Στυλιανίδης, πρυτανικές εκλογές, 16 και εισαγωγή στα πανεπιστήμια

Tweet

Συνάντηση με τον πρωθυπουργό είχε σήμερα ο υπουργός παιδείας. 

Οι δηλώσεις που έκανε μετά την συνάντηση, δείχνουν την πλήρη σύγχυση στην οποία βρίσκεται ο ίδιος και η κυβέρνηση όσον αφορά τα προβλήματα που υφίστανται σήμερα.

1. Σύμφωνα με την δήλωσή του ο υπουργός επανέλαβε " την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης στο δημόσιο πανεπιστήμιο".  (Ολοι θυμούνται τις διαμετρικά αντίθετες απόψεις που εξέφρασε μερικές μέρες πριν). 

2. Είπε ότι "βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε αλλαγή για να ιδρυθούν ιδιωτικά πανεπιστήμια είναι η αναθεώρηση του άρθρου 16". Ακριβώς τα αντίθετα ισχυριζόταν μέχρι σήμερα το πρωί! (επικαλούμενος μάλιστα "γνωμοδότηση του Ε. Βενιζέλου).

3. Δεν έκανε καμμιά αναφορά στην ανάγκη αλλαγής του 16 ώστε τα δημόσια πανεπιστήμια να λειτουργήσουν σωστά. 

3. Αναφέρθηκε στο προπαρασκευαστικό έτος για την είσοδο στα πανεπιστήμια (που "αποφάσισε" με συνέντευξή του σε εφημερίδα!). Αλήθεια που είναι η αυτοτέλεια των πανεπιστημίων, που είπε ότι σέβεται;.

4. Για το πρόβλημα με τις πρυτανικές εκλογές αναφέρθηκε στην αυτονομία των πανεπιστημίων! Μα η κυβέρνηση έκανε την νομοθετική ρύθμιση. Οχι τα πανεπιστήμια!

5. Ευχήθηκε καλή επιτυχία στους υποψήφιους των πανελληνίων εξετάσεων. Εδώ συμφωνούμε.

H "Ελευθεροτυπία" για το Πανεπιστήμιο της Ολυμπίας

Tweet

Ο τότε γ.γ. του υπουργείου Παιδείας, Γ. Πανάρετος, εξηγεί ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα «δεν απευθυνόταν σε απόφοιτους ελληνικών λυκείων αλλά αποσκοπούσε στο να δοθεί η δυνατότητα σε παιδιά απόδημων Ελλήνων να παρακολουθήσουν θεματικές για την ελληνική γλώσσα, τον πολιτισμό και την ιστορία».
(Αναφέρεται σε απάντησή μου σε σχετικό ερώτημα της εφημερίδας πριν από 5-6 χρόνια. Αυτά για την "αποκάλυψη" του Υπουργού Παιδείας).
Το πλήρες κείμενο

Το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελληνικών Σπουδών της Ολυμπίας

Tweet

Το πανεπιστήμιο αυτό ιδρύθηκε το 1996 με τον Ν2413, με στόχο να αποτελέσει ένα κέντρο προσέλκυσης ομογενών και αλλοδαπών φοιτητών για σπουδές στην ελληνική γλώσσα, τον ελληνικό πολιτισμό την ιστορία και την ορθόδοξη χριστιανική παράδοση. Πόροι του πανεπιστημίου θα ήταν η κρατική επιχορήγηση, οι δωρεές ομογενών και αλλογενών και τα δίδακτρα που θα κατέβαλαν οι ομογενείς και αλλοδαποί φοιτητές. Τι άραγε από αυτά βρίσκει μεμπτό η ΝΔ?

Δημιουργήθηκε με διεθνείς προδιαγραφές ως ΝΠΙΔ για να έχει την ευελιξία να ανταγωνισθεί στο διεθνές περιβάλλον. Το πανεπιστήμιο αυτό θα ήταν ένα δημόσιο πανεπιστήμιο. Θα ήταν ένα πανεπιστήμιο κατάλληλο για να εκπληρώσει τον ρόλο του. Σε αντίθεση αυτού που ίδρυσε η κυβέρνηση της ΝΔ στην Θεσσαλονίκη και ονόμασε διεθνές πανεπιστήμιο, χωρίς ουσιαστικά να του επιτρέπει να λειτουργεί ως διεθνές.

Αποτελεί διεθνή πρωτοτυπία υπουργός της κυβέρνησης να χαρακτηρίζει ως δήθεν αποκάλυψη ένα νόμο που ψηφίστηκε στην Βουλή, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της κυβερνήσεως και έχει σχολιασθεί επανειλημένα στον τύπο.

Οσο αφορά το θέμα της συνέπειας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, δεν λέει σήμερα τίποτα διαφορετικό από ότι υποστήριξε στην Βουλή το 1996. Αντίθετα, θα ήταν χρήσιμο για την κυβέρνηση να ανατρέξει στα πρακτικά της συζήτησης στην Βουλή του συγκεκριμένου νόμου και να μελετήσει τις τοποθετήσεις των βουλευτών της ΝΔ. Εκεί θα έβλεπε τι έλεγε τότε η ΝΔ και τι λέει σήμερα.

Υπάρχουν όμως κάποια άλλα σχετικά ερωτήματα που θα μπορούσε να θέσει κανείς προς το ΠΑΣΟΚ. Γιατί, π.χ ποτέ δεν λειτούργησε το πανεπιστήμιο αυτό; (Το ΠΑΣΟΚ έμεινε στην κυβέρνηση άλλα 8 χρόνια μετά την ίδρυση του πανεπιστημίου αυτού). Γιατί τα στελέχη του σήμερα αποφεύγουν να τοποθετηθούν επί της ουσίας του θέματος;

Και ο Edwards υποστηρίζει Οbama

Tweet

Μήπως βρέθηκε και ο υποψήφιος αντιπρόεδρος των Δημοκρατικών;

Χάραξη στρατηγικής για την πορεία του Πανεπιστημίου

Tweet

Με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας για το διεθνές πανεπιστήμιο της Ολυμπίας και ψάχνοντας τα ηλεκτρονικά μου αρχεία (ήμουν ΓΓ του ΥΠΕΠΘ όταν ιδρύθηκε), βρήκα το παρακάτω κείμενο (υπάρχει στην ιστοσελίδα μου), που είχα στείλει πριν 9 χρόνια στον πρύτανη του πανεπιστημίου. Δυστυχώς, ελάχιστες από τις προτάσεις εκείνες είχαν υιοθετηθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι το πανεπιστήμιό μου (αλλά και τα άλλα "ομοιμόρφως" λειτουργούντα ελληνικά πανεπιστήμια) βρίσκονται σήμερα εδώ που βρίσκονται.

Το κείμενο αυτό αποτελεί και μια πρώτη απάντηση σε όσους καλούς συναδέλφους με ρωτούν γιατί σήμερα δεν συμμετέχω στα δοικητικά του πανεπιστημίου ούτε και στην εσωτερική ανταλλαγή απόψεων για τα υφιστάμενα προβλήματα. (Υπάρχουν βέβαια και άλλοι ουσιαστικοί λόγοι που αναφέρονται σε θέματα ακαδημαικής λειτουργίας, στα οποία ελπίζω να επανέλθω).
Για την ευκολία των αναγνωστών, παραθέτω και εδώ ολόκληρο το κείμενο του 1999.

22 Ιουνίου 1999
Κύριε Πρύτανη,
Θεωρώ ότι η προσπάθεια για τον καθορισμό στρατηγικής και στόχων για το Πανεπιστήμιο είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οπως και σεις γνωρίζετε, λόγω της μορφής των Πανεπιστημίων στη χώρα μας, τα τελευταία έχουν έλλειψη φυσιογνωμίας, στόχων και στρατηγικής. Η ομοιομορφία που τα διέπει, αλλά και η έλλειψη κινήτρων, οδηγεί τις διοικήσεις τους στην διαχείριση της καθημερινότητας με αποτέλεσμα οι τελευταίες να περιορίσουν τις επιδιώξεις τους και να θεωρούν ως στοιχείο επιτυχίας τους την απόσπαση πόρων από το δημόσιο, είτε ευθέως, είτε εμμέσως (δημιουργία νέων τμημάτων, χορήγηση νέων θέσεων ΔΕΠ).
Οι εξελίξεις όμως στο χώρο της εκπαίδευσης επιβάλλουν μια νέα προσέγγιση. Τα Πανεπιστήμια, αλλά και τα τμήματα των Πανεπιστημίων, θα πρέπει να αναπτύξουν την φυσιογνωμία τους, την στρατηγική τους, και να καθορίσουν με σαφήνεια τους στόχους τους. Στόχους οι οποίοι θα είναι μετρήσιμοι και θα επιτρέπουν στην κοινωνία η οποία επωμίζεται και το μεγαλύτερο βάρος της χρηματοδότησής τους, να γνωρίζει τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτά και να αποφεύγονται γενικευμένα αρνητικά σχόλια όπως αυτά που εμφανίσθηκαν τις τελευταίες ημέρες στον τύπο.
Λόγω ακριβώς της σημασίας του θέματος θεωρώ ότι ο προβληματισμός για το πλαίσιο στρατηγικής πορείας του Πανεπιστημίου δεν πρέπει να γίνει ευκαιριακά και συνοπτικά. Οπως σας είχα πει και στην συνάντηση των μελών ΔΕΠ που έγινε στις 19/5/1999, είναι νομίζω απαραίτητο να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος με συναντήσεις παρόμοιες με εκείνες της 19/5/1999 όπου θα ανταλλαγούν απόψεις και θα επιτευχθούν συγκλίσεις των απόψεων αυτών. Η κατάθεση απόψεων μεμονομένων μελών ΔΕΠ δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα χαρακτηριστικά αυτά. Οι όποιες αποφάσεις ληφθούν με τον τρόπο αυτό δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικές αφού, πιθανότατα, θα αποτελέσουν απλώς μια καταγραφή διακηρύξεων αν δεν έχει υπάρξει ουσιαστική συμμετοχή των μελών του Πανεπιστημίου στην διαμόρφωσή τους. Παρά τις επιφυλάξεις αυτές στη συνέχεια καταγράφω ορισμένες σκέψεις που ελπίζω ότι θα συμβάλουν στον προβληματισμό.
Το κείμενο που μας έχει διανεμηθεί - χρήσιμο όπως προνανέφερα - αποτελεί κατά την γνώμη μου σύνθεση ευγενών φιλοδοξιών με πολλές γενικότητες και έλλειψη τεκμηριωμένων και σαφών στόχων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το καθοριστικό σήμερα στοιχείο για όλα τα Πανεπιστήμια του κόσμου, δηλαδή ο καθορισμός standards, αναφέρεται για πρώτη φορά στη σελίδα 19 με γενικό μάλιστα τρόπο ("διατήρηση υψηλών ακαδημαϊκών standards που θα διαμορφώνονται σύμφωνα με τα όσα ισχύουν κάθε φορά στα πολύ καλά Πανεπιστήμια του κόσμου"). Ολα τα Πανεπιστήμια σήμερα αλλά και οι μονάδες των Πανεπιστημίων, καθορίζουν με σαφήνεια μετρήσιμα standards τα οποία ελέγχονται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Αυτό άλλωστε αναγνωρίζεται και στον πρόλογο του κειμένου, που σεις υπογράφετε ("υπάρχει σύγχιση ως προς την αποστολή του, έλλειψη ευδιάκριτων και ρητά διατυπωμένων στόχων (ποσοτικών και ποιοτικών) ασάφεια ως προς την ταυτότητά του και έλλειψη εκφρασμένης στρατηγικής σε σχέση με την πορεία του").
- Συμφωνώ με τις διαπιστώσεις για τις εξελίξεις και τάσεις στο ευρύτερο περιβάλλον που γίνεται στην δεύτερη ενότητα του κειμένου.
Σε σχέση με τα θέματα που θίγονται στη συνέχεια του κειμένου θα ήθελα να κάνω τις εξής παρατηρήσεις:
· Οσο αφορά τα προγράμματα σε επίπεδο Master, θα πρέπει να εξετασθεί η λειτουργία και η σκοπιμότητα των προγραμμάτων που λειτουργούν σε συνεργασία με άλλα ΑΕΙ της χώρας, ιδιαίτερα όταν αυτά είναι ανταγωνιστικά με προγράμματα με τον ίδιο ακριβώς στόχο και τίτλο που γίνονται αποκλειστικά από το Πανεπιστήμιο μας.
· Στοιχείο γενικότητας αποτελεί η αναφορά "στις ικανοποιητικές επιδόσεις που εμφανίζει το ίδρυμα στον τομέα της επιστημονικής έρευνας". Πιστεύω ότι αυτό χρειάζεται τεκμηρίωση. Μετά από πολύχρονη μελέτη ερευνητικής δραστηριότητας και σύγκρισης της ερευνητικής δραστηριότητας του Πανεπιστημίου μας σε σχέση με άλλα Πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού, έχω οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν τομείς στους οποίους η δραστηριότητα αυτή είναι ικανοποητική και άλλοι στους οποίους υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης. Προσοχή επίσης χρειάζεται και στον τρόπο αξιολόγησης των στοιχείων αυτών. Το γεγονός, για παράδειγμα, ότι το Πανεπιστήμιο κατέχει υψηλή θέση ερευνητικά στο τομέα της Οικονομετρίας δεν μπορεί να αποτελεί επιχείρημα για σημαντική δραστηριότητα στο τομέα αυτό, όταν το συντριπτικό ποσοστό του παραχθέντος ερευνητικού έργου που μετρήθηκε και οδήγησε στη θέση αυτή οφείλεται σε ένα επιστήμονα.
· Το ίδιο επίσης ισχύει και για τις επιδόσεις στην προσέλκυση χρηματοδοτούμενων ερευνητικών προγραμμάτων. Πρέπει να καταγραφεί το ποσοστό της χρηματοδότησης που προέρχεται από ανταγωνιστικά προγράμματα (που αποτελεί πράγματι στοιχείο επίδοσης) σε σχέση με το ποσοστό άλλων προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται είτε από το ΕΠΕΑΕΚ είτε από φορείς που κάνουν απευθείας ανάθεση χωρίς προηγούμενη συγκριτική αξιολόγηση ανταγωνιστικών προτάσεων.
· Το ίδιο ισχύει και για την αναφορά που γίνεται στην "έρευνα" του περιοδικού Der Spiegel. Οσοι μελέτησαν την "έρευνα" αυτή γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται για ουσιαστική έρευνα με συγκρίσιμα στοιχεία για την ποιότητα των Πανεπιστημίων, αλλά για σφυγμομέτρηση των μελών των ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων (φοιτητών και καθηγητών) σχετικά με τον βαθμό ικανοποίησής της από τις προσφερόμενες από το Πανεπιστήμιο τους υπηρεσίες. Είναι φανερή η αδυναμία συγκριτικής αξιολόγησης Παν/μιων με βάση τέτοια στοιχεία. Βέβαια, τα συμπεράσματα του Spiegel είναι χρήσιμα και ενδιαφέροντα. Δεν μπορεί, όμως, να συγχέονται με την ποιοτική αξιολόγηση των Πανεπιστημίων που γίνεται με επιστημονικά οργανωμένο τρόπο σε ολόκληρη την Ευρώπη πλην της Ελλάδος. (Η αξιολόγηση ορισμένων τμημάτων και του Πανεπιστημίου που βρίσκεται σε εξέλιξη αποτελεί κάτι το ουσιαστικό).
Οσο αφορά τα ασθενή σημεία και τους περιοριστικούς παράγοντες για το Πανεπιστήμιο που αναφέρονται στο κείμενό σας θα ήθελα να κάνω τις εξής παρατηρήσεις.
· Πράγματι, η έλλειψη διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας (και όχι αυτονομίας) και οι σοβαρές ελλείψεις σε διοικητικό προσωπικό αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες προόδου. Διαφωνώ με την έμφαση στην έλλειψη βοηθητικού επιστημονικού προσωπικού γιατί στα σύγχρονα Πανεπιστήμια η έλλειψη αυτή αντιμετωπίζεται με την αξιοποίηση των μεταπτυχιακών φοιτητών.
· Η αναφορά που γίνεται "στη μη εφαρμογή σύγχρονων διοικητικών συστημάτων στη λειτουργία και η μη ικανοποιητική εφαρμογή της σύγχρονης τεχνολογίας στη διεξαγωγή του εκπαιδευτικού έργου" είναι μια σωστή διαπίστωση η οποία όμως, σε μεγάλο βαθμό, οφείλεται σε μας τους ίδιους. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Πανεπιστήμιο ταλαιπωρείται την τελευταία δεκαετία με συνεχή αλλαγή προγραμμάτων (software) για τις Γραμματείες, χωρίς να έχει ακόμα αντιμετωπίσει το πρόβλημα με αποτελεσματικό τρόπο. Οχι μόνο αυτό, αλλά ακόμα και τα τμήματα (όπως π.χ. το τμήμα Στατιστικής), που έχουν από την αρχή χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικό τρόπο τεκμηρίωσης των λειτουργιών τους, δεν έχουν την ευχέρεια, με τα νέα προγράμματα που αντικαθιστούν παλαιότερα, να αξιοποιήσουν τα υπάρχοντα στοιχεία αφού δεν έχει υπάρξει τέτοια πρόβλεψη στις συμφωνίες με αυτούς στους οποίους ανατίθενται οι εργασίες αυτές. *
· Η έλλειψη ουσιαστικών κινήτρων για το διοικητικό προσωπικό είναι πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπισθεί, σε πρώτη φάση, εσωτερικά από το Πανεπιστήμιο. Αρχή μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση των χρημάτων που χορηγούνται ως υπερωρίες με ουσιαστικό και όχι ισοπεδωτικό τρόπο.
- Οσο αφορά την ανταγωνιστική θέση του ιδρύματος, δεν συμφωνώ με την διαπίστωση ότι "μεταξύ των Πανεπιστημίων υπάρχει ανταγωνισμός σε σχέση με την ποιοτική στάθμη των φοιτητών καθώς και με τις προοπτικές απασχόλησης των πτυχιούχων". Αυτό συμβαίνει στις άλλες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής άλλα όχι στην Ελλάδα. Δυστυχώς, τα ελληνικά Πανεπιστήμια είναι υποχρεωμένα να δέχονται τους φοιτητές που εισάγονται με το σύστημα των εξετάσεων, ενώ οι προοπτικές απασχόλησης δεν έχουν μέχρι σήμερα απασχολήσει ουσιαστικά τα Πανεπιστήμιά μας. Θα ήθελα να σημειώσω ότι στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού ένας από τους σημαντικότερους δείκτες ποιότητάς τους είναι ο αριθμός των πτυχιούχων τους που εξασφαλίζει εργασία μέσα στο πρώτο εξάμηνο από την απόκτηση του πτυχίου τους. Αντίστοιχοι δείκτες ποιότητας αναφέρονται στο μέσο χρόνο που απαιτείται για την απόκτηση του πτυχίου και στην ουσιαστική ποιότητα του πτυχίου που αποκτάται. Τέτοια στοιχεία δεν επιδιώκεται να καταγραφούν από τα ελληνικά Πανεπιστήμια, κάτι που πιστεύω ότι λειτουργεί εις βάρος του δικού μας Ιδρύματος.
Τα σχόλια που ανέφερα στην εισαγωγή του σημείωματος ισχύουν και για την ενότητα 4 του κειμένου (διαμόρφωση πλαισίου ανάπτυξης για το μέλλον). Εκτός από την γενική αναφορά σε υψηλούς γενικούς στόχους (το πρώτο πανεπιστημιακό ίδρυμα της χώρας, πανεπιστήμιο ευρωπαϊκής εμβέλειας και παγκόσμιας ακτινοβολίας κ.λ.π.) πρέπει να καθορισθούν μετρήσιμοι στόχοι και standards για κάθε μια από τις δραστηριότητες τις οποίες το Πανεπιστήμιο έχει αναπτύξει (προπτυχιακές, μεταπτυχιακές σπουδές, δια βίου εκπαίδευση, έρευνα, κατάρτιση, επίπεδο σπουδών κ.λ.π.).
- Στο κείμενο γίνεται αναφορά και στην ανάγκη της μεγαλύτερης δυνατής διοικητικής και οικονομικής αυτοδυναμίας (φαντάζομαι ότι εννοεί αυτοτέλεια). Αναφέρεται επίσης ότι "προκειμένου να επιτύχει τον στόχο αυτό το Πανεπιστήμιο θα αγωνισθεί μαζί με τα άλλα ΑΕΙ της χώρας για τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου ...". Νομίζω ότι το Πανεπιστήμιο μπορεί να ζητήσει την εφαρμογή κανόνων τέτοιας μορφής για το ίδιο ως μια πιλοτική προσπάθεια εφαρμογής νέων κανόνων λειτουργίας των Πανεπιστημίων. Και το μέγεθός του αλλά και η μέχρι τώρα πορεία του αποτελούν εχέγγυα ότι μια τέτοια πρωτοβουλία της πολιτείας δεν θα οδηγήσει σε αρνητικά αποτελέσματα αλλά θα αποτελέσει την καλύτερη δυνατή περίπτωση πιλοτικής εφαρμογής μιας τέτοιας πρακτικής.
- Είναι νομίζω σωστή η έμφαση στους τομείς εκπαίδευσης, έρευνας, επαγγελματικών υπηρεσιών και ανάπτυξης διεθνών συνεργασιών και εθνικής συμβολής. Δεν είμαι βέβαιος όμως ότι είναι εφικτή η επιδίωξη επίτευξης όλων αυτών των στόχων στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο.
- Συμφωνώ με την ενότητα για την στρατηγική αντιμετώπιση του ανταγωνισμού παρότι θεωρώ την εξειδίκευση που γίνεται στην ενότητα αυτή ως γενική. Σημαντική επίσης είναι και η στρατηγική των συνεργασιών η οποία αναφέρεται.
- Δεν συμφωνώ με το να αποτελεί μέρος της στρατηγικής η ίδρυση νέων τμημάτων για λόγους τους οποίους έχω επανειλημμένα εξηγήσει. Πιστεύω ότι στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία νέων και ευέλικτων προγραμμάτων σπουδών.
- Σημαντική, και σωστή κατά την γνώμη μου, είναι η προσπάθεια καθιέρωσης αναλογίας μεταξύ μεταπτυχιακών και προπτυχιακών φοιτητών του ιδρύματος.
- Οσον αφορά τις κατηγορίες των προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών, θεωρώ ότι η πρακτική που έχει εφαρμοσθεί μέχρι σήμερα διαχωρισμού των προγραμμάτων σε κλασσικές μεταπτυχιακές σπουδές και σε μεταπτυχιακές σπουδές για στελέχη επιχειρήσεων και οργανισμών, σωστή κατά την γνώμη μου, θα πρέπει να διαμορφωθεί με βάση τα διεθνώς κρατούντα και με διαχωρισμό των προγραμμάτων σε κλασσικά ακαδημαϊκά (academic degrees) και επαγγελματικά (professional degrees). Ισως για την δεύτερη αυτή κατηγορία χρειάζεται να διαφοροποιηθεί κάπως ο απονεμόμενος τίτλος και στην αγγλική απόδοση να χρησιμοποιείται ο όρος Diploma και όχι Master.
Δυστυχώς, ο διαθέσιμος χρόνος, δεν μου επιτρέπει να επεκταθώ και σε άλλα ουσιαστικά σημεία, πέραν αυτών που περιλαμβάνονται στο κείμενό σας, και αφορούν τη διαμόρφωση στρατηγικής του Πανεπιστημίου. Θα ήθελα όμως να παρατηρήσω ότι δεν είναι υποχρεωτικό - και ίσως δεν είναι εφικτό - οι στόχοι και τα standards που θα καθιερωθούν να είναι ομοιόμορφα για όλα τα τμήματα και για όλα τα προγράμματα του Πανεπιστημίου. Θα πρέπει νομίζω να επιτραπεί και στα τμήματα και στα προγράμματα να διαμορφώσουν δικούς τους στόχους και standards, τα οποία βέβαια θα ικανοποιούν κάποια ελάχιστα standards. Ετσι, κάποια από τα τμήματα μπορούν να δώσουν έμφαση στην έρευνα και άλλα να δώσουν έμφαση στην διδασκαλία. Τμήματα ή προγράμματα μπορούν να δώσουν έμφαση σε μεταπτυχιακές σπουδές με έντονο το ερευνητικό στοιχείο, ενώ άλλα να δώσουν έμφαση στη συνεχιζόμενη εκπαίδευση και κατάρτιση. Αυτό που έχει σημασία και αυτό που θα αξιολογείται διεθνώς στο μέλλον, δεν είναι αν κάποια μονάδα η πρόγραμμα είναι άριστο σε όλες τις δυνατές ακαδημαϊκές δραστηριότητες (κάτι που ενδεχομένως είναι και ανέφικτο), αλλά κατά πόσον ανταποκρίνεται ικανοποιητικά σε καλά ορισμένους και μετρήσιμους στόχους και standards.
Στον διάλογο - που ελπίζω να γίνει - πιστεύω ότι, πέραν αυτών που περιλαμβάνει το κείμενο, θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην βελτίωση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος, στην επικοινωνία μεταξύ των διδασκόντων, αλλά και στις σχέσεις καθηγητών και φοιτητών.

Ι. Πανάρετος

Η Αυτοτέλεια του Δημοσίου Πανεπιστημίου

Tweet

Δεν είχε "στεγνώσει το μελάνι" της προηγουμένης ανάρτησης μου όταν πληροφορήθηκα από το λογιστήριο του πανεπιστημίου ότι το ελεγκτικό συνέδριο δεν ενέκρινε την δαπάνη για δύο εισιτήρια συμμετοχής μου σε διεθνή συνέδρια που έγιναν τον Ιούλιο 2007 και τον Ιούνιο του 2006! Η συμμετοχή και η κάλυψη των εξόδων αυτών είχαν εγκριθεί από την ΓΣ του Τμήματος. Ομως το ΕΣ αποφάσισε ότι αρμόδια αρχή έγκρισης των ταξιδίων είναι το Πρυτανικό Συμβούλιο και όχι τη ΓΣ. (Αυτό έγινε από την νέα σύνθεση του ΕΣ και είναι αντίθετο με την προηγούμενη πρακτική). Επομένως, δεν αρκεί να έχει εγκριθεί η αίτηση από την ΓΣ πριν την πραγματοποίηση του ταξιδιού, αλλά θα πρέπει να υπάρχει και αντίστοιχη έγκριση από το ΠΣ πριν το συνέδριο. Σύμφωνα με την υπηρεσία του πανεπιστημίου για να επιτευχθεί αυτό, η αίτηση θα πρέπει πλέον να κατατίθεται στην γραμματεία 2-3 μήνες (!) πριν το προγραμματισμένο ταξίδι, ώστε να μπορεί να τηρείται η παραπάνω απαίτηση.

Τι να σχολιάσω; Την "αναδρομική" αλλαγή πρακτικής του ΕΣ λόγω αλλαγής προσώπων? Την γραφειοκρατία που ξεπερνά κάθε όριο;

Είμαι καθηγητής Α' βαθμίδας πάνω από 20 χρόνια και έχω ασκήσει διοίκηση στην εκπαίδευση από μια σειρά διαφορετικές θέσεις. Είναι η πρώτη φορά που συναντώ μια τέτοια απόφαση.

Το σχόλιο αυτό αφιερώνεται σε όσους πιστεύουν ότι έχει ενισχυθεί η αυτοτέλεια του πανεπιστημίου. Αφιερώνεται και σε όσους πιστεύουν ότι, με αυτά τα δεδομένα και με την παρούσα νομική μορφή, το δημόσιο πανεπιστήμιο μπορεί να είναι ανταγωνιστικό. Οσο για το ποσόν που δικαιούμαι αλλά δεν θα λάβω, ελπίζω να χρησιμοποιηθεί για την επιμόρφωση των δικαστικών.

Ο Ε. Στυλιανίδης και τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια

Tweet

Η δήλωση του Υπουργού Παιδείας ότι «το πανεπιστήμιο χρειάζεται ένα σοκ για να σπάσει το κρατικό μονοπώλιο", αλλά και η θέση ότι ομάδες καθηγητών «πρέπει να μπουν στο περιθώριο διότι, αν και μειοψηφούν, κρατούν καθηλωμένη την ελληνική εκπαίδευση», προκάλεσε πολλές αντιδράσεις.

Η άποψη ότι η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων επιβάλλεται για να διορθωθούν τα δημόσια (μέσω του αναπόφευκτου ανταγωνισμού), δεν είναι νέα. (Πρώτος, νομίζω, την διετύπωσε ο Γ. Κουμάντος με άρθρο του στην Καθημερινή στο τέλος της δεκαετίας του 80). Είναι μια άποψη με πολλούς υποστηρικτές που βρίσκει απήχηση στην κοινή γνώμη. (Εκτιμώ ότι την δήλωση του Υπουργού, θα ακολουθήσει δημοσιοποίηση έρευνας της κοινής γνώμης που θα την επιβεβαιώνει).

Δεν συμφωνώ με την άποψη αυτή γιατί θεωρώ ότι με το υπάρχον καθεστώς, δεν υπάρχουν οι προυποθέσεις υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των πανεπιστημίων. Θα έλεγα μάλιστα, ότι στην ισοπεδωτική λογική της ομοιομορφίας στο εκπαιδευτικό σύστημα, δεν υπάρχουν οι προυποθέσεις υγιούς ανταγωνισμού ούτε μεταξύ των υφιστασμένων κρατικών πανεπιστημίων. Χωρίς αλλαγή του άρθρου 16 που να επιτρέπει την πλήρη αυτοτέλεια των πανεπιστημίων και την αλλαγή του νομικής τους φυσιογνωμίας, η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων όχι μόνο δεν θα δημιουργήσει υγιή ανταγωνισμό αλλά αντίθετα θα οδηγήσει σε οριστική απαξίωση το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Οσοι καλοπροαίρετα υποστηρίζουν την άποψη περί ανταγωνισμού, έχουν πιθανώς στο μυαλό τους τα θετικά αποτελέσματα του ανταγωνισμού δημοσίων και ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Αμερική. Αλλωστε και εγώ έχω κάνει συχνά αναφορές στην περίπτωση των πανεπιστημίων Berkeley και Stanford. Αναρωτιέμαι όμως πόσοι από αυτούς γνωρίζουν το καθεστώς λειτουργίας του "δημοσίου" Berkeley, που καμμιά σχέση δεν έχει με το καθεστώς λειτουργίας των ελληνικών δημοσίων ΑΕΙ.

Νικητής ο Ομπάμα!

Tweet

Ακόμα και το περιοδικό ΤΙΜΕ στο νέο του φύλλο (19/5), είναι πια σίγουρο ότι υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ για το δημοκρατικό κόμμα θα είναι ο Ομπάμα.

“Βόρεια Μακεδονία” ή “Νέα Μακεδονία”;

Tweet

Είναι πολλοί εκείνοι που πιστεύουν ότι η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με την γειτονική χώρα στο όνομα “Νέα Μακεδονία”. Το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης (νομίζω), διαφωνούν στην εξέλιξη αυτή γιατί το “Νέα Μακεδονία” δεν αποτελεί γεωγραφικό προσδιορισμό, όπως είχε συμφωνηθεί.

Ας ξεκινήσουμε από τις βασικές αρχές: Τί είναι ένας προσδιορισμός? Ένας προσδιορισμός έρχεται να εξειδικεύσει μία έννοια, και να την διαχωρίσει από μία άλλη ώστε να μην δημιουργηθεί σύγχυση. Eπομένως, κάθε προσδιορισμός ενέχει το στοιχείο της διαφοροποίησης. Εξειδικεύει μία έννοια και ταυτοχρόνως την αντιπαραθέτει με το συμπλήρωμά/αντίθετό της (ή και συχνά με την γενική έννοια που θα εξελάμβανε κάποιος ελλείψει του προσδιορισμού αυτού).
Ένα όνομα σαν το "Βόρεια Μακεδονία", που περιέχει γεωγραφικό προσδιορισμό, τι αντιπαραθέτει? Αντιπαραθέτει την Βόρεια Μακεδονία με τί? Μα με την υπόλοιπη Μακεδονία, την Νότια (την δική μας) και την Ανατολική (της Βουλγαρίας).

Το όνομα "Νέα Μακεδονία" είναι ιστορικός προσδιορισμός. Τι αντιπαραθέτει αυτός ο προσδιορισμός αυτός? Την "Νέα" με την "Παλαιά" Μακεδονία. Την σημερινή με την ιστορική Μακεδονία. Την Makedonija του Γκρούεφσκι και τών Σλαβομακεδόνων με την Μακεδονία του Αλεξάνδρου και των Ελλήνων.

Ισως, η δεύτερη αντιπαράθεση είναι πιό συμφέρουσα για την Ελλάδα και πιό δίκαιη γενικά. Διότι αναδεικνύει ακριβώς τις σημαντικές εκείνες αντιθέσεις που διαφοροποιούν τις δυο Μακεδονίες τόσο πολύ. Οι δύο αυτές Μακεδονίες δεν διαφέρουν απλώς ώς πρός την γεωγραφία. Ίσα ίσα, αν επρόκειτο απλώς για την γεωγραφία, αυτό θα έδινε επιχειρήματα στις αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπιανών. Οι δυο Μακεδονίες αυτές διαφέρουν σχεδόν σε όλα τους.

Αλήθεια σε τι διαφέρει Βόρειος Ιρλανδία από την Νότιο? Η Βόρειος Κορέα από την Νότιο? Τι σηματοδοτούν οι προσδιορισμοί εν προκειμένω? Ο συνειρμός που διαμορφώνεται είναι ότι πρόκειται για περιοχές που ενώ δικαιωματικά και ιστορικά θα έπρεπε να είναι ενωμένες κάποια ατυχή γεγονότα τις έχουν χωρίσει - όμως το πεπρωμένο τους είναι κάποτε να ενωθούν.

Η συνάφεια της δικής μας Μακεδονίας με την δική τους είναι όπως στα ανωτέρω παραδείγματα, ή μήπως περισσότερο όπως στην διαφορά μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας και της Ζηλανδίας (του μεγαλύτερου νησιού της Δανίας)?

Ποιός προσδιορισμός ενισχύει τις αλυτρωτικές τάσεις περισσότερο?

Τέλος, ας κοιτάξουμε και την άλλη πλευρά της διαφοροποίησης που δημιουργούν οι δύο προσδιορισμοί.

Το "Βόρεια Μακεδονία" αυτομάτως προσδιορίζει την δική μας Μακεδονία ως "Νότια Μακεδονία" Όμως το "Νέα Μακεδονία" αφήνει την δική μας να λέγεται "Μακεδονία". Δηλαδή ο νεωτερισμός έρχεται σε αντίθεση με το αυθεντικό.

Ο Πρόεδρος του Yale Richard Levin στην Ελλάδα

Tweet

Από την σημερινή ειδησεογραφία.

Ο Ρίτσαρντ Λέβιν, πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Γέιλ, επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ελλάδα, προκειμένου να μιλήσει σε δύο ανοικτές για το κοινό εκδηλώσεις, καθώς και σε φοιτητές στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη στις 6 και 7 Μαΐου, στο πλαίσιο του προγράμματος «Great Ideas».
Την Τρίτη 6 Μαΐου, στις 19.00, ο Ρ. Λέβιν θα μιλήσει στο Ζάππειο Μέγαρο. Τίτλος της διάλεξής του είναι: «Η Διεθνοποίηση του Πανεπιστημίου».
Τα πανεπιστήμια θεωρούνται όργανα εθνικού συναγωνισμού και δυνάμεις που μπορούν να συντελέσουν στην παγκόσμια σταθερότητα. Το σύγχρονο πανεπιστήμιο αποτελεί, σύμφωνα με τον Δρ. Λέβιν, το ισχυρότερο εθνικό πλεονέκτημα σε μια οικονομία βασισμένη στη γνώση. Ταυτόχρονα όμως οι δυνάμεις της οικονομικής ενοποίησης και αλληλεξάρτησης ωθούν τα πανεπιστήμια να δημιουργήσουν ερευνητικές συνεργασίες ανά την υφήλιο και να λάβουν πιο σοβαρά υπόψη την ευθύνη τους να διαπαιδαγωγήσουν τους φοιτητές και να τους καταστήσουν πολίτες του κόσμου. Αυτά θα είναι τα βασικά θέματα με τα οποία θα ασχοληθεί στην ομιλία του ο Ρ.Λέβιν.
Για το ίδιο θέμα θα μιλήσει και την Τετάρτη 7 Μαΐου, στις 18.30, στη Θεσσαλονίκη. Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται με το Κολλέγιο Ανατόλια και θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Rafael Hall του Κολλεγίου.

Το ελληνικό πανεπιστήμιο σήμερα και αύριο

Tweet

Αρθρο που μου ζητήθηκε από την "Ελευθεροτυπία" στο πλαίσιο έρευνας για τα Πανεπιστήμια και δημοσιεύθηκε στις 14 Απριλίου 2008.

Στην «Ε» είδα συνέντευξη μιας πρωτοετούς φοιτήτριας, η οποία στην ερώτηση: «Αυτό που βρήκες στο πανεπιστήμιο είναι αυτό που περίμενες;» απάντησε: «Για τον κόπο που έκανα, το διάβασμα και το ξενύχτι που έριξα, περίμενα κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον».

Η απάντηση αυτή με έκανε να σκεφτώ μια σειρά από ερωτήματα: Είναι ευχαριστημένοι οι φοιτητές από την εκπαίδευση που παίρνουν; Αισθάνονται οι καθηγητές ότι οι προσπάθειες που κάνουν έχουν τα αποτελέσματα που επιθυμούν; Θεωρούν, όσοι ασκούν διοίκηση στο πανεπιστήμιο με τα σημερινά δεδομένα, ότι μπορούν να είναι αποτελεσματικοί; Είναι η κοινωνία ικανοποιημένη από τα πανεπιστήμια;

Θα συνεχίσω με ένα άλλο ερώτημα: Εχουν πετύχει οι προσπάθειες που έχουν γίνει διαχρονικά να διορθωθούν τα προβλήματα του πανεπιστημίου με νομοθετικές ρυθμίσεις και ελέγχους;

Εκτιμώ ότι οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα είναι, κατά τεκμήριο, αρνητικές.

Η εμπειρία μου με έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι μια βασική αιτία της αδυναμίας του πανεπιστημίου να αντιμετωπίσει τις σύγχρονες προκλήσεις είναι ότι προσπαθούμε με διοικητικές ρυθμίσεις (που μάλιστα επιβάλλονται εκ των άνω) να λύσουμε υπαρκτά προβλήματα, τα οποία αυτή ακριβώς η πρακτική δημιούργησε. Είναι τυχαίο ότι τέτοια προβλήματα (συγγράμματα, άσυλο, εκλογές πρυτάνεων, δημιουργία νέων τμημάτων, εκλεκτορικά σώματα, άρθρο 16 κ.λπ.) δεν απαντώνται σε καμιά άλλη χώρα;

Η πρακτική αυτή έχει δύο αρνητικές συνέπειες. Τη θεοποίηση της ομοιομορφίας στο εκπαιδευτικό σύστημα και την επιβολή ρυθμίσεων και κανόνων που αφορούν τις συνιστώσες του συστήματος και τη διαδικασία και όχι την αξιολόγηση του αποτελέσματος. Ρυθμίζουμε και ελέγχουμε κεντρικά και ομοιόμορφα τον αριθμό και την αξιολόγηση των εισακτέων, τις εκλογές καθηγητών, την προκήρυξη των θέσεων προσωπικού, την ίδρυση τμημάτων, τον τρόπο διανομής των συγγραμμάτων κ.λπ. και δεν αξιολογούμε τα αποτελέσματα της διαδικασίας (π.χ. την απορροφητικότητα των πτυχιούχων στην αγορά εργασίας, το χρόνο που κάνουν να πάρουν το πτυχίο κ.λπ.). Αντιμετωπίζουμε δηλαδή το πανεπιστήμιο ως μία κρατική υπηρεσία (έτσι λειτουργεί σήμερα) ή ως μία κρατικοποιημένη ΔΕΚΟ. Το πανεπιστήμιο όμως δεν είναι μια κρατική υπηρεσία υπό επιτήρηση. Δεν είναι ούτε μια «προστατευόμενη» από το κράτος αθλητική ομοσπονδία που με «ειδικά» σκευάσματα προσπαθεί να γίνει ανταγωνιστική σε διεθνές επίπεδο. Είναι ένας δυναμικός οργανισμός στον οποίο δραστηριοποιούνται άτομα με φιλοδοξίες, αντιθέσεις, επιδιώξεις και σχετικά υψηλές δυνατότητες, οι οποίες αναδεικνύονται και αξιοποιούνται μόνον όταν υφίστανται κάποιες βασικές προϋποθέσεις.

Είναι, νομίζω, καιρός να διδαχτούμε από τη διεθνή εμπειρία. Να αφήσουμε το πανεπιστήμιο να βρει μόνο του το δρόμο του. Η πολιτεία να περιοριστεί στο ρόλο που μπορεί και πρέπει να έχει, της ευθύνης δηλαδή να διασφαλίζει στους πολίτες ότι τα χρήματα των φορολογουμένων αξιοποιούνται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνον αξιολογώντας αν έχουν επιτευχθεί συγκεκριμένοι μετρήσιμοι στόχοι, που έχουν συμφωνηθεί εκ των προτέρων. Τότε το πανεπιστήμιο θα λειτουργήσει στο φυσικό του πλαίσιο και θα δούμε τι πραγματικά μπορεί να προσφέρει. Οταν διασφαλιστούν οι προϋποθέσεις αυτές, θα λυθούν πολλά από τα υπάρχοντα προβλήματα και θα πάψουν να υφίστανται διλήμματα, όπως ιδιωτικό ή δημόσιο. Αλήθεια, έχουν αναρωτηθεί, όσοι θεωρούν το θέμα αυτό μείζον, τι είναι εκείνο που έχει κάνει δύο πανεπιστήμια, ένα ιδιωτικό και ένα δημόσιο (Μπέρκλεϊ και Στάνφορντ), που απέχουν 60 χλμ. το ένα από το άλλο, να είναι μεταξύ των 5 καλυτέρων στον κόσμο, να ανταγωνίζονται αλλά και να συνεργάζονται;

Το doping στο ποδόσφαιρο

Tweet

"Αιφνιδιαστικοί" ήταν οι έλεγχοι στις ποδοσφαιρικές ομάδες αυτή την βδομάδα. Τόσο αιφνιδιαστικοί που ο Ολυμπιακός "πρόλαβε" να αλλάξει την ώρα της προπόνησης.
Αν οι υπεύθυνοι θέλουν να πείσουν για την ειλικρίνειά τους, ας κάνουν την Κυριακή ελέγχους σε όλους τους ποδοσφαιριστές (και όχι δειγματοληπτικά).

Η αναθεώρηση του Συντάγματος

Tweet

Οι ψηφοφορίες στην αρμόδια επιτροπή φαίνεται ότι βάζουν οριστική ταφόπλακα (κατά την Ελευθεροτυπία) στην συνταγματική αναθεώρηση που πρότεινε η κυβερνώσα παράταξη.
Ενα από τα άρθρα που πήραν παραπάνω από τις κυβερνητικές ψήφους είναι αυτό που αφορά την προστασία των ζώων (το ψήφισε και ο ΣΥΡΙΖΑ). Ησσονος σημασίας ήταν και κάποιες άλλες διατάξεις που κέρδισαν μερικές ψήφους παραπάνω από τις κυβερνητικές.
Ποτέ στο παρελθόν μια αναθεώρηση δεν είχε τόσο άδοξο τέλος.

Δολοφόνοι στα Πανεπιστήμια

Tweet

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε για φοιτητές ή μαθητές, κυρίως στις ΗΠΑ, που εισβάλουν σε αίθουσες διδασκαλίας η κοιτώνες και δολοφονούν φοιτητές και καθηγητές, χωρίς κάποιο ουσιαστικό λόγο.
Σήμερα διάβασα για μια πιό οργανωμένη ενέργεια σε πανεπιστήμιο του Περού, για την οποία μάλιστα είναι κατηγορούμενος και ο πρώην πρόεδρος της χώρας Φουτζιμόρι.

Τέσσερα μέλη ομάδας αυτοκτονίας του στρατού καταδικάστηκαν σε 35 χρόνια φυλάκισης ο ένας, (με τον βαθμό του στρατηγού!) και 15 οι άλλοι τρεις, γιατί το 1992 απήγαγαν από το πανεπιστήμιο La Cantuta και στην συνέχεια εκτέλεσαν, ένα καθηγητή και μερικούς φοιτητές που πίστευαν ότι είναι μαοιστές.

Auspure Life Science Co., Ld

Tweet

Οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση του doping των αθλητών της άρσης βαρών υποστηρίζουν ότι η κινεζική εταιρία που προμηθεύονταν τα σκευάσματα (Auspure Life Science Co., Ld) είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Το σλόγκαν που έχουν (όπως προκύπτει από την ιστοσελίδα τους) είναι: One Small Company to Realise Your Big Dream.
Το άκρον άωτον του κυνισμού...

Ανανέωση 08/04/08. Από νωρίς σήμερα, η αγγλική έκδοση της ιστοσελίδας της Auspure δεν λειτουργεί. η σελίδα τους στα κινεζικά δεν είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική.

Οσο για το "λάθος", διαβάζουμε στο προφίλ της εταιρίας (μέχρι να απομακρυνθεί και αυτό). (Τα έντονα δικά μου).
Basically, we don' t provide commodity product, but as service goes, we also trade some related product as our package service, even this part should pass our strict QC system before entering into market. (QC=quality control).

Από το προφίλ πάλι βλέπουμε τα προιόντα που παράγει (τα αντιγράφω πριν σβηστούν).
Manufacturer & Exporter of Cosmetic Division- Flunisolide, Caffeic Acid, Carnosol Bayogenin, Azelaic Acid, Azone, Arbutin, Allantoin, Asiatic Acid, Apigenin, Chelidonic Acid, Collagen, Ellagic Acid, Ferulic Acid, Genipinx, Honokiol, Kojic Acid, Maltol, Mevalonic Acid, Mycophenolic Acid, Myricetin Sialic Acid, Stigmasterol, Tetrahydroxystilbene, Trigonelline, Ursolic Acid, Usnic acid, Benzophenone-3, Benzophenone-4, Ferulic Acid, Glycyrrhizic Acid, Silk Peptide, Lamb Placenta Peptide, Magnolol, Kojic Acid Dipalmitate, Hyaluronic acid, Lupeol, Sapindoside, Rosmarinic Acid, Kinetin, Zeatin, Retinoic acid, Hydroquinone, Alpha-hydroxy acids, Beta-hydroxy acids, Personal Care Ingredients in Research and Development, Personal Care Ingredients, Personal Care Function in Development, GLUTAMYLAMIDOETHYL INDOLE, Neurocosmetic dipeptide, NGF-like neurotrophic effect, anti-neurodegenerescence, ACETYL CITRULLYL ARGININE, Alga dipeptide from cold seas, energizing and nourishing active ingredient, HYDROXYCINNAMIC ACID, Natural anti-microbial, aloe derivative, HYDROLYSED WHEAT PROTEIN (and) METHICONE, Hair conditioner, vegetable protein functionalized by a silicic derivative, GLUTAMYLAMIDOETHYL IMIDAZOLE, aqueous solution - Combats immuno-deficiency due to UV, DECARBOXY CARNOSINE HCL hydroglycolic solution Dynamic and kinetic methods for tissue repair, additional sun protection effect to sun filter, METHYLSILANOL ACETYLTYROSINE, Skin freshness, PROLINAMIDOETHYL IMIDAZOLE(and)BUTYLENE GLYCOL (and) WATER, Anti-pollution, Alpinetin, Azaleatin, Eupatin, Galangin, Morin, Centaureidin, Farrerol, Sakuranetin, Pinobanksin, Alpinone, Sulphuretin, Leptosidin, Maritimetin, Pelargonin, Gleditsin, Fragsin, Hireatin, Gesnerin, Robinetinidol, Epiafzelechin, Arachidochin, Callistephin, Schiff base reduction, Sulphoxidation, Thiocarbonylation, Thiophosgenation, Baeyer-Villiger, Oxidation Rosenmund reduction, Sandmeyer reaction, Schotten-Baumann reaction.

Η διαπλοκή στις δημοσκοπήσεις

Tweet

Η παραίτηση του επικεφαλής της εκλογικής καμπάνιας της Κλίντον Μαρκ Πειν, φέρνει στην επικαιρότητα το ερώτημα για το είδος των δραστηριοτήτων που μπορούν να ασκούν όσοι ασχολούνται με τις πολιτικές δημοσκοπήσεις ώστε να μην δημιουργείται σύγκρουση συμφερόντων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την Ελλάδα.

Ο Σγουρός, ο Ιακώβου και το ΠΑΣΟΚ

Tweet

Ο Γιάννης Σγουρός είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και ο ισχυρός παράγων του συστήματος άρσης βαρών. Θα υπάρξει ουσιαστική τοποθέτηση από το ΠΑΣΟΚ για την στάση του (ή μάλλον την σιωπή του); . Σχετικό και εύστοχο είναι και το άρθρο του Φ. Συρίγου στην Ελευθεροτυπία.

Είδα στην Ελευθεροτυπία και το παρακάτω:
...Αλλωστε η πρώτη δήλωση του νομάρχη Αθήνας, γ.γ. της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Αρσης Βαρών και νυν μέλους του δ.σ. της ΕΟΑΒ, Γιάννη Σγουρού, τα λέει όλα: «Αν με την ολοκλήρωση του ελέγχου επιβεβαιωθούν τα αρχικά αποτελέσματα, θα πρόκειται για μια μαύρη σελίδα στη λαμπρή ιστορία της άρσης βαρών, όμως επ' ουδενί δεν μπορεί να αμαυρώσει τις χρυσές σελίδες που δόξασαν την Ελλάδα και την άρση βαρών τα προηγούμενα χρόνια».

Εγώ ομολογώ δεν κατάλαβα τι λέει.

Ενδιαφέρον έχει και τα παρακάτω (από το ίδιο σχόλιο της Ελευθεροτυπίας).
Να σημειωθεί ότι κάτι ανάλογο έχει συμβεί στο παρελθόν και με άλλες χώρες, όπως με την Τουρκία, όπου τιμωρήθηκαν εννέα αθλητές, άλλοι με θετικό δείγμα και άλλοι επειδή αρνήθηκαν να υποβληθούν σε έλεγχο, με το Ιράν, όπου βρέθηκαν ντοπέ 12 αθλητές, την Αίγυπτο (επτά αθλητές), το Μαρόκο (οκτώ αθλητές) και τη Βουλγαρία, όπου δύο ημέρες πριν από την έναρξη της Ολυμπιάδας του Σίδνεϊ βρέθηκε ντοπαρισμένη όλη η ομάδα της αποκλείστηκε.

Βλέποντας τις χώρες που έχουν τιμωρηθεί δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να σκεφτώ ότι η άρση βαρών είναι ένα αρκετά βολικό άθλημα για να ασχοληθεί η όποια επιτροπή για το doping.

Οι εταιρίες πετρελαίων και η μεταχείρισή τους

Tweet

Την περασμένη Τρίτη οι επικεφαλής των 5 μεγαλύτερων εταιρών πετρελαίου -Exxon Mobil, Royal Dutch Shell, BP, ConocoPhilips and Chevron- κλήθηκαν στην επιτροπή ακροάσεων του Κογκρέσσου των ΗΠΑ. Στην ακρόαση αυτή τους ζητήθηκε να εξηγήσουν τα υπέρογκα κέρδη που πραγματοποίησαν χωρίς να κάνουν την παραμικρή επένδυση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Τους ζητήθηκε επίσης να εξηγήσουν πώς το προηγούμενο έτος κατάφεραν να εξασφαλίσουν φορολογικές ελαφρύνσεις ύψους 18 δισ. δολλαρίων (!) όταν τα κέρδη τους την ίδια περίοδο έφτασαν τα 123 δισ. δολάρια με τις τιμές του πετρελαίου στα ύψη.

FYROM και διόδια

Tweet

Οταν έγραφα προχθές το άρθρο για τα διόδια, δεν είχα υπόψη μου ότι τα διόδια των εθνικών οδών είχαν περάσει σε ιδιώτη. Κατάλαβα έτσι ότι η ανάληψη της ευθύνης από τον ιδιώτη συνοδεύτηκε με "προίκα" που γεναιόδωρα παραχώρησε το κράτος.

Με το σημερινό μπάχαλο και τις ατέλειωτες ουρές στα διόδια (γιατί δεν είχαν φροντίσει να έχουν ρέστα!) Το μπάχαλο αυτό δείχνει ότι δεν είναι μόνο το δημόσιο σε διάλυση. Φαίνεται ότι και οι ιδιώτες επιχειρηματίες (ή μήπως πρόκειται για νέους "κρατικούς" επιχειρηματίες;), είναι εξίσου πρόχειροι και ανίκανοι να μοιράσουν δυό γαιδάρων άχυρα.

Συνδύασα τις παραπάνω σκέψεις με την κατάσταση με το θέμα των Σκοπίων. Τις τελευταίες μέρες αναρωτιόμουν τι φταίει και βρισκόμαστε στην θέση που βρισκόμαστε και έχουμε πάλι όλο τον κόσμο απένταντί μας. Η λογική, επιδέχεται δύο πιθανές απαντήσεις. Είτε έχουμε άδικο, είτε είμαστε ανίκανοι να πείσουμε για την ορθότητα των επιχειρημάτων μας. Ελπίζω να είναι το δεύτερο.

Σε κάθε περίπτωση, τα δύο αυτά επιφανειακά ασύνδετα γεγονότα οδηγούν σε ένα συμπέρασμα. Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό των Ελλήνων είναι η προχειρότητα και η τσαπατσουλιά. Ολα τα άλλα, θετικά και αρνητικά, μάλλον έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Τα τουρκικά πανεπιστήμια

Tweet

Διάβασα ότι σε συνέδριο για την ανώτατη εκπαίδευση που έγινε πριν μερικές μέρες στην Αθήνα, μίλησε ως προσκεκλημένος ομιλητής ο πρόεδρος του Συμβουλίου Ανώτατης Παιδείας της Τουρκίας Κεμάλ Κουρούζ. Ελπίζω όχι ως πρότυπο προς μίμηση. (Αναρωτιέμαι αν στην αναδρομή που έκανε στην ομιλία του, θυμήθηκε ότι ο πρόεδρος του Συμβουλίου (αλλά και οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων), διορίζονταν από τον πρόεδρο της τουρκικής δημοκρατίας.
Ισως τώρα που ο ΠτΔ δεν είναι αρεστός στην άρχουσα τάξη, να έχει αλλάξει η σχετική διάταξη.