθρο του ΒΗΜΑΤΟΣ για την τράπεζα BNP Paribas, αλλά και σχετικές αναρτήσεις (1), (2) στο διαδύκτιο που αφορούν τις οικονομικές δραστηριότητες των εκδοτών του Πρώτου Θέματος, αλλά και οι κατηγορίες που διατύπωσε ένας από αυτούς για τους εκδότες του συγκροτήματος, της Ελευθεροτυπίας και των ιδιοκτητών του ΜΕGΑ). Κανείς δεν γνωρίζει, ούτε μπορεί να ελέγξει, την ακρίβεια των ισχυρισμών που διατυπώνονται. Στην περίπτωση δε των blogs ούτε καν τους χειριστές τους.
Ενα είναι βέβαιο: Οτι οι τράπεζες "εξυπηρετούν" τους "παράγοντες" αυτούς με χρηματοδοτήσεις που εκπλήσσουν για την χαλαρότητα με την οποία χορηγούνται. (π.χ. δάνειο για επιχειρηματική δραστηριότητα με τα χρήματα να κατατίθενται στους προσωπικούς λογαριασμούς των δανειοληπτών πριν καν δημιουργηθεί η "επιχείρηση").
Παρόμοια πράγματα συμβαίνουν με τους "ιδιοκτήτες" ποδοσφαιρικών ομάδων.
Τα "μεσαία" δημοσιογραφικά και αθλητικά στελέχη "αξιοποιούν" την αναγνωρισιμότητά τους με την εκλογή τους στην Βουλή ή την τοπική αυτοδιοίκηση, χωρίς βέβαια να ξεχνούν τους εργοδότες τους. Τα "μεγάλα" στελέχη κερδίζουν την συμπάθεια του κόσμου με τους "αγώνες" τους για το δίκαιο του λαού και στην συνέχεια γίνονται επιχειρηματίες αλλά και power brokers.
Αυτά επιτυγχάνονται με τα χρήματα και τις αποταμιεύσεις των απλών πολιτών. (Το χρηματιστήριο ήταν η κορύφωση, όχι όμως και το τέλος). Των ίδιων πολιτών που παρακολουθούν τις θεατρινίστικες εκπομπές τους, τα περισπούδαστα άρθρα τους, τις εμβριθείς αναλύσεις τους και τους σκηνοθετημένους διαξιφισμούς τους.
Αυτό που μένει να γίνει γνωστό είναι ο τρόπος συμμετοχής στα παραπάνω τωνπολιτικών που προωθούνται από το σύστημα αυτό για να συμπληρώνεται και να ενισχύεται.

Wednesday, January 16, 2008

Η ιδιωτικοποίηση των λιμανιών

Θα ήθελα να δώσω μια διαφορετική διάσταση στο θέμα.
Πριν από ένα χρόνο περίπου, έγινε αντίστοιχη προσπάθεια απόκτησης του δικαιώματος εκμετάλευσης 6 μεγάλων λιμανιών των ΗΠΑ από εταιρίες συμφερόντων του Dubai (νομίζω τελικά δεν ολοκληρώθηκε επειδή εκφράστηκαν έντονες ανησυχίες ασφάλειας, παρά την μεγάλη προσπάθεια του G. Bush). Την εκμετάλευση μέχρι τότε είχε εταιρία Αγγλικών συμφερόντων.
Κάτι ανάλογο συνέβη αργότερα νομίζω και σε άλλες χώρες.
Δεν έχω παρακολουθήσει τις λεπτομέρειες, αλλά μου προκαλεί εντύπωση η σύμπτωση συγκέντρωσης του ενδιαφέροντος σε αυτή την συγκεκριμένη μορφή επένδυσης.
Στην περίπτωση της Ελλάδας -και ιδιαίτερα της Θεσσαλονίκης-ίσως έχουμε και εγχώριους "επενδυτές".

Η "Αλληλεγγύη" και οι εκλογές

Σε προχθεσινό μου post αναφέρθηκα στις χρηματοδοτήσεις από το ΥΠΠΟ και στο πώς κερδήθηκαν οι τελευταίες εκλογές από την ΝΔ.
Η διερεύνηση των χρηματοδοτήσεων του ΥΠΠΟ φαίνεται ότι ανησύχησαν άλλους φορείς που διαχειρίζονται μεγάλα ποσά με εξαιρετική "ευχέρεια" στις επιλογές των χρηματοδοτουμένων.
Στην σημερινή Καθημερινή υπάρχει ένα ενδιαφέρον άρθρο για απαίτηση του ΥΠΕΞ από την ΜΚΟ της Εκκλησίας «Αλληλεγγύη» επιστροφής ποσού μεγαλύτερου των 6 εκατ. ευρώ (!), που η τελευταία είχε λάβει από τον κρατικό προϋπολογισμό προκειμένου να αγοράσει από τους πτηνοτρόφους ποσότητες κοτόπουλων τις οποίες στη συνέχεια θα διοχέτευε ως επισιτιστική βοήθεια σε τρίτες χώρες.
Οι εκκλησιαστικές οργανώσεις είναι ¨η δεξιά του Θεού" που παρέλειψα προχθές στην εξήγηση του πως κερδήθηκαν οι εκλογές.

Tuesday, January 15, 2008

Το έξυπνο σχολείο και οι ποδοσφαιρικές τακτικές

Η κυβερνητική επιτροπή χθες ασχολήθηκε, σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις, με το έξυπνο σχολείο.
«Πρώτη μας προτεραιότητα», τόνισε ο υπουργός, «ανταποκρινόμενη και στο βασικό πρόβλημα της έλλειψης υποδομών, είναι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την κατασκευή του "έξυπνου σχολείου" την περίοδο 2008 - 2012. Όπως είπε, ήδη έχουν προγραμματιστεί και έχουν διασφαλισθεί οι χρηματοδοτήσεις για την κατασκευή 1.233 σχολικών μονάδων ανά τη χώρα.

Προκαλεί εντύπωση ο προγραμματισμός και οι προτεραιότητες της κυβέρνησης. Οσο παρακολουθώ τα θέματα παιδείας (πάνω από 40 χρόνια), αισθάνομαι ότι το πρόβλημα των σχολικών κτιρίων είναι διαχρονικό. Δεν θυμάμαι όμως να συνεδριάζει γι' αυτό η κυβερνητική επιτροπή αφού το θέμα δεν απαιτεί κυβερνητικό συντονισμό.

Αν κάποιος δεν ήξερε τι συμβαίνει στην χώρα θα επαινούσε ίσως την κυβέρνηση για τις πρωτοβουλίες της. Αφού έλυσε όλα τα άλλα προβλήματα της παιδείας ασχολείται τώρα με τον στρατηγικό σχεδιασμό. Με τα σημερινά δεδομένα, η επιλογή αυτή όμως θυμίζει περισσότερο την τακτική "η μπάλλα στην εξέδρα". Αυτό βέβαια το κάνουν οι ομάδες που κερδίζουν και θέλουν να κρατήσουν το αποτέλεσμα. Θα ταίριαζε περισσότερη στην κυβέρνηση η τακτική της ομάδας που έχουν αποβληθεί τρεις παίκτες και προσπαθεί να "τραυματιστούν" άλλοι δύο για να διακόψει ο διαιτητής το παιχνίδι.

Τα σκάνδαλα στο ΥΠΠΟ και το αποτέλεσμα των εκλογών

Τα κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν με επιμονή ότι δεν έχει, μέχρι σήμερα, αποδειχθεί κανένα σκάνδαλο στο ΥΠΠΟ.
Ποιός είναι ο ορισμός του σκανδάλου; Σύμφωνα με την κυβέρνηση –προφανώς-σκάνδαλο είναι ο χρηματισμός κάποιου πολιτικού στελέχους. Αυτό, πράγματι, δεν έχει τεκμηριωθεί.
Kατά την γνώμη μου όμως, σκάνδαλο είναι η κατάχρηση της κρατικής εξουσίας που περιλαμβάνει (αλλά δεν περιορίζεται) στον χρηματισμό στελεχών. Και από όσα έγιναν γνωστά μετά την απόπειρα αυτοκτονίας, αποτελούν τον ορισμό του σκανδάλου.
Δύο είναι οι βασικές μορφές κατάχρησης κρατικής εξουσίας στον δημόσιο τομέα.
Η «εξαγορά» συνειδήσεων (κυρίως νέων ανθρώπων) και η «εξαγορά» ψήφων με χρήση της κρατικής εξουσίας.
Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά συνυπάρχουν στην πολιτική του ΥΠΠΟ.
Δόθηκαν ελπίδες για 148 θέσεις, με τις οποίες παγιδεύτηκαν 20 χιλ. νέοι άνθρωποι ενώ η επιλογή επρόκειτο να γίνει μεταξύ 200 που είχαν ήδη πουλήσει την συνείδησή τους στην εξουσία (Τουλάχιστον δε μια με υποψήφια με ανταλλάγματα που δεν περιορίζονταν στην ψήφο της).
Το δεύτερο είναι η εξαγορά ψήφων με χρηματοδοτήσεις υπαρκτών και ανύπαρκτων οργανώσεων και ΜΚΟ και από χωριά μέχρι πανεπιστήμια. Και εδώ τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν (π.χ. εδώ) είναι καταλυτικά.
Σύμφωνα με τα επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία του υπουργείου Πολιτισμού, κατά τα έτη 2004 και 2005 ενισχύθηκαν συνολικά 1.627 φορείς και κατανεμήθηκε το ποσό των 61,9 εκατ. ευρώ. Οι επιχορηγήσεις «ξεκλείδωναν» με μια απλή εντολή, ενώ τα κονδύλια, που κατέληγαν στα ταμεία των πάσης φύσεως φορέων, προέρχονταν από τον Ειδικό Λογαριασμό ΛΟΤΤΟ του υπουργείου Πολιτισμού.
(16.1.08. H Ελευθεροτυπία δημοσιεύει στοιχεία για τις επιδοτήσεις της περιόδου 2006-2007).

Αν ληφθεί υπόψη ότι η αυτοδυναμία της κυβέρνησης στις τελευταίες εκλογές κρίθηκε από 30 χιλ. περίπου ψήφους, γίνεται αντιληπτό ότι αυτές κερδήθηκαν από τον ΓΓ του ΥΠΠΟ και όχι από το πρόγραμμα της ΝΔ. Ούτε ομόλογα, ούτε φωτιές, ούτε πακιστανοί ούτε υποκλοπές μπορούν να αντισταθμίσουν τις εξαγορές συνειδήσεων.

Sunday, January 13, 2008

Ευτυχισμένο το νέο έτος 1984! (Orwell, Ρουσόπουλος και doublethink)

Οι περισσότερες αναφορές στον Orwell γίνονται σε σχέση με τον “μεγάλο αδελφό”, τον ασφυκτικό έλεγχο δηλαδή της ιδιωτικής ζωής των πολιτών από το κράτος. Λίγοι αναφέρονται σε μια άλλη πρακτική του κράτους που περιγράφεται στο “1984” του Orwell με τον όρο doublethink (δεν γνωρίζω την ελληνική λέξη που χρησιμοποιήθηκε για το doublethink στην μετάφραση του 1984 αλλά εμένα θα μου άρεσε το πεποίφαση=πεποί[θηση]+[αντί]φαση).

Τί ακριβώς είναι το doublethink? Είναι το πρεσβεύειν δύο αντιφατικών ιδεών ταυτοχρόνως. Είναι η διαστρέβλωση της γλώσσας και η μεθοδευμένη αυτο-εξαπάτηση (self-deception) που προωθείται στους πολίτες.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η μέθοδος αυτή αποτυπώθηκε για πρώτη φορά από τον Orwell 60 χρόνια πριν στο βιβλίο του "1984". Τα παραδείγματα που χρησιμοποίησε ήταν σλόγκαν του τύπου: «Ο πόλεμος είναι ειρήνη», «η ελευθερία είναι σκλαβιά», και «η άγνοια είναι ισχύς».

Το έτος 1984 που περιγράφει ο Όργουελ βρίσκει τον κόσμο χωρισμένο σε μεγάλες υπερδυνάμεις που βρίσκονται σε συνεχή πόλεμο. Επικρατεί ένα καθεστώς ανελευθερίας και άγνοιας, το οποίο επιβάλλεται και συντηρείται από «το κόμμα». Παρ’ ότι τα παραπάνω σλόγκαν δεν έχουν λογική, εκφράζουν το κόμμα και χρησιμοποιούνται από αυτό για την χειραγώγηση των πολιτών μέσω μίας πλύσης εγκεφάλου: με την συνεχή επανάληψη των σλόγκαν αυτών η αληθινή έννοια των λέξεων και των φράσεων που δομούν χάνεται και τα σλόγκαν γίνονται αξιώματα. Αν οποιοσδήποτε (όπως ο βασικός χαρακτήρας του βιβλίου, Winston), αρχίσει γίνεται επικίνδυνα έξυπνος, τότε «απομακρύνεται».

Τον όρο –αλλά και τις σύγχρονες πρακτικές εφαρμογές του-, μου ξανάφερε στο μυαλό ένα σχόλιο της Ελένης Βλάχου (με υπογραφή Ε) στην Καθημερινή της 23/12/1983, εν όψει του νέου έτους 1984 που αναφερόταν στο ομώνυμο βιβλίο του Orwell. Το άρθρο συνέδεε την πρακτική αυτή με το, σχετικά αθώο, «οι βάσεις φεύγουν» του Α. Παπανδρέου. Που να ήξερε τότε η Ε. ότι 25 χρόνια μετά το κόμμα στο οποίο ανήκε, θα είχε καταστήσει δόγμα την μέθοδο αυτή.

Ως doublethink μπορούν να χαρακτηριστούν πολλές επικοινωνιακές τακτικές διαφορετικών κυβερνήσεων ανά τον κόσμο. Είναι η προσπάθεια παραπλάνησης της κοινής γνώμης με την παρουσίαση μιας αρνητικής ενέργειας με θετικό τρόπο, ή το αντίστροφο. Την τακτική αυτή εφάρμοσε με επιτυχία ο Karl Rove στις ΗΠΑ και έχει αναλυθεί εξαιρετικά εύστοχα από τον καθηγητή του Berkeley George Lakoff, (π.χ. στο βιβλίο του Don’t Think of an Elephant).

Δεν είναι όμως ανάγκη η μέθοδος του doublethink να χρησιμοποιεί μόνον φράσεις που να περιέχουν εσωτερικές αντιφάσεις για να πετύχει τον στόχο της. Μπορεί απλώς να αντιφάσκει καταφανώς με την αληθινή των πραγμάτων κατάσταση. Η δύναμή της συνίσταται τότε ακριβώς στο ότι η επανάληψη αυτών των αντιφατικών με την πραγματικότητα σλόγκαν προκαλεί σιγά-σιγά το ξεθώριασμα της αντίφασης του περιεχομένου τους με την πραγματικότητα, και τα χαράσσει στο υποσυνείδητό μας ως θέσφατα, ως ακλόνητες αλήθειες. Δεν υπόκεινται πλέον σε αξιολογική κρίση σε σχέση με την πραγματικότητα και γίνονται αβίαστα αποδεκτά.

Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις της ΝΔ αποτελούν πλούσια πηγή εξαιρετικά επιτυχών παραδειγμάτων εφαρμογής της έννοιας του doublethink:

-Μηδενική ανοχή στην διαφθορά. (Ο Winston θα σκεφτόταν υποκλοπές, ομόλογα, κουμπάρους και Ζαχόπουλο).

-Επανίδρυση του κράτους. (Στην πραγματικότητα, πλήρης έλεγχος του κράτους και αποθέωση των πελατειακών σχέσεων με τους πολίτες).

-Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη/Αφήνουμε την δικαιοσύνη να επιτελέσει απερίσπαστα το έργο της. (-Ο Υπουργός δικαιοσύνης επισκέπτεται τον Κορυδαλλό μέσα στις γιορτές ( 2 Ιανουαρίου), όπου κρατείται ή «επάρατη 35χρονη», με δικαιολογία ότι ήθελε να κάνει αυτοψία για τις συνθήκες κράτησης και τον συνωστισμό. -Υποθέσεις πολιτικού περιεχομένου ανατίθενται επιλεκτικά σε 2-3 εισαγγελείς και η διερεύνηση τους επιταχύνεται η επιβραδύνεται ανάλογα με τον σχεδιασμό της κυβέρνησης. –Το ίδιο ισχύει για το παραδικαστικό κύκλωμα, την παράδοση του DVD στον λάθος εισαγγελέα κλπ).

-Προχωρούμε αποφασιστικά στις μεταρρυθμίσεις. (Στην πραγματικότητα, δεν κάνουμε τίποτα).

-Αποκαλύπτουμε και δεν συγκαλύπτουμε (πόρισμα Ζορμπά, Ανδριανός-DVD)

-Αξιοκρατία στο δημόσιο. (500 χιλ. ευρώ το 2004 για εποχικούς, 60 εκ. ευρώ το 2007. 20 χιλ. υποψήφιοι για 148 θέσεις στο ΥΠΠΟ με πληρωμή παραβόλου και με προαποφασισμένη λίστα επιτυχόντων).

-Σεμνά και ταπεινά: (Μαγγίνας, κουμπάροι, μανικετόκουμπα, χαρτοπαιξία κλπ).

Η επιτυχία της κυβέρνησης βρίσκεται στο ότι έχει κάνει τις παραπάνω φράσεις εύκολα αναγνωρίσιμες αλλά έχει καταφέρει να τις ταυτίσει με την ΝΔ. Ανεξάρτητα από το πόσο οι πολίτες πιστεύουν ή όχι σους ισχυρισμούς της, οι έννοιες αυτές κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή.

Είναι σαφές ότι η μέθοδος του doublethink είναι ακόμη πιο αποτελεσματική όταν η πραγματικότητα φθάνει στην αντίληψη του πολίτη φιλτραρισμένη από τα μέσα ενημέρωσης.

Η υπόθεση Ζαχοπούλου, λοιπόν, δεν έχει πολιτικό ενδιαφέρον μόνο επί της ουσίας της, αλλά και ως μία σπάνια περίπτωση ακτινογραφίας όλης της doublethink επικοινωνιακής τακτικής της κυβέρνησης, και του ρόλου των ΜΜΕ στην διαδικασία αυτή.

Saturday, January 12, 2008

Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών & κρασί Baron de Rothschild

Μια ενδιαφέρουσα ιστοριούλα από ένα φίλο. Μου την είπε μετά από μια μακρά συζήτηση που είχαμε για τα κέντρα ελευθέρων σπουδών.

Μια φορά και ένα καιρό, ένας υπουργός ανάπτυξης αποφάσισε να δώσει άδεια για μια πρωτότυπη επιχειρηματική μονάδα. Αναψυκτήρια (πραγματικά και όχι όπως αυτά του Υμηττού), τα οποία θα μπορούν να σερβίρουν και κρασί κοκκινέλι σε χαμηλή τιμή για να καλύπτουν τις στοιχειώδεις ανάγκες του κόσμου (δίψα και ένα φτηνό ποτό για την παρέα) που δεν μπορούσαν να καλύψουν τα υπάρχοντα καπηλειά.

Ένας όμως ευφυής ιδιοκτήτης τέτοιου αναψυκτηρίου, προκειμένου να κερδίσει στον ανταγωνισμό, είχε μια λαμπρή ιδέα. Να συνεργαστεί με ένα οινοπαραγωγό του εξωτερικού. Συναντά τους κληρονόμους του Baron de Rothschild και τους προτείνει να τους δίνει ποσοστά από τα έσοδά του, με αντάλλαγμα να του επιτρέψουν να κολλάει την ετικέτα του οίκου του (Château Lafite Rothschild) πάνω στα μπουκάλια που περιέχουν το κοκκινέλι που προσφέρει το αναψυκτήριο. Έτσι ο πελάτης θα πιστεύει ότι αγοράζει το περίφημο Γαλλικό κρασί (και θα πληρώνει ανάλογα) ενώ στην ουσία θα αγοράζει απλά και θα πίνει κοκκινέλι. Θα αποφεύγει επίσης τα πολυέξοδα ταξίδια στην Γαλλία για να αγοράζει τέτοια κρασιά (κάτι που ούτως ή άλλως τα πενιχρά οικονομικά του δεν του επιτρέπουν). Οι κληρονόμοι του Βαρώνου, χωρίς να σκεφθεύν την ζημιά επί της ουσίας, αποδέχονται ευχαρίστως την πρόταση. Μάλιστα η πρόταση τους έρχεται σε μια δύσκολη συγκυρία που χρειάζονται χρήματα γιατί οι ανταγωνιστές από την Napa Valley της Kαλιφόρνια επεκτείνονται επικίνδυνα στην ευρωπαϊκή και την διεθνή αγορά. Σκέπτονται ότι μια τέτοια συμφωνία θα τους αποφέρει καθαρό οικονομικό κέρδος με μηδενική επένδυση και χωρίς κόστος. Εξ άλλου και η φήμη του κρασιού τους στην διεθνή αγορά -εκεί δηλαδή που έχει σημασία- δεν επηρεάζεται καθόλου. Ακόμα και αν σε κάποια στιγμή φανεί στην Ελλάδα ότι το κρασί που φέρει το όνομά τους μόνο στην ετικέτα, δεν είναι αυθεντικής ποιότητας (διότι στην ουσία είναι απλό κοκκινέλι), αυτό δεν θα επηρεάσει την Γαλλική και την διεθνή αγορά που είναι η σημαντική γι’ αυτούς.

Η ευρωπαϊκή ένωση από την πλευρά της όμως και στο πλαίσιο των κανόνων της ελεύθερης αγοράς, υποχρεώνει την Ελλάδα να αναγνωρίσει το προϊόν ώς Château Lafite Rothschild (αφού οι κληρονόμοι του Βαρώνου τους βεβαιώνουν, -ποιοί είμαστε εμείς να πούμε όχι- ανεξάρτητα από το γεγονός ότι βεβαίως η επιχείρηση δεν θα τολμούσε να πουλήσει το προϊόν αυτό στην αγορά της δικής της χώρας με το όνομά του Bαρώνου).

Ποιός είναι ο τρόπος που το υπουργείο Γεωργίας, προσανατολίζεται να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα; Με σχέδιο νόμου που μελετά, σκέπτεται να αξιολογήσει με wine tasting (για να τηρείται και η μητρική γλώσσα) από έλληνες γευσιγνώστες (sommeliers), μόνο τα αναψυκτήρια που προσφέρουν το συγκεκριμένο κρασί. Δεν έχει διευκρινιστεί αν οι «ειδικοί» θα έχουν γευσιγνωσία μόνο στο κοκκινέλι ή θα γνωρίζουν και τα γαλλικά κρασιά. (Το βέβαιο είναι ότι στα αντίστοιχα wine tastings στην Γαλλία οι κληρονόμοι του Βαρώνου και η ένωση γάλλων οινοπαραγωγών στην οποία είναι μέλη, προσέχουν επιμελώς να μην περιλαμβάνονται τα μπουκάλια με την ετικέτα που φέρει το όνομά τους αλλά περιέχουν το κοκκινέλι).

Η προστασία του καταναλωτή, που επίσης ευαγγελίζεται η ΕΕ, δεν απασχολεί κανένα. Ούτε βέβαια απασχολεί κανένα η καταστρατήγηση της αρχής του υγιούς ανταγωνισμού (αφού τα αναψυκτήρια που δεν έχουν κάνει αντίστοιχες συμφωνίες με ξένους παραγωγούς θα υποχρεωθούν σε μαρασμό). Αυτά τα τελευταία, που προσφέρουν αυτό ακριβώς που το κράτος τους επέτρεπε όταν τους έδινε την άδεια, ας κόψουν τον λαιμό τους. Ας φρόντιζαν να είναι και αυτοί καπάτσοι.

Friday, January 11, 2008

Η αποτυχία των δημοσκοπήσεων στο New Hampshire

Εχει ήδη αρχίσει η μεγάλη συζήτηση για την πρωτοφανή αποτυχία των δημοσκοπήσεων στις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού κόμματος στο NH στις 8/1/08. (Τα στοιχεία εδώ).

Από την πρώτη στιγμή, ανταλλάσσω απόψεις με συναδέλφους μου καθηγητές (τόσο της Στατιστικής όσο και των Πολιτικών Επιστημών) από το Berkeley και το Stanford, για την επιστημονική ανάλυση του φαινομένου. (Θα προσπαθήσω να επανέλθω στο θέμα αναλυτικά).

Πέρα όμως από τις επιστημονικές ερμηνείες, μου έκανε εντύπωση μια κυνική άποψη που από σήμερα άρχισε να διατυπώνεται από έγκυρους δημοσκόπους που εργάζονται σε μεγάλα ΜΜΕ. Οτι δηλαδή έγινε νοθεία από το κομματικό κατεστημένο του Δημοκρατικού κόμματος πού ήθελε πάση θυσία πρώτη της Clinton, και το οποίο άλλαξε το αποτέλεσμα! (Οπως είχε πει ο Στάλιν, δεν έχει σημασία ποιός ψηφίζει ποιόν, αλλά ποιός μετρά τα κουκιά).
Οι μηχανές Diebold που χρησιμοποιούνται για την ηλεκτρονική καταγραφή των ψήφων, έχει αποδειχθεί ότι εύκολα "ελέγχονται". (Αυτό συνέβη στο Ohio και την Virginia το 2004 και αποτελεί σήμερα θέμα δικαστικής διερεύνησης).

Εχει ήδη διατυπωθεί ο ισχυρισμός ότι η καταμέτρηση των ψήφων σε πολλά εκλογικά κέντρα στο ΝΗ με τον παραδοσιακό τρόπο (με τα χέρια), έβγαζε μπροστά τον Obama με διαφορά ενώ η χρήση της μηχανής έδινε υπεροχή στην Klinton.

Σύμφωνα μάλιστα με τον Chris Mathews του MSNBC TV, ακόμα και το δικό τους exit poll, με τα δεδομένα πριν σταθμιστούν, έδειχναν νικητή τον Obama!

Tuesday, January 08, 2008

Ο Υπουργός Παιδείας, τα αγγλικά ΑΕΙ και τα ΚΕΣ

Σύμφωνα με τα ΜΜΕ ο υπουργός Παιδείας συναντήθηκε με τον υφυπουργό Παιδείας της Βρετανίας Μπιλ Ράμελ και συζήτησε το θέμα της λειτουργίας στην Ελλάδα κέντρων ελευθέρων σπουδών που συνεργάζονται με βρετανικά πανεπιστήμια. Ο Έλληνας υπουργός δήλωσε ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να γνωρίζει ποια από τα παραρτήματα αυτά «έχουν την απαιτούμενη ποιότητα και έγκριση της βρετανικής Πολιτείας».
Φαντάζομαι ότι η δήλωση αυτή του Υπουργού έγινε για εσωτερική κατανάλωση. Ελπίζω να γνωρίζει ότι στην Αγγλία τα πανεπιστήμια έχουν πλήρη αυτοτέλεια και επομένως τα ίδια αποφασίζουν με ποιές μονάδες στο εξωτερικό συνεργάζονται, ανεξάρτητα από την έγκριση ή μη της βρετανικής κυβέρνησης.

Monday, January 07, 2008

Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, Deree και Anatolia

Εκτιμώ ότι τις συναντήσεις του Αμερικανού Πρέσβυ με τον Υπουργό Παιδείας και τον Πρωθυπουργό απασχόλησε και η τύχη της "αναγνώρισης" των δύο αυτών εκπαιδευτικών μονάδων. Αυτά, διαφοροποιούνται από τα ΚΕΣ που συνεργάζονται με αμερικανικά ιδρύματα γιατί έχουν πλήρη προγράμματα που οδηγούν σε "απονομή "εσωτερικού"τίτλου.

Αν υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση (χωρίς να υποχρεούται από την ευρωπαική νομοθεσία και τις αποφάσεις του ευρωπαικού δικαστηρίου) περιλάβει στην όποια ρύθμιση τα ΚΕΣ που συνεργάζονται με αμερικανικά ιδρύματα, δεν θα μπορεί να επεκτείνει την ρύθμιση αυτή στο Anatolia και στο Deree. (Εναλλακτικά, θα έπρεπε τα τελευταία να επιδιώξουν κάποια συνεργασία με ιδρύματα στις ΗΠΑ, πράγμα που θα ήταν υποτιμητικό -και αντιοικονομικό- για τα ίδια. Θα ήταν επίσης αντίθετο με τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς που τόσο η κυβέρνηση όσο και οι ΗΠΑ ευαγγελίζονται, αφού η αγορά αυτή έχει ήδη "αξιολογήσει" τις διάφορες αυτές μονάδες και τα αποτελέσματα είναι γνωστά).

Το αδιέξοδο είναι προφανές.

ΥΓ. Σήμερα, μετά από 4 μέρες από την συνάντηση του πρωθυπουργού με τον αμερικανό πρέσβυ, διοχετεύθηκαν πληροφορίες για την συνάντηση και το αντικείμενό της που επιβεβαιώνουν το σχετικό post μου.

Sunday, January 06, 2008

Ο Αγγλος πρέσβυς και τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών

Επίκειται επίσκεψη και του Αγγλου πρέσβυ στον πρωθυπουργό; (μετά αυτήν του Αμερικανού).

Friday, January 04, 2008

Συνάντηση Κ. Καραμανλή με τον Αμερικανό πρέσβη (συνέχεια)

Οταν έγραφα χθες το σχετικό σχόλιό μου, δεν φανταζόμουν ότι δεν θα υπήρχε καμμιά συνέχεια ειδησεογραφικά στο θέμα.
Παρακολούθησα χθες τις ειδήσεις, αλλά και τις ηλεκτρονικές εκδόσεις των εφημερίδων για να ενημερωθώ για την συνέχεια του θέματος. Εκτός από την "Καθημερινή" και τον "Ελεύθερο Τύπο" (που έχουν verbatim το ίδιο λιτό κείμενο που παρέθεσα χθες -προφανώς προερχόμενο από την κυβέρνηση), δεν είδα άλλη αναφορά στο θέμα.
Αναρωτιέμαι γιατί δεν ενδιαφέρει τα ΜΜΕ η μεγαλύτερη σε διάρκεια συνάντηση Αμερικανού Πρέσβυ με Ελληνα Πρωθυπουργό, που μάλιστα δεν είχε προγραμματιστεί και για το αντικείμενο της οποίας δεν δόθηκε καμμιά εξήγηση ούτε έγιναν δηλώσεις.

Συνάντηση Κ. Καραμανλή με τον Αμερικανό πρέσβη (και Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών)

Ο παραπάνω είναι ο τίτλος της είδησης στην ηλεκτρονική έκδοση της "Καθημερινής" που μόλις αναρτήθηκε (εκτός της παρένθεσης που πρόσθεσα εγώ).
Σύμφωνα με το σχετικό εξαιρετικά (και ασυνήθιστα) λιτό κείμενο της εφημερίδας
Συνάντηση διάρκειας μιάς ώρας και είκοσι λεπτών είχε το πρωί ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής με τον πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ. Μετά τη συνάντηση δεν έγιναν δηλώσεις.
Οσοι έχουν διαβάσει το κείμενο που ανάρτησα το πρωί, θα σκεφθούν ότι η συνάντηση έγινε για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών που συνεργάζονται με τα Αμερικανικά πανεπιστήμια και ότι ο Αμερικανός πρέσβυς κινήθηκε ταχύτατα για να πιέσει τον πρωθυπουργό, μετά την χθεσινή αποτυχημένη συνάντηση με τον Υπουργό Παιδείας (ο οποίος, προφανώς, τα έκανε μούσκεμα).
Η ξαφνική συνάντηση με τον πρωθυπουργό και η πρωτοφανής διάρκειά της παρ' ότι, προφανώς, δεν ήταν προγραμματισμένη είχε ως στόχο να "πεισθεί" η ελληνική κυβέρνηση να αναγνωρίσει τα ΚΕΣ που συνεργάζονται με Αμερικανικά πανεπιστήμια μαζί με εκείνα που συνεργάζονται με ευρωπαικά πανεπιστήμια (γι' αυτό δεν έγιναν και δηλώσεις).
Πολλοί, ίσως, θα πουν ότι η συνάντηση είχε σχέση με τα ελληνοτουρικά και την επικείμενη (?) επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία. Δεν γνωρίζουν ίσως ότι η διπλωματία της οικονομίας ενδιαφέρει τις ΗΠΑ περισσότερο από την παραδοσιακή διπλωματία.

Περιμένω να δώ πότε ο Αμερικανός Πρέσβυς θα συναντήσει τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών και οι αντιφάσεις από την έλλειψη πολιτικής

Η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι μαζί με τα πτυχία από τα ΚΕΣ που συνεργάζονται με τα Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, θα αναγνωρίσει και αυτά που συνεργάζονται με τα Αμερικανικά.

Η πολιτική αυτή έχει μια αντίφαση. Η κυβέρνηση, προκειμένου να αντιμετωπίσει την αντίδραση των πανεπιστημίων και –κυρίως- των φοιτητών, ισχυρίζεται ότι δεν επιθυμεί την αναγνώριση των ΚΕΣ, αλλά είναι υποχρεωμένη να το κάνει λόγω των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου. Αυτές οι αποφάσεις όμως αφορούν μόνο τις συνεργασίες ΚΕΣ με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Τι επιχείρημα όμως να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση προς τους Αμερικανούς για να μην αναγνωρίσει τα συνεργαζόμενα με αμερικανικά; Και αν αναγνωρίσει και τα τελευταία, γιατί να μην αναγνωρίσει και αυτά που δεν συνεργάζονται με κανέναν; (Το επιχείρημα ότι τα ΚΕΣ τα συνεργαζόμενα με πανεπιστήμια του εξωτερικού αξιολογούνται, είναι αστείο. Αν χρειαστεί, θα το εξηγήσω).

Πώς όμως να τα πει η κυβέρνηση αυτά τα πράγματα στους Αμερικανούς; (αλλά και στους φοιτητές).

Αντιλαμβανόμενη το αδιέξοδο της πολιτικής της, φαίνεται να έκανε στροφή και στην χθεσινή συνάντηση του Υπουργού με τον Αμερικανό πρέσβυ φαίνεται να μπέρδεψε τα πράγματα. Το χειρότερο είναι ότι, κατά τα δημοσιεύματα, μετακύλησε το πρόβλημα στο να πεισθεί το ΠΑΣΟΚ να ψηφίσει την αναθεώρηση του 16! (προφανώς με την υποστήριξη (πίεση;) της αμερικανικής πρεσβείας!!!).

Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει αφού το ΠΑΣΟΚ έχει αποχωρήσει συνολικά από την αναθεώρηση και φυσικά δεν μπορεί να συμμετάσχει στην αναθεώρηση ενός μόνο άρθρου.

Δηλαδή, πλήρες αδιέξοδο!

Αυτά συμβαίνουν γιατί, όπως έχω αναλύσει με άρθρο τα ΝΕΑ από το 2001, το ελληνικό κράτος στο θέμα αυτό (όπως και σε πολλά άλλα), αποφεύγει το πρόβλημα, μεταθέτοντας το στο μέλλον και αγνοώντας την μόνη σωστή πολιτική: Πιστοποίηση και αξιολόγηση. Ανεξάρτητα από συνεργασίες, αποφάσεις του ΕΔ και λοιπές δολιχοδρομίες παράκαμψης των νόμων που το ίδιο θέτει.

Εκτιμώ ότι και αυτή την φορά θα ακολουθηθεί η δοκιμασμένη (διαχρονικά) τακτική της αναβολής.