Συνέντευξη στον Flash 96 (16/4/11)

Tweet

Δημοσιογράφος: Και περνάω αμέσως και ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησής μου για να κουβεντιάσουμε για το ευαίσθητο κομμάτι που είναι για μένα και πάνω απ’ όλα η παιδεία μας, μιλάω για τον Υφυπουργό Παιδείας κ. Γιάννη Πανάρετο, καλημέρα κύριε Υφυπουργέ.

ΙΠ: Καλή σας μέρα, καλημέρα

Δημοσιογράφος: Σπεύδω να δηλώσω ότι τα ερωτήματα θα τα υποβάλει ο δημοσιογράφος – πολίτης – πατέρας τριών τέκνων, για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου και να ρωτήσω λοιπόν σε σχέση με τις τρέχουσες αλλαγές, αυτές που προτείνει το Υπουργείο Παιδείας και που θα έρθουν σύντομα προς ψήφιση, και αφορούν την αλλαγή στο καθεστώς μεταγραφών. Και να ρωτήσω λοιπόν γιατί τα παιδιά των πολύτεκνων και των τρίτεκνων οικογενειών θα κληθούν να πληρώσουν το μάρμαρο σ’ ό,τι αφορά πράγματι μια χρονίζουσα πολύ άσχημη κατάσταση στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, με την πληθώρα των φοιτητών και των σπουδαστών σε πολλές περιπτώσεις σχολών να εμποδίζουν την επί της ουσίας πραγματική προσέγγιση της γνώσης και της επιστήμης.

ΙΠ: Δεν θα πληρώσουν κύριε Παρρά το μάρμαρο ούτε τα παιδιά των πολυτέκνων, ούτε τα παιδιά των τριτέκνων, ούτε τα παιδιά των πάσης φύσεως κοινωνικών ομάδων στις οποίες μέχρι σήμερα η πολιτεία έχει αποφασίσει να προσφέρει μια ειδική μεταχείριση σε σχέση με το καθεστώς εισόδου στα πανεπιστήμια. Αυτό όμως που θα γίνει θα είναι να υπάρχει ένα πιο δίκαιο και πιο αξιοκρατικό σύστημα. Η κατάσταση όπως ήταν μέχρι σήμερα - και την έχω αναλύσει επανειλημμένα- ήταν μια κατάσταση που απλώς κανείς δεν είχε φροντίσει να μελετήσει. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να αναλύσει πού έχουμε φτάσει. Και ποια ήταν η κατάσταση; Ήταν ότι υπήρχαν μεγάλοι αριθμοί μετεγγραφών που άλλαζαν πλήρως την σύνθεση των πρωτοετών φοιτητών σε πολλά τμήματα πανεπιστημίων και ΤΕΙ.

Δημοσιογράφος: Κύριε Υφυπουργέ επιτρέψτε μου, εκτός από αυτό που λέτε, επιτρέψτε μου να κάνουμε μια κουβέντα γόνιμη.

ΙΠ: Επιτρέψτε μου να τελειώσω την σκέψη μου.

Δημοσιογράφος: Εκτός του ότι δεν κάθησε κανείς να τη δει, τη διαμορφώσατε τα δύο μεγάλα κόμματα κιόλας αυτήν την κατάσταση. Δεν έγινε από μόνη της.

ΙΠ: Θα μπορούσε να πει κανείς, ιδιαίτερα κάποιος εξωκοινοβουλευτικός, έτσι τα βρήκα, ας τα αφήσω όπως είναι. Γιατί να αναλάβω εγώ το κόστος της διόρθωσης;

Δημοσιογράφος: Όχι βεβαίως.

ΙΠ: Κοιτάξτε, κάθε απάντηση που θα σας δίνω πρέπει να απαντά στην ουσία του ερωτήματός σας. Το πιο εύκολο πράγμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε σήμερα στο Υπουργείο Παιδείας, είναι να πούμε, μα τώρα αυτό θα πιάσουμε; Άστο. Άστο να διαιωνίζεται. Η ουσιαστική πολιτική κύριε Παρρά, δεν είναι απλώς να προσπαθούμε να μειώσουμε δαπάνες του κράτους στο σημείο που έχουμε φτάσει. Η ουσιαστική πολιτική είναι να εντοπίσουμε τα προβλήματα σε κάθε έκφανση της λειτουργίας του ελληνικού κράτους και να δούμε πώς θα μπορέσουμε να τα διορθώσουμε χωρίς να δημιουργούμε πρόσθετα κοινωνικά προβλήματα. Η περίπτωση των μετεγγραφών είναι κατά την γνώμη μου το καλύτερο παράδειγμα.

Για να γυρίσω τώρα στην ολοκλήρωση της προηγούμενης ερώτησής σας και της σκέψης που είχα κάνει. Τι συνέβαινε μέχρι σήμερα; Είχαμε συγκεκριμένα πανεπιστημιακά τμήματα – δεν μιλάμε για όλα τα πανεπιστήμια και για όλες τις σχολές - μιλάμε για συγκεκριμένα πανεπιστημιακά τμήματα για τα οποία επειδή οι μετεγγραφές είχαν λειτουργήσει με την λογική: Μπαίνεις σε κάποιο τμήμα – εκτός από Αθήνα και Θεσσαλονίκη – και μπορείς να πας στο αντίστοιχο τμήμα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Πού καταλήγαμε; Στο ότι όλα τα παιδιά πήγαιναν σε ένα τμήμα και, επομένως, εκεί που είχες εισακτέους σε ένα τμήμα 100, έφτανες να έχεις 300 εισαχθέντες.

Δημοσιογράφος: Κάντε μου τη χάρη τώρα, βάζουμε άνω τελεία. Ένα λεπτό. Πρέπει να πάω για ένα λεπτό σε διαφημίσεις. Είπατε τι υπήρχε, θα έρθω σε σας για να μας πείτε τι θα έχουμε. Τι αλλάζει.

ΙΠ: Ωραία.

Δημοσιογράφος: Επιστρέφω στη συζήτησή μου με τον Υφυπουργό Παιδείας τον κ. Γιάννη Πανάρετο. Μας είπατε τι γινόταν από πλευράς καθεστώτος μεταγραφών σε ότι αφορά τις ανώτατες σχολές και πάμε να δούμε τώρα τι θα αλλάξετε από αυτά.

ΙΠ: Ένα λεπτό, γιατί δεν σας έδωσα ακόμα την πλήρη εικόνα. Πρέπει οι ακροατές σας να έχουν την πλήρη εικόνα, γιατί μόνο όταν έχει κανείς όλα τα δεδομένα ενός προβλήματος, μπορεί να αντιληφθεί και γιατί επιλέγεται μια συγκεκριμένη λύση.

Δημοσιογράφος: Παρακαλώ, σωστό, συμφωνώ.

ΙΠ: Σας είπα λοιπόν την μια διάσταση. Η δεύτερη διάσταση αυτής της πρακτικής ήταν ποια; Ότι τα παιδιά αυτά, οι 100 εισαγόμενοι με την διαδικασία των εξετάσεων που γίνονταν 300 μαζί με τους μετεγγραφόμενους, δεν μπορούσαν να σπουδάσουν σωστά διότι ήταν άλλο το υλικό, άλλοι οι υποψήφιοι που είχαν εισαχθεί κανονικά με την διαδικασία των εξετάσεων και άλλη η δυνατότητα, όπως τουλάχιστον αυτή είχε μετρηθεί, με τις μετεγγραφές των μετεγγραφέντων. Ένα άλλο πρόβλημα που είχαμε ήταν ότι τα παιδιά αυτά πήγαιναν, γραφόντουσαν στα πανεπιστήμια τα περιφερειακά, στο τέλος περίπου του πρώτου εξαμήνου γινόταν η μετεγγραφή και ξεκινούσαν συνήθως στο δεύτερο εξάμηνο. Στο δεύτερο εξάμηνο, δεν μπορείς να σπουδάσεις όταν δεν έχεις παρακολουθήσει το πρώτο εξάμηνο. Άραγε πήγαινε χαμένος και ένας χρόνος.

Ερχόμαστε λοιπόν τώρα στο τι μπορούμε να κάνουμε. Λέμε το εξής: Βεβαίως να συνεχιστεί η ειδική μεταχείριση που είχαμε μέχρι σήμερα, να πάρω μόνο– για να μην πω όλες τις κατηγορίες πάλι –τα παιδιά πολυτέκνων ή τριτέκνων οικογενειών ή να πάρω μόνο τα παιδιά των τριτέκνων οικογενειών εάν θέλετε.

Αυτό που λέμε τώρα είναι το εξής: Σε κάθε – σε κάθε τμήμα πανεπιστημίου και ΤΕΙ του κέντρου…

Δημοσιογράφος: Πάντως εγώ το θέμα, την διατύπωση ειδική μεταχείριση

ΙΠ: Θα επιμείνω. Να μου επιτρέψετε να τελειώσω.

Δημοσιογράφος: Θα έχουμε χρόνο κύριε Υφυπουργέ. Αλλά, να κάνουμε κουβέντα.

ΙΠ: Θα μου επιτρέψετε να επιμείνω. Θα μου επιτρέψετε να τελειώσω.

Δημοσιογράφος: Να επιμένετε αλλά να μην λέτε ειδική μεταχείριση, γιατί εγώ επειδή δήλωσα από την αρχή ως τρίτεκνος πως μετέχω στην κουβέντα, διαμαρτύρομαι

ΙΠ: Αφήστε με να σας πω και μόλις τελειώσω να διαμαρτυρηθείτε.

Δημοσιογράφος: Όταν ήμουνα νιός και γέρασα να ακούω Υφυπουργέ μου....

ΙΠ: Δεν μπορείτε να μην μου αφήνετε την δυνατότητα να εκφράσω την άποψή μου και να μου πείτε μετά την όποια διαμαρτυρία έχετε.

Δημοσιογράφος: Βεβαίως, διέκοψα για να σας πως για το θέμα...

ΙΠ: Αφήστε με λοιπόν να τελειώσω την σκέψη μου, θα επιμείνω. Αφήστε να διατυπώσω την σκέψη μου. Δεν μπορεί ένας άνθρωπος να μην μπορεί να διατυπώσει μια σκέψη.

Δημοσιογράφος: Ναι, αλλά να γίνονται και οι ερωτήσεις να γίνονται και οι παρεμβάσεις.

ΙΠ: Θα πρέπει να σέβεστε την απάντηση που σας δίνω.

Δημοσιογράφος: Απολύτως σας σέβομαι.

ΙΠ: Περιμένετε λοιπόν να την ακούσετε. Δεν την έχετε ακούσει.

Δημοσιογράφος: Αλλά πρέπει να γίνεται και συζήτηση όμως.

ΙΠ: Όταν δεν με αφήνετε να την τελειώσω, πώς θα μου κάνετε την επόμενη ερώτηση;

Δημοσιογράφος: Παρακαλώ κύριε Υφυπουργέ.

ΙΠ: Αυτό που σας λέω είναι το εξής, γιατί είναι το πιο ουσιαστικό κομμάτι της συζήτησής μας.

Δημοσιογράφος: Παρακαλώ.

ΙΠ: Σε κάθε πανεπιστημιακό τμήμα της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης, θα υπάρχουν πανεπιστημιακές θέσεις για να σπουδάσουν τα παιδιά των ειδικών κατηγοριών. Η διαφορά εφέτος με πέρυσι, θα είναι ότι τα παιδιά αυτά θα εισάγονται με βάση την βαθμολογία που θα πετύχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις, ανάλογα με την σειρά των τμημάτων που δηλώνουν και επιλέγουν. Αυτή είναι η διαφορά.

Δημοσιογράφος: Παράδειγμα.

ΙΠ: Παράδειγμα. Πέστε μου εσείς ένα τμήμα. Μάλλον πέστε μου μια επιστημονική περιοχή στην οποία ενδιαφέρεται κάποιος να σπουδάσει.

Δημοσιογράφος: Νομική Σχολή.

ΙΠ: Υπάρχει κάποιος πολύτεκνος που θέλει να σπουδάσει το παιδί του στην Νομική της Αθήνας. Συμπληρώνει το παιδί το μηχανογραφικό του, και θα πρέπει να συμπληρώσει το μηχανογραφικό του για όλα τα τμήματα που επιθυμεί να σπουδάσει στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο και στην γεωγραφική περιοχή που επιθυμεί να σπουδάσει. Θα συμπληρώσει το μηχανογραφικό του, θα γράψει τις εξετάσεις του, θα βαθμολογηθεί στις εξετάσεις του και, στην συνέχεια, θα κριθεί για την Νομική Σχολή της Αθήνας με βάση την απόδοσή του σε σχέση με όλους τους υποψήφιους. Αν πετύχει με αυτή την διαδικασία, θα εγγραφεί στην Νομική Σχολή της Αθήνας. Εάν δεν φτάσει την βάση του συγκεκριμένου τμήματος με την γενική κατάταξη, θα εξετασθεί στην συνέχεια σε σχέση με την ειδική κατηγορία στην οποία ανήκει και τις θέσεις που είναι διαθέσιμες για την ειδική αυτή κατηγορία στην Νομική Σχολή της Αθήνας. Αν αυτές οι θέσεις - και ας υποθέσουμε ότι για τα παιδιά από την συγκεκριμένη κατηγορία, των πολυτέκνων ή τριτέκνων για παράδειγμα, είναι 40- θα κριθεί η βαθμολογία τους μεταξύ αυτών που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, δηλαδή των παιδιών πολυτέκνων ή τριτέκνων οικογενειών. Οι πρώτοι σε απόδοση 40 από την ειδική κατηγορία στο συγκεκριμένο επιστημονικό πεδίο, θα εισαχθούν στην Νομική Σχολή της Αθήνας. Αν ο συγκεκριμένος ενδιαφερόμενος δεν περιλαμβάνεται στους πρώτους 40, η διαδικασία επιλογής θα συνεχισθεί για το επόμενο τμήμα προτίμησής του στο συγκεκριμένο γνωστικό πεδίο. Θα εξετασθεί πάλι: Με την βαθμολογία που έχει, εισάγεται με τη γενική κατηγορία στο επόμενο τμήμα της προτίμησής του; Αν εισάγεται, τελειώσαμε. Αν δεν εισάγεται, θα κριθεί μεταξύ αυτών που έχουν επιλέξει αυτό το τμήμα που είναι δεύτερο για τον συγκεκριμένο υποψήφιο, για την ειδική κατηγορία στην οποία ανήκει ο υποψήφιος. Αν αυτές οι θέσεις της ειδικής κατηγορίας -ας πούμε πάλι ότι είναι 20 - και ο υποψήφιος είναι μέσα στους 20 της ειδικής αυτής κατηγορίας, τότε θα εισαχθεί στο δεύτερο τμήμα της προτίμησής του. Η διαδικασία αυτή θα συνεχίζεται για όλα τα τμήματα που έχει επιλέξει ο υποψήφιος στην γεωγραφική περιοχή που τον ενδιαφέρει να σπουδάσει. Επομένως, θα εισαχθεί σε κάποιο πανεπιστημιακό τμήμα της περιοχής στην οποία κατοικεί, αλλά σε ποιό τμήμα, θα καθορισθεί με βάση την σειρά των προτιμήσεών του και την απόδοσή του, όπως συμβαίνει με όλους τους υποψηφίους.

Δημοσιογράφος: Τώρα. Εισοδηματικά κριτήρια. Υπάρχει νομίζω, δεν ακούστηκε στο παράδειγμά μας ένα πλαφόν 50.000 ευρώ.

ΙΠ: Έχουμε αναφέρει στην διάταξη που έχουμε στην Βουλή, ένα πλαφόν 50.000 ευρώ, έχουμε καταγράψει ένα πλαφόν 50.000 ευρώ που αναφέρεται σε καθαρό εισόδημα. Να εξηγήσω γιατί έχουμε βάλει κάποιο πλαφόν. Η ειδική μεταχείριση πρέπει να έχει κάποια χαρακτηριστικά, γιατί ξέρετε, η ειδική μεταχείριση σε κάποιον, η θετική ειδική μεταχείριση σε κάποιον, είναι αρνητική ειδική μεταχείριση για κάποιον άλλον. Όταν στα πανεπιστήμιά μας και σ’ όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου - δεν είναι μόνο στα δικά μας - υπάρχει περιορισμός στους εισακτέους, πρέπει να μην αδικήσουμε και την μεγάλη ομάδα των φοιτητών που προσπαθούν να εισαχθούν χωρίς κάποια ειδική διάκριση.

Δημοσιογράφος: Εγώ δεν μπορώ να σας διακόψω απλώς σας λέω ότι αυτό δεν το δέχομαι ως τρίτεκνος γονέας.

ΙΠ: Υπάρχουν πολλές οικογένειες, είμαι βέβαιος και μεταξύ των ακροατών σας, που έχουν ένα παιδί ή δύο παιδιά που επιθυμούν να σπουδάσουν και τα παιδιά τους έχουν μείνει έξω από μια σχολή για ένα εκατοστό της βαθμολογικής κλίμακας και χρειάζεται αντί να σπουδάσουν στην Αθήνα όπου κατοικούν οι γονείς τους και έχουν εισόδημα 20.000, 30.000 ευρώ να πάνε στην Κρήτη ή στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο. Πρέπει κάποιος να είναι σε θέση να τους εξηγήσει γιατί αυτοί είναι σε μειονεκτική θέση απέναντι σε κάποιον που είναι παιδί μιας οικογένειας στις ειδικές κατηγορίες που σας λέω, και το καθαρό εισόδημα της οικογένειάς του είναι περισσότερο από 50.000 ευρώ.

Δημοσιογράφος: Γιατί με κουραστικό τρόπο τα προηγούμενα χρόνια και το ξέρετε κύριε Πανάρετε, και επειδή είστε άνθρωπος της ειλικρινούς τοποθετήσεως και από τους πολιτικούς που δεν μασάνε τα λόγια τους, θα επιβεβαιώσετε ότι με στεντόρεια φωνή η πολιτεία είπε στους πολίτες, ότι απέναντι στην βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας που λέγεται υπογεννητικότητα, κάντε παιδιά. Και τώρα αυτοί οι άνθρωποι που επέλεξαν να κάνουν τρία και τέσσερα παιδιά, σε ιδιαίτερα δύσκολες οικονομικές συνθήκες, και θαρρώ δεν το παραγνωρίζετε καθόλου, η κυβέρνηση αγωνίζεται για να βγάλει τη χώρα από την κρίση,

ΙΠ: Βεβαίως.

Δημοσιογράφος: Λέμε σ’ αυτούς, σ’ αυτές τις οικογένειες, ότι «ξέρετε κάτι ενδεχομένως και να τιμωρηθείτε λιγάκι επειδή επιλέξατε να βοηθήσετε την χώρα σας κάνοντας παιδιά» ή αν δεν πούμε αυτό λέμε «εντάξει σας έχουμε ειδική μεταχείριση βρε παιδί μου».

ΙΠ: Όχι δεν είναι έτσι. Σας παρακαλώ μην παίρνετε αυτή την διάσταση που βάζετε τώρα, γιατί η ειδική μεταχείριση εξακολουθεί να υφίσταται. Όμως – εδώ ελπίζω να συμφωνήσετε μαζί μου- η κάθε ειδική μεταχείριση, όχι μόνο στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, σε οποιαδήποτε έκφανση της ζωής, η όποια ειδική μεταχείριση, θα πρέπει να έχει ένα όριο το οποίο να μην προκαλεί το περί δικαίου αίσθημα των υπολοίπων πολιτών.

Δημοσιογράφος: Σε αυτό ασφαλώς συμφωνώ.

ΙΠ: Αυτό λοιπόν είναι το σημαντικό. Τώρα,

Δημοσιογράφος: Προς Θεού δεν μιλάω για ακρότητες κύριε Υφυπουργέ. Δεν μιλάω να βγάζει ένα εκατομμύριο ευρώ η οικογένεια, αλλά οι 50.000 θεωρώ ότι είναι λίγες.

ΙΠ: Καθαρό εισόδημα 50.000 ευρώ είναι λίγο νομίζετε;

Δημοσιογράφος: Να ρωτήσω διευκρινιστικά, μια που έχω την ευκαιρία να σας φιλοξενώ;

ΙΠ: Βεβαίως

Δημοσιογράφος: 50.000 καθαρό εισόδημα ένα. Χαίρομαι που το ακούω. Δεύτερο, που θέλω να το ακούσω. Παιδί διαζευγμένων, θα αθροίζεται το εισόδημα και του μπαμπά και της μαμάς;

ΙΠ: Αυτό είναι μια ειδική ερώτηση που πρέπει να εξετασθεί.

Δημοσιογράφος: Κύριε Υφυπουργέ, ένας στους δύο χωρίζει. Τα διαζύγια δυστυχώς για την κοινωνία μας έχουν φτάσει σε αριθμούς απίστευτους, άρα φαντάζομαι δεν είναι και τόσο ειδική....

ΙΠ: Πρέπει η απάντηση που θα δοθεί να είναι τεκμηριωμένη, σαφής και να μην επιδέχεται παρερμηνειών. Αναγνωρίζω αυτό που λέτε. Αναγνωρίζω δηλαδή ότι το οικογενειακό εισόδημα μιας οικογένειας διαζευγμένων δεν έχει την ίδια αγοραστική αξία, αν το θέλετε για την οικογένεια, απ’ ό,τι έχει μιας οικογένειας της οποίας ζουν οι γονείς μαζί.

Δημοσιογράφος: Δείτε το πάντως, αξίζει τον κόπο.

ΙΠ: Το κατέγραψα. Το καταλάβατε φαντάζομαι.

Δημοσιογράφος: Ωραία. Έχουμε τρία λεπτά, και πολύ γρήγορα θα ήθελα να βάλω ένα μαθηματικό παράδειγμα, ξέρω ότι είστε πρακτικός άνθρωπος. Είναι πλεονέκτημα που δεν είστε αυτό που λέμε καθαρόαιμη περίπτωση πολιτικού, είσαστε εξωκοινοβουλευτικός,

ΙΠ: Πολικός εκ μετεγγραφής.

Δημοσιογράφος: Για μένα είναι πλεονέκτημα πιστέψτε με. Θέλω λοιπόν να ρωτήσω. Έχουμε ένα παιδί, από μια οικογένεια που είναι περίπου σε αυτά τα οικονομικά δεδομένα των 50.000 εισοδήματος καθαρού ετησίου, και αυτό το παιδί θέλει να περάσει στην Νομική, είναι καλός μαθητής, γράφει εξαιρετικά στις πανελλήνιες, αλλά είναι 51.000 το εισόδημα το καθαρό. Θα πάει στην Νομική Αθηνών;

ΙΠ: Κοιτάξτε. Όποιο είναι το όριο, το τελικό αυτό όριο θα πρέπει να τηρηθεί γιατί με την ίδια λογική που σας είπα προηγουμένως όταν η βάση στην Νομική Αθηνών είναι 18.757 μόρια, κάποιος με 18.756 μόρια δεν θα μπει στην Νομική Αθηνών.

Δημοσιογράφος: Είστε σαφής, είστε σαφής, για να προλάβουμε... Σωστό, σωστό, σωστό, είστε σαφής. Άρα λοιπόν ο Βαγγελάκης θα βρεθεί στην Νομική Κομοτηνής.

ΙΠ: Όχι, δεν θα βρεθεί στην Νομική Κομοτηνής,

Δημοσιογράφος: Αλλά;

ΙΠ: Θα βρεθεί στο επόμενο τμήμα της επιλογής του στην Αθήνα.

Δημοσιογράφος: Δεν θέλει να πάει στο Οικονομικό, θα πάει στο Νομικό, θέλει να σπουδάσει δικηγόρος. Θα πάει στην Νομική Κομοτηνής. Σωστά;

ΙΠ: Ακούστε, τότε να σας πω κάτι άλλο. Οι ειδικές κατηγορίες που σας είπα αφορούν κάθε φορά 6-7 χιλιάδες παιδιά. Υπάρχουν και άλλα 85.0000 παιδιά, τα οποία δίνουν Πανελλήνιες Εξετάσεις .

Δημοσιογράφος: Σαφώς

ΙΠ: Και όταν θέλουν να σπουδάσουν στην Νομική, μόνο Νομική, εάν δεν μπουν στην Νομική της Αθήνας, τότε θα πάνε στην Νομική Θεσσαλονίκης.

Δημοσιογράφος: Σωστά. Για να προλάβουμε κ. Υφυπουργέ. Πάει λοιπόν στην Νομική Κομοτηνής, περνάει μετά από δύο χρόνια το δεύτερο αδερφάκι του το οποίο θέλει να σπουδάσει φιλόλογος. Επειδή είμαστε στο 51 – 52 – 53 .0000 λίγο παραπάνω και πρέπει να τηρείται το όριο, πάει γιατί έγραψε καλά, αλλά όχι για να περάσει στην Αθήνα, πάει στην Φιλοσοφική Ιωαννίνων. Τρία σπίτια η οικογένεια;

ΙΠ: Γιατί να πάει στην Φιλοσοφική Ιωαννίνων; Μην ξεχνάτε ότι έχουμε και άλλη ειδική κατηγορία, για τα παιδιά οικογενειών που σπουδάζουν σε διαφορετικές πόλεις. Υπάρχει και αυτή η ειδική κατηγορία.

Δημοσιογράφος: Πες τε μου γρήγορα τι γίνεται γι αυτό για να το ακούσουν οι ακροατές μας.

ΙΠ: Όταν έρθει η ώρα για το άλλο παιδί το οποίο θα θέλει να σπουδάσει, θα έχει την ειδική μεταχείριση για να σπουδάσει στην ίδια πόλη που σπουδάζει ο αδελφός του ή η αδελφή του.

Δημοσιογράφος: Ναι, αλλά στην Κομοτηνή δεν έχει Φιλοσοφική. Τι γίνεται τότε;

ΙΠ: Κοιτάξτε. Στις επιλογές που θα κάνει εάν θέλει να σπουδάσει αξιοποιώντας την προνομιακή μεταχείριση που επιφυλάσσεται για μια ειδική κατηγορία, θα πρέπει να την κάνει λαμβάνοντας υπ’ όψη όλες τις παραμέτρους που συνεπάγεται η οικογενειακή του κατάσταση.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα. Νομίζω ότι πετύχαμε κάτι, έστω και με ένταση, πετύχαμε να συζητήσουμε με παραδείγματα, πετύχαμε να συζητήσουμε με διευκρινίσεις και σαφήνεια από πλευράς απαντήσεών σας, άρα γίναμε κατά τι σοφότεροι σε σχέση με αυτά που είχαμε καταλάβει, εγώ τουλάχιστον κατάλαβα περισσότερα, και περιμένω το επόμενο διάστημα με τις διευκρινίσεις που θα δώσετε να καταλάβουμε ακόμα περισσότερα. Θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί δυστυχώς δεν έχουμε άλλο χρόνο, αλλά θα έχουμε σίγουρα και άλλες ευκαιρίες.

ΙΠ: Να προσθέσω κάτι;

Δημοσιογράφος: Δεν έχω χρόνο εκτός και εάν είναι λακωνικό.

ΙΠ: Η ένταση είναι μόνο αποτέλεσμα της επιθυμίας και της προσπάθειάς μου να πω αυτό που χρειάζεται για να ενημερώσω.

Δημοσιογράφος: Είναι βέβαιο. Αυτό είναι βέβαιο.

ΙΠ: Να είστε καλά

Δημοσιογράφος: Ευχαριστώ πολύ.

Συνέντευξη στο MEGA (14/4/11)

Tweet

(τα κυριότερα σημεία)

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Πάμε σε έναν συνάδελφό σας, σε άλλο καυτό μέτωπο, πάμε στον κ. Πανάρετο. Καλημέρα κ. Υφυπουργέ, τι κάνετε;

Υφυπουργός: Καλή σας μέρα, καλά ευχαριστώ, εσείς τι κάνετε;

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Προσπαθούμε εδώ. Aπ’ τα οικονομικά, πάμε στα θέματα παιδείας.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Ε, και τα οικονομικά ταυτίζονται με τα θέματα παιδείας….

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Αν ταυτίζονται λέει;

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Μα χθες, η Υπουργός είπε ότι δεν μπορεί να κόψει παραπάνω λεφτά.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Ισχύει αυτό;

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Ισχύει αυτό;

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Το επιβεβαιώνετε κ. Πανάρετε αυτό; Το ξέρετε;

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Ζητήθηκαν 300 εκατομμύρια και είπε δεν μπορώ.

Υφυπουργός: Η συζήτηση της Υπουργού με τον πρωθυπουργό, ήταν συζήτηση μεταξύ της Υπουργού και του Πρωθυπουργού.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Ε, εντάξει, κάτι μαθαίνουμε και μείς βρε αδερφέ…

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): (ταυτόχρονα) Η ίδια η Υπουργός τα λέει αυτά!! Η ίδια η Υπουργός. Εσείς πιστεύετε δηλαδή ότι περιθώρια άλλων περικοπών στο Υπουργείο σας δεν υπάρχουν. Το πιστεύετε αυτό.

Υφυπουργός: Εγώ δεν μίλησα με τον Πρωθυπουργό, η Υπουργός μίλησε.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Μπορείτε να μας πείτε με δυο κουβέντες, επειδή είναι πάρα πολύς κόσμος, τρίτεκνοι άνθρωποι ή και πολύτεκνοι, οι οποίοι με το θέμα των μετεγγραφών έχουν ένα θέμα και έχουν μπερδευτεί και θεωρούν ότι υπάρχει πρόβλημα. Για πείτε μας με τρεις κουβέντες τι θα ισχύσει. Ποιο είναι αυτό το καινούργιο πράγμα το οποίο θα ισχύσει; Να μάθουν κατ’ αρχήν και μετά να συζητήσουμε τι διαφωνίες υπάρχουν και τι προβλήματα παρατηρούνται.

Υφυπουργός: Να προσπαθήσω με τρεις κουβέντες να αναλύσω ένα πρόβλημα, το οποίο το αντιμετωπίζουμε εδώ και δεκαετίες θα έλεγα. Ποιο είναι αυτό; Ότι από την μια μεριά, το Κράτος θέλει να βοηθήσει συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και, από την άλλη πλευρά, θέλει τα παιδιά που μπαίνουν στο πανεπιστήμιο να παίρνουν καλή εκπαίδευση. Μέχρι σήμερα, κοιτάζαμε μόνο την μια πλευρά και προσθέταμε και κοινωνικές ομάδες - καινούργιες ομάδες, καινούργια πρόσωπα που έχουν ανάγκη μιας υποστήριξης. Αυτούς τους προσθέταμε χωρίς να ξέρουμε πού πηγαίνουμε και είδαμε σε κάποια στιγμή ότι αυτή η πρακτική έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο. Θα σας πω ένα μόνο παράδειγμα για να καταλάβετε το αδιέξοδο. Στο Τμήμα Λογιστικής του ΤΕΙ Πειραιά πριν από δυο χρόνια οι εισακτέοι ήταν 150. Ξέρετε πόσοι γράφτηκαν με μετεγγραφές; 257. Ελάτε λοιπόν εσείς ως εκπαιδευτικός, ως πανεπιστήμιο, ως ΤΕΙ που διαμαρτύρεστε ήδη ότι το Κράτος, το Υπουργείο Παιδείας προσθέτει εισακτέους και ο αριθμός των εισακτέων είναι υψηλός να κάνετε σωστή εκπαίδευση.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Μπήκαν δηλαδή άλλοι 250 ή συνολικά με αυτά…

Υφυπουργός: Όχι, άλλοι 257! Μπήκαν οι 150, αριθμός που ήταν ήδη για το ΤΕΙ ένα πρόβλημα και σ’αυτούς προσετέθησαν επιπλέον 257. Υπάρχουν πολλά ακόμα παραδείγματα. Να σας αναφέρω το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, την ΑΣΟΕΕ, ή το Πανεπιστήμιο του Πειραιά. Εδώ λοιπόν τι λέμε; Ότι πρέπει να βρούμε ένα τρόπο, ώστε αυτοί οι οποίοι εξυπηρετούνται, και να εξυπηρετούνται αλλά και να μη διαταράσσεται, να μην ανατρέπεται η σωστή εκπαιδευτική διαδικασία. Γιατί θα σας πω κι άλλο ένα παράδειγμα. Σκεφτείτε, όταν έχεις ένα Τμήμα με 150 εισακτέους - το οποίο, επειδή είναι ένα Τμήμα υψηλής ζήτησης, έχει και πολλές μετεγγραφές- και η βάση σε αυτό το Τμήμα, ας πούμε, είναι 17. Οι 257 έχουν βαθμολογίες σαφώς χαμηλότερες από την βαθμολογία του τελευταίου (150-ού) εισαγόμενου. Επομένως, ο δάσκαλος που μπαίνει στην αίθουσα θα πρέπει να προσαρμόσει την διδασκαλία του στους 257 και όχι στους 150. Άρα, τιμωρούμε τους 150 που μπήκαν χωρίς ειδικά προνόμια με την διαδικασία των εξετάσεων.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Σύμφωνοι, σύμφωνοι.

Υφυπουργός: Επιτρέψτε μου να σας πω κάτι ακόμα για να κλείσω την εισαγωγή και μετά με ρωτάτε ό, τι θέλετε. Με αυτό που κάνουμε τώρα, δεν λέμε ότι παιδιά τριτέκνων ή πολυτέκνων οικογενειών δεν θα εισαχθούν σε Τμήμα της περιφέρειας στην οποία θέλουν να ζήσουν, δηλαδή, είναι κάποιος από πολύτεκνη οικογένεια και ζει στην Αθήνα- για να πάρω το απλό παράδειγμα.

Αυτό που λέμε είναι ότι, τα παιδιά αυτά που δικαιούνται με την μέχρι σήμερα νομοθεσία, ως παιδιά τριτέκνων ή πολυτέκνων οικογενειών να σπουδάσουν στην Αθήνα, θα εισαχθούν σε ένα από τα υπάρχοντα στην Αθήνα Τμήματα της συγκεκριμένης επιστημονικής κατεύθυνσης και όχι στο ένα και μοναδικό που πάνε και οι 250. Αυτό λέμε.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Δηλαδή, αυτός θέλει να πάει στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, στο Τμήμα Λογιστικής και εσείς του λέτε ας πούμε πήγαινε στην Ανθοκομική της Γεωπονικής.

Υφυπουργός: 80.000 παιδιά κ. Καμπουράκη δίνουν εξετάσεις, 85-90.000 παιδιά, τα περισσότερα από τα οποία θέλουν να πάνε στην Ιατρική ή στην Νομική, κ.λ.π. Τους λέμε λοιπόν, λέμε σε αυτά τα παιδιά, δηλαδή στα 80-85.000 παιδιά , τους λέμε δεν μπορείς να πας εκεί που είναι η πρώτη σου προτίμηση γιατί η απόδοσή σου δεν το επιτρέπει. Θα πας κάπου αλλού ανάλογα με την επίδοσή σου και τις προτιμήσεις σου. Η υποχρέωση του Κράτους με την λογική που είπαμε τώρα - της εξυπηρέτησης - δεν μπορεί να φθάσει στο σημείο να μπορούμε πούμε ότι όλες οι κοινωνικές ομάδες τις οποίες θέλει το Κράτος να βοηθήσει, μπορούν να σπουδάσουν στην Νομική της Αθήνας, στο Πολυτεχνείο της Αθήνας και στην ΑΣΟΕΕ χωρίς να δίνουμε καμιά σημασία στην απόδοσή τους ούτε στις επιπτώσεις μιας τέτοιας πολιτικής.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Μάλιστα. Εγώ αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει ένα θέμα, όταν ένα πανεπιστήμιο λέει εγώ 150 θέλω φέτος, έχει κάποια σχέση και με την αγορά εργασίας και με τις δυνατότητες του πανεπιστημίου να τους διδάξει επαρκώς. Όταν στους 150 που θα μπούνε, σε αυτούς προστεθούν άλλοι 300, υπάρχει πρόβλημα, το αντιλαμβάνομαι. Υπάρχει όμως και ο τρίτεκνος ξέρετε, έτσι;

Υφυπουργός: Επιτρέψτε μου να σας πω άλλο ένα παράδειγμα, όμως, γιατί ένα από τα πράγματα που έχει υποχρέωση κάποιος που έχει μια θέση ευθύνης είναι να είναι δίκαιος. Και θα ήθελα σας παρακαλώ να σκεφτείτε το εξής παράδειγμα: Υπάρχει κάποιος ο οποίος θα είναι ο αμέσως επόμενος μετά τον τελευταίο εισαγόμενο, για παράδειγμα, στο Τμήμα Λογιστικής. Δηλαδή, αν η βάση ας πούμε στο Τμήμα Λογιστικής είναι 17, υπάρχει κάποιος που θα έχει πάρει 16.9 και φυσικά δεν θα εισαχθεί. Ας υποθέσουμε, και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις αυτές, ότι αυτός ο κάποιος είναι από οικογένεια με 2 παιδιά, ότι ο πατέρας του έχει 10.000 ή 15.000€ εισόδημα ή είναι άνεργος. Και τι λέμε σε αυτό το παιδί; Εσύ δεν θα μπεις στην ΑΣΟΕΕ γιατί υστέρησες κατά μια μονάδα του τελευταίου εισαγομένου. Θα πρέπει να πας στην Χίο. Αντίθετα, μέχρι σήμερα λέγαμε σε όσους ανήκαν στις ειδικές κατηγορίες ότι μπορούν να μπουν στην ΑΣΟΕΕ, ανεξάρτητα από την απόδοσή τους και το πλήθος τους. Λέμε δηλαδή από την μια μεριά λέμε στο παιδί αυτό που παλεύει να πετύχει χωρίς προνόμια και μένει έξω για μια μονάδα –του λέγαμε μέχρι σήμερα- ότι 350 άλλοι υποψήφιοι που έχουν χαμηλότερη απόδοση από σένα θα μπουν στην ΑΣΟΕΕ αλλά εσύ θα πας στο Αιγαίο. Είναι αυτό δίκαιο;

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Μάλιστα, λοιπόν, κ. Υφυπουργέ, θα μας επιτρέψετε εδώ να πάμε σε ένα διάλειμμα, έχουμε εδώ στο στούντιο τον κ. Θεοτοκάτο, Πρόεδρο της Ανωτάτης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων, έχουμε την κ. Ευτυχία Αναγνώστου, που είναι Πρόεδρος Τριτέκνων Καισαριανής που είναι μητέρα τριών παιδιών και θα τα πούμε.

Πρόεδρος Τριτέκνων: Καλημέρα σας.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Και επίσης, έχουμε μια σύνδεση, είναι η Αμαλία Κορονέλου με την κ. Χρυσούλα Μαντά, πολύτεκνη με 6 παιδιά. Να σας παρουσιάσουν τα θέματά τους, να μιλήσετε κατ’ ευθείαν μαζί τους. Αμέσως μετά το διάλειμμα, αν μας επιτρέψετε. Σας ευχαριστούμε.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Για πείτε κατευθείαν στον Υφυπουργό για να μην κάνω εγώ τον μεσάζοντα, σας ακούει και υποθέτω με χαρά θα σας απαντήσει.

Κ. Μαντά: Ναι, έχω ήδη ένα παιδί που σπουδάζει στην Πάτρα σε περιφερειακό πανεπιστήμιο γιατί δεν μπορούσαμε να το φέρουμε στην Αθήνα με μεταγραφή, λόγω του ότι ήταν περιφερειακό το πανεπιστήμιο. Έχω δύο ακόμα που σπουδάζουν στο πανεπιστήμιο, δύο που δίνουν τώρα εισαγωγικές για το πανεπιστήμιο Γ΄ Λυκείου και ένα που τελειώνει το Γυμνάσιο. Θέλω να σας ρωτήσω, τι ήταν αυτό που σας κάνει να καταργήσετε τις μεταγραφές, τις ελεύθερες μεταγραφές, ενώ μέχρι τώρα, ούτε η χούντα δεν τόλμησε, δηλαδή, να τις καταργήσει, ενώ εμείς που ζούμε στην Αθήνα ως πολύτεκνοι θέλουμε τα παιδιά μας για οικονομικούς λόγους κ. Πανάρετε να έρθουν στο σπίτι μας. Δεν έχουμε λόγους να σπουδάζουν τα παιδιά μας σε α, β, ω καλό πανεπιστήμιο. Θέλουμε να είναι κοντά μας, γιατί οικονομικά αιμορραγούμε όλοι οι πολύτεκνοι. Συν το ότι θεωρούμε ότι αυτό, λάβετε υπόψη σας παρακαλώ, είναι για μας μια, ένα παράπονο, το θεωρούμε, τι να σας πω, τσιγκουνιά, ψυχική τσιγκουνιά το θεωρώ.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Δεν σας ενδιαφέρει αν το παιδί σας σπουδάσει σε ένα πανεπιστήμιο και πάρει σπουδές της προκοπής; Δεν είναι αυτό και αυτό ένα κριτήριο;

Κ. Μαντά: Με ενδιαφέρει κ. Καμπουράκη, έτσι όπως φτάσαμε, με ενδιαφέρει το παιδί μου να είναι κοντά μου, για να μπορεί να σπουδάσει, γιατί να διακόψει τις σπουδές του λόγω οικονομικής δυσπραγίας δικής μου;

Υφυπουργός: Κατ’ αρχήν, κατ’ αρχήν, να πω στην κυρία Μαντά συγχαρητήρια για τα παιδιά της και για την επιτυχία τους στο πανεπιστήμιο.

Κ. Μαντά: Καλά να είστε.

Υφυπουργός: Και θέλω να την διαβεβαιώσω ότι και τα παιδιά της που θα δώσουν εφέτος εξετάσεις, οπωσδήποτε, θα έρθουν στην Αθήνα. Εκείνο που δεν μπορώ να την διαβεβαιώσω, γιατί δεν μπορώ να το ξέρω, είναι σε ποιο τμήμα της Αθήνας θα εγγραφούν.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Απλώς της λέτε ότι αν μπει μηχανικός στην Πάτρα, δεν είναι βέβαιο ότι θα ‘ρθει μηχανικός στο Μετσόβιο.

Υφυπουργός: Όχι - όχι, δεν θα μπει μηχανικός στην Πάτρα. Από την στιγμή που θέλει να σπουδάσει στην Αθήνα, θα κάνει επιλογή όλων των τμημάτων στο επιστημονικό πεδίο στο οποίο ενδιαφέρεται να δώσει εξετάσεις, όλων των τμημάτων που ανήκουν σ’ αυτό το επιστημονικό πεδίο στην Αθήνα.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Κι αν δεν πιάσει τα μόρια;

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Λέμε, λέμε, λέμε αν μπει στα Γιάννενα.

Υφυπουργός: Δεν θα μπει στα Γιάννενα εφ’ όσον επιλέξει όλα τα τμήματα στην Αθήνα. Έχει σημασία και θα το εξηγήσω και στην κυρία Μαντά και σε όλους τους ενδιαφερόμενους. Όπως θα γίνει η επιλογή, για κάθε τμήμα που έχει επιλέξει ο ενδιαφερόμενος, ο υποψήφιος, ο γιος της κυρίας Μαντά για παράδειγμα, θα εξετάζεται αν εισάγεται με την γενική βαθμολογία στο πρώτο τμήμα της επιλογής του - ας πούμε ότι είναι η Νομική, δεν γνωρίζω σε ποιο επιστημονικό πεδίο.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Ναι. Νομική Αθήνας

Δημοσιογράφος(Αμαλία Κολονέλου): Γυμναστική Ακαδημία. Γυμναστική Ακαδημία είναι.

Κ. Μαντά: Το παιδί έχει δυσλεξία και θα δώσει με τα παιδιά που έχουν δυσλεξία κύριε Πανάρετε. Και επομένως και η βαθμολογία του, καταλαβαίνετε, είναι αντίστοιχη.

Υφυπουργός: Το καταλαβαίνω.

Κ. Μαντά: Γι’ αυτό και με ανησυχεί, γιατί αν δεν πάρει τη βαθμολογία που ίσως να χρειάζεται.

Υφυπουργός: Μάλιστα. Μη σας ανησυχεί.

Κ. Μαντά: Πιθανόν να μην μπει στο πρόγραμμα των μεταγραφών. Έτσι όπως θέλουμε να τις κόψουμε τις μεταγραφές.

Υφυπουργός: Κυρία Μαντά, αυτή είναι η διαφορά, με τον αριθμό των εισακτέων που θα δώσουμε σε κάθε πανεπιστημιακό τμήμα για τους πολύτεκνους, δεν θα υπάρξει πολύτεκνος, του οποίου το παιδί, δεν θα εισαχθεί σε τμήμα κοντά στον τόπο κατοικίας της οικογενείας του.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Μάλιστα..

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Ανεξαρτήτως επιτυχίας, δηλαδή αν θέλει να μπει στην Νομική και δεν πιάσει τα μόρια και μπει αλλού, στην Κομοτηνή - ξέρω ‘γω.

Υφυπουργός: Δεν θα μπει στην Κομοτηνή, επιμένω, θα μπει σε ένα από τα τμήματα της Αθήνας ή της όποιας περιοχής κατοικίας της οικογενείας του.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Θα έρθει εδώ, ανεξαρτήτως μορίων, ανεξαρτήτως βαθμολογίας μου λέτε.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Μάλιστα, μάλιστα, λοιπόν, κύριε Πανάρετε, μισό λεπτό.

Υφυπουργός: Η βαθμολογία του θα επηρεάσει σε ποιο τμήμα της Αθήνας θα μπει.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Ωραία, ωραία κύριε Πανάρετε, μισό λεπτό, η κυρία Αναγνώστου, για να πάμε μετά στον πρόεδρο, που είναι πρόεδρος τριτέκνων Καισαριανής, θέλει να σας κάνει ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα που μας το ‘λεγε στο διάλειμμα. Παρακαλώ.

(Πρόεδρος Τριτέκνων): Μια απλή μητέρα είμαι τριών παιδιών. Κύριε Πανάρετε, παρακαλώ γιατί αυτός ο πανικός; Δηλαδή, τριάντα μέρες πριν απ’ τις εξετάσεις των παιδιών, πιστεύω ότι έχετε παιδιά, ξέρετε, τι περνάνε και ψυχολογικά τα παιδιά και οι οικογένειες που έχουν αιμορραγήσει όλ’ αυτά τα χρόνια με τα συστήματα παιδείας. Γιατί αυτός ο πανικός τώρα, να ψηφιστεί τώρα το νομοσχέδιο; Αυτό είναι πανικός, δείχνει ότι η κυβέρνηση, τι θα εξασφαλίσει;

Υφυπουργός: Να σας απαντήσω. Δεν υπάρχει πανικός. Από τον Ιανουάριο, η Υπουργός ανακοίνωσε στην Σύνοδο των Πρυτάνεων ότι πηγαίνουμε σε ένα νέο σύστημα εξυπηρέτησης των ειδικών κοινωνικών ομάδων. Όχι μόνο έγινε αυτό αλλά διατυπώσαμε ένα αναλυτικό κείμενο με όλες τις λεπτομέρειες, αυτό αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, έχει τεθεί για διαβούλευση και είναι γνωστό εδώ και καιρό. Να κλείσω αυτό το θέμα και να σας πω και μια ακόμα πλευρά που έχει σημασία. Πέρυσι, μόλις τελείωσαν οι εξετάσεις και πήγαν τα παιδιά να γραφτούν, τα παιδιά που πήραν μετεγγραφή, υπήρξαν πανεπιστήμια που έκλεισαν. Μας είπαν για παράδειγμα, ότι «εμείς δεν μπορούμε να σπουδάσουμε αυτά τα παιδιά». Τι κάναμε πέρυσι κύριε Καμπουράκη, ξέρετε; Με την οικονομική κρίση και με τα προβλήματα που αναφέρθηκαν προηγουμένως και γιατί υπάρχουν δυσκολίες στο Υπουργείο Παιδείας, βρήκαμε χρήματα, πήραμε από κάπου αλλού και βρήκαμε χρήματα να δώσουμε σε αυτά τα ΤΕΙ της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά. Με το ότι τα δώσαμε τα χρήματα, λύσαμε το πρόβλημα; Όταν έχεις εργαστήρια, για να πάνε στα εργαστήρια δέκα παιδιά και έχεις ξαφνικά τριάντα δεν προσφέρεις σωστή εκπαίδευση.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Εντάξει, σου λέει γιατί, θα μπορούσε να γίνει απ’ του χρόνου

(Πρόεδρος Τριτέκνων): Το 13-14 έχετε εξαγγείλει τις αλλαγές.

Υφυπουργός: Είναι άλλο πράγμα αυτό. Σας είπα και επιμένω ότι τα παιδιά των ειδικών κατηγοριών θα μπουν στην περιοχή που επιθυμούν να μπουν. Θέλω όμως να παρακαλέσω και σας και όλους όσους σας ακούν να αντιληφθείτε ένα πράγμα. Ότι χρειάζεται και προσπάθεια και κάνει ό,τι μπορεί η Πολιτεία να βοηθήσει τη δική σας την κατηγορία που έχει ανάγκη υποστήριξης. Πρέπει όμως, αφ’ ενός να είναι δίκαιη και αφ’ ετέρου να λαβαίνει υπ’ όψη της το γεγονός ότι τα παιδιά πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσουν και να πάρουν γνώσεις. Δεν εισάγονται απλώς για να εισαχθούν. Όταν λοιπόν τα παιδιά αυτά πηγαίνουν και δεν μπορούν να μπουν στο εργαστήριο δεν θα πάρουν σωστή εκπαίδευση.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Υπάρχει πρόβλημα εκεί, υπάρχει πρόβλημα. Υπουργέ να σας πω κάτι, κύριε Υπουργέ, για να μπούμε και στον πρόεδρο. Νομίζω ότι το κριτήριο των 50.000 -(Πρόεδρος Τριτέκνων): έτσι-, είναι χαμηλό. Είναι, είναι, πρέπει να το αυξήσετε. Κατά τη γνώμη μου.

Υφυπουργός: Μπορώ να σας απαντήσω και σ’ αυτό. Θέλω να έρθετε στην δική μας τη θέση κύριε Καμπουράκη και η κυρία η οποία έχει την συγκεκριμένη αγωνία. Αμφιβάλλετε ότι θα θέλαμε να εξυπηρετήσουμε όσους περισσότερο μπορούσαμε, τρίτεκνους, πολύτεκνους κλπ.; Ποιο είναι το κρίσιμο ερώτημα τώρα, ποιο είναι το κρίσιμο θέμα; Η δικαιοσύνη, πώς θα βρούμε μια ισορροπία ανάμεσα στην εξυπηρέτηση των παιδιών που ανήκουν στις ειδικές κατηγορίες και στην αποφυγή αδικίας για τις χιλιάδες των παιδιών που παλεύουν να πετύχουν χωρίς προνομιακή μεταχείριση και με μόνο κριτήριο την απόδοσή τους. Σας είπα προηγουμένως, μια οικογένεια με δύο παιδιά που έχει εισόδημα 20.000, 30.000 ευρώ, ξέρετε πόσες είναι αυτές οι οικογένειες, ξέρετε πόσα μηνύματα παίρνουμε εδώ στο υπουργείο; Είπαμε λοιπόν, είπαμε αυτό το όριο, δεν είμαστε δογματικοί σ’ αυτό το όριο.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Μπορεί να αλλάξει δηλαδή;

Υφυπουργός:-Έγινε χθες συζήτηση με την Υπουργό στον κοινοβουλευτικό τομέα παιδείας του ΠΑΣΟΚ και το συζητήσαμε αυτό το θέμα και είπαμε να εξετάσουμε και να δούμε αν μπορούμε να βρούμε καλύτερους ή μάλλον δικαιότερους τρόπους αντιμετώπισης αυτού του θέματος.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Να ανεβάσετε το όριο αυτό υπάρχει πιθανότητα;

Υφυπουργός: Σας είπα θα κάνουμε ό, τι χρειάζεται ώστε να είμαστε δίκαιοι προς όλους.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Δεν το κλείνετε πάντως , είστε ανοιχτός σ’ αυτό.

Υφυπουργός: Να σας πω, ένα χαρακτηριστικό αυτής της κυβέρνησης, για το οποίο έχει δεχθεί και έντονη κριτική είναι η εξαντλητική διαβούλευση.

Δημοσιογράφος (Καμπουράκης): Να σας πω Υπουργέ. Για τις 50000Ε είπατε θα το δούμε, υπάρχει τέτοια περίπτωση και για το ποσοστό μετεγγραφών πολυτέκνων του 20%;

Υφυπουργός: Θα ήθελα να προσέξετε την διατύπωση. Μιλάμε για 20% συνολικά. Δεν θέλουμε να ανατρέψουμε μια κατάσταση. Υπάρχουν Τμήματα, όπως η Νομική όπου το ποσοστό θα είναι μεγαλύτερο. Δεν θα είναι όμως τριπλάσιο απ’ αυτό που ήταν αρχικά. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε και θα το κάνουμε, είναι να κάνουμε λιγότερο άδικο το σύστημα για τις 80000 των υποψηφίων και να διατηρήσουμε τις ειδικές ρυθμίσεις και την εξυπηρέτηση των οικογενειών που έχουν ανάγκη. Η μόνη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι ότι οι υποψήφιοι που έχουν προνομιακή μεταχείριση θα εξασφαλίσουν εισαγωγή σε τμήμα που ανήκει στην γεωγραφική περιοχή που ζούν, αλλά το τμήμα που θα εισαχθούν θα εξαρτάται από την απόδοσή τους και την σειρά επιλογής.

Δημοσιογράφος (Σαραντάκος): Είπατε κύριε Πανάρετε ότι όλα τα παιδιά των πολυτέκνων θα πάνε στον τόπο που διαμένουν οι γονείς τους. Όμως υπάρχει το όριο των 50000Ε για να πάνε και να είναι και στο 20%. Αυτό σημαίνει ότι δεν ισχύει για όλους. Πάλι θα υπάρχουν κριτήρια.

Υφυπουργός: Σας είπα ότι το 20% δεν αφορά όλα τα Τμήματα. Αφορά το σύνολο των εισακτέων. Στα Τμήματα υψηλής ζήτησης, το ποσοστό θα είναι υψηλότερο από το 20%. Με αυτό που θα κάνουμε φέτος, όλα τα πανεπιστήμια και όλα τα Τμήματα θα γνωρίζουν τον αριθμό των φοιτητών τους από τώρα καθώς και ότι όλα τα παιδιά θα γνωρίζουν από τώρα, απ’ όταν δώσουν εξετάσεις, πού θα πάνε. Δεν θα περιμένουν να εγγραφούν στο τμήμα της περιφέρειας τον Οκτώβρη και να αρχίσουν την ουσιαστική εκπαίδευση ένα χρόνο αργότερα.

Ομιλία Ι. Πανάρετου στη επιτροπή Μορφωτικών υποθέσεων (13/4/2011)

Tweet

Ευχαριστώ κυρία Πρόεδρε.

Για το γενικό θέμα και για τις ενότητες του νομοσχεδίου έκαναν αναλυτική αναφορά και παρουσίαση, τόσο η εισηγήτρια της πλειοψηφίας, όσο και η Υπουργός. Eπομένως, εγώ θα περιορισθώ σε ερωτήματα που τέθηκαν σχετικά με τις ειδικές διατάξεις, οι οποίες αφορούν κυρίως στην ειδική μεταχείριση ορισμένων κατηγοριών Ελλήνων πολιτών, για το ενδοσχολικό απολυτήριο και για το θέμα των εξετάσεων που ετέθη.

Θα ήθελα, σε σχέση με την ειδική μεταχείριση ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, να τονίσω την δυσκολία που έχει το Υπουργείο Παιδείας να συνδυάσει μια σωστή εκπαιδευτική διαδικασία με μια διαχρονική πρόθεση του Κράτους να βοηθήσει τις συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Στα μέτρα υποστήριξης των συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων που έχει αποφασίσει το Κράτος, έχει περιλάβει και την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, γιατί όπως γνωρίζουμε όλοι, η ελληνική οικογένεια βάζει το μέλλον του παιδιού της και το ενδεχόμενο να σπουδάσει, πάρα πολύ ψηλά στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων της.

Δεν είχε βρεθεί νομίζω μέχρι σήμερα ένας τρόπος συγκερασμού αυτών των δύο επιδιώξεων. Θα έλεγα μάλιστα ότι μέχρι πέρυσι, διευρυνόταν η απόκλιση αυτών των επιδιώξεων. Και διευρυνόταν, γιατί είχαμε κάθε χρόνο μια προσθήκη ειδικών κατηγοριών, που εξυπηρετούντο χωρίς ποτέ να μας απασχολήσει πώς αυτή η προσθήκη θα επηρεάσει την εκπαιδευτική διαδικασία. Αλλά ακόμα περισσότερο, δίναμε μικρή προσοχή στο γεγονός ότι σε όλα αυτά τα παιδιά και στις οικογένειές τους λέγαμε «θα πετύχεις, θα πας να γραφτείς εκεί που έχεις πετύχει, θα νοικιάσεις σπίτι, θα κάνεις την αίτηση, θα εξεταστεί η αίτησή σου και εάν ενταχθείς σ’ αυτήν την κατηγορία, θα μετακινηθείς». Πέρα από τα έξοδα, θα προσθέσω την αδυναμία του ότι τα παιδιά αυτά έχαναν ένα εξάμηνο σπουδών και εκ των πραγμάτων ξεκινούσαν στο δεύτερο εξάμηνο. Ουσιαστικά, έχαναν όλο τον χρόνο, διότι το να παρακολουθείς τα μαθήματα του δευτέρου εξαμήνου όταν δεν έχεις παρακολουθήσει του πρώτου εξαμήνου, μάλλον είναι αδόκιμο επιστημονικά.

Μια τρίτη ουσιαστική διαπίστωση είναι ότι ποτέ δεν ξέραμε- ποτέ μέχρι φέτος δεν ξέραμε- τόσο εμείς στο Υπουργείο Παιδείας γενικά, οι ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας, όσο κυρίως τα Πανεπιστήμια, δεν ήξεραν ποτέ, ποιος θα είναι ο τελικός αριθμός των πρωτοετών. Η εικόνα αυτή ολοκληρωνόταν γύρω στον Ιανουάριο–Φεβρουάριο. Όταν λοιπόν έχεις ένα Τμήμα Πανεπιστημίου ή ΤΕΙ, το οποίο έχει 100 εισακτέους και έχει 150 νέους φοιτητές από μετεγγραφή, αυτό αποκλείει κάθε έννοια προγραμματισμού. Όταν μάλιστα τα Πανεπιστήμια διαμαρτύρονται - και πολλές φορές δικαιολογημένα- ότι ο αριθμός των εισακτέων που καθορίζει το Υπουργείο Παιδείας είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό που μπορούν να εκπαιδεύσουν. Όταν λοιπόν ξεκινάς με 100 εισακτέους και φτάνεις στους 300, πώς θα προγραμματίσεις;

ΕΤ: Υπάρχει και ένα άλλο ουσιαστικό πρόβλημα στην εκπαίδευση με τα Τμήματα μεσαίας θα έλεγα ζήτησης, μεσαίας προς υψηλής. Οι φοιτητές μπήκαν με μια βαθμολογία, ας πούμε από 15 και πάνω, ενώ η άλλη ομάδα που εισάγεται ή μάλλον μετεγγράφεται με τις ειδικές διατάξεις, 100-150 φοιτητών, έχει συνήθως βαθμολογίες σημαντικά χαμηλότερες. Έτσι, αλλάζει πλήρως η σύνθεση του φοιτητικού πληθυσμού στο πρώτο έτος και η ικανότητα του συνόλου αυτού να παρακολουθήσει την εκπαιδευτική διαδικασία σε ένα ορισμένο επίπεδο. Ερχόμαστε δηλαδή τελικά, αν το μελετήσει κανείς, να αδικήσουμε αυτούς που μπαίνουν σε κάποιο Τμήμα με τις κανονικές εξετάσεις. Τους αδικούμε, διότι ο καθηγητής που έχει μια τάξη 250 φοιτητών εκ των οποίων, οι 100 ή οι 80 μπήκαν με τις κανονικές εξετάσεις και οι υπόλοιποι μπήκαν με τις μετεγγραφές, θα πάρει υπ’ όψη τις ικανότητες του συνόλου.. Άρα θα κατεβάσει το επίπεδο διδασκαλίας.

Αυτό λοιπόν που προσπαθήσαμε να πετύχουμε, εγώ το έχω χαρακτηρίσει τετραγωνισμό του κύκλου, είναι και να διατηρήσουμε την ειδική μεταχείριση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, ιδιαίτερα την σημερινή εποχή, με τα σημερινά δεδομένα και τις σημερινές δυσκολίες, αλλά και να βελτιώσουμε την εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στο Πανεπιστήμιο. Ταυτόχρονα, να εξορθολογήσουμε το όλο σύστημα, ώστε κάθε πανεπιστημιακό Τμήμα και κάθε Πανεπιστήμιο να ξέρει πόσοι θα είναι οι φοιτητές που θα έχει από την 1^η Οκτωβρίου και οι ίδιοι οι φοιτητές να ξέρουν που θα πάνε, από την αρχή. Δεν βλέπω λοιπόν γιατί κανείς μπορεί να διαφωνήσει σ’ αυτήν την προσπάθεια. Ιδιαίτερα, όταν όχι μόνο δεν αδικούμε τα παιδιά εκείνα που ανήκουν στις ειδικές κατηγορίες, αλλά αντίθετα κάνουμε και το σύστημα πιο δίκαιο. Αξιοποιώντας το μηχανογραφικό και την απόδοση των υποψηφίων, επιτρέπουμε σ’ αυτούς που αποδίδουν καλύτερα να εισάγονται στα Τμήματα υψηλότερης ζήτησης και σε αυτούς που αποδίδουν λιγότερο καλά, να εισάγονται σε Τμήματα λιγότερο μεγάλης ζήτησης, όπως κάνουμε και με το σύστημα της γενικής εισαγωγής. Θα ήθελα επίσης να παρακαλέσω όσους εκφράζουν ανησυχίες ή προβληματισμούς, να πάρουν υπ’ όψη τους και τα εξής:

Αναφερόμαστε και σωστά αναφερόμαστε στην ανάγκη εξυπηρέτησης νέων παιδιών που ανήκουν σε ειδικές κοινωνικές ομάδες. Αυτοί είναι 6.000, 4.000, 5.000; Οι υπόλοιποι 80.000; Δεν μπορεί δηλαδή κάθε φορά να σκεφτόμαστε την μία πλευρά, ιδιαίτερα όταν η πλευρά αυτή είναι εκείνη που αφορά έναν μικρότερο αριθμό και να αγνοούμε πλήρως τους 85.000 υποψηφίους που παλεύουν, δίνουν εξετάσεις ανταγωνιστικά, αν γράψουν μπαίνουν, αν δεν γράψουν δεν μπαίνουν. Σκεφτείτε, ένα παιδί που δεν ανήκει σ’ αυτές τις ειδικές κατηγορίες και είναι υποψήφιος για την Ιατρική. Και έχει ένα εκατοστό λιγότερο από τον τελευταίο εισαχθέντα στην Ιατρική. Και ξέρει ότι υπάρχουν άλλοι υποψήφιοι που, επειδή ακριβώς το κράτος έχει αποφασίσει να τις βοηθήσει, θα εισαχθούν με πολύ χαμηλότερο βαθμό. Είναι ένα πράγμα να ξέρει πόσοι είναι αυτοί και με ποιο κριτήριο μπαίνουν και είναι ένα άλλο πράγμα να υπάρχει μια πληθώρα, μια ανατροπή ουσιαστικά μιας αξιολογικής κατάταξης χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια. Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτή η ρύθμιση και νομίζω ότι λύνει ένα μακροχρόνιο πρόβλημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, κάτω από τα συγκεκριμένα δεδομένα.

Τώρα, ένα ερώτημα που τέθηκε: «υπάρχει περίπτωση να πετύχει κάποιος για παράδειγμα στην Ιατρική μ’ έναν πολύ χαμηλό βαθμό, ενώ μέχρι τώρα δεν θα πετύχαινε και επομένως να ανατραπεί κάθε έννοια μιας αξιοκρατίας»; Να απαντήσω σ’ αυτό το ερώτημα μόνο με ένα παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι, στις φετινές εξετάσεις με το νέο σύστημα, έχουμε ακριβώς τον ίδιο αριθμό υποψηφίων και έχουμε ακριβώς τον ίδιο αριθμό ατόμων στις ειδικές κατηγορίες όπως πέρυσι και την ίδια δυσκολία θεμάτων. Για να πάρουμε μια κατηγορία, θα αναφέρω τα παιδιά πολυτέκνων οικογενειών. Ας υποθέσουμε ότι σ’ αυτήν την ειδική κατηγορία, πέρυσι που δεν υπήρχε κανένα όριο, μετεγγράφηκαν από τις διάφορες ιατρικές σχολές στην Ιατρική της Αθήνας 20 φοιτητές. Εάν εφέτος που προσπαθούμε, όπως σας είπα, να εξορθολογήσουμε το σύστημα ο αριθμός των εισακτέων απ’ αυτήν την κατηγορία είναι 15 και ο 16^ος, ο 17^ος και ο 18^ος θα πάνε σε μια επόμενη σχολή του ίδιου γνωστικού αντικειμένου, δηλαδή μπορεί να πάνε στην Βιολογία ή στην Οδοντιατρική, σας ρωτώ εγώ, ποιος έχει υψηλότερη βαθμολογία ο 20^ος ο περυσινός ή ο 15^ος ο φετινός; Επομένως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από τον φόβο που εκφράζετε. Ότι δηλαδή, πραγματικά εκείνοι μέσα στις ειδικές κατηγορίες που έχουν την καλύτερη απόδοση, θα επιτυγχάνουν στις σχολές υψηλότερης ζήτησης.

Θα παρακαλούσα επίσης, ειδικά στην περίοδο αυτή που περνάμε, θα παρακαλούσα - δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο- να αποφεύγονται εκφράσεις οι οποίες δημιουργούν ανησυχία στα παιδιά και στις οικογένειές τους, όταν σε ένα μήνα έχουμε εξετάσεις… «Μαχαίρι στις μεταγραφές»… Ποιο είναι το μαχαίρι; Δεν υπάρχει κανένα μαχαίρι. Όσα παιδιά προηγουμένως είχαν αυτήν την ειδική, την ευνοϊκή μεταχείριση θα την έχουν και εφέτος. Εφέτος θα είναι πιο δίκαιη όμως, πιο δίκαιη και για τους ίδιους και για τους υπόλοιπους υποψηφίους.

Άλλο σχόλιο που επίσης είδα, νομίζω από την δική σας την παράταξη. Υπήρξε ανακοίνωση της ΝΔ που αναφερόταν σε «αντισυνταγματική ρύθμιση», και παράνομες οι φετινές εξετάσεις». Πώς μπορεί κάποιος με τέτοια προχειρότητα να προκαλεί ανησυχίες; Επιτρέπεται; Και ποιο είναι το επιχείρημα, πραγματικά σας το λέω με αγωνία, ποιο ήταν, το επιχείρημα; Ότι καθιερώνουμε το ενδοσχολικό απολυτήριο, ότι δηλαδή επιτρέπουμε σε κάποιον που δεν θέλει να πάει στο Πανεπιστήμιο ή στο ΤΕΙ, να τελειώσει και να κάνει αυτό που θέλει. «Απολυτήριο δύο ταχυτήτων», «Δεν θα είναι ισότιμα τα απολυτήρια». Γιατί δεν θα είναι ισότιμα; Πώς ήταν ισότιμα μέχρι τώρα για τα ΕΠΑΛ; Πρέπει κάποιος να ασχολείται, να παρακολουθεί, να διαβάζει περισσότερο πριν εκδώσει ανησυχητικές ανακοινώσεις. Ήδη από το 2004, οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ μπορούν να δώσουν για ενδοσχολικό απολυτήριο. Άλλη κινδυνολογική άποψη: «Δεν θα μπορούν να δώσουν στο ΑΣΕΠ». Γιατί; Οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ πώς δίνουν στο ΑΣΕΠ;

Η προσπάθεια, την οποία αποδέχομαι, της κριτικής προς την Κυβέρνηση είναι χρήσιμη όταν βοηθά στο να βελτιώνονται προθέσεις και ενέργειες της Κυβέρνησης, όχι όταν απλώς δημιουργούν ανησυχία, χωρίς να εστιάζουν σε ουσιαστικά προβλήματα. Να το πω ανάποδα, τι λόγο έχει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να κάνει κάτι που είναι εις βάρος των μαθητών; Γιατί να δημιουργήσει πρόβλημα στις εξετάσεις; Οι ίδιοι οι μαθητές είναι εκείνοι που μας το ζήτησαν. Μας λένε γιατί εμένα που δεν θέλω να σπουδάσω στο Πανεπιστήμιο με βάζετε να δώσω πανελλήνιες εξετάσεις;

Θα αναφερθώ σε άλλο επιχείρημα που ακούστηκε, επειδή είναι ένα θέμα ξέρετε που δημιουργεί εύκολα εντυπώσεις. Οι μαθητές των εσπερινών σχολείων που δίνουν πρωί, γιατί δίνουν πρωί; Μέχρι το 2001 τα παιδιά των εσπερινών έδιναν εξετάσεις το πρωί. Επίσης, οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ (που είναι και περισσότεροι) δίνουν πρωί. Είναι θεσμοθετημένη η δυνατότητα να πάρουν άδεια οι υποψήφιοι. Ούτε θα αδικηθούν, ούτε πρόκειται να δημιουργηθεί η οποιαδήποτε δυσκολία στα παιδιά αυτά να δώσουν εξετάσεις.

Τέθηκε και ένα θέμα από τον κ. Βαρδίκο, έχει τεθεί νομίζω και από άλλους ομιλητές. Το θέμα του ορίου εισοδήματος των 50.000. Είπαμε ότι αυτό μπορούμε να το δούμε. Να πω ποια είναι η πρόθεση και να πω πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Η πρόθεση ποια είναι; Για αυτούς που εξυπηρετούνται ως μέλη ειδικών κατηγοριών να υπάρχει ένα όριο στην ειδική μεταχείριση. Γιατί η κάθε εξυπηρέτηση, μην ξεχνάτε, είναι αδικία εις βάρος κάποιου άλλου. Εάν λοιπόν κριθεί ότι το ποσόν αυτό δεν είναι επαρκές – κατ’ αρχήν να διευκρινίσω για να γίνει σαφές, μιλάμε για καθαρό εισόδημα και δεν μιλάμε για το ακαθάριστο εισόδημα – αν αυτό κριθεί ότι δεν είναι επαρκές, να δούμε πώς μπορούμε να το βελτιώσουμε. Αλλά σας είπα ποια είναι η πρόθεση.

Θα κλείσω με το θέμα της ημερομηνίας των εξετάσεων. Οι εξετάσεις κάθε χρόνο γίνονται την ίδια εποχή, πέντε μέρες πάνω πέντε μέρες κάτω. Αυτό που προσπαθήσαμε να κάνουμε ήταν να διαμορφώσουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα ώστε οι εξετάσεις – αλλά, όχι μόνο οι εξετάσεις– όλη η διαδικασία, η οποία ολοκληρώνεται με την ανακοίνωση των ονομάτων των εισαχθέντων στα Πανεπιστήμια, να ολοκληρωθεί σε ικανοποιητικό χρόνο. Ξέρετε το άγχος που υπάρχει. Πέρυσι καθυστερήσαμε, αν θυμάμαι καλά, τρεις μέρες τον Αύγουστο. Δηλαδή, την προηγούμενη χρονιά είχαν ανακοινωθεί τα αποτελέσματα μία ημερομηνία και πέρυσι ανακοινώθηκαν δυο τρεις μέρες αργότερα και υπήρξε μεγάλη ανησυχία. Αυτό που προσπαθήσαμε λοιπόν να κάνουμε, είναι να ολοκληρωθεί η διαδικασία των εξετάσεων και των αποτελεσμάτων με τρόπο ώστε όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι, οι μαθητές και οι γονείς να ξέρουν ότι δεν θα υπάρχει κάποια καθυστέρηση εφέτος. Αυτά είχα να πω, σας ευχαριστώ πολύ.

Όριο Συνταξιοδότησης των Καθηγητών Πανεπιστημίου

Tweet

Σε σημερινά δημοσιεύματα του τύπου αναφέρεται ότι κατά την χθεσινή συνάντηση με την ΠΟΣΔΕΠ, διατύπωσα θέσεις για το ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης των καθηγητών πανεπιστημίου. Αυτό δεν ισχύει. Μάλιστα, τέτοιο θέμα ούτε ετέθη ούτε συζητήθηκε.

Συνέντευξη στην τηλεόραση της ΕΤ3 (12/4/11)

Tweet

Δημοσιογράφος: Να πάμε όμως τώρα να μιλήσουμε για τις αλλαγές στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, τις αλλαγές που συμβαίνουν στις μετεγγραφές, καθώς κατατέθηκε στην Βουλή η τροπολογία του Υπ. Παιδείας, μας περιμένει και ο κ. Γιάννης Πανάρετος, ο Υφυπουργός Παιδείας. Τι συμβαίνει τελικά κ. Πανάρετε, καταργούνται οι μεταγραφές;

ΙΠ: Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η ειδική μεταχείριση για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες που το Κράτος διαχρονικά είχε αποφασίσει να τις βοηθά, θα γίνεται με διαφορετικό τρόπο, καλύτερο τρόπο και για κείνες και για τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Δηλαδή, αντί να περιμένουν να πετύχουν σε κάποιο Τμήμα με τις πανελλήνιες εξετάσεις και στην συνέχεια να πάρουν μετεγγραφή σε κάποιο Πανεπιστήμιο, χωρίς να ξέρουν πότε θα αρχίσουν τα μαθήματα και χωρίς τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ να ξέρουν πόσους φοιτητές θα έχουν τελικά, με τον τρόπο που έχουμε επιλέξει τώρα, ο κάθε υποψήφιος θα εξακολουθήσει να έχει τα πλεονεκτήματα που είχε προηγουμένως, θα επιλέγει τις σχολές που θέλει τόσο με την γενική κατάταξη, όσο και ως μέλος της ειδικής κατηγορίας, θα εισάγεται μέσω των πανελληνίων εξετάσεων και θα ξέρει με τα αποτελέσματα σε ποιο Τμήμα, σε ποια Σχολή Πανεπιστημίου ή ΤΕΙ μπαίνει.

Δημοσιογράφος: Με τις πολύτεκνες οικογένειες τι θα γίνει, που έχουν παιδιά που σπουδάζουν και δύο και τρία παιδιά σε διαφορετικές πόλεις;

ΙΠ: Με τις πολύτεκνες οικογένειες θα γίνει το ίδιο, θα υπάρχει ειδικό ποσοστό, ειδικός αριθμός, για παιδιά που ανήκουν σε πολύτεκνες οικογένειες, σε κάθε τμήμα του επιστημονικού πεδίου που έχουν επιλέξει.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα, αυτό όμως δε σημαίνει ότι μπορεί να γυρίσει πίσω ένα παιδί πολύτεκνης οικογένειας στην πόλη του, γιατί ξέρετε από την άλλη κι η φοιτητική μέριμνα, οι εστίες, γνωρίζουμε τα προβλήματα, δεν υπάρχουνε χώροι για να μείνουνε οι φοιτητές όλης της πόλης κι από την άλλη δεν υπάρχουν και φοιτητικά δάνεια, άτοκα φοιτητικά δάνεια.

ΙΠ: Ο αριθμός των θέσεων στα τμήματα, σε κάθε επιστημονικό πεδίο, στις μεγάλες πόλεις, στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη, ο αριθμός των πρόσθετων θέσεων, θα είναι τέτοιος που θα καλύπτει όλες τις ειδικές κατηγορίες. Δεν θα μείνει δηλαδή κάποιος που ανήκει σε μια ειδική κατηγορία, χωρίς να έχει την ευχέρεια, αν ο ίδιος θέλει, να σπουδάσει στην περιοχή που είναι το σπίτι του.

Δημοσιογράφος: Όλα αυτά κ. Πανάρετε γίνονται για να μην επιβαρύνονται οι Σχολές από τους φοιτητές που μετεγγράφονται στην πορεία; Γιατί να σας αναφέρω και ένα παράδειγμα που έχουμε εδώ, ας πούμε η Σχολή Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης εδώ σε μας, το 2010 ο αριθμός των εισακτέων ήταν 110 φοιτητές και τελικά οι φοιτητές που μετεγγράφηκαν ήταν 145, δηλαδή υπήρξε εκεί μια επιβάρυνση 131%. Γι’ αυτόν το λόγο δηλαδή προχωρείτε σε όλες αυτές τις αλλαγές για τις μετεγγραφές, για να μην υπάρχουν επιβαρύνσεις;

ΙΠ: Κοιτάξτε, κάποια επιβάρυνση θα υπάρχει με δεδομένο ότι έχουμε ειδικές κατηγορίες οι οποίες εξυπηρετούνται. Αυτό που προσπαθούμε όμως να πετύχουμε, είναι αυτή η επιβάρυνση, αυτοί οι πρόσθετοι εισακτέοι, να μην ανατρέπουν πλήρως και τον σχεδιασμό του Πανεπιστημίου και του Τμήματος, αλλά και να μην ανατρέπουν τελείως και την σύνθεση των φοιτητών. Γιατί όταν σε ένα Τμήμα, έχεις εξήντα εισαχθέντες, οι οποίοι έχουν βαθμολογία ας πούμε 14 και πάνω και έχεις 180 άλλους που έρχονται με μετεγγραφή και η βαθμολογία τους είναι πολύ χαμηλότερη, τότε η δομή, η σύνθεση του φοιτητικού πληθυσμού στο πρώτο έτος, αλλάζει τελείως. Εμείς θέλουμε να τα συνδυάσουμε όλα: και τα παιδιά από οικογένειες που ανήκουν στις ειδικές κατηγορίες να εξυπηρετούνται και τα πανεπιστημιακά τμήματα να μην παίρνουν υπερβολικό αριθμό, πέρα από τον αριθμό των εισακτέων που έχει αποφασισθεί, αλλά και οι υποψήφιοι να ξέρουν από την αρχή της χρονιάς πού θα πάνε και τα Πανεπιστήμια να ξέρουν εκ των προτέρων πόσους φοιτητές θα έχουν την επόμενη χρονιά. Είναι πολύ σημαντικό αυτό ξέρετε.

Δημοσιογράφος: Από την άλλη κ. Πανάρετε καταργείται η δυνατότητα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ αποφοίτων λυκείων προηγουμένων ετών με το ποσοστό του 10%. Δηλαδή, φέτος η διάταξη του 10% θα ισχύσει και του χρόνου τι θα γίνει, πώς θα λειτουργεί;

ΙΠ: Αυτό θα έχει εφαρμογή από του χρόνου. Με την διάταξη που ίσχυε, έχουμε δημιουργήσει μια άνιση μεταχείριση υποψηφίων. Έχουμε κάποιους υποψηφίους, οι οποίοι έδωσαν εξετάσεις με συγκεκριμένα θέματα, μια συγκεκριμένη χρονιά και την επόμενη χρονιά μπορούν με τις αυτές τις εξετάσεις της προηγούμενης χρονιάς, να μπουν πρόσθετοι και αυτοί, στα πανεπιστημιακά τμήματα. Αυτό που λέμε είναι, ότι αυτοί που μπαίνουν, θα πρέπει να μπαίνουν με την ίδια διαδικασία αξιολόγησης.

Δημοσιογράφος: Δηλαδή να ξαναδίνουν εξετάσεις;

ΙΠ: Εάν θέλουν να πάνε κάπου αλλού, θα πρέπει να ξαναδώσουν εξετάσεις, για να διαγωνισθούν ισότιμα με τους υπόλοιπους υποψηφίους. Ξέρετε, πάντα σκεφτόμαστε αυτούς που θέλουμε να ικανοποιήσουμε, αλλά δε σκεφτόμαστε όλους τους άλλους, οι οποίοι αδικούνται. Τα παιδιά, δηλαδή, τα οποία δίνουν εξετάσεις για πρώτη φορά ή για δεύτερη φορά που επιλέγουν να ξαναδώσουν εξετάσεις, γιατί θα πρέπει να μην μπορούν να διεκδικήσουν κάποιες θέσεις επειδή αυτές έχουν κρατηθεί για υποψηφίους παλαιοτέρων ετών;

Δημοσιογράφος: Εξηγήστε μας λίγο και για το όριο στο οικογενειακό εισόδημα των 50.000€ για τις σχολές της Αττικής και της Θεσσαλονίκης.

ΙΠ: Αυτό το όριο μπαίνει γιατί ουσιαστικά, τι είπαμε από την αρχή, είπαμε ότι θέλουμε να εξυπηρετήσουμε τις οικογένειες επειδή χρειάζεται - έχει αποφασίσει το Κράτος ότι πρέπει να τις βοηθήσει -είτε αυτές είναι πολύτεκνες, είτε είναι τρίτεκνες, είτε είναι οικογένειες που έχουν άλλα παιδιά που σπουδάζουν. Πρέπει όμως αυτό να το κάνουμε με ένα μέτρο, γιατί η ενίσχυση μιας οικογένειας θα πρέπει να είναι, να έχει και ως κριτήριο, το κοινωνικό κριτήριο, δηλαδή να χρειάζεται πράγματι αυτή η οικογένεια μια τέτοια ενίσχυση, λαμβανομένου υπ’ όψη ότι δεν μιλάμε για μια δυνατότητα να σπουδάζουν άπειροι φοιτητές σε κάθε Πανεπιστήμιο. Έχουμε συγκεκριμένες θέσεις και πρέπει αυτές τις θέσεις να τις δώσουμε και να τις διεκδικήσουν τα παιδιά, με τον πιο αξιοκρατικό και αντικειμενικό τρόπο. Χρειάζεται λοιπόν, στις περιπτώσεις που κάνουμε μια εξαίρεση, όπως τις εξαιρέσεις που ανέφερα προηγουμένως, αυτή η εξαίρεση να μην περιλαμβάνει και οικογένειες που το εισόδημά τους, τους επιτρέπει να μπορούν τα παιδιά τους να σπουδάσουν σε μια πόλη διαφορετική από αυτή που μένουν.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα. Τριάντα μέρες πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις τώρα κ. Πανάρετε, ακόμη ο αριθμός των εισακτέων δεν έχει ανακοινωθεί. Πότε θα ανακοινωθεί, για να γνωρίζουν και οι υποψήφιοι και το βαθμό δυσκολίας των εξετάσεων, γιατί αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα όπως ξέρουμε.

ΙΠ: Καθόλου δεν είναι αλληλένδετα. Δεν έχει καμμία σχέση ο βαθμός δυσκολίας των εξετάσεων με τον αριθμό εισακτέων.

Δημοσιογράφος: Από την εμπειρία, την εμπειρία του συστήματος, είθισται οι υποψήφιοι και οι καθηγητές να αναμένουν τον αριθμό των εισακτέων για να.., πώς να το πούμε.., να κάνουν προγνωστικά, αν μπορούμε το πούμε έτσι, για το πώς θα εξελιχθούν οι εξετάσεις.

ΙΠ: Είναι λάθος ξέρετε, θα επιμείνω. Θα σας πω για τον αριθμό των εισακτέων, είναι λάθος όμως, να συνδέεται ο αριθμός των εισακτέων με την δυσκολία των θεμάτων ή αντιστρόφως. Ειδικά μετά την κατάργηση της βάσης του δέκα, που έγινε πέρυσι, αυτό που επιδιώκουν οι εξετάσεις που έχουμε, είναι η κατάταξη των υποψηφίων, είναι δηλαδή ένας διαγωνισμός. Επομένως, είτε τα θέματα είναι δύσκολα, είτε είναι εύκολα, ο διαγωνισμός θα κατατάξει τους υποψηφίους σε μια σειρά και θα τους δώσει την δυνατότητα να μπουν σε κάποιο Τμήμα ή Σχολή, ανάλογα με την προτίμησή τους. Θα έλεγα δε, ότι ιδιαίτερα μετά την κατάργηση της βάσης του δέκα και με την υιοθέτηση της δυνατότητας να μπορούν παιδιά να παίρνουν απολυτήριο με ενδοσχολικές εξετάσεις, αν δεν θέλουν να συνεχίσουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, θα έλεγα ότι τα δυσκολότερα θέματα, μάλλον θα διευκολύνουν την καλύτερη κατάταξη, παρά θα την δυσκολέψουν. Όμως - και θέλω να το τονίσω αυτό- η επιλογή των θεμάτων είναι μέσα στην απόλυτη δικαιοδοσία της Επιτροπής των Γενικών Εξετάσεων. Η Επιτροπή αποφασίζει και εκείνη θα αποφασίσει ποια είναι τα καταλληλότερα θέματα για τις εξετάσεις.

Δημοσιογράφος: Κύριε Πανάρετε και πότε αναμένεται να ανακοινωθεί ο νέος τρόπος εισαγωγής για τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ για τους μαθητές τώρα που θα πάνε Α΄ Λυκείου;

ΙΠ: Ο νέος τρόπος θα ανακοινωθεί, μόλις ολοκληρωθεί η προετοιμασία που κάνουμε. Κι η προετοιμασία που κάνουμε, έχει λεχθεί από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, ότι η προετοιμασία και οι κατευθύνσεις, είναι να έχουμε την ελάχιστη δυνατή σύνδεση του Λυκείου, με την διαδικασία που οδηγεί στην πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Πρέπει το Λύκειο -κι αυτό επιδιώκουν οι προτάσεις που έχουν κατατεθεί, πρέπει το Λύκειο να είναι μια αυτόνομη εκπαιδευτική μονάδα, πρέπει οι μαθητές και να παίρνουν το maximum που προσφέρει το Λύκειο και να ευχαριστιούνται αυτό που κάνουν και τις σπουδές που κάνουν σ’ αυτήν την ηλικία.

Δημοσιογράφος: Σας ευχαριστούμε πολύ κύριε Πανάρετε.