Tuesday, September 21, 2010
Thursday, September 16, 2010
Συνέντευξη στην εφημερίδα Μetro
Η συνέντευξη.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Με την κατάργηση της βάσης του 10 για την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση, είδαμε φέτος την εισαγωγή υποψηφίων οι οποίοι στις πανελλαδικές εξετάσεις απλά έδωσαν το «παρών» γράφοντας μόνο το όνομά τους. Δεν θεωρείτε πως κάτι τέτοιο κινδυνεύει από μόνο του να απαξιώσει ένα θεσμό που το υπουργείο προσπαθεί να αναβαθμίσει με διαβουλεύσεις, διαλόγους και νομοσχέδια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Περιμέναμε ότι θα υπήρχαν και υποψήφιοι που θα μπορούσαν να εισαχθούν χωρίς να έχουν πραγματικά αποδώσει στις εξετάσεις. Οι επιλογές μας όμως ήταν δύο: Ή να σταματήσουμε να υποκρινόμαστε στον Ελληνικό λαό ότι επιδιώκουμε την αξιοκρατία αναδεικνύοντας την πλήρη έκταση του προβλήματος ή να θέσουμε πάλι ένα τεχνητό όριο (αλήθεια ποιό; Το 5, το 7 ή το 15;) διαιωνίζοντας μία ψευδαίσθηση ποιότητας και αξιοκρατίας. Αν πράγματι υπάρχει απαξίωση, αυτήν πρέπει να την αναζητήσουμε σε πολλούς άλλους παράγοντες και όχι στην κατάργηση ή μη της βάσης του 10. Θα πρέπει να την αναζητήσουμε εξηγώντας γιατί, ενώ έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό νέων που εισάγονται στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση από οποιαδήποτε άλλη χώρα, είμαστε 118οι στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης σύμφωνα με την τελευταία διεθνή έκθεση για την ανταγωνιστικότητα. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί, ενώ έχουμε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό εισακτέων, έχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά νέων που τελειώνουν τις σπουδές τους σε εύλογο χρόνο. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί, 4 μήνες τον χρόνο τα Πανεπιστήμια ασχολούνται με εξετάσεις και όχι με εκπαίδευση. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί το Υπουργείο Παιδείας θα πρέπει να εγκρίνει με καθαρά γραφειοκρατικά κριτήρια την ίδρυση μεταπτυχιακών προγραμμάτων (υπενθυμίζω ότι σήμερα λειτουργούν περισσότερα από 600 τέτοια προγράμματα χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο). Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί το Κράτος, χρησιμοποιώντας τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, ίδρυσε τόσα πολλά Τμήματα σε όλη την χώρα που όχι μόνο δεν έχουν απήχηση αλλά ούτε καν γεμίζουν τις διαθέσιμες θέσεις αφού δεν προκαλούν κανένα ενδιαφέρον στους απόφοιτους του Λυκείου. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί τμήματα τουριστικών σπουδών με μακροχρόνια (τετραετή) προγράμματα που λειτουργούν σε κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς όπως την Ρόδο και την Κρήτη, δεν έχουν την απήχηση στους νέους. Και πολλά άλλα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να κάνετε πιο σαφές στον κόσμο το θέμα των πιστωτικών μονάδων; Δεδομένου ότι η υπουργός Παιδείας, έχει ξεκαθαρίσει πως «καμία σχέση δεν έχει όλη αυτή η διαδικασία με την διαδικασία πρόσβασης στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ»;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι πιστωτικές μονάδες (εγώ προτιμώ τον όρο εκπαιδευτικές μονάδες) είναι κάτι πολύ ευρύτερο από την κλασσική πρακτική μάθημα – εξέταση. Η εκπαίδευση σήμερα είναι κάτι πολύ ευρύτερο: Εμπειρίες και δεξιότητες εκτός του φορμαλιστικού τρόπου απόκτησης γνώσης που είναι: παράδοση του καθηγητή από την έδρα, διάβασμα ενός βιβλίου από τον φοιτητή και πιστοποίηση της γνώσης του βιβλίου αυτού με μία τελική εξέταση. Αυτά μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν μέρος της εκπαίδευσης και της απόκτησης προσόντων –αφού βέβαια διορθωθούν και σταματήσει η στείρα απομνημόνευση-αλλά δεν πρέπει να περιοριστούμε σε αυτά. Η συμμετοχή ενός προπτυχιακού φοιτητή σε ένα διεθνές συνέδριο ή σε ένα θερινό σχολείο, η πρακτική άσκηση σε μια επιχείρηση ή ένα οργανισμό σχετικό με τις σπουδές του και πολλές άλλες παρόμοιες και χρήσιμες δραστηριότητες πρέπει να προσμετρώνται στα προσόντα ενός νέου που εκπαιδεύεται και να ανταμείβονται ανάλογα με τον χρόνο που απαιτούν και το αποτέλεσμα που έχουν.
Η άλλη διάσταση των πιστωτικών μονάδων σχετίζεται με την κινητικότητα μεταξύ των εκπαιδευτικών βαθμίδων και ιδρυμάτων. Οι εκπαιδευτικές βαθμίδες και τα ιδρύματα δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να έχουν μεταξύ τους στεγανά. Κάποιος που ολοκληρώνει ένα πρόγραμμα σπουδών σε ένα Τμήμα ΤΕΙ πρέπει να έχει την ευχέρεια να παρακολουθήσει σπουδές σε ένα αντίστοιχο Τμήμα Πανεπιστημίου αναγνωρίζοντας όμως και μεταφέροντας όλη την προηγούμενη εμπειρία και γνώσεις που έχει αποκτήσει χωρίς να χρειάζεται να τις επαναλάβει από την αρχή. Το ίδιο ισχύει για τους νέους που ολοκληρώνουν την μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση (ΙΕΚ σήμερα, τοπικά κολλέγια, ενδεχομένως, αύριο). Δεν είναι δυνατόν ο μόνος τρόπος να συνεχίσει κανείς τις σπουδές του σε άλλη βαθμίδα ή σε άλλο ίδρυμα να είναι οι Πανελλήνιες εξετάσεις που γίνονται μία φορά τον χρόνο και που ουσιαστικά επανεξετάζουν τους νέους στα ίδια πράγματα ανεξάρτητα από τις εμπειρίες και τις γνώσεις που έχουν εν τω μεταξύ αποκτήσει. Δεν μπορεί δηλαδή το κράτος να κρατά σφουγγάρι και να σβήνει οτιδήποτε έχει κάνει κανείς όταν θέλει να κάνει κάτι παραπάνω στην ζωή του. Οι πιστωτικές μονάδες είναι κάτι σαν ένα βιβλιάριο γνώσεων. Όσο περισσότερο σπουδάζει ή δουλεύει κανείς τόσο πρέπει να μπορεί να αποταμιεύει γνώσεις και εμπειρίες που να αναγνωρίζονται και να μπορούν να αξιοποιηθούν στο μέλλον.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Έρευνες δείχνουν συνεχώς την απογοήτευση των Ελλήνων φοιτητών προς τα Δημόσια Ιδρύματα και την ολοένα και αυξανόμενη προτίμηση για σπουδές στο εξωτερικό. Σας ανησυχεί αυτό; Θεωρείτε πως υπάρχει τρόπος – και χρόνος – να αντιστραφεί αυτή η εικόνα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, υπάρχει και τρόπος και χρόνος. Δεν είμαι εδώ για να ανησυχώ αλλά για να προωθώ πολιτικές που να αλλάζουν τέτοιες αρνητικές καταστάσεις και εικόνες. Δεν με ενδιαφέρει η εικόνα, αλλά η ουσία. Γι’ αυτό άλλωστε υποστήριξα την κατάργηση της βάσης του 10. Γιατί η βάση του 10 ήταν εικόνα και όχι ουσία.
Ο τρόπος να αντιστραφεί το ρεύμα αυτό είναι να βελτιώσουμε την παρεχόμενη εκπαίδευση στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ με τρόπο που να τα κάνουν ελκυστικά για όλους τους νέους. Μάλιστα, να τα κάνουν ελκυστικά όχι μόνο για τα Ελληνόπουλα που θέλουν να σπουδάσουν αλλά και για νέους πολίτες άλλων χωρών που για τον οποιοδήποτε λόγο επιθυμούν να σπουδάσουν σε μια άλλη χώρα. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να παρέχει όλες εκείνες τις δυνατότητες ώστε τα Ελληνικά Τριτοβάθμια Ιδρύματα να αποτελούν πόλο έλξης για ξένους φοιτητές. Η διεθνής αγορά εκπαίδευσης πλησιάζει σήμερα σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς τα 4 δις ευρώ ετησίως. Η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι συνέχεια στο αρνητικό ισοζύγιο με πληθώρα Ελλήνων νέων να σπουδάζουν στο εξωτερικό και ελάχιστους ξένους να επιλέγουν τα Ελληνικά Εκπαιδευτικά ιδρύματα. Δεν ισχυρίζομαι με κανέναν τρόπο ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ευκαιρίες και δυνατότητες για νέους Έλληνες να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Αντίθετα μάλιστα, θα έλεγα ότι αυτό είναι χρήσιμο γιατί αποκτούν εμπειρίες και γνώσεις που διευρύνουν τους ορίζοντές τους. Αυτό όμως που λέω είναι ότι κάτι τέτοιο θα έπρεπε να είναι το αποτέλεσμα επιλογής τους μεταξύ αξιόπιστων εναλλακτικών δυνατοτήτων -δηλαδή, μεταξύ του να σπουδάσουν σε ένα καλό Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα ή να πάνε στο εξωτερικό- και όχι το αποτέλεσμα ενός μονόδρομου όπου, αν κάποιος θέλει να σπουδάσει σε ένα Ίδρυμα που να του προσφέρει πραγματικά δυνατότητες και ευκαιρίες, δεν θα του επιτρέψει να έχει άλλη επιλογή από το να μεταναστεύσει στο εξωτερικό.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Με την κατάργηση της βάσης του 10 για την εισαγωγή στην ανώτατη εκπαίδευση, είδαμε φέτος την εισαγωγή υποψηφίων οι οποίοι στις πανελλαδικές εξετάσεις απλά έδωσαν το «παρών» γράφοντας μόνο το όνομά τους. Δεν θεωρείτε πως κάτι τέτοιο κινδυνεύει από μόνο του να απαξιώσει ένα θεσμό που το υπουργείο προσπαθεί να αναβαθμίσει με διαβουλεύσεις, διαλόγους και νομοσχέδια;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Περιμέναμε ότι θα υπήρχαν και υποψήφιοι που θα μπορούσαν να εισαχθούν χωρίς να έχουν πραγματικά αποδώσει στις εξετάσεις. Οι επιλογές μας όμως ήταν δύο: Ή να σταματήσουμε να υποκρινόμαστε στον Ελληνικό λαό ότι επιδιώκουμε την αξιοκρατία αναδεικνύοντας την πλήρη έκταση του προβλήματος ή να θέσουμε πάλι ένα τεχνητό όριο (αλήθεια ποιό; Το 5, το 7 ή το 15;) διαιωνίζοντας μία ψευδαίσθηση ποιότητας και αξιοκρατίας. Αν πράγματι υπάρχει απαξίωση, αυτήν πρέπει να την αναζητήσουμε σε πολλούς άλλους παράγοντες και όχι στην κατάργηση ή μη της βάσης του 10. Θα πρέπει να την αναζητήσουμε εξηγώντας γιατί, ενώ έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό νέων που εισάγονται στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση από οποιαδήποτε άλλη χώρα, είμαστε 118οι στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης σύμφωνα με την τελευταία διεθνή έκθεση για την ανταγωνιστικότητα. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί, ενώ έχουμε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό εισακτέων, έχουμε ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά νέων που τελειώνουν τις σπουδές τους σε εύλογο χρόνο. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί, 4 μήνες τον χρόνο τα Πανεπιστήμια ασχολούνται με εξετάσεις και όχι με εκπαίδευση. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί το Υπουργείο Παιδείας θα πρέπει να εγκρίνει με καθαρά γραφειοκρατικά κριτήρια την ίδρυση μεταπτυχιακών προγραμμάτων (υπενθυμίζω ότι σήμερα λειτουργούν περισσότερα από 600 τέτοια προγράμματα χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο). Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί το Κράτος, χρησιμοποιώντας τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου, ίδρυσε τόσα πολλά Τμήματα σε όλη την χώρα που όχι μόνο δεν έχουν απήχηση αλλά ούτε καν γεμίζουν τις διαθέσιμες θέσεις αφού δεν προκαλούν κανένα ενδιαφέρον στους απόφοιτους του Λυκείου. Θα πρέπει να εξηγήσουμε γιατί τμήματα τουριστικών σπουδών με μακροχρόνια (τετραετή) προγράμματα που λειτουργούν σε κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς όπως την Ρόδο και την Κρήτη, δεν έχουν την απήχηση στους νέους. Και πολλά άλλα.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Θα μπορούσατε να κάνετε πιο σαφές στον κόσμο το θέμα των πιστωτικών μονάδων; Δεδομένου ότι η υπουργός Παιδείας, έχει ξεκαθαρίσει πως «καμία σχέση δεν έχει όλη αυτή η διαδικασία με την διαδικασία πρόσβασης στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ»;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Οι πιστωτικές μονάδες (εγώ προτιμώ τον όρο εκπαιδευτικές μονάδες) είναι κάτι πολύ ευρύτερο από την κλασσική πρακτική μάθημα – εξέταση. Η εκπαίδευση σήμερα είναι κάτι πολύ ευρύτερο: Εμπειρίες και δεξιότητες εκτός του φορμαλιστικού τρόπου απόκτησης γνώσης που είναι: παράδοση του καθηγητή από την έδρα, διάβασμα ενός βιβλίου από τον φοιτητή και πιστοποίηση της γνώσης του βιβλίου αυτού με μία τελική εξέταση. Αυτά μπορούν να συνεχίσουν να αποτελούν μέρος της εκπαίδευσης και της απόκτησης προσόντων –αφού βέβαια διορθωθούν και σταματήσει η στείρα απομνημόνευση-αλλά δεν πρέπει να περιοριστούμε σε αυτά. Η συμμετοχή ενός προπτυχιακού φοιτητή σε ένα διεθνές συνέδριο ή σε ένα θερινό σχολείο, η πρακτική άσκηση σε μια επιχείρηση ή ένα οργανισμό σχετικό με τις σπουδές του και πολλές άλλες παρόμοιες και χρήσιμες δραστηριότητες πρέπει να προσμετρώνται στα προσόντα ενός νέου που εκπαιδεύεται και να ανταμείβονται ανάλογα με τον χρόνο που απαιτούν και το αποτέλεσμα που έχουν.
Η άλλη διάσταση των πιστωτικών μονάδων σχετίζεται με την κινητικότητα μεταξύ των εκπαιδευτικών βαθμίδων και ιδρυμάτων. Οι εκπαιδευτικές βαθμίδες και τα ιδρύματα δεν μπορεί -και δεν πρέπει- να έχουν μεταξύ τους στεγανά. Κάποιος που ολοκληρώνει ένα πρόγραμμα σπουδών σε ένα Τμήμα ΤΕΙ πρέπει να έχει την ευχέρεια να παρακολουθήσει σπουδές σε ένα αντίστοιχο Τμήμα Πανεπιστημίου αναγνωρίζοντας όμως και μεταφέροντας όλη την προηγούμενη εμπειρία και γνώσεις που έχει αποκτήσει χωρίς να χρειάζεται να τις επαναλάβει από την αρχή. Το ίδιο ισχύει για τους νέους που ολοκληρώνουν την μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση (ΙΕΚ σήμερα, τοπικά κολλέγια, ενδεχομένως, αύριο). Δεν είναι δυνατόν ο μόνος τρόπος να συνεχίσει κανείς τις σπουδές του σε άλλη βαθμίδα ή σε άλλο ίδρυμα να είναι οι Πανελλήνιες εξετάσεις που γίνονται μία φορά τον χρόνο και που ουσιαστικά επανεξετάζουν τους νέους στα ίδια πράγματα ανεξάρτητα από τις εμπειρίες και τις γνώσεις που έχουν εν τω μεταξύ αποκτήσει. Δεν μπορεί δηλαδή το κράτος να κρατά σφουγγάρι και να σβήνει οτιδήποτε έχει κάνει κανείς όταν θέλει να κάνει κάτι παραπάνω στην ζωή του. Οι πιστωτικές μονάδες είναι κάτι σαν ένα βιβλιάριο γνώσεων. Όσο περισσότερο σπουδάζει ή δουλεύει κανείς τόσο πρέπει να μπορεί να αποταμιεύει γνώσεις και εμπειρίες που να αναγνωρίζονται και να μπορούν να αξιοποιηθούν στο μέλλον.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Έρευνες δείχνουν συνεχώς την απογοήτευση των Ελλήνων φοιτητών προς τα Δημόσια Ιδρύματα και την ολοένα και αυξανόμενη προτίμηση για σπουδές στο εξωτερικό. Σας ανησυχεί αυτό; Θεωρείτε πως υπάρχει τρόπος – και χρόνος – να αντιστραφεί αυτή η εικόνα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ναι, υπάρχει και τρόπος και χρόνος. Δεν είμαι εδώ για να ανησυχώ αλλά για να προωθώ πολιτικές που να αλλάζουν τέτοιες αρνητικές καταστάσεις και εικόνες. Δεν με ενδιαφέρει η εικόνα, αλλά η ουσία. Γι’ αυτό άλλωστε υποστήριξα την κατάργηση της βάσης του 10. Γιατί η βάση του 10 ήταν εικόνα και όχι ουσία.
Ο τρόπος να αντιστραφεί το ρεύμα αυτό είναι να βελτιώσουμε την παρεχόμενη εκπαίδευση στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ με τρόπο που να τα κάνουν ελκυστικά για όλους τους νέους. Μάλιστα, να τα κάνουν ελκυστικά όχι μόνο για τα Ελληνόπουλα που θέλουν να σπουδάσουν αλλά και για νέους πολίτες άλλων χωρών που για τον οποιοδήποτε λόγο επιθυμούν να σπουδάσουν σε μια άλλη χώρα. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να παρέχει όλες εκείνες τις δυνατότητες ώστε τα Ελληνικά Τριτοβάθμια Ιδρύματα να αποτελούν πόλο έλξης για ξένους φοιτητές. Η διεθνής αγορά εκπαίδευσης πλησιάζει σήμερα σύμφωνα με κάποιους υπολογισμούς τα 4 δις ευρώ ετησίως. Η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι συνέχεια στο αρνητικό ισοζύγιο με πληθώρα Ελλήνων νέων να σπουδάζουν στο εξωτερικό και ελάχιστους ξένους να επιλέγουν τα Ελληνικά Εκπαιδευτικά ιδρύματα. Δεν ισχυρίζομαι με κανέναν τρόπο ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ευκαιρίες και δυνατότητες για νέους Έλληνες να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Αντίθετα μάλιστα, θα έλεγα ότι αυτό είναι χρήσιμο γιατί αποκτούν εμπειρίες και γνώσεις που διευρύνουν τους ορίζοντές τους. Αυτό όμως που λέω είναι ότι κάτι τέτοιο θα έπρεπε να είναι το αποτέλεσμα επιλογής τους μεταξύ αξιόπιστων εναλλακτικών δυνατοτήτων -δηλαδή, μεταξύ του να σπουδάσουν σε ένα καλό Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα ή να πάνε στο εξωτερικό- και όχι το αποτέλεσμα ενός μονόδρομου όπου, αν κάποιος θέλει να σπουδάσει σε ένα Ίδρυμα που να του προσφέρει πραγματικά δυνατότητες και ευκαιρίες, δεν θα του επιτρέψει να έχει άλλη επιλογή από το να μεταναστεύσει στο εξωτερικό.
Monday, September 13, 2010
Συνέντευξη στην City Press
Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010
1.(Κατά την παρουσίαση των φετινών βάσεων εισαγωγής στα πανεπιστήμια και ΤΕΙ, παρατηρήσατε δυσλειτουργίες στο υπάρχον σύστημα πρόσβασης και προαναγγείλατε αλλαγές, ως προς το τεχνικό του μέρος. Ποια είναι τα προβλήματα που διαπιστώσατε και ποιες οι λύσεις που προκρίνετε;
Υφυπουργός: Τα προβλήματα είναι πολλά. Μερικά από αυτά μπορούν να λυθούν άμεσα, άλλα δεν είναι τόσο εύκολα.
Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση όπου οι εξετάσεις αρχίζουν στις αρχές Μαΐου και τελειώνουν στο τέλος Σεπτεμβρίου. Αυτό δεν αφορά μόνο την χρονική διάρκεια, αλλά και τις ισότητες των ευκαιριών που πρέπει να διέπουν το σύστημα εισαγωγής. Δεν μπορεί επίσης να υπάρχουν τόσες διαφορετικές εξετάσεις για να αξιολογήσουν ανθρώπους που έχουν τον ίδιο στόχο (την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση).
Στην κατεύθυνση αυτή, αυτά που μπορούν να γίνουν άμεσα είναι:
-η κατάθεση των μηχανογραφικών δελτίων τον Μάρτιο από όλους τους υποψηφίους (με τον μεγάλο αριθμό τμημάτων που δηλώνονται σήμερα ο σκοπός για τον οποίο προσδιορίστηκε η υποβολή των μηχανογραφικών μετά την ανακοίνωση των βαθμολογιών δεν εξυπηρετείται).
-Η κατάργηση των ξεχωριστών εξετάσεων για τους ομογενείς.
-Η αλλαγή των προϋποθέσεων εισαγωγής των υποψηφίων αλλοδαπών.
Τόσο οι ομογενείς όσο και οι αλλοδαποί αλλά και οι όποιες άλλες κατηγορίες εισάγονται με ειδικές εξετάσεις και διαφορετικούς τρόπους θα πρέπει να υπαχθούν στο γενικό σύστημα διεκδικώντας την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με ειδικά ποσοστά.
Μια σημαντική αλλαγή που δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει άμεσα, αλλά είναι απαραίτητη και θεωρώ ότι θα αλλάξει πολλά πράγματα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, είναι αυτή που αφορά την εξεταστέα ύλη. Σήμερα, η ύλη αυτή καθορίζεται, όχι μόνο με βάση όσα θα πρέπει να έχουν διδαχθεί οι μαθητές στο λύκειο, αλλά και με αποκλειστική αναφορά στο εγκεκριμένο σχολικό εγχειρίδιο! Δεν είναι δυνατόν οι μαθητές να απομνημονεύουν ακόμα και τις λέξεις ενός βιβλίου από τον φόβο ότι η χρήση μιας διαφορετικής λέξης θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλότερη βαθμολογία. Το πρόβλημα αυτό βρίσκεται στην καρδιά της αδυναμίας του σημερινού εξεταστικού συστήματος που ανάγει την αποστήθιση και την παπαγαλία σε καθοριστικό στοιχείο του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
2. Παρ’ ό,τι φέτος καταργήθηκε η «βάση του δέκα», και πάλι υπήρξαν χιλιάδες κενές θέσεις σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Πού αποδίδετε αυτό το φαινόμενο;
Υφυπουργός: Σε διαχρονικά λάθη σχεδιασμού. Έχουν ιδρυθεί άκρως εξειδικευμένα τμήματα σε λάθος αντικείμενα, χωρίς αυτά να έχουν απήχηση τόσο στους υποψηφίους όσο και στην αγορά. Ήταν επίσης λάθος η έμφαση στην ίδρυση νέων τμημάτων που απαιτούν μεγάλες οργανωτικές υποδομές και προσωπικό και όχι στην διαμόρφωση ευέλικτων προγραμμάτων σπουδών. Η διαμόρφωση προγραμμάτων σπουδών, σε αντίθεση με την ίδρυση τμημάτων που απονέμουν ένα και μοναδικό πτυχίο, επιτρέπει την δυνατότητα προσαρμογής των προγραμμάτων αυτών στα νέα δεδομένα, όπως επίσης και την ευκολότερη μετεξέλιξή τους ή ακόμη και κατάργησή τους. Αντίθετα, η σύνδεση πτυχίου με την δημιουργία τμήματος είναι ανελαστική και δημιουργεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα.
3. Ένα από τα μεγάλα εκκρεμή ζητήματα για την ανώτατη εκπαίδευση αφορά στα επαγγελματικά προσόντα πολλών ειδικοτήτων των ΤΕΙ. Σε ποια φάση βρίσκεται η διαδικασία νομοθετικού καθορισμού τους;
Υφυπουργός: Μετά από μακρά διαβούλευση, έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία κατάρτισης των σχεδίων των ΠΔ. Τα σχέδια αυτά έχουν υπογραφεί από μένα και έχουν σταλεί στα συναρμόδια υπουργεία για υπογραφή. Ο ανασχηματισμός της Κυβέρνησης και η αλλαγή Υπουργών και Υφυπουργών είναι φυσικό να προκαλέσουν κάποια καθυστέρηση στην ολοκλήρωση και αυτής της φάσης της διαδικασίας.
Υπάρχει όμως και άλλη μια διάσταση που πρέπει να τονιστεί: Στον διάλογο που έχουμε ανοίξει με τα Πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ και τα Επαγγελματικά Επιμελητήρια, έχει συμφωνηθεί ότι θα πρέπει τα Επιμελητήρια που υφίστανται σήμερα να διευρυνθούν για να καλύπτουν όλους τους πτυχιούχους της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Θα πρέπει επίσης να δημιουργηθούν νέα Επιμελητήρια σε αντικείμενα που δεν υφίστανται. Τα Επιμελητήρια αυτά θα πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη της αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων, αλλά και των διαδικασιών εκείνων με τις οποίες τα δικαιώματα που θα απονέμονται, θα αυξάνονται ανάλογα με την αύξηση των προσόντων, είτε αυτή αναφέρεται στην ακαδημαϊκή πλευρά είτε στην επαγγελματική εμπειρία.
4. Από την άλλη πλευρά, τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ιδίως, δε, τα «κεντρικά», εκφράζουν δυσφορία σχετικά με τον αριθμό των μετεγγραφών που δέχονται κάθε χρόνο. Υπάρχει σκέψη στο υπουργείο για αλλαγή του νομικού πλαισίου που τις διέπει;
Υφυπουργός: Οι μετεγγραφές αποτελούν μια προσπάθεια θετικής διάκρισης υπέρ συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού που η πολιτεία έχει θεωρήσει ότι πρέπει να έχουν μια τέτοια ειδική μεταχείριση. Αυτή είναι η μία πλευρά του θέματος. Η άλλη είναι η καθαρά εκπαιδευτική και ακαδημαϊκή. Τα προβλήματα αυτής της δεύτερης πλευράς έχουν αναλυθεί πολλαπλώς και αναφέρονται στον πολλαπλασιασμό των φοιτητών σε πολλά τμήματα και την ανομοιογένεια που δημιουργείται εξ αιτίας της διαφορετικής απόδοσης των πρωτοετών στις πανελλήνιες εξετάσεις. Φέτος, με την διάταξη που μόλις ψηφίστηκε στην Βουλή, κάναμε ένα πρώτο βήμα εξορθολογισμού της διαδικασίας αυτής. Το βήμα αυτό δεν είναι αρκετό.
Χωρίς να καταργήσουμε την θετική διάκριση που έχει υιοθετηθεί για την αντιμετώπιση κοινωνικών αναγκών, πρέπει να βρούμε τρόπους που θα μειώνονται, θα ελαχιστοποιούνται θα έλεγα, οι ακαδημαϊκές δυσλειτουργίες που ανέφερα. Η σκέψη που υπάρχει είναι να καθιερωθεί για όλες αυτές τις κατηγορίες ειδικό ποσοστό επί των εισακτέων σε κάθε τμήμα (ή πρόγραμμα σπουδών μελλοντικά). Με τον τρόπο αυτό και η κοινωνική διάσταση θα εξυπηρετείται αλλά και τα Πανεπιστήμια θα γνωρίζουν από την αρχή τον ακριβή αριθμό των φοιτητών που θα φοιτήσουν σε κάθε ένα από τα τμήματα ή τα προγράμματά τους. Θα υπάρξει επίσης μία καλύτερη κατανομή στα κεντρικά ιδρύματα των φοιτητών εκείνων που υπάγονται στις διάφορες ευεργετικές διατάξεις. Τέλος, θα υπάρχει και κάτι πολύ ουσιαστικό. Τα παιδιά αυτά θα γνωρίζουν από την αρχή σε ποιο τμήμα θα φοιτήσουν και θα εγγράφονται μαζί με όλους τους φοιτητές χωρίς να περιμένουν το τέλος του πρώτου εξαμήνου -ή πολλές φορές το τέλος του πρώτου έτους- για να γνωρίζουν σε ποιο τμήμα θα καταλήξουν και θα σπουδάσουν.
5. Ποια απάντηση θα θέλατε να δώσετε σε ερώτηση που δεν σας υπέβαλα;
Υφυπουργός: Την σχέση εκπαιδευτικού συστήματος και ανάπτυξης. Είναι πια διεθνώς αποδεκτό ότι χωρίς ένα αξιόπιστο και σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ανάπτυξη. Στο τελευταίο συνέδριο της Σύμης, όταν ο Joe Stiglitz ρωτήθηκε για τις προϋποθέσεις ανάπτυξης της Ελλάδας, απάντησε ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς αξιόπιστη και διεθνώς ανταγωνιστική τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Για να γίνει αυτό χρειάζονται ανατροπές σε όλα τα επίπεδα του εκπαιδευτικού συστήματος. Στις ανατροπές αυτές πρέπει να προχωρήσουμε το συντομότερο δυνατό αν θέλουμε να ξεπεράσουμε την κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Και θα ξεκινήσουμε με τις αλλαγές στο πανεπιστήμιο.
Friday, September 10, 2010
Οι αγιασμοί στα σχολεία των Κυθήρων της Δευτέρα
Ο Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων Ι. Πανάρετος θα παραστεί στον αγιασμό όλων των Σχολείων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στα Κύθηρα σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:
08.30 Χώρα - Δημοτικό
09.15 Χώρα - Γυμνάσιο-Λύκειο
09.45 Λιβάδι - Δημοτικό
10.30 Καρβουνάδες - Δημοτικό
11.15 Ποταμός – Δημοτικό
Στο 6/θέσιο Δημοτικό Σχολείο Ποταμού, εκτός του αγιασμού θα γίνουν και εγκαίνια του νέου σχολείου που έχει προκύψει από την συγχώνευση των ολιγοθέσιων Δημοτικών Σχολείων Ποταμού, Καστρισιανίκων και Αγίας Πελαγίας.
Η συγχώνευση των Σχολείων αυτών είναι η πρώτη που γίνεται στην Ελλάδα ως αναγκαίο πρώτο βήμα για την παροχή πλήρους, σύγχρονης και ποιοτικής εκπαίδευσης στα μαθήματα όλων των ειδικοτήτων, που πρέπει να διδάσκονται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ώστε όλοι οι μαθητές να έχουν ίσες ευκαιρίες μάθησης υψηλής ποιότητας.
Ήταν όμως και αποτέλεσμα της συντονισμένης προσπάθειας της εκπαιδευτικής κοινότητας με την συνεργασία και την σύμφωνη γνώμη όλων των φορέων, γονέων και τοπικών αρχών. Η προσπάθεια και η πρωτοβουλία αυτή θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές της χώρας, ηπειρωτικές και νησιωτικές για τους λόγους που προαναφέρθηκαν.
Ηρακλειτος ΙΙ: Tα πρώτα αποτελέσματα
Ανακοινώθηκαν σήμερα ( εδώ) οι πρώτες 116 προτάσεις διδακτορικής έρευνας, που θα χρηματοδοτηθούν στα πλαίσια της πράξης «Ηράκλειτος ΙΙ». Οι εν λόγω προτάσεις διακρίθηκαν ως άριστες σύμφωνα με τις αξιολογήσεις οι οποίες έχουν ολοκληρωθεί μέχρι στιγμής.
Συνέντευξη στον Flash (Στάη-Λιβαδάρη) – 09/09/2010
ΣΤΑΗ: Πάμε λοιπόν τώρα να δούμε, τη Δευτέρα ανοίγουν και τα σχολεία σε μία ώρα περίπου έχει συνέντευξη τύπου η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, πάμε λοιπόν να συναντήσουμε τον κ. Γιάννη Πανάρετο, τον υφυπουργό Παιδείας. Τι κάνετε κύριε Πανάρετε; Καλό μεσημέρι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καλό μεσημέρι. Ευχαριστώ, εσείς τι κάνετε;
ΣΤΑΗ: Μια χαρά είμαστε κύριε Πανάρετε, προσπαθούμε κι εμείς από τη μεριά μας να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα τα οποία προσπαθείτε εσείς ως Κυβέρνηση κι εμείς ως πολίτες κι εργαζόμενοι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Και κριτές.
ΣΤΑΗ: Και κριτές. Και οι κριτές είναι κρινόμενοι όπως γνωρίζετε.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Σωστά.
ΣΤΑΗ: Όλοι κρινόμαστε. Λοιπόν, πριν από λίγο μας ήρθε και η είδηση ότι δημιουργήθηκε γραφείο στήριξης του Πρωθυπουργού. Επικεφαλής η κα Ρεγγίνα Βάρτζελη. Να μη σας ξεκινήσω από ζητήματα Παιδείας, να μου πείτε για το καινούργιο συντονιστικό πλαίσιο το οποίο ανακοινώθηκε με τον ανασχηματισμό. Και με αυτό το καινούργιο γραφείο στήριξης του Πρωθυπουργού.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Τι να σας πω εγώ για αυτό;
ΣΤΑΗ: Θέλετε τόσο μεγάλο συντονισμό, τι γίνεται;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Εκτιμώ ότι χρειάζεται μία μικρή επιτελική ομάδα η οποία να συντονίζει τις δραστηριότητες της Κυβέρνησης. Το ευχάριστο νομίζω είναι ότι είναι μικρή ομάδα και δεν είναι μεγάλη.
ΣΤΑΗ: Ποιοι είναι τελικά στην ομάδα αυτή;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ρωτάτε εμένα, δεν ξέρω.
ΣΤΑΗ: Αφού ξέρετε ότι είναι μικρή δεν ξέρετε ποιοι είναι;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είχατε τον Κυβερνητικό εκπρόσωπο, φαντάζομαι να σας τα έχει εξηγήσει όλα αυτά.
ΣΤΑΗ: Θα μπαίνουνε, θα βγαίνουνε…
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ανάλογα με τα θέματα που θα συζητιoύνται νομίζω.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Σήμερα το πρωί μπήκε ο κ. Παπακωνσταντίνου πάντως. Έχουμε ΔΕΘ ενόψει.
ΣΤΑΗ: Τον κ. Πάγκαλο δεν είδα εγώ ακόμη να μπαίνει.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Ούτε χτες, ούτε σήμερα.
ΣΤΑΗ: Φοβάμαι μήπως κάποια στιγμή υπάρχει πρόβλημα εκεί. Τέλος πάντων. Κύριε Πανάρετε η κα Βάρτζελη, αυτό το γραφείο στήριξης του Πρωθυπουργού που θα έχει επικεφαλής την κα Βάρτζελη, εσείς τη γνωρίζετε χρόνια, έτσι δεν είναι;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι.
ΣΤΑΗ: Είναι ένα πρόσωπο πολύ έμπιστο στον Πρωθυπουργό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Η λογική των ανοικτών διαδικασιών του Πρωθυπουργού πηγαίνει πολύ μακριά. Την κα Βάρτζελη είχα την ευκαιρία να την έχω επιλέξει για το γραφείο του όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν υφυπουργός Πολιτισμού, μέσω διαδικασιών συνέντευξης, κάπου το 1985.
ΣΤΑΗ: Α! Είστε εσείς δηλαδή αυτός ο οποίος στην πραγματικότητα επιλέγει μέσα από την πάροδο του χρόνου την κα Βάρτζελη.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όχι.
ΣΤΑΗ: Αφού την πρωτοεπιλέξατε εσείς, την ανακαλύψατε.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, αλλά νομίζω ότι η διαχρονική της παρουσία και η αποτελεσματικότητά της είναι …
ΣΤΑΗ: Καλά, εννοείται ότι ο καθένας κρίνεται από τα αποτελέσματα της δουλειάς του.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακριβώς. Πρέπει να σας πω και κάτι ακόμα. Ο Πρωθυπουργός από εκείνη την εποχή είχε την άποψη και την λογική των ανοικτών διαδικασιών και μπορώ επίσης να σας πω για εκείνη την εποχή ότι είχε επιλεγεί και Γενικός Γραμματέας με την διαδικασία των βιογραφικών.
ΣΤΑΗ: Ποιος ήταν αυτός;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν έχει σημασία τώρα, πέρασε αυτό, είναι ιστορία.
ΣΤΑΗ: Όχι, λέω μήπως είναι και τώρα κάπου, σε κάποιο πόστο.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Να συμπληρώσω ότι οι πρώτες γραμματείς του Πρωθυπουργού, όταν πρωτοέγινε Υφυπουργός πολιτισμού το 1984, είχαν επιλεγεί με ανοικτή διαδικασία μετά από προκήρυξη.
ΣΤΑΗ: Μήπως ήσασταν εσείς κύριε Πανάρετε;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είχα την ευθύνη των διαδικασιών.
ΣΤΑΗ: Τέλος πάντων, ας φύγουμε τώρα από αυτά μια και μας λέτε ότι θα είναι μικρό το συντονιστικό σχήμα, δεν μας λέτε ποιοι θα είναι και δεν μας το λέει και κανένας…
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μα δεν το ξέρω εγώ.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Εντάξει, έχουμε δει κάποια πρόσωπα τις δύο μέρες. Να δούμε αν θα παγιωθούν και θα είναι μόνο αυτά.
ΣΤΑΗ: Ναι, εντάξει. Σημασία έχει το αποτέλεσμα τώρα της δουλειάς, τα υπόλοιπα δεν μας αφορούν, το μόνο που μας αφορά είναι να υπάρχουν αρμονικές συνεργασίες, για να έχετε και αποτελέσματα. Λοιπόν, πέστε μας τώρα τι γίνεται με την καινούργια σχολική περίοδο, γιατί υπάρχουν πάρα πολύ μεγάλα προβλήματα. Και τα πρώτα προβλήματα τα γνωρίζετε γιατί υπάρχουν κενά στους διδάσκοντες. Και τι θα γίνει με αυτό, με την κάλυψη των κενών.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Παρότι δεν είναι στην αρμοδιότητά μου, γνωρίζω ότι έχει γίνει μία πολύ ουσιαστική προετοιμασία.
ΣΤΑΗ: Τώρα μας μπερδέψατε. Ποιανού αρμοδιότητα είναι αυτό, της κυρίας Διαμαντοπούλου;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είναι αρμοδιότητα της Υφυπουργού, της κυρίας Χριστοφιλοπούλου και της κ. Διαμαντοπούλου.
ΣΤΑΗ: Της Υφυπουργού, γιατί τώρα θα έχετε να δώσετε αρμοδιότητες και στην κυρία Γεννηματά. Γι’ αυτό λέω. Ξέρετε γιατί σας ρωτάω τώρα. Δεν θα μπορώ να ρωτάω τα πάντα σε όλους από εσάς. Τέλος πάντων.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μα δεν αφήνετε κάτω τίποτα.
ΣΤΑΗ: Θα μας δώσετε ένα λεπτό να διακόψουμε για διαφημίσεις και να επιστρέψουμε;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Βεβαίως.
(Διακοπή για διαφημίσεις)
ΣΤΑΗ: Μείναμε στο ότι υπάρχουν πολλά κενά διδασκόντων και τι θα γίνει με τις καλύψεις.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, σας έλεγα ότι έχει υπάρξει μία πολύ μεθοδική και οργανωμένη δουλειά στο Υπουργείο Παιδείας, τόσο από την Υπουργό και την Υφυπουργό, αλλά και από τον Γενικό Γραμματέα, και από ανθρώπους οι οποίοι στηρίζουν διοικητικά το όλο εγχείρημα. Εκτιμώ ότι με την προσπάθεια αυτή θα δημιουργηθούν τα λιγότερα δυνατά προβλήματα. Και λέω τα λιγότερα δυνατά προβλήματα γιατί πιστεύω ότι με το σύστημα που έχουμε σήμερα, των αποσπάσεων, των μεταθέσεων κτλ, είναι πάρα πολύ δύσκολο να έχει κανείς όλες τις δυνάμεις στην σωστή θέση την κατάλληλη ώρα.
ΣΤΑΗ: Δηλαδή θα μείνουν τάξεις οι οποίες δεν θα έχουν τον απαραίτητο αριθμό διδασκόντων;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν εννοούσα αυτό. Εννοούσα ότι αν υπάρχει κάποιο κενό την πρώτη μέρα, μπορεί να υπάρξει ακριβώς επειδή έχουμε αυτή την δομή στο εκπαιδευτικό σύστημα.
ΣΤΑΗ: Πώς θα καλυφθεί αυτό το κενό;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Yπάρχουν πιστώσεις αυτή την στιγμή, έχουν εγκριθεί πιστώσεις από την Κυβέρνηση για αναπληρωτές καθηγητές οι οποίοι είναι διαθέσιμοι για να καλύψουν τα κενά αυτά. Αλλά καταλαβαίνετε ότι δεν έχει και έννοια να στέλνει κανείς εκ των προτέρων αναπληρωτές.
ΣΤΑΗ: Πριν δει πού είναι τα κενά.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Έτσι ακριβώς.
ΣΤΑΗ: Ωραία, περιμένουμε να δούμε. Γιατί αυτό είναι ένα πρόβλημα που υπήρχε δεν εμφανίζεται πρώτη φορά, αλλά φέτος επειδή βλέπω εδώ στους αριθμούς ότι η διδασκαλική ομοσπονδία λέει ότι συνυπολογίζοντας και τις συνταξιοδοτήσεις - είχαμε πάρα πολλές αιτήσεις για συνταξιοδότηση- θα έχουμε 23.000 λιγότερους εκπαιδευτικούς. Οπότε ελπίζω τα κενά να μην είναι πάρα πολλά και να μην κρατήσουν και πολύ καιρό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όχι, αποκλείεται και το ένα και το άλλο. Εγώ θέλω να δώσω όμως και μια άλλη διάσταση σε αυτό που είπατε προηγουμένως. Εγώ την δύσκολη χρονιά δεν την βλέπω απλώς ως ένα θέμα αριθμών δασκάλων και καθηγητών. Την βλέπω ως μια χρονιά εκπαιδευτική μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο με τα προβλήματα που έχει σήμερα η κοινωνία μας. Πιστεύω ότι και οι εκπαιδευτικοί, όπως όλες οι κοινωνικές ομάδες στην Ελλάδα έχουν πληγεί από μέτρα τα οποία έχει πάρει η Κυβέρνηση.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Από την κρίση, ναι, και τα επακόλουθα μέτρα.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αυτό που πιστεύω και ελπίζω είναι ότι και στην περίπτωση αυτή η ανάγκη για να εξυπηρετηθεί το εκπαιδευτικό σύστημα θα ξεπεράσει τις οποιεσδήποτε άλλες πικρίες που μπορεί να έχουν δημιουργηθεί.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Κύριε Πανάρετε, η κρίση αυτή που είπατε, οι επιπτώσεις και στους εκπαιδευτικούς από τα μέτρα της Κυβέρνησης για τους Δημόσιους υπαλλήλους θα επηρεάσει την λειτουργία του νέου σχολείου; Ξεκινάμε με αυτό το περίφημο νέο σχολείο φέτος, έτσι δεν είναι; Ή τουλάχιστον με ένα μεγάλο κομμάτι των εξαγγελιών για το πώς θα λειτουργήσει στο εξής. Έχουμε περικοπή ύλης, έχουμε την πιλοτική εισαγωγή των αγγλικών, είναι έτοιμο το σύστημα να το υπηρετήσει αυτό;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ξέρετε, στο σημείο που εγώ έκανα αναφορά είναι ότι στο εκπαιδευτικό σύστημα και οι δύο πλευρές, και οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξεκινάνε την χρονιά με κέφι και με καλή διάθεση. Οι μαθητές επειδή είναι παιδιά πάντα θα ξεκινάνε με κέφι. Οι εκπαιδευτικοί όταν υπάρχουν αρνητικοί παράγοντες είναι φυσικό να επηρεάζονται. Και για αυτό είπα ότι χρειάζεται να κάνουν κι εκείνοι μία προσπάθεια ώστε ακόμα και σε περιπτώσεις που νομίζουν ότι έχουν δίκιο, αλλά και σε περιπτώσεις που ενδεχομένως εμείς κάναμε πράγματα τα οποία δεν ήταν αρεστά σε εκείνους, να τα ξεπεράσουν για να βοηθήσουν να λειτουργήσει το εκπαιδευτικό σύστημα όσο το δυνατόν καλύτερα.
ΣΤΑΗ: Κύριε Πανάρετε, μια και μιλάμε τώρα για νέο σχολείο και για μια προσπάθεια έτσι ώστε η Παιδεία να δίνεται με τρόπο που να έχουμε και καλές αποδόσεις στα παιδιά μας, να δούμε τι γίνεται με τα Πανεπιστήμια, γιατί με πολύ μεγάλη λύπη είδαμε πως το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο για πρώτη φορά έμεινε έξω από τα 200 πρώτα Πανεπιστήμια στον κόσμο, από πλευράς περιεχομένου σπουδών και απόδοσης. Αυτό είναι πάρα πολύ λυπηρό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια έχουν μία σειρά από προβλήματα τα οποία, νομίζω, γνωρίζουν πολλοί και από αυτούς που συμμετέχουν στα Πανεπιστήμια, είτε ως φοιτητές είτε ως διδάσκοντες, αλλά και αντιλαμβάνεται η κοινωνία ευρύτερα. Σε έναν βαθμό τα προβλήματα αυτά οφείλονται στα Πανεπιστήμια τα ίδια, σε έναν άλλο βαθμό οφείλονται στον τρόπο που το Κράτος έχει δει την λειτουργία τους και την εποπτεία στα Πανεπιστήμια.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Εδώ έχετε προαναγγείλει παρεμβάσεις όμως.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, και ουσιαστικές. Ένα σημαντικό πράγμα στο οποίο εγώ τουλάχιστον πιστεύω πάρα πολύ έντονα είναι η ανάγκη αλλαγής τρόπου διοίκησης ώστε αυτοί που διοικούν το Πανεπιστήμιο να μην έχουν ως αποκλειστικό σημείο αναφοράς το εσωτερικό του Πανεπιστημίου. Η διοίκηση του Πανεπιστημίου έχει αποδειχθεί πια διεθνώς ότι πρέπει να γίνεται και από πρόσωπα τα οποία εκφράζουν τις ευρύτερες ανάγκες της κοινωνίας και μπορούν σε συγκεκριμένα θέματα να επηρεάσουν την κατεύθυνση των Πανεπιστημίων.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Πόσο γρήγορα θα προχωρήσουν όλα αυτά;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Πιστεύω ότι μέσα στον Οκτώβρη θα δώσουμε τα σημεία της διαβούλευσης για τις αλλαγές αυτές, οι οποίες αλλαγές όπως σας είπα θα είναι ριζικές, και εκτιμώ ότι στις αρχές του επόμενου χρόνου θα είμαστε πια σε θέση να έχουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο θα οδηγήσει σε ένα νέο περιβάλλον στο Πανεπιστήμιο.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Και θα αφορά και την εισαγωγή των παιδιών στο Πανεπιστήμιο πλέον.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θα αφορά και την εισαγωγή. Δεν είναι βέβαιο αν από την πρώτη φάση, από την αλλαγή των Πανεπιστημίων, θα καλύψουμε όλο το θέμα του τρόπου μετάβασης από την Δευτεροβάθμια στην Τριτοβάθμια, αλλά οπωσδήποτε ένα σημαντικό μέρος του- όπως είναι, αυτό που έχει ήδη λεχθεί, η εισαγωγή των νέων φοιτητών σε σχολές και όχι σε Τμήματα. Αυτό είναι ένα μέρος που αφορά, αν θέλετε, και τον τρόπο μετάβασης από την Δευτεροβάθμια στην Τριτοβάθμια.
ΣΤΑΗ: Και αυτό ειδικά είναι και πάρα, πάρα πολύ σημαντικό νομίζω.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι.
ΣΤΑΗ: Γιατί τα παιδιά τα οποία πρωτομπαίνουν στα Πανεπιστήμια για να προσανατολιστούν ακριβώς στο αντικείμενο το οποίο τα ενδιαφέρει θέλουν μία προεργασία, δεν μπορεί η επιλογή να γίνεται αμέσως. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Το ξέρουν όλοι όσοι έχουν παιδιά τα οποία έχουν πάει στα Πανεπιστήμια.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Και ιδιαίτερα, ξέρετε, με την πρακτική που είχαμε ακολουθήσει μέχρι τώρα της άκρας εξειδίκευσης των Τμημάτων.
ΣΤΑΗ: Ναι. Έτσι είναι. Αυτό είναι κάτι το οποίο όταν γίνει, και αν γίνει με τον σωστό τρόπο, θα είναι πάρα πολύ σημαντικό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Χαίρομαι που συμφωνούμε.
ΣΤΑΗ: Σας είπα ότι όσοι γονείς έχουν παιδιά, τα οποία φτάσανε στο σημείο να πάνε στο Πανεπιστήμιο και να επιλέξουν την κατεύθυνσή τους, γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Το ξέρω και εγώ από πρώτο χέρι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Στα δικά μου τα μέτρα ξέρετε πόσο χρήσιμοι συνομιλητές μας είναι οι μητέρες;
ΣΤΑΗ: Καλέστε μας κύριε Πανάρετε, καλέστε μητέρες από παντού να μιλήσουμε.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ωραία.
ΣΤΑΗ: Να είστε καλά.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ευχαριστώ πολύ.
ΣΤΑΗ: Ευχαριστούμε πολύ, καλό σας μεσημέρι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καλό σας μεσημέρι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καλό μεσημέρι. Ευχαριστώ, εσείς τι κάνετε;
ΣΤΑΗ: Μια χαρά είμαστε κύριε Πανάρετε, προσπαθούμε κι εμείς από τη μεριά μας να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα τα οποία προσπαθείτε εσείς ως Κυβέρνηση κι εμείς ως πολίτες κι εργαζόμενοι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Και κριτές.
ΣΤΑΗ: Και κριτές. Και οι κριτές είναι κρινόμενοι όπως γνωρίζετε.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Σωστά.
ΣΤΑΗ: Όλοι κρινόμαστε. Λοιπόν, πριν από λίγο μας ήρθε και η είδηση ότι δημιουργήθηκε γραφείο στήριξης του Πρωθυπουργού. Επικεφαλής η κα Ρεγγίνα Βάρτζελη. Να μη σας ξεκινήσω από ζητήματα Παιδείας, να μου πείτε για το καινούργιο συντονιστικό πλαίσιο το οποίο ανακοινώθηκε με τον ανασχηματισμό. Και με αυτό το καινούργιο γραφείο στήριξης του Πρωθυπουργού.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Τι να σας πω εγώ για αυτό;
ΣΤΑΗ: Θέλετε τόσο μεγάλο συντονισμό, τι γίνεται;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Εκτιμώ ότι χρειάζεται μία μικρή επιτελική ομάδα η οποία να συντονίζει τις δραστηριότητες της Κυβέρνησης. Το ευχάριστο νομίζω είναι ότι είναι μικρή ομάδα και δεν είναι μεγάλη.
ΣΤΑΗ: Ποιοι είναι τελικά στην ομάδα αυτή;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ρωτάτε εμένα, δεν ξέρω.
ΣΤΑΗ: Αφού ξέρετε ότι είναι μικρή δεν ξέρετε ποιοι είναι;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είχατε τον Κυβερνητικό εκπρόσωπο, φαντάζομαι να σας τα έχει εξηγήσει όλα αυτά.
ΣΤΑΗ: Θα μπαίνουνε, θα βγαίνουνε…
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ανάλογα με τα θέματα που θα συζητιoύνται νομίζω.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Σήμερα το πρωί μπήκε ο κ. Παπακωνσταντίνου πάντως. Έχουμε ΔΕΘ ενόψει.
ΣΤΑΗ: Τον κ. Πάγκαλο δεν είδα εγώ ακόμη να μπαίνει.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Ούτε χτες, ούτε σήμερα.
ΣΤΑΗ: Φοβάμαι μήπως κάποια στιγμή υπάρχει πρόβλημα εκεί. Τέλος πάντων. Κύριε Πανάρετε η κα Βάρτζελη, αυτό το γραφείο στήριξης του Πρωθυπουργού που θα έχει επικεφαλής την κα Βάρτζελη, εσείς τη γνωρίζετε χρόνια, έτσι δεν είναι;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι.
ΣΤΑΗ: Είναι ένα πρόσωπο πολύ έμπιστο στον Πρωθυπουργό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Η λογική των ανοικτών διαδικασιών του Πρωθυπουργού πηγαίνει πολύ μακριά. Την κα Βάρτζελη είχα την ευκαιρία να την έχω επιλέξει για το γραφείο του όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός ήταν υφυπουργός Πολιτισμού, μέσω διαδικασιών συνέντευξης, κάπου το 1985.
ΣΤΑΗ: Α! Είστε εσείς δηλαδή αυτός ο οποίος στην πραγματικότητα επιλέγει μέσα από την πάροδο του χρόνου την κα Βάρτζελη.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όχι.
ΣΤΑΗ: Αφού την πρωτοεπιλέξατε εσείς, την ανακαλύψατε.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, αλλά νομίζω ότι η διαχρονική της παρουσία και η αποτελεσματικότητά της είναι …
ΣΤΑΗ: Καλά, εννοείται ότι ο καθένας κρίνεται από τα αποτελέσματα της δουλειάς του.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακριβώς. Πρέπει να σας πω και κάτι ακόμα. Ο Πρωθυπουργός από εκείνη την εποχή είχε την άποψη και την λογική των ανοικτών διαδικασιών και μπορώ επίσης να σας πω για εκείνη την εποχή ότι είχε επιλεγεί και Γενικός Γραμματέας με την διαδικασία των βιογραφικών.
ΣΤΑΗ: Ποιος ήταν αυτός;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν έχει σημασία τώρα, πέρασε αυτό, είναι ιστορία.
ΣΤΑΗ: Όχι, λέω μήπως είναι και τώρα κάπου, σε κάποιο πόστο.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Να συμπληρώσω ότι οι πρώτες γραμματείς του Πρωθυπουργού, όταν πρωτοέγινε Υφυπουργός πολιτισμού το 1984, είχαν επιλεγεί με ανοικτή διαδικασία μετά από προκήρυξη.
ΣΤΑΗ: Μήπως ήσασταν εσείς κύριε Πανάρετε;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είχα την ευθύνη των διαδικασιών.
ΣΤΑΗ: Τέλος πάντων, ας φύγουμε τώρα από αυτά μια και μας λέτε ότι θα είναι μικρό το συντονιστικό σχήμα, δεν μας λέτε ποιοι θα είναι και δεν μας το λέει και κανένας…
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μα δεν το ξέρω εγώ.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Εντάξει, έχουμε δει κάποια πρόσωπα τις δύο μέρες. Να δούμε αν θα παγιωθούν και θα είναι μόνο αυτά.
ΣΤΑΗ: Ναι, εντάξει. Σημασία έχει το αποτέλεσμα τώρα της δουλειάς, τα υπόλοιπα δεν μας αφορούν, το μόνο που μας αφορά είναι να υπάρχουν αρμονικές συνεργασίες, για να έχετε και αποτελέσματα. Λοιπόν, πέστε μας τώρα τι γίνεται με την καινούργια σχολική περίοδο, γιατί υπάρχουν πάρα πολύ μεγάλα προβλήματα. Και τα πρώτα προβλήματα τα γνωρίζετε γιατί υπάρχουν κενά στους διδάσκοντες. Και τι θα γίνει με αυτό, με την κάλυψη των κενών.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Παρότι δεν είναι στην αρμοδιότητά μου, γνωρίζω ότι έχει γίνει μία πολύ ουσιαστική προετοιμασία.
ΣΤΑΗ: Τώρα μας μπερδέψατε. Ποιανού αρμοδιότητα είναι αυτό, της κυρίας Διαμαντοπούλου;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είναι αρμοδιότητα της Υφυπουργού, της κυρίας Χριστοφιλοπούλου και της κ. Διαμαντοπούλου.
ΣΤΑΗ: Της Υφυπουργού, γιατί τώρα θα έχετε να δώσετε αρμοδιότητες και στην κυρία Γεννηματά. Γι’ αυτό λέω. Ξέρετε γιατί σας ρωτάω τώρα. Δεν θα μπορώ να ρωτάω τα πάντα σε όλους από εσάς. Τέλος πάντων.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μα δεν αφήνετε κάτω τίποτα.
ΣΤΑΗ: Θα μας δώσετε ένα λεπτό να διακόψουμε για διαφημίσεις και να επιστρέψουμε;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Βεβαίως.
(Διακοπή για διαφημίσεις)
ΣΤΑΗ: Μείναμε στο ότι υπάρχουν πολλά κενά διδασκόντων και τι θα γίνει με τις καλύψεις.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, σας έλεγα ότι έχει υπάρξει μία πολύ μεθοδική και οργανωμένη δουλειά στο Υπουργείο Παιδείας, τόσο από την Υπουργό και την Υφυπουργό, αλλά και από τον Γενικό Γραμματέα, και από ανθρώπους οι οποίοι στηρίζουν διοικητικά το όλο εγχείρημα. Εκτιμώ ότι με την προσπάθεια αυτή θα δημιουργηθούν τα λιγότερα δυνατά προβλήματα. Και λέω τα λιγότερα δυνατά προβλήματα γιατί πιστεύω ότι με το σύστημα που έχουμε σήμερα, των αποσπάσεων, των μεταθέσεων κτλ, είναι πάρα πολύ δύσκολο να έχει κανείς όλες τις δυνάμεις στην σωστή θέση την κατάλληλη ώρα.
ΣΤΑΗ: Δηλαδή θα μείνουν τάξεις οι οποίες δεν θα έχουν τον απαραίτητο αριθμό διδασκόντων;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν εννοούσα αυτό. Εννοούσα ότι αν υπάρχει κάποιο κενό την πρώτη μέρα, μπορεί να υπάρξει ακριβώς επειδή έχουμε αυτή την δομή στο εκπαιδευτικό σύστημα.
ΣΤΑΗ: Πώς θα καλυφθεί αυτό το κενό;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Yπάρχουν πιστώσεις αυτή την στιγμή, έχουν εγκριθεί πιστώσεις από την Κυβέρνηση για αναπληρωτές καθηγητές οι οποίοι είναι διαθέσιμοι για να καλύψουν τα κενά αυτά. Αλλά καταλαβαίνετε ότι δεν έχει και έννοια να στέλνει κανείς εκ των προτέρων αναπληρωτές.
ΣΤΑΗ: Πριν δει πού είναι τα κενά.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Έτσι ακριβώς.
ΣΤΑΗ: Ωραία, περιμένουμε να δούμε. Γιατί αυτό είναι ένα πρόβλημα που υπήρχε δεν εμφανίζεται πρώτη φορά, αλλά φέτος επειδή βλέπω εδώ στους αριθμούς ότι η διδασκαλική ομοσπονδία λέει ότι συνυπολογίζοντας και τις συνταξιοδοτήσεις - είχαμε πάρα πολλές αιτήσεις για συνταξιοδότηση- θα έχουμε 23.000 λιγότερους εκπαιδευτικούς. Οπότε ελπίζω τα κενά να μην είναι πάρα πολλά και να μην κρατήσουν και πολύ καιρό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όχι, αποκλείεται και το ένα και το άλλο. Εγώ θέλω να δώσω όμως και μια άλλη διάσταση σε αυτό που είπατε προηγουμένως. Εγώ την δύσκολη χρονιά δεν την βλέπω απλώς ως ένα θέμα αριθμών δασκάλων και καθηγητών. Την βλέπω ως μια χρονιά εκπαιδευτική μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο με τα προβλήματα που έχει σήμερα η κοινωνία μας. Πιστεύω ότι και οι εκπαιδευτικοί, όπως όλες οι κοινωνικές ομάδες στην Ελλάδα έχουν πληγεί από μέτρα τα οποία έχει πάρει η Κυβέρνηση.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Από την κρίση, ναι, και τα επακόλουθα μέτρα.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αυτό που πιστεύω και ελπίζω είναι ότι και στην περίπτωση αυτή η ανάγκη για να εξυπηρετηθεί το εκπαιδευτικό σύστημα θα ξεπεράσει τις οποιεσδήποτε άλλες πικρίες που μπορεί να έχουν δημιουργηθεί.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Κύριε Πανάρετε, η κρίση αυτή που είπατε, οι επιπτώσεις και στους εκπαιδευτικούς από τα μέτρα της Κυβέρνησης για τους Δημόσιους υπαλλήλους θα επηρεάσει την λειτουργία του νέου σχολείου; Ξεκινάμε με αυτό το περίφημο νέο σχολείο φέτος, έτσι δεν είναι; Ή τουλάχιστον με ένα μεγάλο κομμάτι των εξαγγελιών για το πώς θα λειτουργήσει στο εξής. Έχουμε περικοπή ύλης, έχουμε την πιλοτική εισαγωγή των αγγλικών, είναι έτοιμο το σύστημα να το υπηρετήσει αυτό;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ξέρετε, στο σημείο που εγώ έκανα αναφορά είναι ότι στο εκπαιδευτικό σύστημα και οι δύο πλευρές, και οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξεκινάνε την χρονιά με κέφι και με καλή διάθεση. Οι μαθητές επειδή είναι παιδιά πάντα θα ξεκινάνε με κέφι. Οι εκπαιδευτικοί όταν υπάρχουν αρνητικοί παράγοντες είναι φυσικό να επηρεάζονται. Και για αυτό είπα ότι χρειάζεται να κάνουν κι εκείνοι μία προσπάθεια ώστε ακόμα και σε περιπτώσεις που νομίζουν ότι έχουν δίκιο, αλλά και σε περιπτώσεις που ενδεχομένως εμείς κάναμε πράγματα τα οποία δεν ήταν αρεστά σε εκείνους, να τα ξεπεράσουν για να βοηθήσουν να λειτουργήσει το εκπαιδευτικό σύστημα όσο το δυνατόν καλύτερα.
ΣΤΑΗ: Κύριε Πανάρετε, μια και μιλάμε τώρα για νέο σχολείο και για μια προσπάθεια έτσι ώστε η Παιδεία να δίνεται με τρόπο που να έχουμε και καλές αποδόσεις στα παιδιά μας, να δούμε τι γίνεται με τα Πανεπιστήμια, γιατί με πολύ μεγάλη λύπη είδαμε πως το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο για πρώτη φορά έμεινε έξω από τα 200 πρώτα Πανεπιστήμια στον κόσμο, από πλευράς περιεχομένου σπουδών και απόδοσης. Αυτό είναι πάρα πολύ λυπηρό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια έχουν μία σειρά από προβλήματα τα οποία, νομίζω, γνωρίζουν πολλοί και από αυτούς που συμμετέχουν στα Πανεπιστήμια, είτε ως φοιτητές είτε ως διδάσκοντες, αλλά και αντιλαμβάνεται η κοινωνία ευρύτερα. Σε έναν βαθμό τα προβλήματα αυτά οφείλονται στα Πανεπιστήμια τα ίδια, σε έναν άλλο βαθμό οφείλονται στον τρόπο που το Κράτος έχει δει την λειτουργία τους και την εποπτεία στα Πανεπιστήμια.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Εδώ έχετε προαναγγείλει παρεμβάσεις όμως.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, και ουσιαστικές. Ένα σημαντικό πράγμα στο οποίο εγώ τουλάχιστον πιστεύω πάρα πολύ έντονα είναι η ανάγκη αλλαγής τρόπου διοίκησης ώστε αυτοί που διοικούν το Πανεπιστήμιο να μην έχουν ως αποκλειστικό σημείο αναφοράς το εσωτερικό του Πανεπιστημίου. Η διοίκηση του Πανεπιστημίου έχει αποδειχθεί πια διεθνώς ότι πρέπει να γίνεται και από πρόσωπα τα οποία εκφράζουν τις ευρύτερες ανάγκες της κοινωνίας και μπορούν σε συγκεκριμένα θέματα να επηρεάσουν την κατεύθυνση των Πανεπιστημίων.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Πόσο γρήγορα θα προχωρήσουν όλα αυτά;
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Πιστεύω ότι μέσα στον Οκτώβρη θα δώσουμε τα σημεία της διαβούλευσης για τις αλλαγές αυτές, οι οποίες αλλαγές όπως σας είπα θα είναι ριζικές, και εκτιμώ ότι στις αρχές του επόμενου χρόνου θα είμαστε πια σε θέση να έχουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο θα οδηγήσει σε ένα νέο περιβάλλον στο Πανεπιστήμιο.
ΛΙΒΑΔΑΡΗ: Και θα αφορά και την εισαγωγή των παιδιών στο Πανεπιστήμιο πλέον.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θα αφορά και την εισαγωγή. Δεν είναι βέβαιο αν από την πρώτη φάση, από την αλλαγή των Πανεπιστημίων, θα καλύψουμε όλο το θέμα του τρόπου μετάβασης από την Δευτεροβάθμια στην Τριτοβάθμια, αλλά οπωσδήποτε ένα σημαντικό μέρος του- όπως είναι, αυτό που έχει ήδη λεχθεί, η εισαγωγή των νέων φοιτητών σε σχολές και όχι σε Τμήματα. Αυτό είναι ένα μέρος που αφορά, αν θέλετε, και τον τρόπο μετάβασης από την Δευτεροβάθμια στην Τριτοβάθμια.
ΣΤΑΗ: Και αυτό ειδικά είναι και πάρα, πάρα πολύ σημαντικό νομίζω.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι.
ΣΤΑΗ: Γιατί τα παιδιά τα οποία πρωτομπαίνουν στα Πανεπιστήμια για να προσανατολιστούν ακριβώς στο αντικείμενο το οποίο τα ενδιαφέρει θέλουν μία προεργασία, δεν μπορεί η επιλογή να γίνεται αμέσως. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Το ξέρουν όλοι όσοι έχουν παιδιά τα οποία έχουν πάει στα Πανεπιστήμια.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Και ιδιαίτερα, ξέρετε, με την πρακτική που είχαμε ακολουθήσει μέχρι τώρα της άκρας εξειδίκευσης των Τμημάτων.
ΣΤΑΗ: Ναι. Έτσι είναι. Αυτό είναι κάτι το οποίο όταν γίνει, και αν γίνει με τον σωστό τρόπο, θα είναι πάρα πολύ σημαντικό.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Χαίρομαι που συμφωνούμε.
ΣΤΑΗ: Σας είπα ότι όσοι γονείς έχουν παιδιά, τα οποία φτάσανε στο σημείο να πάνε στο Πανεπιστήμιο και να επιλέξουν την κατεύθυνσή τους, γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Το ξέρω και εγώ από πρώτο χέρι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Στα δικά μου τα μέτρα ξέρετε πόσο χρήσιμοι συνομιλητές μας είναι οι μητέρες;
ΣΤΑΗ: Καλέστε μας κύριε Πανάρετε, καλέστε μητέρες από παντού να μιλήσουμε.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ωραία.
ΣΤΑΗ: Να είστε καλά.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ευχαριστώ πολύ.
ΣΤΑΗ: Ευχαριστούμε πολύ, καλό σας μεσημέρι.
ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καλό σας μεσημέρι.
Tuesday, September 07, 2010
Μεταδιδακτορικές Υποτροφίες
Προκειμένου να διευρυνθούν οι δυνατότητες και οι ευκαιρίες για αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει η χρηματοδότηση για ενίσχυση της μεταδιδακτορικής έρευνας θα υπάρξει σύντομα επικαιροποίηση και διεύρυνση της προκήρυξης ώστε:
-Να μην αποτελεί προυπόθεση υποβολής πρότασης η εξασφάλιση φορέα υποδοχής (κάτι που περιόρισε σηματικά τον αριθμό των υποψηφίων).
-Να δοθεί η δυνατότητα σε διδάκτορες που απέκτησαν το διδακτορικό στην Ελλάδα να εκπονήσουν μεταδιδακτορικές σπουδές στο εξωτερικό.
-Η προκήρυξη να γίνει και στα αγγλικά ώστε να υπάρξει προσέλκυση μεταδιδακτόρων από το εξωτερικό
-Να υπάρξει σημαντική απλούστευση στα στάδια υποβολής και αξιολόγησης στα πρότυπα του ERC.
-Να δοθεί περισσότερος χρόνος για την υποβολή των προτάσεων.
-Να μην απαιτείται επικυρωμένη μετάφραση του διδακτορικού που έχει αποκτηθεί σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Τα παραπάνω θα περιλαμβάνονται στην επικαιροποιημένη πρόσκληση που θα εκδοθεί σύντομα από την ΓΓΕΤ στην οποία και θα ορίζεται νέα καταληκτική ημερομηνία.
-Να μην αποτελεί προυπόθεση υποβολής πρότασης η εξασφάλιση φορέα υποδοχής (κάτι που περιόρισε σηματικά τον αριθμό των υποψηφίων).
-Να δοθεί η δυνατότητα σε διδάκτορες που απέκτησαν το διδακτορικό στην Ελλάδα να εκπονήσουν μεταδιδακτορικές σπουδές στο εξωτερικό.
-Η προκήρυξη να γίνει και στα αγγλικά ώστε να υπάρξει προσέλκυση μεταδιδακτόρων από το εξωτερικό
-Να υπάρξει σημαντική απλούστευση στα στάδια υποβολής και αξιολόγησης στα πρότυπα του ERC.
-Να δοθεί περισσότερος χρόνος για την υποβολή των προτάσεων.
-Να μην απαιτείται επικυρωμένη μετάφραση του διδακτορικού που έχει αποκτηθεί σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.
Τα παραπάνω θα περιλαμβάνονται στην επικαιροποιημένη πρόσκληση που θα εκδοθεί σύντομα από την ΓΓΕΤ στην οποία και θα ορίζεται νέα καταληκτική ημερομηνία.
Thursday, September 02, 2010
Επαγγελματικά προσόντα
Είχα πει ότι μέχρι της έναρξη του νέου ακαδημαικού έτους θα έχουν υπογραφεί τα Προεδρικά Διατάγματα που εκκρεμούν εδώ και χρόνια.
Το χρονοδιάγραμμα αυτό εξακολουθεί να ισχύει.
Το χρονοδιάγραμμα αυτό εξακολουθεί να ισχύει.
Wednesday, August 25, 2010
Συνέντευξη τύπου για τα αποτελέσματα των εξετάσεων (25/8/10)
Εύχομαι μέσα από τις σπουδές τους να γίνουν ελεύθεροι, ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες. Θα ήθελα να πως τους υποψήφιους που δεν πέτυχαν φέτος, ότι η ζωή δεν κρίνεται σε μια στιγμή και είναι γεμάτη ευκαιρίες.
Και φέτος όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα υπήρξε εξαιρετικά υψηλός ανταγωνισμός αριστείας στις σχολές όπου υπάρχει μεγάλη ζήτηση και συγκεντρώνεται η προτίμηση των υποψηφίων. Οι σχολές αυτές είναι και στα πανεπιστήμια, αλλά και στα τεχνολογικά ιδρύματα, νομίζω έχει ενδιαφέρον να πούμε, ότι υπάρχουν τεχνολογικά ιδρύματα και στην Αθήνα, αλλά και στις Σέρρες που οι βάσεις ανέβηκαν και 2.000 μονάδες.
Την ίδια στιγμή υπάρχει στις σχολές εκείνες που δεν υπάρχει υψηλή προτίμηση και δεν υπάρχει συγκέντρωση υποψηφίων, διαμορφώνονται όπως και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, συνθήκες ελεύθερης πρόσβασης, δηλαδή με το απολυτήριο λυκείου μπορεί κάποιος ουσιαστικά να συμμετέχει στις σχολές αυτές.
Το Υπουργείο θα λάβει και τα φετινά δεδομένα και τη φετινή διαμόρφωση των τμημάτων των πανεπιστήμιων και των ΤΕΙ υπόψη, ώστε να προχωρήσει στις τελικές επιλογές που αφορούν το νέο θεσμικό πλαίσιο για τα πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα, αλλά και τη νέα χωροταξική και θεματική αναδιάρθρωση των ανωτάτων σχολών στη χώρα μας.
Θα ήθελα να συγχαρώ τον Υφυπουργό, τον κ. Πανάρετο και τις υπηρεσίες για την πολύ σκληρή και οργανωμένη δουλειά που έγινε, ώστε αυτή η πολύ μεγάλη και σύνθετη επιχείρηση που αναλαμβάνει κάθε χρόνο το Υπουργείο Παιδείας να ολοκληρωθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Να πούμε δε ότι φέτος παρά τα προβλήματα που υπήρξαν μέσα στο καλοκαίρι και τις καθυστερήσεις τα τελικά αποτελέσματα δόθηκαν την ίδια μέρα όπως και πέρσι, ώστε και να τεθεί τέλος στην αγωνία των μαθητών και των οικογενειών τους, αλλά και για να μπορέσουμε όσο γίνεται καλύτερα να οργανώσουμε την εκκίνηση της νέας σχολικής χρονιάς.
Θα δώσω το λόγο στον Υφυπουργό στον οποίον θα κάνετε και τις ερωτήσεις που θέλετε.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Καλημέρα και από μένα. Ολοκληρώθηκε σήμερα με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων η φετινή διαδικασία των Πανελληνίων Εξετάσεων και θα πω κι εγώ, ότι ήταν κατά γενική ομολογία από τις καλύτερες εξετάσεις των τελευταίων χρόνων.
Και όταν λέω τις καλύτερες εξετάσεις, δεν αναφέρομαι μόνο στο διαδικαστικό μέρος και σε απλά πράγματα, όπως ότι τα θέματα ήταν στα εξεταστικά κέντρα στις 08:00 το πρωί σε κάθε εξέταση. Aναφέρομαι και στην ποιότητα των θεμάτων, στην επιλογή των θεμάτων, στο γεγονός ότι οι επιτροπές είχαν την ευχέρεια να επιλέξουν από ένα ευρύτερο φάσμα θεμάτων, ώστε τα θέματα να είναι καλύτερα και η επιλογή να έχει ένα μεγαλύτερο εύρος.
Πρέπει κι εγώ να συγχαρώ τα παιδιά, τους νέους φοιτητές που πέτυχαν στις εξετάσεις και τις οικογένειές τους και ως ακαδημαϊκός δάσκαλος αν θέλετε να τους δώσω και μία προτροπή. Να μην χαλαρώσουν όπως γίνεται συνήθως με την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο, γιατί είναι καιρός πια να πάψουμε να έχουμε μία πολύ αρνητική εικόνα διεθνώς αφού είμαστε η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό φοιτητών που βρίσκεται στο πανεπιστήμιο μετά από τον ελάχιστο χρόνο σπουδών που προβλέπεται.
Αναφέρθηκα στην ποιότητα των εξετάσεων και σήμερα το πρωί μου υπέδειξε κάποιος, ότι έχω ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό. Οτι είχα την ευθύνη της διεξαγωγής των πανελληνίων εξετάσεων σε τρεις διαφορετικές δεκαετίες. Ναι, το χαμόγελο το αντιλαμβάνομαι. Και μ’ αυτό –αν θέλετε- το χαρακτηριστικό θα ήθελα να κάνω δύο βασικές παρατηρήσεις ή επισημάνσεις που αν εσείς το θέλετε θα ήταν νομίζω χρήσιμο να το πάρετε υπόψη σας στην παρουσίαση των αποτελεσμάτων.
Η πρώτη επισήμανση είναι, ότι μιλάμε για μια διαγωνιστική διαδικασία και όχι διαγνωστική διαδικασία. Η διαγωνιστική διαδικασία έχει ως στόχο να καθορίσει τον τρόπο που σε ένα συγκεκριμένο αριθμό θέσεων επιλέγονται οι υποψήφιοι. Η διαγνωστική διαδικασία κλείνει στο επίπεδο του Λυκείου με την απόλυση από το Λύκειο και το απολυτήριο του Λυκείου.
Επομένως δεν έχει έννοια και επιμένω γι’ αυτό η συζήτηση για τις βάσεις, όπως επίσης δεν έχει έννοια η σύγκριση των βάσεων. Αν έχετε την υπομονή αργότερα θα σας πω και ορισμένα παραδείγματα με τα οποία μπορώ να ενισχύσω το επιχείρημά μου αυτό.
Η δεύτερη παρατήρηση που θέλω να κάνω -σε σχέση με την επιστημονική μου πάλι ιδιότητα- είναι ότι το να κάνει κανείς συγκρίσεις σε δύο διαφορετικές χρονιές και να σημειώνει απλώς ότι εδώ ανέβηκε η βάση ή εδώ κατέβηκε η βάση και να δίνει επίσης ερμηνείες οι οποίες φαίνεται να είναι ευλογοφανείς ενέχει κινδύνους γιατί οι παράμετροι που επηρρεάζουν τα αποτελέσματα είναι πολύ περισσότερες από μία ή δύο.
Δεν είναι τυχαίο ότι για μία ακόμα φορά φέτος όλες οι προβλέψεις για τις βάσεις απέτυχαν. Και απέτυχαν γιατί, όπως είπα προηγουμένως, είναι τόσοι πολλοί οι παράγοντες που επηρεάζουν τα αποτελέσματα και τις βάσεις που είναι εξαιρετικά δύσκολο ακόμα και για κάποιον με πολύ μεγάλες ικανότητες στο συγκεκριμένο αντικείμενο των προβλέψεων να είναι επιτυχής.
Υπάρχει ένα δελτίο Τύπου στο οποίο αναφέρονται μία σειρά από πράγματα και λεπτομέρειες σε σχέση τόσο με τον αριθμό των υποψηφίων φέτος, υπάρχουν στοιχεία με τα ποσοστά των επιτυχόντων, δεν θα κάνω αναφορά σ’ αυτά γιατί φαντάζομαι ότι θα σας κουράσω, αφού μπορείτε να τα διαβάσετε και να τα αξιοποιήσετε.
Θέλω όμως να κάνω ακόμα μία επισήμανση, η οποία πιστεύω ότι ενισχύει την επιχειρηματολογία που ανέπτυξα προηγουμένως. Φέτος, όπως ξέρετε, δεν υπήρχε η βάση του 10. Όμως υπήρχαν, υπάρχουν μάλλον 4.000 περίπου, 4.108 για την ακρίβεια κενές θέσεις.
Αυτό τι σημαίνει; Και γι’ αυτό σας είπα, ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην ανάλυση των στοιχείων. Αυτό σημαίνει, ότι υπάρχουν αντικείμενα τα οποία δεν είναι ελκυστικά γενικά. Γιατί όταν κανείς έχει την ευχέρεια να επιλέξει οποιοδήποτε τμήμα και υπάρχουν τόσες κενές θέσεις, αυτό σημαίνει ότι ορισμένα τμήματα δεν επελέγησαν καθόλου κι αυτό βέβαια σε αντιδιαστολή με την περσινή χρονιά, που όπως αντιλαμβάνομαι δεν δόθηκαν τα αντίστοιχα στοιχεία που οι κενές θέσεις ήταν 20.330. Και θα πει κανείς ίσως, ότι αυτό οφείλεται ή πέρσι οφειλόταν στη βάση του 10. Θέλω να πω ένα πράγμα σε σχέση με αυτό και αν θέλετε στη συνέχεια για τη βάση του 10 μπορώ να δώσω μια μεγαλύτερη ανάλυση των απόψεων μας.
Πέρυσι οι 20.000 αυτοί υποψήφιοι είχαν δυο επιλογές αν ήθελαν να συνεχίσουν σπουδές. Ή να κάνουν 1 χρόνο φροντιστήριο ακόμα ή να επιλέξουν τα μεταλυκειακά κέντρα σπουδών.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ή, να φύγουν στο εξωτερικό.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Ή, να πάνε στο εξωτερικό, σωστά. Τρεις. Φέτος έχουν και τις τρεις αυτές επιλογές, αλλά έχουν και μια τέταρτη. Σε θέσεις που έχει διαμορφώσει το ελληνικό κράτος, έχει δημιουργήσει με ίδρυση Τμημάτων και με ίδρυση Πανεπιστημίων, έχουν την ευχέρεια αυτά τα παιδιά αν θέλουν να πάνε. Και αυτοί οι οποίοι δεν έχουν ικανότητα να αποδώσουν, πιστεύω ότι και το ίδιο το Πανεπιστήμιο αλλά και οι ίδιοι θα το αντιληφθούν και θα επιλέξουν μια άλλη διέξοδο.
Βέβαια, βλέποντας τα στοιχεία που όπως σας είπα είναι διαθέσιμα στα δελτία Τύπου, μπορείτε να δείτε ότι αν κανείς προσαρμόσει τα στοιχεία αυτά, λαμβάνοντας υπόψη το ότι κάποια παιδιά δίνουν για 2η χρονιά εξετάσεις κλπ., έχουμε περίπου το 90% των παιδιών των νέων της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας να έχουν μια θέση σε ένα Ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι το υψηλότερο ποσοστό από οποιαδήποτε άλλη χώρα.
Και αυτό βέβαια, για να μη θεωρήσετε ότι κάνω αυτή την παρατήρηση για να πω πόσο καλά είναι τα πράγματα, δεν είναι ένδειξη υποχρεωτικά υψηλής ποιότητας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ένα στοιχείο που πρέπει νομίζω να ληφθεί εδώ είναι ότι λείπει στη χώρα μας μια αξιόπιστη ενδιάμεση βαθμίδα.
Μακάρι όλα αυτά τα παιδιά να έχουν την ευχέρεια να σπουδάσουν στα τριτοβάθμια ιδρύματα και αυτό που ελπίζει κανείς είναι ότι τα Πανεπιστήμια που θα τα υποδεχθούν θα τους δώσουν εκείνα τα εφόδια που χρειάζονται για να βελτιώσουν την απόδοση τους η οποία σε πρώτη ανάγνωση με τα αποτελέσματα των εξετάσεων δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ικανοποιητική.
Κάτι άλλο που θέλω επίσης να πω και θα σταματήσω γιατί μπορώ να μιλάω αρκετή ώρα για τα θέματα των βάσεων και των συγκρίσεων είναι ότι χαρακτηριστικά και διαχρονικά αυτό που γίνεται με τις πολιτικές ηγεσίες είναι ότι μόλις τελειώσει αυτή η φάση και βγουν τα αποτελέσματα χαλαρώνουν, τέλος πάντων ασχολούνται με τα άλλα προβλήματα του Υπουργείου Παιδείας και από τον Μάρτη αν είναι στη θέση τους, στην ίδια θέση, ξαναρχίζουν να τους προβληματίζει η διαδικασία αυτή.
Εμείς, η πολιτική ηγεσία, η Υπουργός και η Υφυπουργός και ο Γενικός Γραμματέας έχουμε αρχίσει από νωρίς να επισημαίνουμε προβλήματα που δεν αφορούν μόνο το εξεταστικό γενικά, που λέμε πως θα αλλάξει το εξεταστικό κλπ., αλλά αφορούν αυτό που έχουμε σήμερα με τη δομή που έχει σήμερα και ενδεχομένως διορθωτικές ενέργειες που μπορεί να γίνουν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εξετάσεις φέτος -και είναι από τα θέματα για τα οποία και η Υπουργός έχει έντονη άποψη- οι εξετάσεις φέτος άρχισαν αν θυμάμαι καλά 4 Μαϊου και τελείωσαν 10 Ιουνίου. Δεν μπορεί όλη η χώρα να βρίσκεται σε μια τέτοια διαδικασία και να έχουμε εξετάσεις ειδικές για ειδικές κατηγορίες, όπου αν δει κανείς τα στοιχεία δεν δικαιολογούνται οι εξετάσεις.
Για παράδειγμα μια βασική επιλογή της πολιτικής ηγεσίας ….
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εμμέσως μας λέτε το νέο σύστημα.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Όχι, δεν σας λέω εμμέσως το νέο σύστημα. Σας λέω πράγματα τα οποία θα έπρεπε να έχουν διορθωθεί με το ισχύουν σύστημα.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Οι επισημάνσεις που γίνονται φέτος θα ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη στην Επιτροπή που θα λειτουργεί, ώστε να προτείνουμε άμεσες διορθωτικές αλλαγές για την επόμενη χρονιά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Διορθωτικές, όχι διαρθρωτικές.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν λέμε για το σύστημα εξετάσεων, λέμε για τις διορθωτικές αλλαγές, βεβαίως.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Ένα ενδιαφέρον στοιχείο, έχω να σας πω και άλλα αν θέλετε αργότερα, αλλά ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το 2006 έγινε μια πολιτική επιλογή να μπορούν από τα ΕΠΑΛ μαθητές να μπαίνουν στα Πανεπιστήμια, όχι στα ΤΕΙ.
Φέτος οι υποψήφιοι από τα ΕΠΑΛ αυτής της κατηγορίας είναι 372. Και έχουμε ένα ολόκληρο σύστημα εξετάσεων γι’ αυτή την κατηγορία. Αυτό λοιπόν είναι μια απόδειξη ότι αυτή η επιλογή απέτυχε. Δεν μπορεί να το αγνοήσει κανείς αυτό και να πει ότι «απέτυχε, αλλά μπορεί να βελτιωθεί».
Να σας πω ένα άλλο στοιχείο που επίσης μετά από συζήτηση με την Υπουργό προέκυψε και το κατέγραψα. Λειτούργησαν φέτος 2.020 Επιτροπές, διαφορετικές Επιτροπές εξετάσεων. Και το σύνολο των ατόμων που απασχολήθηκαν στις Επιτροπές αυτές ήταν 30.165. Όχι μόνο υπηρεσιακοί, όλοι όσοι ασχολήθηκαν σε Επιτροπές των εξετάσεων. Χρειάζεται επομένως να δούμε αυτό το πράγμα.
Όταν ανέφερα τις ημερομηνίες, τις ανέφερα γιατί έχουμε μια πολλαπλότητα εξετάσεων και χρειάζεται να δει κανείς μήπως είναι δυνατόν οι πολλές εξετάσεις να συμπτυχθούν και όπου κανείς θέλει να πάρει υπόψη του ειδικές κατηγορίες να τις παίρνει με ειδικά ποσοστά μέσω των εξετάσεων αυτών και όχι να δημιουργεί διαφορετικές εξετάσεις για διαφορετικές κατηγορίες, ώστε το εκπαιδευτικό σύστημα ή μάλλον αυτή η παράμετρος του εκπαιδευτικού συστήματος να αποδίδει και να λειτουργεί καλύτερα.
Κλείνοντας αυτόν τον κύκλο για να δώσω την ευκαιρία αν θέλετε να κάνετε ερωτήσεις, θέλω και εγώ να ευχαριστήσω όλους όσους πήραν μέρος στη διαδικασία των εξετάσεων. Και όσοι με ξέρετε, ξέρετε ότι δεν λέω τυπικά πράγματα, έχω στο μυαλό μου και συγκεκριμένους ανθρώπους. Έχω στο μυαλό μου συγκεκριμένους ανθρώπους που ήρθα το Σάββατο το πρωί για άλλο λόγο, κατέβηκα στο ισόγειο, χτύπησα την πόρτα και ήταν μέσα και δούλευαν.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Το καλοκαίρι ήταν μέχρι τις 12 το βράδυ.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Το καλοκαίρι ήταν μέχρι τις 12 το βράδυ. Οταν λέμε ξέρετε πόσο καλά πήγαν οι εξετάσεις, εγώ δεν θα ήθελα να πω ότι μέρος της επιτυχίας αυτής οφείλεται στην πολιτική ηγεσία. Θα έλεγα το αντίθετο, ότι όταν κάτι πάει στραβά αυτό το στραβό μπορεί να οφείλεται στην πολιτική ηγεσία. Η πολιτική ηγεσία παίρνει συγκεκριμένες αποφάσεις σε κάποιες στιγμές.
Όμως έχει διαμορφωθεί ένας μηχανισμός -και αυτό είναι το ουσιαστικό- που ανεξάρτητα αν είναι εδώ ο άλφα ή ο βήτα αυτός ο μηχανισμός λειτουργεί. Και είναι ενδιαφέρον ότι στη χώρα μας με τα τόσα προβλήματα που έχει, υπάρχει ένας μηχανισμός.
Εγώ δεν θα πάω στο αξιόπιστο και στο αξιοκρατικό, θα πάω στη λειτουργία του συστήματος. και αυτό το σύστημα λειτουργεί. Σας ευχαριστώ.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Να ρωτήσω κάτι διαδικαστικό. Υπάρχει περιθώριο, υποψία, πληροφορία για λάθος βάση στα ξενόγλωσσα;
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Δεν έχω καμία τέτοια ένδειξη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν έχετε τέτοια ένδειξη.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Όχι.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή από γονείς το άκουσα αυτό, γι' αυτό θέλω να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, δεν έχετε εντοπίσει.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Δεν έχουμε καμία τέτοια ένδειξη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Προφανώς στηρίζεται στο γεγονός ότι όλες οι ξενόγλωσσες έχουν πτώση, πλην μιας, της γερμανικής. Και αγγλικής.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Θα σας πει η κα Μαρούγκα.
κα ΜΑΡΟΥΓΚΑ: (μιλάει μακριά από το μικρόφωνο) Είναι με διπλάσιο αριθμό υποψηφίων και διπλάσιο αριθμό ανθρώπων που έχουν μεγαλύτερο της βάσης. Είναι το μοναδικό που υπάρχει βάση. Οπότε είναι πασιφανές γιατί έχουμε αυτή τη βάση, με δεδομένο τον αριθμό εισακτέων πέρυσι.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Θα μου επιτρέψετε να προσθέσω και κάτι που το παρέλειψα. Η πρόσβαση στην ηλεκτρονική σελίδα του Υπουργείου Παιδείας, τα αποτελέσματα ήταν διαθέσιμα από το πρωί στις 7 η ώρα περίπου και μέχρι πριν από 1 ώρα είχε περίπου 1.000.000 επισκέψεις και δεν υπήρχε καμία που να είχε αποτύχει.
Γιατί το λέω αυτό; Γιατί σε όλα τα πράγματα υπάρχει εξήγηση. Προσπαθήσαμε, χρησιμοποιήσαμε και άλλους servers και όχι μόνο ένα server, έτσι ώστε αν κάποιος ενδιαφερόταν να δει το βαθμό του εάν ο ένας server είχε «καθίσει» όπως λέμε συνήθως γιατί ήταν πάρα πολλές οι επισκέψεις να πήγαινε σε έναν εναλλακτικό server.
Και από τα στοιχεία που έχω, η δυνατότητα που είχαμε διαμορφώσει, χρησιμοποιήθηκε μέχρι τις 10 η ώρα μόνο κατά το 10% των δυνατοτήτων του. Θα μπορούσε δηλαδή να ήταν δεκαπλάσια η επισκεψιμότητα και να μην παρουσιαστεί πρόβλημα. Και το λέω αυτό με μια ευχαρίστηση γιατί συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις όπου υπάρχει πολύ μεγάλη ζήτηση σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα συνήθως τα συστήματα καταρρέουν.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (μιλάει μακριά από το μικρόφωνο)
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Εγώ είμαι σίγουρος επειδή βλέπω τα στοιχεία. Δεν υπήρχε κανείς που να μπει και να μη μπορεί να δει.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Σε περίπου μισά από τα Τμήματα των ΤΕΙ ο τελευταίος υποψήφιος της κατηγορίας ημερησίων του 90% εισάγεται με βαθμό κάτω από 10. Σε περίπου 40, παραπάνω από 40, από αυτά τα Τμήματα, εισάγονται υποψήφιοι με βαθμό κάτω από 5. Και το πιο ανατριχιαστικό, σε 2 Τμήματα εισάγονται υποψήφιοι με βαθμό 0,9.
Με δεδομένο ότι αυτά τα Τμήματα απαξιώνονται και αυτοί οι υποψήφιοι μπορούν να ζητήσουν και μετεγγραφή ενδεχομένως, επίσης με δεδομένο ότι εξακολουθούν και υπάρχουν κενές θέσεις, μήπως τελικά ήταν λάθος η κατάργηση της βάσης του 10;
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Μήπως μπορείτε εσείς να μου πείτε τα παιδιά που έγραψαν φέτος 5 πόσο θα έγραφαν πέρυσι με τα περσινά θέματα; Δεν ξέρετε. Όχι πως δεν έχει σημασία, γιατί φέτος ακριβώς επειδή καταργήθηκε η βάση του 10 και επειδή θέλαμε να χρησιμοποιήσουμε όσο το δυνατόν ευρύτερη κλίμακα από το 0 έως το 20, τα θέματα σαφώς δυσκολότερα.
Και όπως είπε η Υπουργός στις Σχολές υψηλού ανταγωνισμού δεν έχουμε διαφοροποιήσεις και αυτό είναι κάτι που έχει παρατηρηθεί διαχρονικά, ότι δηλαδή οι φοιτητές αυτοί οι οποίοι έχουν πολύ υψηλή απόδοση, την έχουν ανεξάρτητα αν τα θέματα είναι δύσκολα ή εύκολα, γιατί προφανώς έχουν κάνει μια προετοιμασία πάρα πολύ έντονη, είναι φυσικό στις χαμηλότερες κλίμακες τα αποτελέσματα με δυσκολότερα θέματα να είναι χαμηλότερα.
Αλλά θα μπω και στην ουσία της παρατήρησής σας. Εγώ δε θα ισχυριζόμουν ότι όλοι όσοι επιτυγχάνουν στα Πανεπιστήμια μπορούν να σπουδάσουν στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ. Δε θα έλεγα όμως ότι αυτό κρίνεται από το εάν φέτος κάποιος πάρει 5 ή του χρόνου πάρει 10. Και για να είμαι και κάπως κατηγορηματικός και ευθύς, δεν μπορούμε να κοροϊδεύουμε την κοινωνία, γιατί αυτό κάνουμε, παίρνοντας τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου και φτιάχνοντας Πανεπιστήμια και ΤΕΙ και στη συνέχεια να του λέμε του Έλληνα φορολογούμενου, ότι διαμορφώνοντας ένα τεχνητό σκαλοπάτι, αφήνουμε κάποιους έξω και έχουμε άλλους μέσα.
Όσοι πιστεύουν ότι πρέπει να έχουμε μία επιλεκτική τριτοβάθμια εκπαίδευση, να το πουν δημόσια και να κάνουμε μία συζήτηση πάνω σε αυτό. Αλλά δεν μπορούν ταυτόχρονα να δημιουργούνται 24 νέα τμήματα από το 2006 μέχρι το 2010 και να αποκλείουμε υποψήφιους γιατί σε μία δεδομένη εξέταση και με ένα τεχνητό τρόπο, πήραν ένα βαθμό κάτω από κάποιον που απλώς είναι το μισό του άριστα.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μου επιτρέπετε λίγο; Μισό λεπτό. Παρεμβαίνω μόνο επειδή χρησιμοποιήσατε μια λέξη την οποία νομίζω χρησιμοποιήσατε μόνο από δημοσιογραφική υπερβολή. Υπάρχει ένας αριθμός Σχολών για τις οποίες δεν υπάρχουν προτιμήσεις των υποψηφίων. Είπα στη σύντομη παρέμβασή μου στην αρχή, ότι διαμορφώνονται συνθήκες όπως σε όλη την Ευρώπη, ελεύθερης πρόσβασης με το απολυτήριο που έχει κάποιος, για τις Σχολές αυτές που δεν υπάρχει προτίμηση.
Όταν υπάρχει προτίμηση, υπάρχει ανταγωνισμός και είναι φυσικό οι βάσεις να ανεβαίνουν. Εάν στις Σχολές Εμποροπλοιάρχων ή Ανθυποπυραγών δεν υπάρχει ζήτηση, με το απολυτήριο του λυκείου, γιατί υπάρχει ένα σύστημα τυπικής εκπαίδευσης, τα παιδιά παίρνουν απολυτήριο λυκείου. Με το απολυτήριο λυκείου έχει δικαίωμα να πάει στη Σχολή Ανθυποπυραγών και εκεί η ίδια η Σχολή έχει όλα τα περιθώρια και οι Καθηγητές της να κρίνουν εάν μπορεί να υποστηριχθεί για να συνεχίσει ή εάν δεν μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές του στον πρώτο χρόνο.
Θέλω δε να σας υπενθυμίσω, ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια και σύμφωνα με πολύ σοβαρά στοιχεία που έχουμε, μαθητές οι οποίοι ήταν κάτω απ’ τη βάση, πολύ κάτω απ’ τη βάση και με σχετικά μικρό βαθμό απολυτηρίου, δεν εμποδίζονταν από το να βγαίνουν σε χώρες του εξωτερικού και να γυρίζουν με πτυχία Σχολών με πολύ υψηλό βαθμό ανταγωνισμού στην Ελλάδα.
Επομένως, είναι σωστό να μην έχουμε μία «υποκριτική» προσέγγιση – το βάζω μέσα σε εισαγωγικά – του ότι είναι ανατριχιαστικό το να μπαίνουν, γιατί είναι πιο ανατριχιαστικό το να πούμε κάποια στιγμή ότι δεν θα έχουμε εμποροπλοιάρχους ή δεν θα έχουμε ανθοκόμους ή δεν θα έχουμε ανθυποπυραγούς, ώστε να δώσουμε τη δυνατότητα στα παιδιά με απολυτήριο λυκείου να έχουν αυτή τη δυνατότητα επιλογής και προσπάθειας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αν μου επιτρέπεται ήθελα να τονίσω το άδικο του κάποιος να έχει εισαχθεί στο ΤΕΙ Λογιστικής στη Δυτική Μακεδονία με 7,66 και να διεκδικήσει μεθαύριο την μετεγγραφή του στον Πειραιά με 14,69.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θα σας απαντήσω με δύο στοιχεία. Το πρώτο είναι ότι αυτά τα ποσοστά είναι εξαιρετικά μικρά, γιατί ξέρετε ότι αφορούν τους πολυτέκνους ουσιαστικά και δεύτερον, ότι ο φοιτητής που θα κάνει την επιλογή να πάει σε ένα δυσκολότερο χώρο απ’ αυτόν των προτιμήσεών του, αναλαμβάνει και το κόστος, εννοώ το κόστος της επιλογής του, δεν εννοώ το οικονομικό, για το αν θα μπορέσει να ανταποκριθεί ή όχι.
Όπως και τα ίδια τα ΤΕΙ και τα ίδια τα Πανεπιστήμια, έχουν μια πολύ μεγάλη ευθύνη αν στο πρώτο έτος μπορούν να υποστηρίξουν ή να επιτρέψουν την εξέλιξη αυτών οι οποίοι δεν μπορούν με αυτά τα χαρακτηριστικά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή είπατε κάτι πολύ σημαντικό πριν, ότι μπορεί κάποιος με απολυτήριο λυκείου να διεκδικήσει να μπει σε κάποιες απ’ τις Σχολές που έχουν κενές θέσεις;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Εξήγησα, επειδή αυτό δεν ισχύει με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο γι’ αυτό και ήμουν πολύ προσεκτική στη διατύπωσή μου. Είπα διαμορφώνονται συνθήκες ελεύθερης επιλογής από τη στιγμή που όταν δεν υπάρχουν προτιμήσεις, όταν δεν υπάρχει διαγωνισμός, εκ των πραγμάτων αυτό είναι που είναι το διαβατήριο.
Και αυτό όπως είπε και ο Υφυπουργός φέτος θα δούμε Σχολές οι οποίες παρά το ότι δεν υπάρχει η βάση του 10 και έχει τη δυνατότητα ελεύθερης προτίμησης ο υποψήφιος, όταν οι Σχολές αυτές δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τον αριθμό τον οποίο έχουν για τους φοιτητές τους, σημαίνει ότι όλες αυτές τις Σχολές θα πρέπει να τις επανεξετάσουμε.
Γι’ αυτό και η φετινή χρονιά είναι πολύ σημαντική για τις τελικές αποφάσεις που θα ληφθούν για τον επανακαθορισμό των Σχολών.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (Ερώτηση χωρίς μικρόφωνο) … οι Σχολές των ΜΜΕ, το οποίο μας έχει αφήσει λίγο άναυδους. Και αν θυμάμαι καλά υπάρχει άλλο ένα τέτοιο φαινόμενο και σε άλλες Σχολές. Μπορείτε να το εξηγήσετε αυτό;
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Μία μάλλον μακρά απάντηση σε μία μάλλον μακρά ερώτηση. Θα αφήσω τα παιδαγωγικά που έχουν ενδιαφέρον και κανείς βέβαια στις προβλέψεις δεν είχε δει αυτό, για να σας πω ορισμένα άλλα χαρακτηριστικά, ουσιαστικά για να σας πω απ’ την αρχή τον τρόπο σκέψης μου. Είναι αυτό που σας είπα, είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσει κανείς γιατί συμβαίνουν ορισμένα πράγματα.
Μπορεί να δει ορισμένα ενδεχόμενα, αλλά όχι να πει με σιγουριά μια εξήγηση. Θα σας ρωτήσω, γιατί στις μουσικές σπουδές, σε δύο Τμήματα μουσικών σπουδών υπάρχει αύξηση χιλίων μορίων. Γιατί στη Νομική Αθηνών και στο Τμήμα Ναυπηγών Θεσσαλονίκης η βάση είναι ακριβώς η ίδια; Ήταν ακριβώς τα ίδια θέματα, ακριβώς οι ίδιες επιλογές, ακριβώς η ίδια δυσκολία και φέτος υπήρξε αυτή η ισορροπία;
Γιατί το Τμήμα Στατιστικής του δικού μου Πανεπιστημίου, έχει αύξηση 526 μόρια; Είναι τα Greek statistics που ξαφνικά καταλάβαμε όλοι ότι πρέπει να βγάζουμε καλύτερους στατιστικούς και ξέρουν ότι το Τμήμα που θα πάνε είναι το Τμήμα Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου;
Κοίταξα και το εξής: Κοίταξα πόσες ήταν οι πρώτες προτιμήσεις, δεν είχα χρόνο να ασχοληθώ περισσότερο, πόσες ήταν οι πρώτες προτιμήσεις πέρσι και πόσες φέτος και πόσοι ήταν οι επιτυχόντες με πρώτη προτίμηση το Τμήμα Στατιστικής. Τα στοιχεία δεν είναι διαφορετικά. Επομένως οι εξηγήσεις δεν μπορεί να είναι απλουστευτικές.
Και αν κανείς θέλει πραγματικά να καταλάβει γιατί υπάρχουν αυτές οι αλλαγές, αν μπορεί να το καταλάβει, θα πρέπει να ψάξει περισσότερο. Για τα Παιδαγωγικά Τμήματα μία παρατήρηση. Στα Παιδαγωγικά Τμήματα οι επιτυχόντες προέρχονται και από τις τρεις κατευθύνσεις και από τη θεωρητική και απ’ την τεχνική και απ’ την τεχνολογική.
Και για παράδειγμα όπως ξέρετε οι τρεις κατευθύνσεις έχουν διαφορετικά μαθήματα αυξημένης βαρύτητας και βλέπουμε φέτος ότι για ένα Τμήμα ας πούμε το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης το είχαν σαν πρώτη προτίμηση 6.739 υποψήφιοι.
Από τη θεωρητική κατεύθυνση 4.877 που είχαν μαθήματα αυξημένης βαρύτητας τα Αρχαία και την Ιστορία και είχαν μαθήματα αυξημένης βαρύτητας τα Αρχαία και την Ιστορία, εξετάστηκαν όμως στη Γλώσσα και τη Λογοτεχνία, γιατί ξέρετε ότι έχουν επιλογή τα μαθήματα που παίρνουν. Και από τη θετική κατεύθυνση ήταν 670 υποψήφιοι, με μαθήματα αυξημένης βαρύτητας Μαθηματικά και Φυσικά που όμως εξετάστηκαν στη Γλώσσα, τη Χημεία και τη Βιολογία.
Αν αυτό το στοιχείο το συνδυάσετε με την απόδοση των πτυχιούχων στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ, όπου βλέπετε άνθρωποι οι οποίοι μπήκαν με πολύ υψηλές βάσεις, βλέπετε μία τελείως διαφορετική απόδοση, όπου εκεί τα μαθήματα είναι διαφορετικά, νομίζω μπορεί κανείς να αντιληφθεί πόσο πολύπλοκη είναι αυτή η αντίληψη και η ερμηνεία των αριθμών και γιατί είναι καλό να αποφεύγει κανείς πρώτες εκτιμήσεις και πρώτες αναλύσεις.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή ευφυώς δώσατε το λόγο, τοποθετηθήκατε, για τη δεύτερη ιδιότητά σας δεν μπορώ να αντιπαρέλθω, θεωρώ όμως ότι αυτή η ανεξέλεγκτη πτώση των βάσεων σε αρκετά τεχνολογικά ιδρύματα όσο και αν το αντιμετωπίζουμε χρόνια τώρα υποκριτικά και έχει δίκιο η Υπουργός σε αυτό, δίνει όμως και κάποια μηνύματα γενικότερα που είδα ότι τα λάβατε αμέσως υπόψη σας.
Ξεκινάτε διορθωτικές αλλαγές. Επειδή ακούω εδώ και πάρα πολλά χρόνια ότι θα δείτε τα ΤΕΙ και η δικιά σας κυβέρνηση και άλλες κυβερνήσεις και οι προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ, θα δούμε ποια Τμήματα είναι λειτουργικά, ποια δεν είναι, ποια θα κλείσουν, ποια θα συγχωνευθούν, αυτή η συζήτηση γίνεται χρόνια.
Επιτέλους, ερώτηση ευθέως, θα την αρχίσετε κάποτε; Θα πάρετε το πολιτικό κόστος, όταν ένα Τμήμα βάζει παιδιά που δείχνουν τα αποτελέσματα δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτά, μπορείτε να πάρετε το πολιτικό κόστος που θα λέει το κλείνω αυτό το Τμήμα; Ένα βασικό αυτό.
Και δεύτερον, πότε θα ολοκληρωθεί, πότε θα ξεκινήσει και πότε θα ολοκληρωθεί ένας τέτοιος διάλογος, που θα καταλήξει να έχουμε 10, έστω μόλις 10 Τμήματα ΤΕΙ, αλλά εκεί θα πηγαίνουν και θα σπουδάζουν και δε θα σπαταλούν λεφτά του ελληνικού λαού. Έκανα νομίζω τοποθέτηση, αλλά συγχωρήστε με.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Δεν είναι η πρώτη φορά.
Υπάρχει ένα χαρακτηριστικό νομίζω στη σημερινή πολιτική ηγεσία και θα μου επιτρέψει η Υπουργός και η Υφυπουργός να το εκφράσω εγώ που δεν είμαι στη μαχόμενη πολιτική. Ότι το πολιτικό κόστος δεν είναι από τα κριτήρια τα οποία λαμβάνονται υπόψη στις πολιτικές αποφάσεις και αυτό έχει φανεί νομίζω και μέχρι σήμερα.
Αυτό είναι ένα πράγμα. Και αυτό πρέπει να το κάνουμε, έχει δοθεί χρονοδιάγραμμα για το διάλογο, για τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που περιλαμβάνουν και αυτούς τους προβληματισμούς που λέτε. Αυτό είναι ένα πράγμα.
Ένα άλλο πράγμα είναι να δημιουργούμε μία οπτασία αξιοκρατίας βάζοντας τεχνητά όρια, τα οποία ξέρουμε ότι δεν ανταποκρίνονται σε τίποτα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εννοείτε τη βάση του 10.
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Ακριβώς.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Πρώτον. Έχει ήδη ανακοινωθεί ότι προχωράμε σε αλλαγές σε βάθος και σε μεταρρύθμιση που θα έχει όλο το φάσμα και των θεσμικών αλλαγών και της χωροταξικής αναδιάρθρωσης στην ανώτατη εκπαίδευση. Σας υπενθυμίζω ότι χθες το θέμα ετέθη στο Άτυπο Υπουργικό Συμβούλιο, έγινε η πρώτη συζήτηση όπως ορίζεται.
Το κείμενο για τη διαβούλευση ξεκινάει, θα δοθεί στα τέλη Σεπτέμβρη. Θα υπάρξει όλη η περίοδος συζητήσεων με την πανεπιστημιακή κοινότητα, με τα Τεχνολογικά Ιδρύματα, με τους κοινωνικούς φορείς, με όλη την ελληνική κοινωνία, γιατί το θέμα των Πανεπιστημίων και των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων δεν αφορά μόνο όσους συμμετέχουν σε αυτά. Και ο στόχος είναι στις αρχές της επόμενης χρονιάς να υπάρχει νομοθετική ρύθμιση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς είπατε πριν ότι απ’ την επόμενη χρονιά θα έχουμε διορθωτικές αλλαγές. Αντιλαμβάνομαι απ’ αυτά που είπατε ότι καταργείται αυτή η πρόσβαση φαντάζομαι από τα ΕΠΑΛ στα Πανεπιστήμια, αφού απέτυχε, το είπατε ευθαρσώς. Και θα θέλαμε, νομίζω ότι δικαιούμαστε, να μάθουμε δυο-τρεις αλλαγές ενδεικτικά που θέλετε να κάνετε και να σας θυμίσω δικιά σας δήλωση την περίοδο της απεργίας, της αποχής των εκπαιδευτικών, που βεβαίως και δικαιολογημένα ενδεχομένως εκφράσατε την απορία σας που τόσοι άνθρωποι όπως μας λέτε και σήμερα, ασχολούνται και σε μια εποχή δύσκολη οικονομικά με τις εξετάσεις, κάτι που δε νομίζω ότι γίνεται σε άλλο μέρος του κόσμου. Να μας πείτε δυο-τρία παραδείγματα.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Σήμερα η συνέντευξη τύπου έχει ως αντικείμενο την παρουσίαση των αποτελεσμάτων για τις πανελλήνιες εξετάσεις. Όταν θα έχουμε το πλήρες κείμενο των αλλαγών έτοιμο, θα σας το παρουσιάσουμε. Θεωρώ ότι απ’ αυτά που ειπώθηκαν τίποτα δεν είναι δεδομένο. Ο Υφυπουργός έκανε μια πολύ σαφή αναφορά των τεράστιων προβλημάτων τα οποία επισημάνθηκαν και τα οποία πρέπει να αλλάξουν.
Και θα παρουσιάσουμε αυτό το αποτέλεσμα της Επιτροπής η οποία δουλεύει. Με το τέλος των εξετάσεων ουσιαστικά δουλεύει η Επιτροπή ώστε να παρουσιάσουμε όλα τα σημεία εκείνα τα οποία θα αλλάξουν για την επόμενη χρονιά.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κυρία Υπουργέ τουλάχιστον να διαβεβαιώσουμε τα παιδιά ότι επί της ουσίας αυτά που διαβάζουμε φέτος για του χρόνου, θα είναι τεχνικού τύπου; Τι τύπου θα είναι αυτές οι αλλαγές; Δεν θα έχουν δηλαδή επιπτώσεις στα ίδια τα παιδιά που ήδη ετοιμάζονται.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είναι σαφές. Το θέμα της ύλης και της διδασκαλίας δεν είναι κάτι που δεν θα το ξέρουν, είναι γνωστό και οι μειώσεις που έχουν γίνει στην ύλη και της Β’ και της Γ’ Λυκείου είναι γνωστές. Οι εξετάσεις θα έχουν να κάνουν με τη διαδικασία, με την ανάγκη να λειτουργεί το σχολείο περισσότερο χρόνο και καλύτερα και οι εξετάσεις να γίνουν μια πιο απλή διαδικασία στην οποία δεν κινητοποιείται το σύνολο του κράτους και των υπηρεσιών, ως να γίνεται κάθε χρόνο στη χώρα πόλεμος. Δηλαδή να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ξέρουμε κυρία Υπουργέ πότε θα έχουμε το νέο σύστημα;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Για την Επιτροπή έχουμε πει ότι οι προτάσεις πρέπει να είναι μέχρι αρχές Οκτώβρη, ώστε το φθινόπωρο να έχουμε, γιατί πρέπει μέσα το φθινόπωρο να ανακοινώσουμε όλες τις αλλαγές που θα ξεκινήσουν τον Μάιο. Αλλά επαναλαμβάνω ότι είναι διαδικαστικές. Για τις διορθωτικές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αλλά για το καινούργιο σύστημα, θα είναι πριν από το 2013; Σας βάζω αυτό το όριο.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Εννοείτε το καινούργιο σύστημα εξετάσεων.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μάλιστα.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ξανά απ’ την αρχή για να μην μπερδευόμαστε. Υπάρχει όπως είχα πει απ’ την πρώτη μέρα που αναλάβαμε στη Βουλή, οι αλλαγές έχουν μία συνέχεια. Πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, λύκειο, τριτοβάθμια και οι εξετάσεις έρχονται και είναι το κουμπί, ο κρίκος, ανάμεσα στην τριτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια.
Δώσαμε στη δημοσιότητα και γίνεται μία συζήτηση για τις αλλαγές στο Λύκειο. Ο στόχος είναι η επόμενη χρονιά να ξεκινήσει η Α’ Λυκείου με διαφορετικό σύστημα. Αυτά τα παιδιά που θα πάνε Α’ Λυκείου θα έχουν ένα διαφορετικό Β’ και Γ’ Λυκείου, διαφορετικό πρόγραμμα, ώστε να δώσουν εξετάσεις στην Γ’ Λυκείου με το νέο σύστημα όπου θα έχει γίνει και η αλλαγή στην Τριτοβάθμια η οποία θα γίνει του χρόνου, ώστε το σύστημα του 2013 να έχει μαθητές που έχουν πάει σε ένα νέο Λύκειο και εισάγονται σε ένα πανεπιστήμιο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δηλαδή αυτοί που θα πάνε τον επόμενο Σεπτέμβριο στην Α’ Λυκείου θα είναι αυτοί που θα δοκιμάσουν και το νέο σύστημα, έτσι δεν είναι;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Και θα αρχίσουν Α’ Λυκείου, Β’ Λυκείου, Γ’ Λυκείου.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το 2013 η εφαρμογή.
Ε. ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ: Θέλω εδώ να μου επιτρέψτε να διευκρινίσω κάτι σε σχέση με την ύλη των επόμενων πανελλαδικών εξετάσεων, επειδή δεν πρέπει να μπερδέψουμε τα παιδιά που σήμερα ετοιμάζονται. Οι αλλαγές είναι επουσιώδεις, μικρές και βάσει των υποδείξεων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Δεν πρόκειται να έχουμε ραγδαίες αλλαγές, θέλω αυτό να το διευκρινίσω σε όλους για να μην έχουμε προβλήματα επικοινωνίας με τους μαθητές που τώρα ετοιμάζονται.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πανάρετε, μου επιτρέπετε μία ακόμα;
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Πάντα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ευχαριστώ. Δώσατε μια εξήγηση για τη βάση του 10 και για τις επιλογές των παιδιών κλπ., ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει μεταλυκειακή βαθμίδα …
Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Αξιόπιστη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Και αξιόπιστη. Αυτό προοιωνίζει κάτι; Πρόκειται να αναβαθμιστεί, δεν ξέρω τι μπορεί να σκέφτεστε, να κάνετε κάτι ενδιάμεσο ούτως ώστε να μην έχουμε αυτά τα αποτελέσματα;
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Λοιπόν, σήμερα κατατίθεται ο νόμος για την δια βίου που υπάρχουν πολύ σημαντικές αλλαγές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Α, το περίμενα.
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Και από την επόμενη εβδομάδα που θα δώσουμε τη συνέντευξη για τη δια βίου θα έχουμε και τη συζήτηση αυτή.
Υπάρχουν άλλες ερωτήσεις; Ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Για την βάση του 10
Απάντηση σε ερώτηση που μου τέθηκε από την εφημερίδα Καθημερινή και δημοσιεύθηκε με τίτλο "Να σταματήσει ο στρουθοκαμηλισμός".
Φοβάμαι ότι το όλο ζήτημα της βάσης του 10 είναι ένας στρουθοκαμηλισμός. Αποτελεί την επιφανειακή αντιμετώπιση του βαθύτερου ζητήματος του ποιά θέλουμε να είναι η φυσιογνωμία του πανεπιστημίου: μαζική και ανοιχτή, ή επιλεκτική και περιορισμένη;
Επί 30 χρόνια, η σταθερή επιλογή είναι η πρώτη, και βάσει αυτής ιδρύονταν τμήματα, προσλαμβάνονταν καθηγητές και εδημιουργούντο θέσεις για φοιτητές. Είναι λοιπόν φυσικό ότι, από ένα σημείο και μετά, οι διαρκώς αυξανόμενες θέσεις δεν θα μπορούσαν να γεμίζουν με “αριστούχους”.
Δεδομένης αυτής της σταθερής επιδίωξης, είναι παραλογισμός να ξοδεύουμε τα χρήματα του φορολογούμενου για να δημιουργούμε και να συντηρούμε τις θέσεις και μετά να τις κρατάμε κενές με τεχνητές ρυθμίσεις ώστε να εμφανιζόμαστε “αυστηροί” με οφθαλμαπάτες αξιοκρατίας.
Μάλιστα, με την απουσία αξιόπιστης ενδιάμεσης μεταλυκειακής βαθμίδας δεν προσφέρουμε καμμία εναλλακτική στους νέους που κρατάμε εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σπρώχνoντάς τους στα φροντιστήρια, στο εξωτερικό ή στα ιδιωτικά κολλέγια. Μιλάμε για 20.000 νέους που πέρυσι είχαν μόνο αυτές τις επιλογές. Η ειρωνεία είναι ότι όταν τους στέλνουμε στα κολλέγια τους κρίνουμε στην συνέχεια άξιους για να τους απονέμονται επαγγελματικά δικαιώματα.
Ένα σοβαρό κράτος δεν μπορεί να κοροϊδεύει τους πολίτες του, και να τους στέλνει και τον λογαριασμό. ΚΑΙ μαζική ΚΑΙ επιλεκτική ανώτατη εκπαίδευση δεν γίνεται. Αν θέλουμε να υπάρχει σαφής ποιοτικός πήχυς, αυτό απαιτεί συνθήκες ανταγωνισμού μέσω μίας μείωσης της "έκτασης" της ανώτατης εκπαίδευσης. Και αν θέλουμε μία τέτοια μείωση να μην πλήξει την κοινωνική κινητικότητα και όσους προέρχονται από μη προνομιούχο υπόβαθρο, χρειάζεται μία αξιόπιστη ενδιάμεση βαθμίδα μεταλυκειακής εκπαίδευσης χωρίς στεγανά.
Καλό είναι όσοι με απλουστευτικά επιχειρήματα συντάσσουν πολεμικές ενάντια στην κατάργηση της βάσης του 10 να πάρουν θέση αν είναι κατά της μαζικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αν είναι, ας το προτείνουν. Αν δεν είναι, ή δεν έχουν το πολιτικό θάρρος να το πούν ανοιχτά, ας πάψουν τουλάχιστον να στρουθοκαμηλίζουν.
Φοβάμαι ότι το όλο ζήτημα της βάσης του 10 είναι ένας στρουθοκαμηλισμός. Αποτελεί την επιφανειακή αντιμετώπιση του βαθύτερου ζητήματος του ποιά θέλουμε να είναι η φυσιογνωμία του πανεπιστημίου: μαζική και ανοιχτή, ή επιλεκτική και περιορισμένη;
Επί 30 χρόνια, η σταθερή επιλογή είναι η πρώτη, και βάσει αυτής ιδρύονταν τμήματα, προσλαμβάνονταν καθηγητές και εδημιουργούντο θέσεις για φοιτητές. Είναι λοιπόν φυσικό ότι, από ένα σημείο και μετά, οι διαρκώς αυξανόμενες θέσεις δεν θα μπορούσαν να γεμίζουν με “αριστούχους”.
Δεδομένης αυτής της σταθερής επιδίωξης, είναι παραλογισμός να ξοδεύουμε τα χρήματα του φορολογούμενου για να δημιουργούμε και να συντηρούμε τις θέσεις και μετά να τις κρατάμε κενές με τεχνητές ρυθμίσεις ώστε να εμφανιζόμαστε “αυστηροί” με οφθαλμαπάτες αξιοκρατίας.
Μάλιστα, με την απουσία αξιόπιστης ενδιάμεσης μεταλυκειακής βαθμίδας δεν προσφέρουμε καμμία εναλλακτική στους νέους που κρατάμε εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σπρώχνoντάς τους στα φροντιστήρια, στο εξωτερικό ή στα ιδιωτικά κολλέγια. Μιλάμε για 20.000 νέους που πέρυσι είχαν μόνο αυτές τις επιλογές. Η ειρωνεία είναι ότι όταν τους στέλνουμε στα κολλέγια τους κρίνουμε στην συνέχεια άξιους για να τους απονέμονται επαγγελματικά δικαιώματα.
Ένα σοβαρό κράτος δεν μπορεί να κοροϊδεύει τους πολίτες του, και να τους στέλνει και τον λογαριασμό. ΚΑΙ μαζική ΚΑΙ επιλεκτική ανώτατη εκπαίδευση δεν γίνεται. Αν θέλουμε να υπάρχει σαφής ποιοτικός πήχυς, αυτό απαιτεί συνθήκες ανταγωνισμού μέσω μίας μείωσης της "έκτασης" της ανώτατης εκπαίδευσης. Και αν θέλουμε μία τέτοια μείωση να μην πλήξει την κοινωνική κινητικότητα και όσους προέρχονται από μη προνομιούχο υπόβαθρο, χρειάζεται μία αξιόπιστη ενδιάμεση βαθμίδα μεταλυκειακής εκπαίδευσης χωρίς στεγανά.
Καλό είναι όσοι με απλουστευτικά επιχειρήματα συντάσσουν πολεμικές ενάντια στην κατάργηση της βάσης του 10 να πάρουν θέση αν είναι κατά της μαζικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αν είναι, ας το προτείνουν. Αν δεν είναι, ή δεν έχουν το πολιτικό θάρρος να το πούν ανοιχτά, ας πάψουν τουλάχιστον να στρουθοκαμηλίζουν.
Tuesday, August 24, 2010
Αποτελέσματα Πανελληνίων
Τα αποτελέσματα είναι διαθέσιμα για τους υποψηφίους στην ιστοσελίδα http://www.minedu.gov.gr/ από τις 07.20 το πρωί. Τα τελευταία λεπτά γίνονται περίπου 2000 αναζητήσεις/λεπτό, χωρίς προβλήματα.
Ανανέωση: Μέχρι τις 9:10 είχαν γίνει περίπου 544.000 αναζητήσεις και όλες επιτυχείς.
Ανανέωση: Η επισκεψιμότητα έχει ξεπεράσει το 1 εκ. με όλες τις αναζητήσεις επιτυχείς.
Ανανέωση: Μέχρι τις 9:10 είχαν γίνει περίπου 544.000 αναζητήσεις και όλες επιτυχείς.
Ανανέωση: Η επισκεψιμότητα έχει ξεπεράσει το 1 εκ. με όλες τις αναζητήσεις επιτυχείς.
Ανακοίνωση αποτελεσμάτων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν από αύριο το πρωί να πληροφορούνται τα αποτελέσματα μέσω του ιστοτόπου του Υπουργείου (http://www.minedu.gov.gr) πληκτρολογώντας τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό τους (ή ενδεκαψήφιο για αλλογενείς - αλλοδαπούς) και τα τέσσερα αρχικά γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων (Επώνυμο – Όνομα –Πατρώνυμο - Μητρώνυμο). Για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ενδιαφερομένων γίνεται προσπάθεια ώστε να βελτιωθεί η προσβασιμότητα στην διεύθυνση αυτή, ιδίως τις ώρες αιχμής.
Οι υποψήφιοι που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο μπορούν να πληροφορούνται τα αποτελέσματα και από το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών στον τετραψήφιο αριθμό 1500.
Αύριο επίσης τα αποτελέσματα θα αποσταλούν ηλεκτρονικά στις Διευθύνσεις και τα Γραφεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης προκειμένου να εκτυπωθούν ονομαστικές καταστάσεις των επιτυχόντων και να προωθηθούν στα σχολεία ευθύνης τους για ενημέρωση των ενδιαφερομένων.
Sunday, August 22, 2010
Οι Διεθνείς αξιολογήσεις Πανεπιστημίων
Η δημοσιοποίηση της παγκόσμιας κατάταξης Πανεπιστημίων για το 2010 του Πανεπιστημίου της Shanghai προκάλεσε τόσο στην Ελληνική όσο και στη διεθνή κοινή γνώμη, ένα κύκλο συζητήσεων για την ποιότητα των Πανεπιστημίων κάθε χώρας και τις σχετικές θέσεις που καταλαμβάνουν στην συγκεκριμένη κατάταξη. Οι μεταβολές που παρατηρούνται στις θέσεις που καταλαμβάνουν διάφορα Πανεπιστήμια είτε με βελτίωση, είτε με χειροτέρευση, έχουν το ενδιαφέρον τους. Θα ήταν όμως λάθος για όσους ασχολούνται με θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής να περιοριστούν στις διαπιστώσεις αυτές.
Γιατί υφίστανται και σε τι αποσκοπούν οι διεθνείς αυτές αξιολογήσεις;
Η διεθνοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και οι ανάγκες για πανεπιστημιακές σπουδές έχουν διαμορφώσει μια εντυπωσιακή διεθνή αγορά εκπαίδευσης. Σύμφωνα με υπολογισμούς, η ετήσια οικονομική δραστηριότητα παγκοσμίως για τριτοβάθμια εκπαίδευση, αγγίζει πλέον τα 4 δις δολάρια.
Δεν είναι τυχαίο επομένως ότι την παγκόσμια κατάταξη που ξεκίνησε το 2003 το Πανεπιστήμιο της Shanghai έχουν ακολουθήσει ένα πλήθος κατατάξεων με διαφορετικά κριτήρια από πανεπιστήμια, εφημερίδες και οργανισμούς (μπορεί κανείς να αναφέρει για παράδειγμα την κατάταξη των Times του Λονδίνου, των US News and World Report κλπ).
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιλαμβανόμενη την επιρροή τους και την σημαντική υστέρηση των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων στις κατατάξεις αυτές οδηγήθηκε στην απόφαση να χρηματοδοτήσει η ίδια την διαμόρφωση ενός συστήματος κατάταξης που όπως ισχυρίζεται θα έχει περισσότερη επιστημονική τεκμηρίωση.
Είναι φανερό επομένως ότι οι κατατάξεις αυτές αποσκοπούν και στο να επηρεάσουν την διεθνή αυτή αγορά.
Για τις διάφορες κατατάξεις έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις όσον αφορά την μεθοδολογία τους. Οι αντιρρήσεις συχνά προέρχονται από όσους διαπιστώνουν ότι στην συγκεκριμένη κατάταξη για την οποία εκφράζουν διαφωνίες, η σειρά στην οποία κατατάσσεται το ίδρυμα ή η χώρα τους δεν είναι ικανοποιητική. Δεν παύουν όμως πολλές από τις αντιρήσεις που διατυπώνονται να έχουν βάση – εξ άλλου, καμμία μεθοδολογία δεν είναι δυνατόν να είναι τέλεια και απόλυτα αντικειμενική. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να πεί ότι κατατάξεις όπως της Σαγκάης δίνουν υπερβολικό βάρος στον αριθμό των κατόχων Νόμπελ ενός ιδρύματος, δεν λαμβάνουν υπ’όψιν την πραγματική απήχηση που έχει ένα ίδρυμα στους ακαδημαϊκούς κύκλους (όπως αντίθετα συμβαίνει με την κατάταξη των Times) ή τείνουν να δίνουν πλεονέκτημα σε πολύ μεγάλα ιδρύματα. Επιπλέον, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς ότι ενίοτε η χώρα προέλευσης μίας κατάταξης παρουσιάζει μία συσχέτιση με την θέση κατάταξης των πανεπιστημίων της χώρας αυτή. Όσες αδυναμίες και αν παρουσιάζουν όμως, εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι οι κατατάξεις αυτές είναι εδώ για να μείνουν: θα αυξάνονται, θα βελτιώνονται, και θα επηρεάζουν σημαντικά την παγκόσμια αγορά τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. To ζήτημα είναι: μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε ως μοχλό για την ουσιαστική βελτίωση των πανεπιστημίων μας;
Η Ελλάδα στις διεθνείς κατατάξεις
Ποια είναι τα συμπεράσματα που μπορεί και πρέπει να εξάγει μια χώρα όσον αφορά την πολιτική της από τις κατατάξεις αυτές; Θα ήταν νομίζω λάθος η συζήτηση να περιοριστεί στο εαν ένα ή δυο Παν/μια σε κάποια χώρα βρίσκονται στα 400 ή τα 500 πρώτα, και λυπάμαι αν δεν συμμεριστώ την άποψη ότι η κατάταξη αυτή αποτελεί παράγοντα ικανοποίησης.
[Εδώ μάλιστα πρέπει να σημειωθεί κάτι που διέφυγε στην κάλυψη που είχε το ζήτημα από τα μέσα ενημέρωσης: από τις θέσεις 101 και ύστερα, δεν δίνεται λεπτομερής κατάταξη των πανεπιστημίων. Η μόνη πληροφορία που δίδεται είναι «κλάσεις δυναμικότητας» αποτελούμενες η καθεμιά από 50 ή 100 πανεπιστήμια, χωρίς καμμία κατάταξη εντός των ομάδων αυτών (υπάρχουν κλάσεις 101-150, 151-200, 201-300, 301-400 και 401-500). Η σειρά αναφοράς των πανεπιστημίων εντός των κλάσεων αυτών είναι απλώς αλφαβητική, όπως τονίζει και ο ίδιος ο φορέας της κατάταξης. Για παράδειγμα, το ΑΠΘ παρουσιάστηκε ώς τριακοσιοστό πρώτο, ενώ στην πραγματικότητα πρέπει κανείς να πεί ότι ανήκει στην κλάση 301-400 χωρίς να μπορούμε να πούμε κάτι περισσότερο (εμφανίζεται πρώτο στην κλάση αυτή λόγο του ονόματός του που το τοποθετεί εκεί αλφαβητικά). Δίνω έμφαση στο σημείο αυτό γιατί ίσως να έχει σημασία στην αξιολόγηση της ίδιας της έρευνας: το γεγονός ότι δεν δίνεται λεπτομερής κατάταξη από την θέση 100 και ύστερα αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα παραδοχή των ιδίων των συντακτών της έρευνας ότι οι δείκτες τους αδυνατούν να προσδιορίσουν μία καλά ορισμένη κατάταξη από ένα σημείο και ύστερα. Ενδεχομένως, δηλαδή, οι δείκτες δεν επιτρέπουν έναν σαφή λεπτομερειακό διαχωρισμό των ιδρυμάτων, καθότι οι διαφορές δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμες – το μόνο που επιτρέπουν είναι η κατηγοριοποίηση σε ευρείες κλάσεις (με στατιστικούς όρους, μία λεπτομερειακή κατηγοριοποίηση θα ήταν εξαιρετικά ασταθής και επομένως παντελώς αναξιόπιστη, λόγω τεράστιας διακύμανσης (variance) οφειλόμενης στο γεγονός ότι βρισκόμαστε στα όρια της μη αναγνωρισιμότητας (statistical unidentifiability)). Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε ώς προς το γιατί μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο – δηλαδή γιατί οι δείκτες που χρησιμποιούνται είναι καλοί παράγοντες διαφοροποίησης (good discrimination factors) όταν αναφέρονται στα κορυφαία πανεπιστήμια και κακοί όταν αναφέρονται στα υπόλοιπα – είναι μήπως πολύ πιο ευδιάκριτες οι διαφορές στην κορυφή και δυσδιάκριτες μακριά από αυτήν;]
Επι της ουσίας, όσον αφορά την χώρα μας, δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να αισθάνεται ιδιαίτερα ευτυχής όταν σε όλες τις διεθνείς κατατάξεις η σειρά των ελληνικών Παν/μίων υστερεί σημαντικά των κατατάξεων χωρών αντιστοίχου μεγέθους ή δυνατοτήτων.
Εκείνο όμως που μπορεί και πρέπει να κάνει κανείς είναι να δει γιατί παν/μια σε χώρες αντιστοίχου μεγέθους έχουν βελτιωθεί σημαντικά και τι έχει αλλάξει στις χώρες αυτές προκειμένου να υπάρξει η βελτίωση αυτή.
Ας πάρουμε το παράδειγμα του Παν/μίου της Κοπεγχάγης. Το πανεπιστήμιο αυτό είναι 40ό στη διεθνή κατάταξη και 7ο στην Ευρώπη. Τι έχει μεσολαβήσει ώστε το παν/μιο αυτό να έχει μια τόσο σημαντική θέση; Πολλοί ενδεχομένως είναι οι παράγοντες στους οποίους αυτό οφείλεται. Δεν μπορεί όμως κανείς όμως να αγνοήσει την μεταρρύθμιση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που έγινε στην Δανία. Η μεταρρύθμιση αυτή ξεκίνησε το 2004 και ολοκληρώθηκε το 2007. (Υπενθυμίζεται ότι στην παγκόσμια κατάταξη του 2005 ήταν 57ο (13ο στην Ευρώπη), το 2006 ήταν 56ο (13ο στην Ευρώπη), το 2007 ήταν 46ο (8ο στην Ευρώπη), το 2008 ήταν 45ο (8ο στην Ευρώπη) και το 2009 ήταν 43ο (8ο στην Ευρώπη).
Για να γίνει αντιληπτό τι σημαίνει η άνοδος αυτή των 25 θέσεων (στις πρώτες 60!) από το 2003 στο 2010 αξίζει να αναφερθεί ποια ήταν τα πανεπιστήμια στις θέσεις 40-63 το 2003. Τα πανεπιστήμια αυτά ήταν (σε παρένθεση η θέση που έχουν στην φετινή κατάταξη):
40. Utrecht University (50)
41. University of Edinburgh (54)
42. University of California Irvine (46)
43. University of Illinois at Urbana-Champaign (25)
44. University of Zurich (51)
45. University of Texas at Austin (38)
46. University of Munich (52)
47. Brown University
48. Australian National University (59)
49. Case Western Reserve University
50. University of North Carolina at Chapel Hill (41)
51. Osaka University
52. University of Pittsburgh (56)
53. New York University (31)
54. University of Arizona
55. University of Bristol
56. University of Heidelberg
57. Uppsala University
58. Technical University of Munich (56)
59. Carnegie Mellon University (58)
60. Rice University
61. University of Oslo
62. Tohoku University
63. University of Paris – 6 (Pierre and Marie Curie) (39)
Μέρος της μεταρρύθμισης στην Δανία αποτέλεσε και η αλλαγή του τρόπου διοίκησης των πανεπιστημίων στην Δανία. Η εισαγωγή του συμβουλίου διοίκησης ήταν ένα από τα κρίσιμα στοιχεία της μεταρρύθμισης αυτής. Σήμερα, το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης έχει ένα 11μελές συμβούλιο διοίκησης τα 6 μέλη του οποίου προέρχονται εκτός πανεπιστημίου. Ο Πρύτανης επιλέγεται από το συμβούλιο και στην συνέχεια ο ίδιος επιλέγει του κοσμήτορες, οι οποίοι επιλέγουν τους προέδρους των τμημάτων.
Το συμβούλιο διοίκησης αποτελεί πια μια διαδεδομένη πρακτική στις ΗΠΑ που υιοθετείται όλο και περισσότερο και στις χώρες της Ευρώπης. Ο λόγος της επιτυχίας αυτού του προτύπου διοίκησης είναι ότι τα πανεπιστήμια, ιδιαίτερα αυτά που χρηματοδοτούνται από το κράτος, έχουν την αυτονόητη υποχρέωση κοινωνικής λογοδοσίας. Η κοινωνική λογοδοσία δε μπορεί να περιορίζεται σε μια ετήσια έκθεση πεπραγμένων όπου θα αναφέρονται οι δραστηριότητες του πανεπιστημίου. Η κοινωνία απαιτεί πλέον συμμετοχή και στην διαμόρφωση της στρατηγικής του πανεπιστημίου.
Παρόμοιους προβληματισμούς πρέπει να προκαλέσει και το γεγονός ότι σε μια άλλη μικρή χώρα όπως το Ισραήλ, υπάρχουν τέσσερα πανεπιστήμια τα οποία βρίσκονται στην λίστα των 200 πρώτων πανεπιστημίων της κατάταξης της Shanghai με ένα από αυτά στα 100 πρώτα. Μία από τις αιτιάσεις στην χώρα μας για την χαμηλή χρηματοδότηση της εκπαίδευσης είναι οι υψηλές απαιτήσεις του αμυντικού προϋπολογισμού. Χωρίς να έχω ελέγξει τα στοιχεία, θα μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού της για την άμυνα από ό,τι το Ισραήλ. Επομένως, αλλού πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τις αιτίες των διαφορών αυτών. Ένα σημαντικό κοινό σημείο με το Ισραήλ, πέραν του μεγέθους της χώρας είναι η ύπαρξη ευρύτατης και αξιόλογης επιστημονικής διασποράς. Αναρωτηθήκαμε, πώς αξιοποιεί την επιστημονική διασπορά του αυτή το Ισραήλ; Τα dual appointments (που περιλαμβάνονται στις προτάσεις για τις αλλαγές στα ελληνικά πανεπιστήμια), είναι μια από τις εξηγήσεις.
Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται συχνά για την μη ικανοποιητική απόδοση των Ελληνικών πανεπιστημίων είναι η έλλειψη αυτοτέλειας. Σε κάποιο βαθμό, η εξήγηση αυτή έχει βάση. Όμως, παρά τις αλλαγές που έχουν υπάρξει και την βελτίωση στην κατεύθυνση της αυτοτέλειας, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει ουσιαστικά, γιατί η αυτοτέλεια αυτή δεν έχει συνδυαστεί με κοινωνική λογοδοσία.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το θέμα της εκλογής των καθηγητών των Πανεπιστημίων που είναι ένα από τα πιο κρίσιμα για την μορφή τους και την απόδοσή τους.
Από το 2006, όλες οι εκλογές καθηγητών του πανεπιστημίου και το σύνολο της διαδικασίας γίνονται και ολοκληρώνονται στα πανεπιστήμια. Τα ίδια τα πανεπιστήμια αποφασίζουν τις θέσεις που προκηρύσσουν την, βαθμίδα, το τμήμα και το γνωστικό αντικείμενο. Στην συνέχεια, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων έχουν την ευθύνη του ελέγχου νομιμότητας και την δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του διορισμού των εκλεγέντων. Το Υπουργείο Παιδείας μόνο εκ των υστέρων μπορεί να ελέγξει εκλογές εφ’ όσον υπάρχουν ενστάσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η πλήρης αυτοτέλεια στο συγκεκριμένο θέμα, έχει οδηγήσει σε βελτίωση της ποιότητας τόσο αυτών που εκλέγονται όσο και των διαδικασιών που προηγούνται. Θα έλεγα μάλιστα ότι μάλλον υπάρχουν ενδείξεις περί του αντιθέτου. Η πιθανή εξήγηση είναι ότι οι διοικήσεις των πανεπιστήμιων δίνουν αναφορά μόνο στο εσωτερικό των πανεπιστημίων και επομένως οι εσωτερικές ισορροπίες είναι εκείνες που προσδιορίζουν αποκλειστικά τις εκλογές των καθηγητών.
Μια άλλη διάσταση που συχνά προβάλλεται ως στοιχείο για την σχετική θέση στις διεθνείς αξιολογήσεις είναι η οικονομική. Είναι βέβαιο ότι ένα μέρος της εξήγησης για την μεγάλη επιτυχία των Αμερικανικών πανεπιστημίων, και των δύο Αγγλικών ναυαρχίδων στις διεθνείς αυτές αξιολογήσεις οφείλεται στα πολύ καλά οικονομικά τους.
Υπάρχει όμως και η άλλη ανάγνωση. Το πανεπιστήμιο του Berkeley επανήλθε στην δεύτερη θέση της αξιολόγησης της Shanghai. Είναι γνωστό ότι η χρονιά που πέρασε ήταν η χειρότερη χρονιά από οικονομικής άποψης για την Καλιφόρνια. Η Καλιφόρνια είναι ίσως το μόνο μέρος της (ανεπτυγμένης) υφηλίου που αντιμετώπισε χειρότερα οικονομικά προβλήματα απ’ ό,τι η Ελλάδα. Το ίδιο το Berkeley αναγκάστηκε να μειώσει δραστικά το προσωπικό του και έφτασε μάλιστα στο σημείο να περιορίσει τον χρόνο απασχόλησης (άρα και τις αμοιβές) των καθηγητών του, κατά ένα δωδέκατο (κόψιμο ενός μισθού). Όμως παρόλα αυτά, κατάφερε και πάλι να βελτιώσει την διεθνή θέση του.
Τι σημαίνουν οι παρατηρήσεις αυτές και πώς μπορούν να αξιοποιηθούν για την περίπτωση της χώρας μας;
Υπάρχουν σημαντικές αλλαγές, οι οποίες απαιτούνται ώστε τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν περισσότερο αποτελεσματικά και ανταγωνιστικά διεθνώς. Σε τέτοιες αλλαγές αποσκοπούν οι προτάσεις που θα καταθέσει το Υπουργείο Παιδείας προς διαβούλευση για τα πανεπιστήμια. Μια σημαντική παράμετρος είναι η αλλαγή του τρόπου διοίκησης. Η αποκλειστικά εσωτερική διοίκηση των πανεπιστημίων έχει κλείσει τον κύκλο της σε όλες τις χώρες, ιδιαίτερα μάλιστα το συγκεκριμένο μοντέλο που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.
Είναι επίσης αναγκαίο το Πανεπιστήμιο να αποκτήσει διεθνή χαρακτηριστικά και να έχει την δυνατότητα ανταγωνισμού και σύγκρισης με διεθνή κριτήρια. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι επιλογές της κυβέρνησης για διεθνείς αξιολογήσεις των ερευνητικών προτάσεων, για συγκρότηση διεθνών εκλεκτορικών σωμάτων για εκλογές καθηγητών και για πλήρη αυτοτέλεια του Πανεπιστημίου σε συνδυασμό με κοινωνική λογοδοσία.
Σημαντικό ρόλο στις αλλαγές για τα πανεπιστήμια θα διαδραματίσει η διεθνής συμβουλευτική επιτροπή από πρυτάνεις και προέδρους πανεπιστημίων με διεθνή καταξίωση. Η επιτροπή αυτή όχι μόνο θα συμβουλεύσει την κυβέρνηση στις επιλογές της, αλλά θα μας επιτρέψει να αποκτήσουμε από πρώτο χέρι πληροφορίες και εμπειρίες για τα στοιχεία εκείνα που κάνουν ένα πανεπιστήμιο ανταγωνιστικό και επιτυχές στην διεθνή σκηνή.
Οι αλλαγές αυτές βέβαια θα χρειαστούν χρόνο. Ακόμα περισσότερος χρόνος θα απαιτηθεί για να δούμε τα αποτελέσματα των αλλαγών αυτών. Από κάπου όμως πρέπει να αρχίσουμε.
Γιατί υφίστανται και σε τι αποσκοπούν οι διεθνείς αυτές αξιολογήσεις;
Η διεθνοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και οι ανάγκες για πανεπιστημιακές σπουδές έχουν διαμορφώσει μια εντυπωσιακή διεθνή αγορά εκπαίδευσης. Σύμφωνα με υπολογισμούς, η ετήσια οικονομική δραστηριότητα παγκοσμίως για τριτοβάθμια εκπαίδευση, αγγίζει πλέον τα 4 δις δολάρια.
Δεν είναι τυχαίο επομένως ότι την παγκόσμια κατάταξη που ξεκίνησε το 2003 το Πανεπιστήμιο της Shanghai έχουν ακολουθήσει ένα πλήθος κατατάξεων με διαφορετικά κριτήρια από πανεπιστήμια, εφημερίδες και οργανισμούς (μπορεί κανείς να αναφέρει για παράδειγμα την κατάταξη των Times του Λονδίνου, των US News and World Report κλπ).
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιλαμβανόμενη την επιρροή τους και την σημαντική υστέρηση των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων στις κατατάξεις αυτές οδηγήθηκε στην απόφαση να χρηματοδοτήσει η ίδια την διαμόρφωση ενός συστήματος κατάταξης που όπως ισχυρίζεται θα έχει περισσότερη επιστημονική τεκμηρίωση.
Είναι φανερό επομένως ότι οι κατατάξεις αυτές αποσκοπούν και στο να επηρεάσουν την διεθνή αυτή αγορά.
Για τις διάφορες κατατάξεις έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις όσον αφορά την μεθοδολογία τους. Οι αντιρρήσεις συχνά προέρχονται από όσους διαπιστώνουν ότι στην συγκεκριμένη κατάταξη για την οποία εκφράζουν διαφωνίες, η σειρά στην οποία κατατάσσεται το ίδρυμα ή η χώρα τους δεν είναι ικανοποιητική. Δεν παύουν όμως πολλές από τις αντιρήσεις που διατυπώνονται να έχουν βάση – εξ άλλου, καμμία μεθοδολογία δεν είναι δυνατόν να είναι τέλεια και απόλυτα αντικειμενική. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να πεί ότι κατατάξεις όπως της Σαγκάης δίνουν υπερβολικό βάρος στον αριθμό των κατόχων Νόμπελ ενός ιδρύματος, δεν λαμβάνουν υπ’όψιν την πραγματική απήχηση που έχει ένα ίδρυμα στους ακαδημαϊκούς κύκλους (όπως αντίθετα συμβαίνει με την κατάταξη των Times) ή τείνουν να δίνουν πλεονέκτημα σε πολύ μεγάλα ιδρύματα. Επιπλέον, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς ότι ενίοτε η χώρα προέλευσης μίας κατάταξης παρουσιάζει μία συσχέτιση με την θέση κατάταξης των πανεπιστημίων της χώρας αυτή. Όσες αδυναμίες και αν παρουσιάζουν όμως, εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι οι κατατάξεις αυτές είναι εδώ για να μείνουν: θα αυξάνονται, θα βελτιώνονται, και θα επηρεάζουν σημαντικά την παγκόσμια αγορά τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. To ζήτημα είναι: μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε ως μοχλό για την ουσιαστική βελτίωση των πανεπιστημίων μας;
Η Ελλάδα στις διεθνείς κατατάξεις
Ποια είναι τα συμπεράσματα που μπορεί και πρέπει να εξάγει μια χώρα όσον αφορά την πολιτική της από τις κατατάξεις αυτές; Θα ήταν νομίζω λάθος η συζήτηση να περιοριστεί στο εαν ένα ή δυο Παν/μια σε κάποια χώρα βρίσκονται στα 400 ή τα 500 πρώτα, και λυπάμαι αν δεν συμμεριστώ την άποψη ότι η κατάταξη αυτή αποτελεί παράγοντα ικανοποίησης.
[Εδώ μάλιστα πρέπει να σημειωθεί κάτι που διέφυγε στην κάλυψη που είχε το ζήτημα από τα μέσα ενημέρωσης: από τις θέσεις 101 και ύστερα, δεν δίνεται λεπτομερής κατάταξη των πανεπιστημίων. Η μόνη πληροφορία που δίδεται είναι «κλάσεις δυναμικότητας» αποτελούμενες η καθεμιά από 50 ή 100 πανεπιστήμια, χωρίς καμμία κατάταξη εντός των ομάδων αυτών (υπάρχουν κλάσεις 101-150, 151-200, 201-300, 301-400 και 401-500). Η σειρά αναφοράς των πανεπιστημίων εντός των κλάσεων αυτών είναι απλώς αλφαβητική, όπως τονίζει και ο ίδιος ο φορέας της κατάταξης. Για παράδειγμα, το ΑΠΘ παρουσιάστηκε ώς τριακοσιοστό πρώτο, ενώ στην πραγματικότητα πρέπει κανείς να πεί ότι ανήκει στην κλάση 301-400 χωρίς να μπορούμε να πούμε κάτι περισσότερο (εμφανίζεται πρώτο στην κλάση αυτή λόγο του ονόματός του που το τοποθετεί εκεί αλφαβητικά). Δίνω έμφαση στο σημείο αυτό γιατί ίσως να έχει σημασία στην αξιολόγηση της ίδιας της έρευνας: το γεγονός ότι δεν δίνεται λεπτομερής κατάταξη από την θέση 100 και ύστερα αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα παραδοχή των ιδίων των συντακτών της έρευνας ότι οι δείκτες τους αδυνατούν να προσδιορίσουν μία καλά ορισμένη κατάταξη από ένα σημείο και ύστερα. Ενδεχομένως, δηλαδή, οι δείκτες δεν επιτρέπουν έναν σαφή λεπτομερειακό διαχωρισμό των ιδρυμάτων, καθότι οι διαφορές δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμες – το μόνο που επιτρέπουν είναι η κατηγοριοποίηση σε ευρείες κλάσεις (με στατιστικούς όρους, μία λεπτομερειακή κατηγοριοποίηση θα ήταν εξαιρετικά ασταθής και επομένως παντελώς αναξιόπιστη, λόγω τεράστιας διακύμανσης (variance) οφειλόμενης στο γεγονός ότι βρισκόμαστε στα όρια της μη αναγνωρισιμότητας (statistical unidentifiability)). Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε ώς προς το γιατί μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο – δηλαδή γιατί οι δείκτες που χρησιμποιούνται είναι καλοί παράγοντες διαφοροποίησης (good discrimination factors) όταν αναφέρονται στα κορυφαία πανεπιστήμια και κακοί όταν αναφέρονται στα υπόλοιπα – είναι μήπως πολύ πιο ευδιάκριτες οι διαφορές στην κορυφή και δυσδιάκριτες μακριά από αυτήν;]
Επι της ουσίας, όσον αφορά την χώρα μας, δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να αισθάνεται ιδιαίτερα ευτυχής όταν σε όλες τις διεθνείς κατατάξεις η σειρά των ελληνικών Παν/μίων υστερεί σημαντικά των κατατάξεων χωρών αντιστοίχου μεγέθους ή δυνατοτήτων.
Εκείνο όμως που μπορεί και πρέπει να κάνει κανείς είναι να δει γιατί παν/μια σε χώρες αντιστοίχου μεγέθους έχουν βελτιωθεί σημαντικά και τι έχει αλλάξει στις χώρες αυτές προκειμένου να υπάρξει η βελτίωση αυτή.
Ας πάρουμε το παράδειγμα του Παν/μίου της Κοπεγχάγης. Το πανεπιστήμιο αυτό είναι 40ό στη διεθνή κατάταξη και 7ο στην Ευρώπη. Τι έχει μεσολαβήσει ώστε το παν/μιο αυτό να έχει μια τόσο σημαντική θέση; Πολλοί ενδεχομένως είναι οι παράγοντες στους οποίους αυτό οφείλεται. Δεν μπορεί όμως κανείς όμως να αγνοήσει την μεταρρύθμιση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που έγινε στην Δανία. Η μεταρρύθμιση αυτή ξεκίνησε το 2004 και ολοκληρώθηκε το 2007. (Υπενθυμίζεται ότι στην παγκόσμια κατάταξη του 2005 ήταν 57ο (13ο στην Ευρώπη), το 2006 ήταν 56ο (13ο στην Ευρώπη), το 2007 ήταν 46ο (8ο στην Ευρώπη), το 2008 ήταν 45ο (8ο στην Ευρώπη) και το 2009 ήταν 43ο (8ο στην Ευρώπη).
Για να γίνει αντιληπτό τι σημαίνει η άνοδος αυτή των 25 θέσεων (στις πρώτες 60!) από το 2003 στο 2010 αξίζει να αναφερθεί ποια ήταν τα πανεπιστήμια στις θέσεις 40-63 το 2003. Τα πανεπιστήμια αυτά ήταν (σε παρένθεση η θέση που έχουν στην φετινή κατάταξη):
40. Utrecht University (50)
41. University of Edinburgh (54)
42. University of California Irvine (46)
43. University of Illinois at Urbana-Champaign (25)
44. University of Zurich (51)
45. University of Texas at Austin (38)
46. University of Munich (52)
47. Brown University
48. Australian National University (59)
49. Case Western Reserve University
50. University of North Carolina at Chapel Hill (41)
51. Osaka University
52. University of Pittsburgh (56)
53. New York University (31)
54. University of Arizona
55. University of Bristol
56. University of Heidelberg
57. Uppsala University
58. Technical University of Munich (56)
59. Carnegie Mellon University (58)
60. Rice University
61. University of Oslo
62. Tohoku University
63. University of Paris – 6 (Pierre and Marie Curie) (39)
Μέρος της μεταρρύθμισης στην Δανία αποτέλεσε και η αλλαγή του τρόπου διοίκησης των πανεπιστημίων στην Δανία. Η εισαγωγή του συμβουλίου διοίκησης ήταν ένα από τα κρίσιμα στοιχεία της μεταρρύθμισης αυτής. Σήμερα, το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης έχει ένα 11μελές συμβούλιο διοίκησης τα 6 μέλη του οποίου προέρχονται εκτός πανεπιστημίου. Ο Πρύτανης επιλέγεται από το συμβούλιο και στην συνέχεια ο ίδιος επιλέγει του κοσμήτορες, οι οποίοι επιλέγουν τους προέδρους των τμημάτων.
Το συμβούλιο διοίκησης αποτελεί πια μια διαδεδομένη πρακτική στις ΗΠΑ που υιοθετείται όλο και περισσότερο και στις χώρες της Ευρώπης. Ο λόγος της επιτυχίας αυτού του προτύπου διοίκησης είναι ότι τα πανεπιστήμια, ιδιαίτερα αυτά που χρηματοδοτούνται από το κράτος, έχουν την αυτονόητη υποχρέωση κοινωνικής λογοδοσίας. Η κοινωνική λογοδοσία δε μπορεί να περιορίζεται σε μια ετήσια έκθεση πεπραγμένων όπου θα αναφέρονται οι δραστηριότητες του πανεπιστημίου. Η κοινωνία απαιτεί πλέον συμμετοχή και στην διαμόρφωση της στρατηγικής του πανεπιστημίου.
Παρόμοιους προβληματισμούς πρέπει να προκαλέσει και το γεγονός ότι σε μια άλλη μικρή χώρα όπως το Ισραήλ, υπάρχουν τέσσερα πανεπιστήμια τα οποία βρίσκονται στην λίστα των 200 πρώτων πανεπιστημίων της κατάταξης της Shanghai με ένα από αυτά στα 100 πρώτα. Μία από τις αιτιάσεις στην χώρα μας για την χαμηλή χρηματοδότηση της εκπαίδευσης είναι οι υψηλές απαιτήσεις του αμυντικού προϋπολογισμού. Χωρίς να έχω ελέγξει τα στοιχεία, θα μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού της για την άμυνα από ό,τι το Ισραήλ. Επομένως, αλλού πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τις αιτίες των διαφορών αυτών. Ένα σημαντικό κοινό σημείο με το Ισραήλ, πέραν του μεγέθους της χώρας είναι η ύπαρξη ευρύτατης και αξιόλογης επιστημονικής διασποράς. Αναρωτηθήκαμε, πώς αξιοποιεί την επιστημονική διασπορά του αυτή το Ισραήλ; Τα dual appointments (που περιλαμβάνονται στις προτάσεις για τις αλλαγές στα ελληνικά πανεπιστήμια), είναι μια από τις εξηγήσεις.
Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται συχνά για την μη ικανοποιητική απόδοση των Ελληνικών πανεπιστημίων είναι η έλλειψη αυτοτέλειας. Σε κάποιο βαθμό, η εξήγηση αυτή έχει βάση. Όμως, παρά τις αλλαγές που έχουν υπάρξει και την βελτίωση στην κατεύθυνση της αυτοτέλειας, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει ουσιαστικά, γιατί η αυτοτέλεια αυτή δεν έχει συνδυαστεί με κοινωνική λογοδοσία.
Ας πάρουμε για παράδειγμα το θέμα της εκλογής των καθηγητών των Πανεπιστημίων που είναι ένα από τα πιο κρίσιμα για την μορφή τους και την απόδοσή τους.
Από το 2006, όλες οι εκλογές καθηγητών του πανεπιστημίου και το σύνολο της διαδικασίας γίνονται και ολοκληρώνονται στα πανεπιστήμια. Τα ίδια τα πανεπιστήμια αποφασίζουν τις θέσεις που προκηρύσσουν την, βαθμίδα, το τμήμα και το γνωστικό αντικείμενο. Στην συνέχεια, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων έχουν την ευθύνη του ελέγχου νομιμότητας και την δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του διορισμού των εκλεγέντων. Το Υπουργείο Παιδείας μόνο εκ των υστέρων μπορεί να ελέγξει εκλογές εφ’ όσον υπάρχουν ενστάσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η πλήρης αυτοτέλεια στο συγκεκριμένο θέμα, έχει οδηγήσει σε βελτίωση της ποιότητας τόσο αυτών που εκλέγονται όσο και των διαδικασιών που προηγούνται. Θα έλεγα μάλιστα ότι μάλλον υπάρχουν ενδείξεις περί του αντιθέτου. Η πιθανή εξήγηση είναι ότι οι διοικήσεις των πανεπιστήμιων δίνουν αναφορά μόνο στο εσωτερικό των πανεπιστημίων και επομένως οι εσωτερικές ισορροπίες είναι εκείνες που προσδιορίζουν αποκλειστικά τις εκλογές των καθηγητών.
Μια άλλη διάσταση που συχνά προβάλλεται ως στοιχείο για την σχετική θέση στις διεθνείς αξιολογήσεις είναι η οικονομική. Είναι βέβαιο ότι ένα μέρος της εξήγησης για την μεγάλη επιτυχία των Αμερικανικών πανεπιστημίων, και των δύο Αγγλικών ναυαρχίδων στις διεθνείς αυτές αξιολογήσεις οφείλεται στα πολύ καλά οικονομικά τους.
Υπάρχει όμως και η άλλη ανάγνωση. Το πανεπιστήμιο του Berkeley επανήλθε στην δεύτερη θέση της αξιολόγησης της Shanghai. Είναι γνωστό ότι η χρονιά που πέρασε ήταν η χειρότερη χρονιά από οικονομικής άποψης για την Καλιφόρνια. Η Καλιφόρνια είναι ίσως το μόνο μέρος της (ανεπτυγμένης) υφηλίου που αντιμετώπισε χειρότερα οικονομικά προβλήματα απ’ ό,τι η Ελλάδα. Το ίδιο το Berkeley αναγκάστηκε να μειώσει δραστικά το προσωπικό του και έφτασε μάλιστα στο σημείο να περιορίσει τον χρόνο απασχόλησης (άρα και τις αμοιβές) των καθηγητών του, κατά ένα δωδέκατο (κόψιμο ενός μισθού). Όμως παρόλα αυτά, κατάφερε και πάλι να βελτιώσει την διεθνή θέση του.
Τι σημαίνουν οι παρατηρήσεις αυτές και πώς μπορούν να αξιοποιηθούν για την περίπτωση της χώρας μας;
Υπάρχουν σημαντικές αλλαγές, οι οποίες απαιτούνται ώστε τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν περισσότερο αποτελεσματικά και ανταγωνιστικά διεθνώς. Σε τέτοιες αλλαγές αποσκοπούν οι προτάσεις που θα καταθέσει το Υπουργείο Παιδείας προς διαβούλευση για τα πανεπιστήμια. Μια σημαντική παράμετρος είναι η αλλαγή του τρόπου διοίκησης. Η αποκλειστικά εσωτερική διοίκηση των πανεπιστημίων έχει κλείσει τον κύκλο της σε όλες τις χώρες, ιδιαίτερα μάλιστα το συγκεκριμένο μοντέλο που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.
Είναι επίσης αναγκαίο το Πανεπιστήμιο να αποκτήσει διεθνή χαρακτηριστικά και να έχει την δυνατότητα ανταγωνισμού και σύγκρισης με διεθνή κριτήρια. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι επιλογές της κυβέρνησης για διεθνείς αξιολογήσεις των ερευνητικών προτάσεων, για συγκρότηση διεθνών εκλεκτορικών σωμάτων για εκλογές καθηγητών και για πλήρη αυτοτέλεια του Πανεπιστημίου σε συνδυασμό με κοινωνική λογοδοσία.
Σημαντικό ρόλο στις αλλαγές για τα πανεπιστήμια θα διαδραματίσει η διεθνής συμβουλευτική επιτροπή από πρυτάνεις και προέδρους πανεπιστημίων με διεθνή καταξίωση. Η επιτροπή αυτή όχι μόνο θα συμβουλεύσει την κυβέρνηση στις επιλογές της, αλλά θα μας επιτρέψει να αποκτήσουμε από πρώτο χέρι πληροφορίες και εμπειρίες για τα στοιχεία εκείνα που κάνουν ένα πανεπιστήμιο ανταγωνιστικό και επιτυχές στην διεθνή σκηνή.
Οι αλλαγές αυτές βέβαια θα χρειαστούν χρόνο. Ακόμα περισσότερος χρόνος θα απαιτηθεί για να δούμε τα αποτελέσματα των αλλαγών αυτών. Από κάπου όμως πρέπει να αρχίσουμε.
Thursday, August 19, 2010
Συνέντευξη στην ΝΕΤ σχετικά με τις διεθνείς κατατάξεις των πανεπιστημίων
Δημοσιογράφος: Πώς κρίνεται το γεγονός ότι το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, – σύμφωνα με αξιολόγηση – βρίσκονται στον κατάλογο με τα 500 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου;
Υφυπουργός: Πρέπει να εξετάσουμε γιατί γίνονται αυτές οι αξιολογήσεις και στη συνέχεια να μιλήσουμε για τα ελληνικά πανεπιστήμια.
Οι αξιολογήσεις γίνονται γιατί υπάρχει μια τεράστια παγκόσμια αγορά Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή η συγκεκριμένη αγορά πλησιάζει τα 4 δις. δολάρια το χρόνο. Είναι λοιπόν φυσικό να γίνονται διεθνείς αξιολογήσεις και κατατάξεις και τα πανεπιστήμια και οι χώρες να ενδιαφέρονται για την εικόνα που προκύπτει. Η συγκεκριμένη για την οποία μιλάμε είναι μία από αυτές. Υπάρχουν άλλες από εφημερίδες στην Αγγλία, από εφημερίδες στην Αμερική από πανεπιστήμια και από δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγνωρίσει τη σημασία των αξιολογήσεων και ετοιμάζεται να κάνει δική της αξιολόγηση, ώστε τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια να έχουν μια καλύτερη θέση από τη σημερινή.
Αφού λάβουμε υπόψη μας τα προαναφερθέντα, πρέπει στη συνέχεια να δούμε πώς τα πανεπιστήμια μπορούν να αποδίδουν καλύτερα. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρχει κοινωνική λογοδοσία και ένας τρόπος διοίκησης που να διασφαλίζει την ποιότητα της εκπαίδευσης που προσφέρεται στα παιδιά.
Τα ελληνικά πανεπιστήμια πιστεύω ότι έχουν όλες τις δυνατότητες να βελτιώσουν την απόδοσή τους και οι προτάσεις που έχουμε κάνει με την Υπουργό Παιδείας για τις αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση – μία από τις οποίες είναι η αλλαγή στον τρόπο διοίκησης, αλλά όχι μόνο – είμαι βέβαιος ότι θα δώσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια την ευκαιρία να έχουν μια πολύ καλύτερη κατάταξη στα επόμενα χρόνια.
Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, γιατί τα αμερικανικά Πανεπιστήμια να φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις, στην κατάταξη με τα 500 καλύτερα πανεπιστήμια; Γίνεται καλύτερη δουλειά, είναι η στρατηγική που ακολουθούν;
Υφυπουργός : Πράγματι, στην συγκεκριμένη κατάταξη, βλέπουμε ότι στα 19 πρώτα, τα 17 είναι αμερικανικά. Νομίζω ότι η Αμερική εδώ και πολλά χρόνια έχει κάνει μια στρατηγική επιλογή όχι ως χώρα, αλλά τα πανεπιστήμια τα ίδια, πώς δηλαδή θα έλθουν πλησιέστερα προς την κοινωνία. Υπάρχει βέβαια και ο οικονομικός παράγων –τα χρήματα που είναι διαθέσιμα στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ είναι σαφώς περισσότερα. Σημασία όμως έχει και το γεγονός ότι η κοινωνία παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη λειτουργία τους. Ως αποδέκτης πτυχιούχων των πανεπιστημίων τα αξιολογεί με διάφορους ουσιαστικούς και όχι μηχανιστικούς τρόπους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια που έχουν ανέβει πολλές θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις, το έχουν πετύχει ακολουθώντας πολλά από τα χαρακτηριστικά που έχουν κάνει τα αμερικανικά πανεπιστήμια επιτυχημένα.
Δημοσιογράφος: Το μυστικό της επιτυχίας κατά τη γνώμη σας για ένα πανεπιστήμιο, για να ανέβει κατάταξη και να είναι πρώτο, ποιο είναι;
Υφυπουργός: Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό στοιχείο για να είναι ένα πανεπιστήμιο πετυχημένο είναι να βγάζει καλούς πτυχιούχους. Και το καλούς πτυχιούχους το βλέπουμε όχι μόνο με τη βαθμολογία που πετυχαίνουν, αλλά με την επιτυχία που έχουν στην αγορά εργασίας και με το πόσο βελτιώνεται το επίπεδο της ζωής τους, έχοντας πτυχίο από το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο.
Υφυπουργός: Πρέπει να εξετάσουμε γιατί γίνονται αυτές οι αξιολογήσεις και στη συνέχεια να μιλήσουμε για τα ελληνικά πανεπιστήμια.
Οι αξιολογήσεις γίνονται γιατί υπάρχει μια τεράστια παγκόσμια αγορά Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή η συγκεκριμένη αγορά πλησιάζει τα 4 δις. δολάρια το χρόνο. Είναι λοιπόν φυσικό να γίνονται διεθνείς αξιολογήσεις και κατατάξεις και τα πανεπιστήμια και οι χώρες να ενδιαφέρονται για την εικόνα που προκύπτει. Η συγκεκριμένη για την οποία μιλάμε είναι μία από αυτές. Υπάρχουν άλλες από εφημερίδες στην Αγγλία, από εφημερίδες στην Αμερική από πανεπιστήμια και από δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγνωρίσει τη σημασία των αξιολογήσεων και ετοιμάζεται να κάνει δική της αξιολόγηση, ώστε τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια να έχουν μια καλύτερη θέση από τη σημερινή.
Αφού λάβουμε υπόψη μας τα προαναφερθέντα, πρέπει στη συνέχεια να δούμε πώς τα πανεπιστήμια μπορούν να αποδίδουν καλύτερα. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρχει κοινωνική λογοδοσία και ένας τρόπος διοίκησης που να διασφαλίζει την ποιότητα της εκπαίδευσης που προσφέρεται στα παιδιά.
Τα ελληνικά πανεπιστήμια πιστεύω ότι έχουν όλες τις δυνατότητες να βελτιώσουν την απόδοσή τους και οι προτάσεις που έχουμε κάνει με την Υπουργό Παιδείας για τις αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση – μία από τις οποίες είναι η αλλαγή στον τρόπο διοίκησης, αλλά όχι μόνο – είμαι βέβαιος ότι θα δώσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια την ευκαιρία να έχουν μια πολύ καλύτερη κατάταξη στα επόμενα χρόνια.
Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, γιατί τα αμερικανικά Πανεπιστήμια να φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις, στην κατάταξη με τα 500 καλύτερα πανεπιστήμια; Γίνεται καλύτερη δουλειά, είναι η στρατηγική που ακολουθούν;
Υφυπουργός : Πράγματι, στην συγκεκριμένη κατάταξη, βλέπουμε ότι στα 19 πρώτα, τα 17 είναι αμερικανικά. Νομίζω ότι η Αμερική εδώ και πολλά χρόνια έχει κάνει μια στρατηγική επιλογή όχι ως χώρα, αλλά τα πανεπιστήμια τα ίδια, πώς δηλαδή θα έλθουν πλησιέστερα προς την κοινωνία. Υπάρχει βέβαια και ο οικονομικός παράγων –τα χρήματα που είναι διαθέσιμα στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ είναι σαφώς περισσότερα. Σημασία όμως έχει και το γεγονός ότι η κοινωνία παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη λειτουργία τους. Ως αποδέκτης πτυχιούχων των πανεπιστημίων τα αξιολογεί με διάφορους ουσιαστικούς και όχι μηχανιστικούς τρόπους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια που έχουν ανέβει πολλές θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις, το έχουν πετύχει ακολουθώντας πολλά από τα χαρακτηριστικά που έχουν κάνει τα αμερικανικά πανεπιστήμια επιτυχημένα.
Δημοσιογράφος: Το μυστικό της επιτυχίας κατά τη γνώμη σας για ένα πανεπιστήμιο, για να ανέβει κατάταξη και να είναι πρώτο, ποιο είναι;
Υφυπουργός: Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό στοιχείο για να είναι ένα πανεπιστήμιο πετυχημένο είναι να βγάζει καλούς πτυχιούχους. Και το καλούς πτυχιούχους το βλέπουμε όχι μόνο με τη βαθμολογία που πετυχαίνουν, αλλά με την επιτυχία που έχουν στην αγορά εργασίας και με το πόσο βελτιώνεται το επίπεδο της ζωής τους, έχοντας πτυχίο από το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο.
Thursday, August 12, 2010
Διεθνές Βραβείο για την Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βέροιας
Σήμερα και ώρα Ελλάδας 17.00, στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας βραβεύθηκε η Δημόσια Βιβλιοθήκη Βέροιας από το ϊδρυμα Bill and Melinda Gates με παράλληλη χορηγία 1.000.000 δολάρια. (Η είδηση είναι ανακοινώσιμη μετά την επίσημη βράβευση (όρος του Ιδρύματος).
Η αξιολόγηση έγινε από εξωτερικούς αξιολογητές. Η υποψηφιότητα της δημόσιας βιβλιοθήκης της Βέροιας ήταν μια από τις τρεις που είχαν επιλεγεί γι την τελική φάση αξιολόγησης από 250 και πλέον υποψηφιότητες.
Δ/ντης και ψυχή της βιβλιοθήκης είναι ο Ιωάννης Τροχόπουλος ο οποίος υπέβαλε και την αίτηση.
Αξίζουν συγχαρητήρια τόσο στον ίδιο όσο και σε όσους έχουν συμβάλει στην λειτουργία της βιβλιοθήκης με τόσο αποτελεσματικό τρόπο ώστε να προκαλέσει μια τόσο σημαντική διεθνή διάκριση.
Πληροφορίες για το βραβείο: Access to Learning Award (ATLA). The Award is part of the Foundation’s Global Libraries initiative and honors institutions like public libraries and similar organizations that provide communities, especially the poor and the disadvantaged in developing countries with free access to computers and the internet. Only organizations outside of the United States can apply.
The Award will specially recognize those efforts which are innovative in providing the following key services to the needy people:
* Free public access to computers and the Internet.
* Public training to assist users in accessing online information that can help improve their lives.
* Technology training for library staff.
* Outreach to undeserved communities.
The Award provides the winning organization with a cash amount of US $1 million. This amount is one-time prize and it can be used by the organization “towards furtherance of the charitable, educational, scientific, or literary purposes.”
Οι προηγούμενοι νικητές εδώ.
Η αξιολόγηση έγινε από εξωτερικούς αξιολογητές. Η υποψηφιότητα της δημόσιας βιβλιοθήκης της Βέροιας ήταν μια από τις τρεις που είχαν επιλεγεί γι την τελική φάση αξιολόγησης από 250 και πλέον υποψηφιότητες.
Δ/ντης και ψυχή της βιβλιοθήκης είναι ο Ιωάννης Τροχόπουλος ο οποίος υπέβαλε και την αίτηση.
Αξίζουν συγχαρητήρια τόσο στον ίδιο όσο και σε όσους έχουν συμβάλει στην λειτουργία της βιβλιοθήκης με τόσο αποτελεσματικό τρόπο ώστε να προκαλέσει μια τόσο σημαντική διεθνή διάκριση.
Πληροφορίες για το βραβείο: Access to Learning Award (ATLA). The Award is part of the Foundation’s Global Libraries initiative and honors institutions like public libraries and similar organizations that provide communities, especially the poor and the disadvantaged in developing countries with free access to computers and the internet. Only organizations outside of the United States can apply.
The Award will specially recognize those efforts which are innovative in providing the following key services to the needy people:
* Free public access to computers and the Internet.
* Public training to assist users in accessing online information that can help improve their lives.
* Technology training for library staff.
* Outreach to undeserved communities.
The Award provides the winning organization with a cash amount of US $1 million. This amount is one-time prize and it can be used by the organization “towards furtherance of the charitable, educational, scientific, or literary purposes.”
Οι προηγούμενοι νικητές εδώ.
Thursday, August 05, 2010
Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Προτάθηκε σε σχόλιο άλλης ανάρτησης να ξεκινήσει ένας διάλογος για την Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Νομίζω ότι η σκέψη είναι ενδιαφέρουσα. Είναι χρήσιμο να υπάρξει η δυνατότητα να διατυπωθούν απόψεις για την μέχρι τώρα προσφορά της αρχής, τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα, τις πιθανές δυσκολίες που αντιμετωπίζει και βέβαια το μέλλον της.
Θα έχει ενδιαφέρον να γίνουν συγκρίσεις με άλλες αντίστοιχες αρχές, να γίνει διάλογος για την ανάγκη διαμόρφωσης συστήματος πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών (προβλεπόταν στον νόμο για το ΕΣΥΠ του 1995 αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκε) και να εκφρασθούν απόψεις και προτάσεις για την ουσιαστική διασφάλισης της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (και όχι μόνο).
Νομίζω ότι η σκέψη είναι ενδιαφέρουσα. Είναι χρήσιμο να υπάρξει η δυνατότητα να διατυπωθούν απόψεις για την μέχρι τώρα προσφορά της αρχής, τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα, τις πιθανές δυσκολίες που αντιμετωπίζει και βέβαια το μέλλον της.
Θα έχει ενδιαφέρον να γίνουν συγκρίσεις με άλλες αντίστοιχες αρχές, να γίνει διάλογος για την ανάγκη διαμόρφωσης συστήματος πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών (προβλεπόταν στον νόμο για το ΕΣΥΠ του 1995 αλλά ποτέ δεν εφαρμόστηκε) και να εκφρασθούν απόψεις και προτάσεις για την ουσιαστική διασφάλισης της ποιότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (και όχι μόνο).
Tuesday, August 03, 2010
Βασίλης Ραυτόπουλος
Εφυγε χθες από την ζωή ο μαθηματικός Β. Ραυτόπουλος σε ηλικία 85 ετών.
Ηταν καθηγητής μου για κάποια χρόνια στο Γυμνάσιο Κυθήρων στις αρχές της δεκαετίας του 60.
Κύρια χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του, ήταν η αγάπη του για τα μαθηματικά, η έμφαση στην κατανόηση και την εμπέδωση της ύλης και στην κομψή και ακριβή διατύπωση της λύσης των προβλημάτων από τους μαθητές, η εμμονή του στην αξιοκρατία και στην εξάλειψη των εξαιρέσεων και των προνομίων, η αυστηρότητα και η προοδευτική αντίληψη (πράγμα δύσκολο για την εποχή)και το άμεπμτο ήθος του. Αγνούσε την φθορά από τις συγκρούσεις (και με την άρχουσα τάξη της τοπικής κοινωνίας) όταν επρόκειτο για προάσπιση αρχών και, όπως είναι φυσικό για τέτοιους χαρακτήρες, οι συγκρούσεις δεν ήταν λίγες.
Γνήσιος Πειραιώτης, δεν δεχόταν κουβέντα για τον Ολυμπιακό, πάντα όμως με ένα μειδίαμα στο πρόσωπο, ιδίως όταν η αντιλογία προερχόταν από τους μαθητές του.
Θα τον θυμάμαι.
Ηταν καθηγητής μου για κάποια χρόνια στο Γυμνάσιο Κυθήρων στις αρχές της δεκαετίας του 60.
Κύρια χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του, ήταν η αγάπη του για τα μαθηματικά, η έμφαση στην κατανόηση και την εμπέδωση της ύλης και στην κομψή και ακριβή διατύπωση της λύσης των προβλημάτων από τους μαθητές, η εμμονή του στην αξιοκρατία και στην εξάλειψη των εξαιρέσεων και των προνομίων, η αυστηρότητα και η προοδευτική αντίληψη (πράγμα δύσκολο για την εποχή)και το άμεπμτο ήθος του. Αγνούσε την φθορά από τις συγκρούσεις (και με την άρχουσα τάξη της τοπικής κοινωνίας) όταν επρόκειτο για προάσπιση αρχών και, όπως είναι φυσικό για τέτοιους χαρακτήρες, οι συγκρούσεις δεν ήταν λίγες.
Γνήσιος Πειραιώτης, δεν δεχόταν κουβέντα για τον Ολυμπιακό, πάντα όμως με ένα μειδίαμα στο πρόσωπο, ιδίως όταν η αντιλογία προερχόταν από τους μαθητές του.
Θα τον θυμάμαι.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
