Οι φόνοι στο Virginia Tech

Tweet

Τα σχόλια και οι ερμηνείες για την Αμερικανική κοινωνία και τα προβλήματά της θα πολλαπλασιαστούν μετά το θλιβερό γεγονός στο Πολυτεχνείο της Virginia.
Δεν έχω εύκολη γενική ερμηνεία για το συμβάν. Ούτε θεωρώ ότι (μόνο) το θέμα της «εύκολης» οπλοφορίας εξηγεί την κατάσταση. Παρ’ ότι δεν ξέρω αν είναι σύμπτωση ότι αντίστοιχο περιστατικό στην Ελλάδα έγινε στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης, όπου επίσης ο έλεγχος της κατοχής όπλων είναι τουλάχιστον χαλαρός. (Γνώριζα καλά τόσο τον Βασίλη Ξανθόπουλο όσο και τον Στέφανο Πνευματικό. Με τον Βασίλη Ξανθόπουλο είχαμε διπλανά γραφεία στο πανεπιστήμιο Κρήτης, στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν ήμουν επισκέπτης καθηγητής εκεί). Η συχνότητα πάντως που συμβαίνουν τέτοια περιστατικά στις ΗΠΑ δεν εξηγείται εύκολα.
Υπάρχουν όμως πράγματα που μου έκαναν εντύπωση στο χθεσινό περιστατικό: Π.χ. ότι μεσολάβησαν 2 ώρες μεταξύ των δύο συμβάντων. Δεν έχω διαβάσει επαρκείς εξηγήσεις για τους λόγους που η αστυνομία δεν κινήθηκε με μεγαλύτερη ταχύτητα. Επίσης, ότι το Virginia Tech, λόγω της τοποθεσίας του, έχει εξαιρετική ηλεκτρονική "κάλυψη" (παρακολούθηση). Ομως, προφανώς για άλλους λόγους, διακόπηκε κάθε δυνατότητα επικοινωνίας με κινητά για μεγάλο διάστημα με άσχημα αποτελέσματα.
Ελπίζω, με τις απλοϊκές προσεγγίσεις που η αμερικανική ηγεσία ακολουθεί, οι Κορεάτες φοιτητές να μην αποτελέσουν μια ακόμα "επικίνδυνη" κοινωνική ομάδα.

Φοιτητικές Εκλογές στο Berkeley και Προεκλογικές Εκστρατείες

Tweet

Ο εσωτερικός κανονισμός του Πανεπιστημίου του Berkeley προβλέπει τα όρια των δαπανών που μπορούν να κάνουν οι υποψήφιοι στις προεκλογικές τους εκστρατείες.
Στις τελευταίες εκλογές, οι υποψήφιοι για πρόεδροι του συλλόγου, δαπάνησαν από $0 ως $630. Το όριο των επιτρεπομένων από τον κανονισμό δαπανών ανά υποψήφιο είναι $1000.

Θρησκεία και Πολιτική

Tweet

Παρακολούθησα χθές μαι πολύ ενδιαφέρουσα conference.
"For God's Sake: Religious Upheaval in Politics and Society in the West". Μπόρεσα να καταλάβω αρκετά γιατί οι προοδευτικές δυνάμεις έχασαν το παιγνίδι της θρησκείας από τους ευαγγελιστές στις ΗΠΑ, αλλά και αλλού.

This conference brings together world-renowned scholars to discuss the changing role that religion plays in public life in both Europe and the United States. It is free and open to the public.Around the world, religion is gaining currency in public life. This is true not only in traditionally religious societies, but also in many countries long considered secular. Clear examples of a return of the religious in society and politics abound: the debates prompted by Pope Benedict's speech at the University of Regensburg, the prominence of evangelicals on the neo-conservative right wing in both the domestic and foreign policy of the United States, and the global repercussions of the Danish publication of the Muhammad caricatures—to name but a few examples. What are the changing roles that religion plays around the world, not only in those societies governed by religious law, but in the "secular" societies of Europe and the United States, as well?

Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών

Tweet

Το παρακάτω είναι από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. (14/4/07). Επιβεβαιώνονται έτσι, όσοι από μας υποστήριζαν από χρόνια ότι πρέπει τα Κέντρα αυτά να αξιολογηθούν. Τώρα, απλώς θα έχουμε μια επανάληψη της «ελεύθερης» τηλεόρασης.

Οριστικά ανοίγει πλέον, από την ερχόμενη εβδομάδα, ο δρόμος για την αναγνώριση των τίτλων σπουδών όσων Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών λειτουργούν στη χώρα μας και συνεργάζονται με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ.Ε.», η εισήγηση του γενικού εισαγγελέα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, Ιβ Μποτ, θα είναι αρνητική για τις θέσεις της Ελλάδας, δημιουργώντας έτσι το πρώτο βήμα για τη νόμιμη λειτουργία «ξένων ιδιωτικών ΑΕΙ» από την επόμενη κιόλας ακαδημαϊκή χρονιά. Μια εξέλιξη που καθιστά ανεξέλεγκτη την «παραγωγή πτυχίων» και δείχνει παρωχημένη ακόμη και τη συζήτηση για το άρθρο 16.
Ο κ. Μποτ θα ανακοινώσει τις προτάσεις του το πρωί της Πέμπτης, ενώ σύμφωνα με την πάγια πρακτική του Δικαστηρίου, η ολομέλεια των δικαστών θα τις εγκρίνει και θα τις υιοθετήσει χωρίς ουσιώδεις ενστάσεις. Κάτι που αναμένεται να γίνει με την έκδοση της απόφασης μέσα στο επόμενο δίμηνο το πολύ.
Η υπόθεση, άλλωστε, τούς είναι γνωστή και οι εξηγήσεις που δόθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και στους δικαστές κατά την ακροαματική διαδικασία (18/01/2007), κρίθηκαν ως ανεπαρκείς. Αυτή τη φορά, μάλιστα, η Ελλάδα δεν επικαλέστηκε το απαγορευτικό για τη λειτουργία των ΚΕΣ άρθρο 16 εμπρός στον κίνδυνο ενός ναυαγίου παρόμοιου με εκείνο του βασικού μετόχου. Στήριξε κυρίως τα επιχειρήματά της στην «ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης από ιδιωτικές επιχειρήσεις».
Μια, λοιπόν, πολύχρονη δικαστική διαμάχη που αφορά πάνω από 100.000 σπουδαστές και πτυχιούχους αυτών των εκπαιδευτηρίων φτάνει στο τέλος της και, όπως διαμήνυσαν στελέχη της Κομισιόν στην «Κ.Ε.», δεν πρόκειται να δοθεί στην Ελλάδα ούτε ημέρα ως προθεσμία συμμόρφωσης. Και αμέσως θα επιβληθεί ημερήσιο πρόστιμο. Κάτι που γνωρίζει και το υπουργείο Παιδείας και προετοιμάζεται καταλλήλως!

Καταξίωση των Ελλήνων Επιστημόνων

Tweet

O Θέμης Λαζαρίδης δημοσίευσε στο greekuniversityreform ένα πολύ ενδιαφέρον κομμάτι για καταξιωμένους Ελληνες επιστήμονες, σύμφωνα με τις αναφορές στις εργασίες τους.
Είναι γνωστό ότι πολλοί ασκούν κριτική στον δείκτη αυτό, και πολλές φορές δικαιολογημένη. Δεν παύει όμως να είναι ένας μετρήσιμος τρόπος αξιολόγισης των επιστημόνων που χρησιμποιείται ευρύτατα διεθνώς.
Είναι καλό να συνεχισθεί αυτή η προσπάθεια. Σε πολλαπλές κατευθύνσεις.
Π.χ. θα είχε ενδιαφέρον να γίνονται συγκρίσεις σε κάθε επιστημονική περιοχή, των επιστημόνων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και αυτών που εργάζονται στο εξωτερικό.
Επίσης, να επισημανθούν τα επιστημονικά πεδία στα οποία η χώρα έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα. Το Ισραήλ, για παράδειγμα είναι δεύτερο ή τρίτο στον κόσμο στον τομέα των πιθανοτήτων. Και εκεί δίνει ιδιαίτερη έμφαση με μέτρα πολιτικής. (Θυμάμαι ότι προ εικοσαετίας είχα κάνει κάνει μια τέτοια σύγκριση από την οποία προέκυπτε ότι στην Ελλάδα υπερτερούσαν οι πολιτικοί μηχανικοί).

Οσο αφορά τα μέτρα πολιτικής, έχω και στο παρελθόν εκφράσει την άποψη ότι η Ελλάδα δεν έχει την δυνατότητα να επαναπατρίσει τους επιστήμονες που διακρίνονται διεθνώς, για πολλούς λόγους αλλά κυρίως γιατί δεν θα έλθουν οι ίδιοι. Μπορεί όμως να αξιοποιήσει την πρακτική που είναι ευρέως διαδεδομένη στο εξωτερικό των joint appointments (ή half appointments όπως λέγεται αλλού). Να δίνουν δηλαδή την δυνατότητα (αλλά και κίνητρα) στα ελληνικά πανεπιστήμια να εκλέγουν καθηγητές που υπηρετούν σε πανεπιστήμια του εξωτερικού που θα έρχονται στην ελλάδα για ένα εξάμηνο ή ένα τρίμηνο κάθε χρόνο, με ανάλογες αμοιβές. Αυτό, εκτός των άλλων, θα αλλάξει το κλίμα στα ελληνικά πανεπιστήμια και θα δώσει την δυνατότητα στους έλληνες φοιτητές (κυρίως του μεταπτυχιακούς), να αποκτήσουν επαφή με τα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Αυτό δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στους καθηγητές πρώτης βαθμίδας. Πρέπει να επεκτείνεται σε όλες τις βαθμίδες και κυρίως στους νέους που με την διεθνή παρουσία τους δείχνουν μια δυναμική εξέλιξης. Ενα πολιτικό κόμμα έχει ήδη υιοθετήσει την πολιτική αυτή. Ελπίζω να ακολουθήσουν και άλλα.

Τσιτουρίδης, Συντάξεις και Ασφαλιστικά Ταμεία

Tweet

Εκ πρώτης όψεως το θέμα δεν συνδέεται με την παιδεία. Θεωρώ όμως ότι είναι απόλυτα σχετικό γιατί δείχνει το πόσο μερικοί πολιτικοί υποτιμούν την νοημοσύνη των πολιτών.
Εδώ και καιρό ο Υπουργός απασχόλησης διακηρύττει ότι θα λύσει το ασφαλιστικό πρόβλημα της χώρας χωρίς να αυξήσει τα όρια ηλικίας, χωρίς να αυξήσει τις εισφορές των ασφαλισμένων και χωρίς να μειώσει τις συντάξεις.
Προ έτους και πλέον, είχα παρακολουθήσει μαι ημερίδα στο πανεπιστήμιο του Berkeley για την κοινωνική ασφάλιση σε σχέση με τις τότε προτάσεις Bush. Στο πάνελ, μεταξύ των άλλων καθηγητών και ειδικών, ήταν και τρεις νομπελίστες στα Οικονομικά. Το πρώτο πράγμα στο οποίο συμφώνησαν είναι ότι το ασφαλιστικό δεν αντιμετωπίζεται χωρίς αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης ή αύξηση των εισφορών, η συνδυασμό των δύο. Ο κ. Τσιτουρίδης, από όσα γνωρίζω, δεν έχει παρουσιάσει κάποια νέα οικονομική θεωρία (και σίγουρα,έστω και αν το έχει κάνει και δεν το ξέρω, δεν έχει κερδίσει Νομπελ γι'αυτήν).
Αυτό και μόνο θα έπρεπε να έχει οδηγήσει στην πλήρη απαξίωσή του ως αξιόπιστου πολιτικού. Και όμως....
ΥΓ. Αν θυμάμαι καλά, είχε ισχυρισθεί ότι θα λύσει το ασφαλιστικό με καλύτερη αξιοποίηση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων!

Τηλεόραση και Υποτροφίες για Πανεπιστημιακές Σπουδές

Tweet

Διάβασα σήμερα για το νέο Ινδικό reality show που θα αρχίσει να παίζεται από τον Ιούλιο με συμμετοχή χιλιάδων Ινδών υποψηφίων που θα περιοριστούν τελικά σε 20 οι οποίοι θα διαγωνισθούν σε μια σειρά από τεστ κι προβλήματα με έπαθλο υποτροφίες 80 χιλ. λιρών για σπουδές στα πανεπιστήμια Leeds, Sheffield, Warwick, Cardiff και Middlesex. Οι υποτροφίες αυτές θα καλύπτουν τα δίδακτρα και τα έξοδα διαβίωσης των 5 νικητών. Όλα τα ερωτήματα στους διαγωνιζόμενους θα τεθούν από καθηγητές των πανεπιστημίων. Το πρόγραμμα, θα παρακολουθήσει τους νικητές και στις σπουδές τους.
Θεωρώ την είδηση αυτή ενδιαφέρουσα γιατί επιβεβαιώνει την πλήρη επικράτηση των κανόνων της αγοράς στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η διαφήμιση που θα κερδίσουν τα 5 αυτά πανεπιστήμια στην τεράστια αγορά της Ινδίας θα αγοραζόταν με τίποτα. Είναι επίσης βέβαιο ότι οι νικητές, εκτός από την υποτροφία, θα έχουν κερδίσει το επαγγελματικό τους μέλλον.
Η πρώτη μου αντίδραση στην εξέλιξη αυτή ήταν αρνητική. Ο ακαδημαϊκός δάσκαλος δεν συμβιβάζεται εύκολα με τέτοιες πρακτικές. Σε δεύτερη σκέψη δεν βρίσκω την ιδέα τόσο κακή. Τα reality υπάρχουν και κανείς δεν μπορεί να τα σταματήσει. Σκέπτομαι πόσα εκατομμύρια θεατές θα κερδίσουν κάτι από το εκπαιδευτικό μέρος του προγράμματος (αντί να βλέπουν τις συνήθεις ανοησίες των reality). Τα ίδια τα πανεπιστήμια θα διαφημιστούν σε εκατομμύρια κόσμο.

Μισθοί Καθηγητών, Imperial College

Tweet

Μου ελέχθη ότι το Imperial College άλλαξε την πολιτική του στο θέμα των μισθών των νέων λεκτόρων και στις εξαιρετικές περιπτώσεις προσφέρει αρχικό μισθό 43 χιλ. αγγλικές λίρες ($85 χιλ). (Αναφέρομαι στο αντικείμενο της Στατιστικής). Με τον τρόπο αυτό το Imperial γίνεται ανταγωνιστικό με τα καλύτερα αμερικανικά πανεπιστήμια. Πρόκειται για προσαρμογή ενός ακόμα μεγάλου Αγγλικού Πανεπιστημίου στις Αμερικανικές πρακτικές για προσέλκυση ικανών νέων επιστημόνων.
(Το Wharton Business School, που προσφέρει τους μεγαλύτερους μισθούς στην Στατιστική στις ΗΠΑ, προσέφερε πρόσφατα σε υποψήφιο για θέση Assistant Professor το ίδιο περίπου ποσό για συμβόλαιο 9 μηνών, με εγγυημένη αμοιβή για άλλο 1 μήνα με ερευνητική χορηγία (περίπου άλλες $9 χιλ), και υπόσχεση to match οποιαδήποτε καλύτερη προσφορά.

Δωρεάν Παιδεία: Συνέχεια

Tweet

Στην διαβούλευση των Ευρωπαίων πολιτών στην Κύπρο μιλούσα με ένα ζευγάρι γονιών. Εχουν δυο παιδιά που σπουδάζουν. Το ένα στην Αγγλία σε ένα Polytechnic και το άλλο στην Ελλάδα στο Πάντειο. Στην Αγγλία πληρώνουν δίδακτρα 1100 ευρω τον χρόνο (μειωμένα, λόγω Ευρωπαικής Ενωσης). Στην Ελλάδα "δωρεάν".
Μου έλεγαν ότι τους στοιχίζουν το ίδιο! (περίπου 600 ευρώ το μήνα ο καθένας. Στην ελλάδα 600 στην Αγγλία 500+100 τα δίδακτρα).
Ομως η κόρη που σουδάζει στην Αγγλία ζήτησε από τους γονείς της (και θα το κάνουν) να κάνει και δεύτερο πτυχίο! Γιατί; Γιατί η κοπέλλα τελειώνει σε 3 χρόνια. Ο νεαρός, έχοντας χάσει εφέτος την χρονιά, θα χρειαστεί 6 χρόνια!

Δίδακτρα στα Ουγγρικά Πανεπιστήμια

Tweet

Τον Ιούλιο του 2006 η Ουγγρική Βουλή ψήφισε νόμο με τον οποίο θεσμοθέτησε δίδακτρα στα πανεπιστήμια. Το ύψος των διδάκτρων κυμαίνεται από 370-540 ευρώ/χρόνο. Οι φοιτητές διαμαρτυρήθηκαν αλλά έκαναν διαπραγματεύσεις με τον Υπουργό Παιδείας Istvan Hiller για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που θα αντιμετωπίσουν οι φοιτητές με χαμηλό εισόδημα. Οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων υποστήριξαν την νέα νομοθεσία. Υσχυρίζονται ότι, χωρίς την βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, οι καλύτεροι φοιτητές θα επιλέξουν να σπουδάσουν στα καλά πανεπιστήμια των γειτονικών χωρών (Αυστρίας, Γερμανίας και Ολλανδίας), έστω και αν εκεί πρέπει να πληρώσουν δίδακτρα.

Το Γαλλικό Εκπαιδευτικό Σύστημα

Tweet

Το γαλλικό εκπαιδευτικό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης παρουσιάζει ενδιαφέρον γιατί η Γαλλία έχει πολλές ομοιότητες με την Ελλάδα όσον αφορά τις κοινωνικές δομές. Είναι γνωστό ότι το γαλλικό σύστημα έχει πολλά προβλήματα παρόμοια με τα δικά μας στα οποία θα αναφερθώ μελλοντικά.
Έχει όμως και μια σημαντική διαφορά: Η Γαλλία έχει δημιουργήσει ένα παράλληλο σύστημα κέντρων αριστείας με τις Grandes Écoles.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, παρουσιάζει η École Polytechnique στην οποία αναφέρθηκα σε προηγούμενο σημείωμα. Διοικείται από Συμβούλιο Διοίκησης (Board of trustees), κάτι όχι συνηθισμένο στην Ευρώπη και ιδίως στην Γαλλία. Το συμβούλιο έχει 26 μέλη που έχουν ηγετικές θέσεις στις επιχειρήσεις, στην βιομηχανία, στην εκπαίδευση κλπ. Ένα μέλος του συμβουλίου είναι ο εκπρόσωπος των πτυχιούχων του Ιδρύματος.
Η ίδια η Σχολή παρουσιάζει με υπερηφάνεια τις επιδόσεις της στην αγορά εργασίας. Ισχυρίζεται ότι 12 από τις 40 μεγαλύτερες εταιρίες της Γαλλίας έχουν ως προέδρους πτυχιούχους της. Από αυτούς 3 είναι μέλη του παρόντος Συμβουλίου Διοίκησης.

Πειθαρχικά Συμβούλια στα Ελληνικά Πανεπιστήμια

Tweet

Υπάρχει κάποια χώρα στην οποία εθνικός νόμος να προβλέπει ρυθμίσεις για πειθαρχικά παραπτώματα καθηγητών και φοιτητών, όπως π.χ. για την αντιγραφή? Τέτοιες ρυθμίσεις υπάρχουν, νομίζω, στους εσωτερικούς κανονισμούς των Ιδρυμάτων.
Τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος της αντιγραφής σε ένα σύστημα πλήρους αυτοτέλειας; Θα τους βρουν εκ των πραγμάτων τα ίδια τα πανεπιστήμια. Γιατί θα το κάνουν; Γιατί η αντιγραφή θα έχει, έμμεσα, αρνητικό αντίκτυπο στην απασχόληση των αποφοίτων τους. Και αυτό είναι μέσα στους μετρήσιμους στόχους των συμφωνιών πολιτείας-πανεπιστημίων.
Γενικότερα: Στην Αμερική και στην Ευρώπη υπάρχουν αυστηροί κανόνες εσωτερικής λειτουργίας. Αυτούς τους κανόνες όμως δεν τους έθεσε ούτε ο Μπούς ούτε ο Μπλέρ, ούτε ο Τζουλιάνι, ούτε ο Σβαρτζενέγγερ. Τους έχουν θέσει τα ίδια τα Ιδρύματα.
Γι' αυτό η θέση που υποστηρίζω είναι να επιλέξουν τα ίδια τα Ιδρύματα εσωτερικό κανονισμό κάποιου επιτυχημένου πανεπιστημίου του εξωτερικού που να τους ταιριάζει. Για τα πολυτεχνεία, για παράδειγμα, τέτοια πρότυπα θα μπορούσαν να είναι το ΜΙΤ το CALTECH, το Georgia Tech, το Imperial στο Λονδίνο, το École Polytechnique στο Παρίσι ή στο Μοντρεάλ, το Federal Institute of Technology της Ζυρίχης ή της Λωζάννης και πολλά άλλα που δεν έχει έννοια να τα παραθέσω, ανάλογα με το μέγεθός τους και τους στόχους τους. (Σημειώνω με έμφαση ότι τα δύο τελευταία, τα μόνα που χρηματοδοτούνται από την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση στην Ελβετία, έχουν διαφορετικούς κανονισμούς και πρακτικές, παρότι έχουν το ίδιο κεντρικό συμβούλιο διοίκησης). Αυτό που θα διαλέξουν τα πανεπιστήμια ίσως δεν θα είναι το τέλειο. Θα είναι όμως καλύτερο από το σημερινό (ή το αυριανό).
Και το κυριότερο: Θα εφαρμοσθεί, γιατί θα το έχουν επιλέξει τα ίδια τα πανεπιστήμια.

Ο Διάλογος στην Ελλάδα

Tweet

Μια σειρά από ασύνδετα (επιφανειακά) περιστατικά που συνέβησαν σήμερα προκαλούν σκέψεις και προβληματισμό. Αυτά είναι:
1. Η ¨διαμαρτυρία¨ συνδικαλιστών με στόχο να μην μιλήσει ο γραμματέας της Ένωσης Ευρωπαίων συνδικαλιστών στο συνέδριο της ΓΣΕΕ.
2. Η ¨διαμαρτυρία¨ φοιτητών που προκάλεσε διακοπή του συνεδρίου της ΑΔΕΔΥ.
3. Η διακοπή αγώνα μπάσκετ στην Πάτρα
4. 4. Η διακοπή αγώνα βόλεϊ στην Θεσσαλονίκη.
Αποτελούν τα περιστατικά αυτά ενδείξεις ότι δεν έχουμε μάθει να χάνουμε ή μήπως ότι μερικοί κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και πρέπει να την επιβάλλουν και στους άλλους;

Πρόσθετα μαθήματα για τους καλούς μαθητές στην Αγγλία

Tweet

Την επόμενη εβδομάδα, αναμένεται να ανακοινωθεί στην Αγγλία ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο το 10% των μαθητών της Αγγλίας με την υψηλότερη απόδοση θα μπορεί να κάνει έξτρα μαθήματα για βελτίωση της απόδόσής του.
Παιδιά από την ηλικία των 4 ετών που θα βρίσκονται στην κατηγορία αυτή, θα έχουν την δυνατότητα να παρακολουθήσουν θερινά μαθήματα σε πανεπιστήμια, να έχουν διδασκαλία μέσω διαδικτύου, να παρακολουθούν μαθήματα το Σάββατο το πρωί και να μπορούν να συνδέονται ηλεκτρονικά με καλούς μαθητές από άλλα σχολεία.

Η κατάσταση της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ουγγαρία

Tweet

Κάποια στοιχεία από το 2004 που έχουν ενδιαφέρον (από την εφημερίδα Nepszabadsag).
Before the collapse of the communist system, passing the university-entrance examination meant being able to find a secure job after graduation. In the first years afterward, many skilled laborers in state industry were laid off. The economy, however, managed to absorb graduates. When recession hit in 2000, the situation reversed. Data from the Ministry of Labor now show that the number of unemployed graduates reached its peak in July 2003: more than 15,000 people, or nearly 4 percent of the total unemployed population. Unofficially, the number of unemployed people who have a degree is thought to be much higher, approximately 40,000 to 50,000.
Because university funding levels are determined by the number of students they enroll, schools are still heavily recruiting applicants. Coupled with the rise in unemployment is an apparent decrease in the average compensation that graduates can now expect. At the candidate.hu online job fair for university and college students, newly graduated economists, computer scientists and engineers were looking for starting salaries of US$971, based on the fact that graduates in the second half of the 1990s were finding positions with a starting salary of US$1,068. But now, economics majors who graduate with no special qualifications are typically offered approximately US$364 per month.
In 1990, there were 24,100 graduates; in 2003, 47,200 people age 18 to 24 graduated from a college or a university. Since the collapse of communism, the number of students has almost tripled; today there are almost 400,000 students pursuing higher education. In addition, the government is seeking more graduates through a policy whose aim is to have every second member of the younger generation in college by 2010. Since schools are subsidized on the basis of the number of students they enroll, a place is found for almost every applicant.

Ο Νέος Νόμος για τα Πανεπιστήμια

Tweet

Ο νέος νόμος για τα πανεπιστήμια, στην τελική του μορφή μετά την ψήφισή του στην Βουλή χθες στο σύνολό του, βρίσκεται εδώ.

Βιβλίο Ιστορίας

Tweet

Θεωρώ σημαντική την δήλωση της Υπουργού Παιδείας ότι δεν προτίθεται να αποσύρει το βιβλίο της Ιστορίας για το οποίο υπάρχουν αντιδράσεις. Η στάση αυτή θα βοηθήσει να γίνει αντιληπτό ότι μπορούμε μεν να μιλάμε όλοι για όλα δεν μπορούν όμως ο μη ειδικοί να επιβάλλουν την γνώμη τους στους ειδικούς.

Δωρεάν Παιδεία

Tweet

Αντιγράφω παρακάτω την σχετική είδηση και τα στοιχεία από το in.gr.
Για το θέμα της "δωρεάν" παιδείας θα επανέλθω. Θέλω όμως εδώ να μείνω σε ένα σημείο.
Από τα στοιχεία που παρατίθενται, σημειώνω την αύξηση των ιδιωτικών δαπανών κατά 15.4% από το 1999 λόγω του συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που καθιερώθηκε τότε. Οταν θεσμοθετήθηκε το σύστημα αυτό, είχε έλθει σε έντονη δημόσια αντιπαράθεση με την τότε ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας (Γερ. Αρσένης), υποστηρίζοντας ότι η εξαγγελία για εξάλειψη των φροντιστηρίων με το σύστημα εκείνο ήταν ανεδαφική και αποπροσανατολιστική. Μια τέτοια υπόσχεση καθιστούσε το σύστημα αναξιόπιστο εξ υπαρχής. Αυτός ήταν και ο λόγος που, όταν ανακοινώσαμε το 1995 το Εθνικό Απολυτήριο, δεν το συνδέσαμε με το πρόβλημα των φροντιστηρίων.
Η εξήγηση είναι απλή. (Θα έλεγα προφανής). Οταν η πρόσβαση έχει στοιχεία διαγωνισμού, είναι αδύνατον να σταματήσεις κάποιον από το να προσπαθεί να βελτιώσει την απόδοσή του με όποιο τρόπο μπορεί. Σε εθνικές ή διεθνείς εξετάσεις αυτό γίνεται συνήθως με εκμάθηση τεχνικών. Δε είναι τυχαίο ότι και στη Αμερική με το SAT πολλοί κάνουν ιδιαίτερα (και έχει διαπιστωθεί από μελέτες ότι η απόδοσή τους βελτιώνεται). Το ίδιο γίνεται με το International Baccalaureate.

Το ποσό των 4,37 δισ. ευρώ τον χρόνο δαπανούν τα νοικοκυριά στην Ελλάδα για τη «δωρεάν Παιδεία», όπως προκύπτει από έρευνα της ΓΣΕΕ.
Όπως επισημαίνουν «Τα Νέα», τα νοικοκυριά ξοδεύουν το 5,09% του συνόλου των δαπανών τους σε πάσης φύσεως υπηρεσίες εκπαίδευσης για τα παιδιά τους, από φροντιστήρια μέχρι βοηθήματα και μετακινήσεις.
Oι ιδιωτικές δαπάνες για την Παιδεία, σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ που παρουσιάστηκε τη Δευτέρα, έχουν αυξηθεί κατά 15,4% από το 1999.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό συνέβη εξαιτίας της αλλαγής του συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και της αντίστοιχης αύξησης του αριθμού των μαθητών της Β΄και Γ΄Λυκείου που παρακολουθούσαν φροντιστηριακά μαθήματα (σε φροντιστήρια ή ιδιαίτερα) για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των πανελληνίων εξετάσεων.
Η περιφέρεια έχει πλέον ξεπεράσει την Αθήνα στις εκπαιδευτικές δαπάνες. Έτσι, υψηλότερο από την πανελλήνια μέση τιμή (5,09%) ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση ως προς το σύνολο των μηνιαίων δαπανών των νοικοκυριών, παρουσιάζεται στις ημιαστικές περιοχές και στις λοιπές αστικές περιοχές. Οι δαπάνες αυτές στην Αθήνα είναι οριακές (5,13%) ως προς τη μέση τιμή και στη Θεσσαλονίκη (4,39%) κάτω από αυτήν.
Το πολύ μεγαλύτερο από την πανελλήνια μέση τιμή ποσοστό των δαπανών για την εκπαίδευση που παρουσιάζεται στις νησιωτικές περιοχές (νησιά Ιονίου 8,12% και Νοτίου Αιγαίου 6,51%) αφορά κυρίως στις οικονομικές μεταβιβάσεις για σπουδές των φοιτητών στο εσωτερικό.
Περισσότερα από 1,401 δισ. ευρώ δαπανώνται ετησίως προκειμένου οι μαθητές να αποκτήσουν βασικές δεξιότητες και γνώσεις που σε όλες τις χώρες της ΕΕ.κατακτώνται όχι έξω, αλλά μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Συγκεκριμένα, περίπου 596 εκατομμύρια δαπανώνται τον χρόνο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση για την εκμάθηση ξένων γλωσσών, ενώ για τα ιδιαίτερα μαθήματα και τα φροντιστήρια δαπανώνται 805 εκατομμύρια.
Ένα δισεκατομμύριο ευρώ, δηλαδή το 69,5% των δαπανών που τα νοικοκυριά καταβάλλουν για την τριτοβάθμια εκπαίδευση (που συνολικά υπολογίζονται στο 1.441,8 εκατ. ευρώ) αφορά στις δαπάνες διαβίωσης-σπουδών των φοιτητών στο εσωτερικό (εσωτερικές μετακινήσεις λόγω σπουδών), ενώ το 23,7% (δηλαδή 342,1 εκατ. ευρώ) αφορά σε αντίστοιχες δαπάνες για σπουδές των φοιτητών στο εξωτερικό.
Τα νοικοκυριά δαπανούν περισσότερα από 284,6 εκατ. ευρώ τον χρόνο για υπηρεσίες φύλαξης των παιδιών στο σπίτι, για δίδακτρα σε παιδικούς σταθμούς και παιδότοπους, προκειμένου να εργαστούν και οι δύο γονείς.

Νομοσχέδιο για την Παιδεία. Η διαφωνία μου με τον Σ. Μάνο

Tweet

Από το GreekUniversityReform forum, αντιγράφω την αιτιολόγηση της θετικής ψήφου του Σ. Μάνου.
«Να καταψηφίσω το νομοσχέδιο, όπως φαίνεται ότι θα κάνουν όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και όπως μάλλον του αξίζει, αλλά όχι για τους λόγους που προβάλλει η Αντιπολίτευση, ή να συμβιβαστώ και σε ένδειξη ρεαλιστικής παραίτησης να το ψηφίσω; Αποφάσισα να ακολουθήσω το δεύτερο δρόμο, διότι πιο πολύ από το να καταψηφίσω το νομοσχέδιο θέλω να καταψηφίσω τη για εμένα ακατανόητη, μηδενιστική προσέγγιση της αριστερής αντιπολίτευσης… Εάν σήμερα, κύριοι συνάδελφοι, η ανώτατη παιδεία βαθμολογείται με 11 στα 20, τώρα, μετά το νομοσχέδιο, άντε να φθάσει στο 12 στα 20. .»
Η διαφωνία μου: Η χώρα έχει ένα κεφάλαιο ανοχής και αντοχής σε κοινωνικές αναταράξεις και εντάσεις. Η παρούσα κρίση διασπάθισε ένα μεγάλο μέρος του κεφαλαίου αυτού για το τίποτα. Προκάλεσε αναιτιολόγητες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό κοινωνικών ομάδων. Πόσο εύκολο είναι για μια κυβέρνηση να βάλει την κοινωνία σε μια παρόμοια αναταραχή και μάλιστα σε μικρό χρονικό διάστημα, προκειμένου να επιτευχθούν κάποιοι από τους ουσιαστικούς στόχους; Και φυσικά,εν τω μεταξύ, η ένταση θα συνεχίζεται.

Η Εφαρμογή του Νόμου και οι Εσωτερικοί Κανονισμοί των Πανεπιστημίων

Tweet

Η πείρα, αλλά και η εμπλοκή με τα της διοίκησης της εκπαίδευσης επί 25 σχεδόν χρόνια, με έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι αν δεν δοθεί πλήρης αυτονομία στα πανεπιστήμια (αφού όμως πρώτα αλλάξει ο τρόπος διοίκησης), με διαρκή και αξιόπιστη αξιολόγηση δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα.
Είμαι πεπεισμένος ότι ένας νόμος με 4 άρθρα είναι αρκετός να αλλάξει άρδην την κατάσταση.

Και για να σχολιάσω τα περί εσωτερικών κανονισμών του νόμου Σουφλιά -αλλά και του σημερινού: Υπηρέτησα σε δύο πανεπιστήμια στην Ελλάδα (Πατρών και Οικονομικό Πανεπιστήμιο) και συνέβαλα όσο μπορούσα να εκδοθούν οι εσωτερικοί κανονισμοί. Μάλιστα, το ΠΠ ήταν το πρώτο πανεπιστήμιο που εξέδωσε εσωτερικό κανονισμό το 1989. (Συνέπεσε τότε να είμαι αντιπρύτανης στην Πάτρα και ΓΓ του ΥΠΕΠΘ).

Η εμπειρία μου από την εφαρμογή των εσωτερικών κανονισμών στα δύo αυτά πανεπιστήμια μου επέτρεψε να αντιληφθώ γιατί πολλά ελληνικά πανεπιστήμια δεν έχουν εσωτερικούς κανονισμούς και γιατί, σε όσα έχουν, η κατάσταση δεν είναι διαφορετική.

Ο εσωτερικός κανονισμός δεν μπορεί να είναι (μόνο) ένα νομικό κείμενο. Είναι πρωτίστως, η περιγραφή κανόνων λειτουργίας ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος που είναι το αποτέλεσμα μιας ακαδημαϊκής παράδοσης. Η καταγραφή των κανόνων αυτών βοηθά το ίδρυμα να λειτουργεί σωστά, αλλά και να προσαρμόζει εύκολα τους κανόνες εσωτερικής λειτουργίας στα νέα δεδομένα. Γι’ αυτό και η μεταβολή τους αποτελεί εσωτερικό θέμα των πανεπιστημίων.
Τι σημαίνει εσωτερικός κανονισμός για τα ελληνικά πανεπιστήμια; Μια ακόμα συλλογή περιοριστικών κανόνων που τα ίδια δεν έχουν κανένα κίνητρο να εφαρμόσουν και συνήθως μια νέα διοίκηση, έχοντας άλλες απόψεις, τους αδρανοποιεί. Ένα παράδειγμα: Στο Οικονομικό πανεπιστήμιο είχα προτείνει –και είχε γίνει δεκτό στην Σύγκλητο- να δημιουργηθεί ένα συμβούλιο ακαδημαϊκών παραπόνων (στο πρότυπο των grievances committees), ώστε να επιλύονται εσωτερικά προβλήματα και διαφωνίες που τις περισσότερες φορές -λόγω της απουσίας ενός τέτοιου οργάνου- οδηγούν τους καθηγητές στο Συμβούλιο της Επικρατείας η ακόμα και στα ποινικά δικαστήρια. Είχε μάλιστα υιοθετηθεί η πρότασή μου η επιτροπή να αποτελείται από τους αρχαιότερους καθηγητές του Ιδρύματος που δεν συμμετέχουν στα όργανα διοίκησης ώστε να μην επηρεάζονται από πιθανές μελλοντικές φιλοδοξίες να ασκήσουν διοίκηση. Έχουν περάσει σχεδόν 7 χρόνια από όταν ψηφίστηκε ο ΕΚ και τέτοια επιτροπή δεν έχει καν συσταθεί!

Θα ήθελα επίσης να θυμίσω ότι ο νόμος Σουφλιά προέβλεπε ότι όσα πανεπιστήμια δεν συντάξουν εσωτερικό κανονισμό εντός 6 μηνών από την δημοσίευση του νόμου, δεν θα χρηματοδοτούνται. Ποτέ δεν εφαρμόστηκε η διάταξη αυτή (Νομίζω ότι κάτι τέτοιο προβλέπει και ο σημερινός νόμος).

Εκτιμώ ότι τα πράγματα θα λειτουργήσουν όταν η πολιτεία, αξιοποιώντας την υπάρχουσα εμπειρία, αποφασίσει να δώσει έμφαση στην αξιολόγηση του αποτελέσματος και όχι της αρχής (output και όχι input). Όταν αποφασίσει να δώσει έμφαση στην επιβράβευση των καλών πρακτικών και της επίτευξης μετρήσιμων στόχων και όχι στη απειλή των κυρώσεων για τις κακές πρακτικές.